บทที่ 1718 : ศพน้ำแข็งน่าขนลุก! (2) (ตอนฟรี)

บทที่ 1718 : ศพน้ำแข็งน่าขนลุก! (2) (ตอนฟรี)

หากพวกเขายังคงทำเช่นนี้ต่อไป พวกเขาก็จะไม่สามารถข้ามผ่านกำแพงน้ำแข็งนี้ไปได้

หวังเต็งมั่นใจในเรื่องนี้

ในขณะนี้ เว่ยนาและคนอื่นๆ ก็ตระหนักถึงสถานการณ์นี้เช่นกัน พวกเขาขมวดคิ้วลึกขณะมองดูกำแพงน้ำแข็งที่อยู่ตรงหน้า

“อีกที คราวนี้เราจะใช้กำลังเต็มที่ อย่าออมแรง” เว่ยนาพูดอย่างจริงจัง

แม้ว่าปี่เหยาจะอำนวยความสะดวกให้กับความร่วมมือนี้ แต่ดูเหมือนว่าเว่ยนาจะมีอำนาจมากกว่า ทุกคนทำตามเธอโดยไม่รู้ตัว

“มันคงเป็นเรื่องยากที่จะทุบกำแพงน้ำแข็งนี้แม้ว่าเราจะใช้กำลังเต็มที่ก็ตาม” ปี่เหยากล่าวด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น

“เราจะรู้ได้ยังไงถ้าเราไม่ลอง? เรามาหยุดเสียเวลาและทุบมันกันเถอะ” พิลเดอร์พูดอย่างเหลืออด

“ใช้พลังต้นกำเนิด ฉันเชื่อว่าทุกคนที่นี่เข้าใจพลังต้นกำเนิดแล้ว อย่าลองผิดลองถูกอีกต่อไปเลย มันเสียเวลาและกำลังเปล่า” เว่ยนากล่าว

การแสดงออกของทุกคนมีความหลากหลาย แต่ไม่มีใครไม่เห็นด้วย พวกเขาทั้งหมดพยักหน้าเห็นด้วย

ในฐานะนักสู้สู้ที่มีพรสวรรค์ของสถาบัน พวกเขาทุกคนต่างก็เข้าใจถึงพลังต้นกำเนิด แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่ถึงระดับเอกถะก็ตาม

มิฉะนั้นแล้ว พวกเขาก็คงจะไม่กล้าเข้ามาในดินแดนลับโกลาหล

ใช้พลังต้นกำเนิดหรอ? นี่เป็นความคิดที่ดี หวังเต็งพยักหน้า มีบางอย่างแปลกๆ เกี่ยวกับกำแพงน้ำแข็ง มันอาจจำเป็นต้องใช้พลังต้นกำเนิดเพื่อทำลายมัน

เว่ยนาและคนอื่นๆ หยุดพูดคุยและปลดปล่อยพลังทั้งหมดของพวกเขาออกมา

บู้มมมม!

ช่วงเวลาต่อมา การโจมตีทั้งห้าก็ตกลงบนกำแพงน้ำแข็งพร้อมกัน มันทำให้เกิดการระเบิดที่ดังก้อง

การโจมตีนั้นอยู่ห่างไกลจากปกติเพราะพลังต้นกำเนิดถูกเพิ่มเข้ามา พลังอันมหาศาลสั่นสะเทือนไปทั่วช่องแยกน้ำแข็ง มันทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เศษน้ำแข็งตกลงมาจากด้านบน มันกระเซ็นเป็นเศษน้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนเมื่อกระแทกกับพื้น

แม้แต่ชั้นน้ำแข็งหนาบนพื้นดินก็ยังมีรอยแตกที่กระจายออกไปทุกทิศทาง มันน่ากลัวจริงๆ

เว่ยนาและคนอื่นๆ รู้สึกกังวล พวกเขาจับตาดูกำแพงน้ำแข็งในขณะเดียวกันก็ดูว่ากำแพงน้ำแข็งนี้จะพังทลายลงหรือไม่

พวกเขาเครียดมาก

เพล้ง…

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงแตกดังขึ้น ราวกับว่ามีบางสิ่งที่หนามากแตก

เว่ยนาและคนอื่นๆ ตกตะลึง ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างขณะมองไปข้างหน้า

พร้อมกับแสงอันสดใส รอยแตกก็แผ่ขยายจากด้านล่างของกำแพงน้ำแข็งไปจนถึงด้านบน

รอยแตกนั้นมองเห็นได้ชัดเจนราวกับว่ากำแพงน้ำแข็งถูกแยกออกเป็นสองส่วน

แสงสีฟ้าน้ำแข็งจางๆ แผ่ออกมาจากภายในรอยแตกร้าว!

