บทที่ 1851 : ฉันจะสู้กับพวกนายทุกคน! (3) (ตอนฟรี)

บทที่ 1851 : ฉันจะสู้กับพวกนายทุกคน! (3)

“เอาล่ะ มีเงื่อนไขสองข้อ” หวังเต็งกะพริบตาและพยักหน้าในท้ายที่สุด เขาแสดงสีหน้าที่ทำให้ดูเหมือนว่าเขากำลังช่วยเหลือพวกเขา “ พูดตามตรง ถ้าไม่ใช่เพราะสถานการณ์ที่น่าสมเพชของพวกนาย ฉันก็คงไม่ตอบตกลงหรอก

ฉีหยุนเทียนและเซินหยานเฟิง: …

น่าสมเพชอะไร?

เราน่าสมเพชตรงไหน?

เขากำลังทำให้พวกเขาดูเหมือนกับขอทาน!

ไอ้สารเลวคนนี้ชั่วร้ายมาก เขาทำให้พวกเขาเปื้อนมลทินโดยไม่มีเหตุผล

เยว่ฉีเฉียวและคนอื่นๆ มองดูทั้งสองคนด้วยความเห็นอกเห็นใจ

พวกเขากล้ายั่วยุสมาคมดารา และนี่ก็คือผลที่จะตามมา

แน่นอนว่าพวกเขาดูยินดีและไม่เห็นใจอีกฝ่ายจริงๆ

ลึกๆ แล้วพวกเขาก็มีความสุขกันมาก

“ในเมื่อนายตกลงแล้ว งั้นก็อย่าเสียเวลาเลย มาประลองกันตอนนี้เลย” หวังเต็งกล่าว

“ตกลง!”

ฉีหยุนเทียนและเซินหยานเฟิงแลกเปลี่ยนสายตากัน และแววตาของความสุขก็แวบขึ้นมาในดวงตาของพวกเขา พวกเขาพยักหน้าโดยไม่ลังเลเลย

จากนั้นทั้งสองฝ่ายก็ขึ้นยานอวกาศและบินไปยังสนามประลองของสถาบัน

ในสถาบัน มีสถานที่สำหรับนักเรียนที่จะทะเลาะและต่อสู้กัน ตราบใดที่พวกเขาต่อสู้กันในสนามประลอง มันก็จะอยู่ภายใต้กฎของสถาบัน

ในกรณีที่ร้ายแรงที่สุด พวกเขาก็จะต้องรับผิดชอบต่อความเป็นและความตายของตนเองด้วย มันโหดร้ายกว่าการต่อสู้รูปแบบอื่นมาก

เมื่อหวังเต็งและคนอื่นๆ มาถึงสนามประลอง ข่าวก็แพร่กระจายไปทั่วราวกับไฟป่า

“นายได้ยินไหม? สมาคมดาราและกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนกำลังจะต่อสู้กัน!”

“ห้ะ? พวกเขากำลังจะต่อสู้กันหรอ?”

“ทำไมพวกเขาถึงต่อสู้กันล่ะ?”

“มันหลีกเลี่ยงไม่ได้ สมาคมดารากำลังแจ้งเกิด หลายคนกำลังจับตาดูพวกเขาอยู่”

“พูดถึงเรื่องนั้น ใครช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหมว่ากลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนคืออะไร? ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย”

“โอ้ใช่แล้ว กลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนคืออะไร?”

“มันเป็นกลุ่มนักเรียนใหม่ เป็นเรื่องปกติที่ผู้คนจะไม่เคยได้ยินเรื่องนี้ มันไม่โด่งดังเท่ากับสมาคมดารา”

“นักเรียนใหม่ชุดนี้รู้วิธีสร้างปัญหากันจริงๆ!”

“ฉันกล้าพูดเลยว่าทั้งสมาคมดาราและกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนจะไม่สามารถอยู่ได้นาน”

ฝูงชนต่างพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

นักเรียนรุ่นพี่หลายคนหัวเราะเยาะ พวกเขารู้สึกว่านักเรียนใหม่กลุ่มนี้สร้างปัญหามากมาย ไม่นานนักตั้งแต่พวกเขาเข้ามาในสถาบัน พวกเขาไม่เพียงแต่ก่อตั้งกลุ่มขึ้นมาเท่านั้น แต่พวกเขายังเริ่มต่อสู้กันอีกด้วย

มีใครสร้างปัญหาเก่งกว่านี้อีกไหม?

หลายคนถึงกับอ้างว่าสมาคมดาราและกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนจะอยู่ได้ไม่นานนัก และจะยุบกลุ่มลงในที่สุด

...

