บทที่ 1771 : เจ้าอ้วนใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง! (1) (ตอนฟรี)
บทที่ 1771 : เจ้าอ้วนใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง! (1) (ตอนฟรี)
บทที่ 1771 : เจ้าอ้วนใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง! (1) (ตอนฟรี)
ข้อความที่หวังเต็งโพสต์ลงบนเว็บของสถาบันทำให้เกิดความปั่นป่วนครั้งใหญ่ภายในสถาบันเจ็ดดาวฤกษ์
นี่เป็นข่าวที่น่าตกใจ!
มันคือศพของเผ่ามังกรสุริยะ!
สำหรับนักสู้หลายคน ร่างกายของเผ่ามังกรสุริยะก็มีคุณค่าในการวิจัยที่สำคัญ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับศัตรูของเผ่ามังกรสุริยะ หากพวกเขาได้รับร่างกายของเผ่ามังกรสุริยะเพื่อการวิจัย พวกเขาก็จะสามารถค้นหาจุดอ่อนของอีกฝ่ายและแม้แต่จัดเตรียมกลยุทธ์ในการตอบโต้พวกเขาได้
นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมจูหลงซานถึงกระตือรือร้นที่จะนำศพของเผ่ามังกรสุริยะกลับมา
ตอนแรกเขาคิดว่าหวังเต็งจะไม่เปิดเผยข้อมูลนี้!
ศพของนักสู้เผ่ามังกรสุริยะนั้นมีคุณค่าอย่างยิ่ง หากคนอื่นรู้เรื่องนี้ มันก็จะนำไปสู่ปัญหาที่ไม่จำเป็นอย่างแน่นอน
แต่โดยไม่คาดคิด หวังเต็งกลับเปิดเผยข้อมูลนี้!
การเคลื่อนไหวนี้ทำให้จูหลงซานไม่ทันตั้งตัว
จูหลงซานปะทุด้วยความโกรธ พลังพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาและทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า
“หวังเต็ง แกกำลังมองหาความตายแล้ว!”
เสียงคำรามโกรธดังออกมาจากปากของเขาและสะท้อนก้องในคฤหาสน์
“จุ๊จุ๊ จูหลงซานคงจะเดือดพล่านด้วยความโกรธอยู่แน่ๆ!”
“หวังเต็งเป็นคนชั่วร้ายจริงๆ เขาขายศพของสมาชิกเผ่าของจูหลงซาน เขากำลังตอกหน้าเผ่ามังกรสุริยะทั้งหมด”
“นายไม่สามารถตำหนิเขาได้ จูหลงซานเป็นคนเริ่มยั่วยุเขาก่อน ถ้าเป็นฉัน ฉันก็จะตอบกลับไปยิ่งกว่านั้นอีก”
“อย่างนายหรอจะกล้ารุกรานเผ่ามังกรสุริยะ?”
“เอ่อ… ฉันก็ไม่กล้าทำหรอก ฉันแค่พูดตามหลักเหตุและผลก็เท่านั้นเอง”
“นี่มันน่าตื่นเต้นจริงๆ!”
“จะมีใครซื้อมันจริงๆ ไหมนะ?”
“แน่นอน ไม่ใช่ทุกคนที่จะกลัวเผ่ามังกรสุริยะ”
“ถูกต้อง เผ่ามังกรสุริยะมีศัตรูมากมาย ฉันเกรงว่าหลายคนคงจะกำลังติดต่อกับหวังเต็งอย่างลับๆ แล้วในตอนนี้”
“ถ้าจูหลงซานไม่ดำเนินการในเร็วๆ นี้ ศพของเผ่ามังกรสุริยะก็จะถูกคนอื่นซื้อไปแน่”
“ฮ่าฮ่าฮ่า แม้ว่าเขาจะต้องการซื้อมัน แต่เขาก็คงจะถูกถลุงเงินในกระเป๋าแน่”
...
หลายคนมีส่วนร่วมในการอภิปรายที่มีชีวิตชีวาภายในสถาบัน บางคนพอใจกับความโชคร้ายของผู้อื่น โดยรู้สึกว่าในที่สุดจูหลงซานก็ได้พบกับคู่ต่อสู้ของเขาแล้ว มันไม่ใช่ทุกคนที่จะกลัวเผ่ามังกรสุริยะ
ก่อนหน้านี้เขายังคงกดดันหวังเต็ง แต่ในท้ายที่สุด จูหลงซานก็กลายเป็นหาเรื่องใส่ตัว
หลายคนอยากรู้ว่าจูหลงซานจะมีปฏิกิริยาอย่างไร
พวกเขารู้สึกว่ารายการดีๆ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
...
