บทที่ 1849 : ฉันจะสู้กับพวกนายทุกคน! (1) (ตอนฟรี)

บทที่ 1849 : ฉันจะสู้กับพวกนายทุกคน! (1)

“ยุบสมาคมดารา!”

สีหน้าของสมาชิกสมาคมดาราเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของ เซินหยานเฟิง

พวกเขาได้พัฒนาความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของสมาคมดาราขึ้นมาแล้วและยังได้ลิ้มรสคุณประโยชน์ของมันอีกด้วย ไม่มีทางที่พวกเขาจะตกลงยุบสมาคมดาราในตอนนี้!

เยว่ฉีเฉียว, เวดและคนอื่น ๆ จ้องไปที่เซินหยานเฟิงและคนอื่น ๆ อย่างเย็นชา นี่คือแผนของพวกมัน!

เซินหยานเฟิงยิ้มแย้มขณะที่เขามองดูใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวของพวกเขา เขาเพิกเฉยต่อสายตาอันโกรธเกรี้ยวของพวกเขาโดยสิ้นเชิง

ยิ่งพวกเขาโกรธมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกพึงพอใจมากขึ้นเท่านั้น

สมาคมดาราได้รับความโดดเด่นมากในช่วงนี้ และกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนที่พวกเขาก่อตั้งขึ้นมาก็ดูเหมือนจะไม่มีนัยสำคัญเลยเมื่อเปรียบเทียบกัน มันแทบไม่มีใครสนใจพวกเขาเลย

ทั้งสองเป็นกลุ่มนักศึกษาที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ แต่ช่องว่างนั้นกลับกว้างใหญ่

เขาไม่ชอบมันเลย

ดังนั้นนี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้พวกเขามุ่งเป้าไปที่สมาคมดาราโดยใช้กลยุทธ์ที่สกปรก ทั้งหมดเพียงพื่อปราบปรามสมาคมดาราจนถึงจุดที่พวกเขาไม่สามารถเงยหน้าขึ้นได้ และกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนจึงจะได้มีโอกาสที่จะเจริญเติบโต

เซินหยานเฟิงและฉีเทียนหยุนต่างก็มีความทะเยอทะยาน

แม้ว่าพวกเขาจะยืมพลังของกองกำลังบางอย่างมาในครั้งนี้ แต่เป้าหมายสูงสุดของพวกเขาก็คือการสร้างกลุ่มของพวกเขา

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็มีเป้าหมายที่จะทำให้กลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนเป็นขุมกำลังที่ไม่สั่นคลอน เช่นเดียวกับกลุ่มที่จัดตั้งขึ้น

ดังนั้นเซินหยานเฟิงจึงรู้สึกพึงพอใจอย่างมากเมื่อเขาเห็นสมาคมดาราถูกบังคับให้จนมุม สัญญาณแห่งชัยชนะแวบผ่านดวงตาของเขา

อย่างไรก็ตาม…

“ฮ่าฮ่า!”

ในขณะนี้เสียงหัวเราะเบาๆ ก็ดังขึ้น

" นายหัวเราะทำไม?" เซินหยานเฟิงจ้องไปที่หวังเต็งพร้อมกับขมวดคิ้ว

หวังเต็งเป็นตัวแปรที่ใหญ่ที่สุดและยังเป็นที่พึ่งสูงสุดของสมาคมดาราอีกด้วย พวกเขาจะสามารถยุบกลุ่มสมาคมดาราได้ก็ต่อเมื่อพวกเขาจัดการกับเขาได้สำเร็จ

อย่างไรก็ตาม หวังเต็งก็เป็นบุคคลที่คาดเดาไม่ได้ นั่นจึงทำให้เป็นเรื่องยากสำหรับคนที่จะเข้าใจพลังของเขา

ดังนั้นเมื่อเขาเห็นหวังเต็งหัวเราะ เขาก็รู้สึกวิตกกังวลด้วยเหตุผลบางอย่าง เขามีความรู้สึกไม่ดี

ฉีเทียนหยุนรู้สึกแบบเดียวกัน เขาไม่กล้าที่จะดูถูกหวังเต็งเช่นกัน เขารู้สึกตึงเครียดเมื่อเห็นสีหน้าของหวังเต็ง

เยว่ฉีเฉียวและคนอื่นๆ มองไปที่หวังเต็งด้วยความคาดหวัง

หวังเต็งจะตอบสนองต่อสถานการณ์ที่ยากลำบากนี้อย่างไร?