“เราทำได้!” ปี่เหยาและคนอื่นๆ ต่างชื่นชมยินดี

“รอยแตกยังไม่ใหญ่พอ มาโจมตีมันอีกครั้งกันเถอะ” เว่ยนาตะโกน

“ฉันจัดการเอง!” หยวนไป๋ถือขวานของเขาไว้ในมือทั้งสองข้างแล้วก้าวไปข้างหน้า เขายกขวานรบให้สูงขึ้น แสงสีทองส่องประกายบนใบขวาน

อาวุธของเขาแปลก มันเป็นขวานรบด้ามยาว ด้ามจับเพียงอย่างเดียวก็ยาวมากกว่าหนึ่งเมตรแล้ว

ด้วยมือทั้งสองข้างจับที่จับด้ามโลหะ เขายกมันขึ้นสูงและเหวี่ยงมันไปข้างหน้า กระแทกอย่างแรงไปที่รอยแตกในกำแพงน้ำแข็ง

แตก…

ราวกับว่ามือยักษ์กำลังดึงรอยแตกออกจากกัน มันค่อยๆ กว้างขึ้น

“เข้าไปกันเถอะ!” เว่ยนาตะโกนอย่างเด็ดเดี่ยวเมื่อเห็นว่ารอยแยกนั้นกว้างพอที่จะให้ใครบางคนผ่านไปได้

ทันทีที่เธอพูดจบ เธอก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและหายไปในรอยแยก

คนอื่นๆ ลังเลเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่จะพุ่งเข้าไปด้วยความเร็วดุจสายฟ้า

หยวนไป่ที่อยู่ใกล้ที่สุดเป็นคนที่สองที่เข้าไป จากนั้นก็ตงเอน พิลเดอร์ และปี่เหยา

หวังเต็งตามหลังพวกเขาไป เขาไม่ได้ปรากฏตัวแต่เขาก็เข้าไปด้วย

ความมหัศจรรย์ของวิชาปกปิดมิตินั้นชัดเจน เขาซ่อนตัวอยู่ในรอยแยกมิติ แต่เขาก็ยังสามารถเชื่อมต่อกับความเป็นจริงได้ สิ่งนี้ทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ

พูดได้เลยว่านี่เป็นวิชาที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง!

หวังเต็งสังเกตสภาพแวดล้อมรอบเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาติดตามนักสู้ทั้งห้าคนและผ่านกำแพงน้ำแข็งไปอย่างรวดเร็ว

กำแพงน้ำแข็งมีความหนาหลายสิบเมตร แต่ในขณะนี้ รอยแตกก็ได้เปิดออกจนหมดแล้ว มันกลายเป็นทางเดินที่นำไปสู่อาคารโบราณสถาน

สำหรับนักสู้ระดับนภาแล้ว ระยะทางนี้ก็ไม่ใช่ปัญหา พวกเขารีบวิ่งผ่านกำแพงน้ำแข็งไปได้ในพริบตา

กำแพงน้ำแข็งด้านหลังพวกเขาปิดลงอย่างรวดเร็วและกลับสู่สภาพเดิม

เว่ยนาและคนอื่นๆ หันกลับมาและมองไปที่กำแพงน้ำแข็งที่ค่อยๆ ปิดลง พวกเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

“เราต้องทำอีกครั้งหากเราต้องการจะกลับออกไป” ปี่เหยาพูดไม่ออก

“ไม่ต้องกังวล อย่างน้อยเราก็พบวิธีเปิดมันแล้ว” ตงเอนยิ้มและพูด

“เร็วเข้า ไปดูกันดีกว่าว่ามีอะไรบ้างภายในโบราณสถานนี้” พิลเดอร์กระตุ้นด้วยความตื่นเต้น

“เดี๋ยวก่อน มาดูกันก่อน!” เว่ยนาหยุดเขาทันที

“พิลเดอร์ นายฝึกฝนมาหลายปีแล้ว แต่นายก็ยังใจร้อนอยู่นะ ระวังหน่อย” ฉินฉวนรู้สึกหมดหนทาง

“อย่าหลงกลกับรูปร่างหน้าตาของเขา เขาอาจจะดูไม่รอบคอบ แต่เขาก็เห็นคุณค่าชีวิตของเขาเป็นอย่างมาก เขาจะไม่ล้อเล่นเกี่ยวกับชีวิตของเขาแน่” ตงเอนเหลือบมองพิลเดอร์แล้วหัวเราะ

พิลเดอร์เกาหัวของเขา แววตาแหลมคมแวบผ่านดวงตาของเขาขณะที่เขาหัวเราะเบาๆ

ทั้งกลุ่มเงียบไป จากนั้นพวกเขาก็จ้องมองไปข้างหน้า...