บนยานอวกาศ
หวังเต็งกำลังพักผ่อนโดยหลับตาอยู๋เมื่อได้ยินเสียงตื่นเต้นของลูกกลม
“หวังเต็ง มีคนจำนวนมากกำลังมองหานาย”
“จริงหรอ?” หวังเต็งยิ้ม “ขอฉันดูหน่อย”
ทันใดนั้น หน้าจอแสงก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา มันเต็มไปด้วยคำขอการสื่อสารอย่างหนาแน่น
“นั่นค่อนข้างเยอะมาก ดูเหมือนว่ามันจะมีศัตรูของเผ่ามังกรสุริยะมากกว่าที่ฉันจินตนาการไว้” หวังเต็งหัวเราะเบาๆ
“พวกเขาอาจไม่ใช่ศัตรูทั้งหมด บางคนอาจเพียงต้องการศึกษาเผ่ามังกรสุริยะ ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวพร้อมด้วยคุณค่าการวิจัยที่สำคัญ นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเผ่ามังกรสุริยะจึงไม่ค่อยยอมให้ร่างกายของพวกเขาถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง” ลูกกลมอธิบาย
“การมีสายเลือดที่ทรงพลังมหาศาลเช่นนี้ดูเหมือนจะมาพร้อมกับความท้าทาย” หวังเต็งถอนหายใจ
“มันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ จะมีผู้คนค้นคว้าเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตและสิ่งของที่ทรงพลังอยู่เสมอ โดยหวังว่าจะพบทางลัดเพื่อได้รับพลังมากขึ้นจากพวกมัน” ลูกกลมตอบ
หวังเต็งพยักหน้าและเงียบไป เหตุการณ์ดังกล่าวไม่ใช่เรื่องแปลกในจักรวาลอันกว้างใหญ่ ในที่สุดเราก็จะคุ้นเคยกับพวกมันมากขึ้น
“แล้วนายวางแผนจะทำอะไร? ตอบกลับทีละคนไหม?” ลูกกลมถาม
“ปล่อยให้พวกเขารอไปก่อน ไม่มีอะไรต้องรีบร้อน” หวังเต็งยิ้ม “มันอาจมีผู้ใต้บังคับบัญชาของจูหลงซานอยู่ข้างในนั้นด้วยก็ได้”
“นายพูดถูก เราควรระวังเขาไว้ก่อนดีกว่า” ลูกกลมกล่าว
ในไม่ช้า ยานอวกาศก็มาถึงบริเวณที่อยู่อาศัยโซนจักรวาล หวังเต็งกลับไปที่คฤหาสน์ของเขา ทันทีที่เขาเอาเครื่องลง เขาก็เห็นเยว่ฉีเฉียวและคนอื่นๆ รอเขาอยู่ที่ทางเข้า
“โอ้ อยู่กันพร้อมเลยหรอ?” หวังเต็งอุทานด้วยความประหลาดใจ
“เราเห็นว่านายทำลายสถิติในหุบเขาสายฟ้าและยังส่งข้อความที่น่าประทับใจขึ้นไปบนเว็บภายในอีกด้วย นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เราออกมารอนาย เรากลัวว่าจูหลงซานอาจจะจัดหาคนมาซุ่มโจมตีนายเอา” เยว่ฉีเฉียวมองเขาแล้วพูดด้วยสีหน้าแปลกๆ
“เอ่อ.. ขอบคุณนะ” หวังเต็งรู้สึกพูดไม่ออก
“นายยังเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่า?” เย่ว์ฉีเฉียวมองดูหวังเต็งและคลิกลิ้นของเธอด้วยความประหลาดใจ
ใบหน้าของหวังเต็งเปลี่ยนเป็นสีดำ “เธอกำลังพูดเรื่องอะไร? ฉันจะเป็นตัวอะไรถ้าฉันไม่ใช่มนุษย์”
“แน่นอนว่าเป็นสัตว์ประหลาดน่ะสิ” เยว่ฉีเฉียวหัวเราะเบาๆ “ไม่อย่างนั้นนายจะผิดปกติขนาดนี้ได้ยังไง? สถิติมีมานานแล้วจนไม่มีใครสามารถทำลายมันลงได้ แต่เมื่อสิ่งเหล่านี้เจอกับนายเข้า พวกมันก็พังทลายลงไปทีละอัน”
“สรรเสริญฉันต่อได้เลย” หวังเต็งกล่าว ดูเหมือนเขาจะสนุกกับมัน
เยว่ฉีเฉียว: …
ทำไมชายคนนี้ถึงได้หน้าหนาขนาดนี้กันนะ?
“ฮ่าฮ่าฮ่า…” บอเร็ตระเบิดเสียงหัวเราะออกมา เขาพบว่าฉากนี้น่าขบขันมาก เขาพบว่าการมีปฏิสัมพันธ์ของเขากับหวังเต็งและคนอื่นๆ เป็นเรื่องที่สนุกสนานมากขึ้นเรื่อยๆ
“ลืมมันไปซะ ฉันจะไม่คุยกับนายอีกแล้ว ฉันคงจะสำลักตายไม่ช้าก็เร็วถ้าฉันยังพูดต่อไป” เยว่ฉีเฉียวพูดไม่ออก
“เอาล่ะ แล้วเราจะไปกันเลยไหม?” หวังเต็งเปลี่ยนหัวข้อและถาม..