“ฉันหัวเราะเยาะนายที่ประเมินตัวเองสูงไปยังไงล่ะ” หวังเต็งมองไปที่ เซินหยานเฟิงและยิ้ม ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เย็นชาและพูดว่า “นายต้องการให้ฉันยุบกลุ่มสมาคมดารางั้นหรอ? นั่นคือความตั้งใจที่แท้จริงของนายใช่ไหม? บอกฉันมาได้แล้วว่าใครส่งนายมาที่นี่”

“นายกำลังพูดอะไร? ฉันไม่เข้าใจ สมาคมดาราและกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนของเราเป็นกลุ่มน้องใหม่ทั้งคู่ จะมีการสู้รบกันไม่ช้าก็เร็ว มันไม่เกี่ยวอะไรกับสิ่งอื่นเลย” เซินหยานเฟิงหรี่ตาลงและบังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์

“กลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนหรอ? ฉันไม่ได้ดูถูกนายนะ แต่มันเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกนายซึ่งเป็นเพียงกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนที่จะต่อสู้กับสมาคมดาราได้” หวังเต็งกล่าวอย่างเหยียดหยาม

“แก!” เซินหยานเฟิงโกรธมาก เขาจ้องมองไปที่หวังเต็งด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

“หวังเต็ง ในฐานะประธาน นายจะไม่หยิ่งเกินไปหน่อยหรอ? ดูเหมือนนายจะดูถูกกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนของเรามากเกินไปแล้ว” สีหน้าของฉีเทียนหยุนเปลี่ยนเป็นเย็นชา ความโกรธเผาไหม้ในใจของเขา

สีหน้าของหวังเต็งทำให้ชัดเจนว่าเขาดูถูกกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุน มันน่าโมโหมาก

เขามีความหวังสูงสำหรับกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุน และหวังว่าจะใช้มันเพื่อเติมเต็มความทะเยอทะยานของเขา ดังนั้นการดูถูกของหวังเต็งต่อกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนจึงให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการดูถูกเขาโดยตรง

“ดูเหมือนว่านายจะไม่โง่นะ ถูกต้อง ฉันกำลังดูถูกพวกนายอยู๋” หวังเต็งพยักหน้า

ฉีเทียนหยุน: …

“หวังเต็ง!” เซินหยานเฟิงกัดฟันของเขาและพูดต่อว่า “น้องใหม่ได้ก่อตั้งกลุ่มใหม่ขึ้นมามากมาย ไม่เป็นไรถ้านายจะดูถูกกลุ่มพันธมิตรเฟิงหยุนของฉัน แต่นายจะดูถูกกลุ่มอื่นด้วยงั้นหรอ”

คำพูดของเขาทำให้คนรอบข้างไม่สบายใจ

เช่นเดียวกับที่ฉีเทียนหยุนพูด มีกลุ่มใหม่มากมายที่ก่อตั้งโดยนักเรียนใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้น ท้ายที่สุดแล้ว น้องใหม่หลายคนก็ไม่อยากถูกทิ้งไว้ข้างหลังและการจัดตั้งกลุ่มของพวกเขาขึ้นมาก็เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

อย่างไรก็ตาม จากอดีตที่ผ่านมา กลุ่มนักเรียนใหม่ส่วนใหญ่ก็มักจะถูกกลุ่มอื่นดึงตัวไปซะมากกว่า

ในบางครั้ง ม้ามืดก็จะปรากฏขึ้นในกลุ่มหนึ่งหรือสองกลุ่ม ประสบความสำเร็จในการอดทนต่อความท้าทายและความพยายามดูดกลืนจากกลุ่มรุ่นพี่เพื่อความอยู่รอด

อย่างไรก็ตามนั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

คำพูดของฉีเทียนหยุนทำให้หวังเต็งยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับทุกกลุ่ม

มันเป็นการเคลื่อนไหวที่ฉลาดแกมโกงและชั่วร้าย เขาต้องการใช้กลุ่มนักเรียนใหม่อื่นๆ เพื่อกดดันหวังเต็ง

นี่เป็นการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่!

ไม่ว่าหวังเต็งจะน่ากลัวแค่ไหน แต่เขาจะสามารถยืนหยัดต่อสู้กับคนส่วนใหญ่ได้จริงๆ หรอ?

เยว่ฉีเฉียวและคนอื่นๆ เองก็ตกใจเช่นกัน พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าฉีเทียนหยุนจะไปไกลขนาดนั้น มันไร้ยางอายเป็นอย่างยิ่ง

ตั้งแต่เริ่มต้น เยว่ฉีเฉียวก็รู้สึกว่าฉีเทียนหยุนจัดการได้ยากกว่าเซินหยานเฟิง และดูเหมือนว่าเธอจะคิดถูก

คนคนนี้ไม่ง่ายอย่างแน่นอน

“หวังเต็ง!” เธอมองไปที่หวังเต็งอย่างกังวล

อย่างไรก็ตาม หวังเต็งก็ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาไม่ได้คำนึงถึงคำพูดของฉีเทียนหยุนและมองดูอีกฝ่ายอย่างใจเย็น จากนั้นเขาก็มองไปรอบๆ เขาและพูดอย่างใจเย็นว่า “ฉันไม่ได้ดูถูกใครเลย หากนายมีความมั่นใจก็มาเอาชนะสมาคมดาราของฉันได้เลย”

“หรือถ้าพวกนายใช้เป็นแต่กลยุทธ์สกปรกน่ารังเกียจ งั้นก็จัดมาเลย”

หวังเต็งมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่มีนัยยะ รอยยิ้มขี้เล่นปรากฎบนมุมปากของเขา

ทุกคนตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของหวังเต็ง

หวังเต็งมั่นใจอย่างไม่น่าเชื่อ!