สถานที่แห่งนี้เป็นเหมือนที่ราบรกร้าง

สนามประลองขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นบนที่ราบ

สนามประลองบางแห่งว่างเปล่า ขณะที่บางแห่งมีนักเรียนกำลังปะทะกันอย่างดุเดือด

หวังเต็งและคนอื่นๆ บินออกมาจากยานอวกาศและลงจอดในสนามประลองที่ว่างเปล่า

“หวังเต็ง นายจะไม่เป็นไรใช่ไหม? ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ” เยว่ฉีเฉียวถามผ่านการส่งสัญญาณเสียง

“ไม่เป็นไร” หวังเต็งตอบอย่างสงบและมองไปทางอื่น

ยานอวกาศของเซินหยานเฟิงและฉีเทียนหยุนช้ากว่าเล็กน้อย พวกเขาเพิ่งมาถึง จากนั้นพวกเขาก็บินออกมาจากยานอวกาศและลงจอด

เบื้องหลังพวกเขาคือกลุ่มคนจากกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุน มันมีอย่างน้อยหลายสิบคน

โดยไม่รู้ว่าฝูงชนได้ก่อตัวขึ้นแล้วในบริเวณโดยรอบ และพวกเขาทั้งหมดก็พร้อมที่จะชมการต่อสู้ระหว่างกลุ่มนักเรียนใหม่ทั้งสองกลุ่ม

นอกจากนี้ยังมีบางคนนั่งอยู่บนยานอวกาศ ลอยอยู่กลางอากาศและมองลงมาจากบนฟ้า

หนึ่งในนั้นคือผู้คนจากกลุ่มพันธมิตรเฟยหยุน นักสู้ระดับนภา เซี่ยซิน  ซึ่งก่อนหน้านี้เคยพยายามผูกมัดสมาคมดาราเองก็อยู่ในยานอวกาศด้วยเช่นกัน

“หัวหน้า นั่นคนจากกลุ่มพันธมิตรหอคอยแม่มด!”

การจำลองพาโนรามาบนยานอวกาศถูกเปิดใช้งาน สายตาของเซี่ยซินหยุดลงบนยานอวกาศในระยะไกลและรู้สึกประหลาดใจ

“ฉันไม่คิดว่าพวกเขาก็จะอยู่ที่นี่ด้วย” ผู้นำของกลุ่มพันธมิตรเฟนหยุน, จื่อเฟยหยุนเลิกคิ้วและพูดอย่างใจเย็น

“พวกเขากำลังพยายามผูกมัดหวังเต็งด้วยรึเปล่า?” เซี่ยซินถาม

“เกือบทุกคนจากกลุ่มพันธมิตรหอคอยแม่มดมาจากดินแดนหอคอยแม่มด มีคนน้อยมากที่มาจากดินแดนอื่น อย่างไรก็ตาม หวังเต็งก็มีความพิเศษมาก ฉันเดาว่าพวกเขาอาจจะถูกล่อลวงด้วยเหมือนกัน” จื่อเฟยหยุนส่ายหัว

เซี่ยซินไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม

ในขณะนี้ สีหน้าของจื่อเฟยหยุนก็เปลี่ยนไป เขามองไปอีกฝั่งแล้วเห็นยานอวกาศขนาดใหญ่กำลังเข้ามาใกล้ มันค่อยๆ หยุดเหนือเวทีที่หวังเต็งและคนอื่นๆ กำลังจะต่อสู้กัน

“สมาคมชิงหยาน!”

“สมาคมชิงหยาน นั่นพวกเขานี่!” สีหน้าของเซี่ยซินเปลี่ยนไปเล็กน้อยในขณะที่เขาอุทาน

“ฮ่าฮ่า นี่มันเริ่มจะน่าสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว” จื่อเฟยหยุนยิ้มเล็กน้อย

“ท่านประธาน มีสายจากสมาคมชิงหยาน คุณต้องการรับสายไหม?” เซี่ยซินถามทันที

“เอาเลย” ดวงตาของจื่อเฟยหยุนกะพริบขณะที่เขาพยักหน้า

เซี่ยซินรับสายทันทีและมีภาพฉายปรากฏขึ้น ภายในมีชายหนุ่มผมสีฟ้ายาว เขาดูอ่อนเยาว์มาก แม้ว่าเขาจะยืนเคียงข้างหวังเต็งและคนอื่นๆ แต่เขาก็ยังดูเหมือนกับเป็นคนที่มีอายุเท่าๆ กัน

อย่างไรก็ตาม คนที่รู้จักเขาก็จะรู้ว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา

เช่นเดียวกับจื่อเฟยหยุน เขาเป็นนักสู้ระดับเอกภพขั้นสูงสุด!

ชายคนนี้คือประธานของสมาคมชิงหยาน!

“จื่อเฟยหยุน ฉันว่าแล้วว่านายจะต้องมา” ชายหนุ่มผมยาวกล่าว

“เฟิงชิงหยาน!” จื่อเฟยหยุนพึมพำอยู่ในใจ สายตาของเขาฟื้นความสงบมานานแล้ว เขายิ้มและพูดว่า “ถ้านายมาที่นี่ ฉันก็ต้องมาด้วยอยู่แล้ว!”

“เอาเถอะ มันไม่สำคัญอยู่แล้ว ฉันมาที่นี่เพื่อบอกนายว่าหวังเต็งจะเป็นของสมาคมชิงหยาน นายควรยอมแพ้โดยเร็วที่สุดนะ” เฟิงชิงหยานประกาศ

“ไม่มีอะไรแน่นอนจนกว่าจะถึงจุดจบ” จื่อเฟยหยุนขมวดคิ้ว...