บทที่ 1132: เขตหวงห้าม หมอกสีเทาปริศนา!

บทที่ 1132: เขตหวงห้าม หมอกสีเทาปริศนา!

หวังเต็งและลูกกลมมีท่าทางเคร่งขรึมในขณะที่พวกเขายืนอยู่ในยานสายน้ำเพลิง พวกเขาเปิดใช้งานโหมดจำลองภาพพาโนรามา

พลังฟอร์สสีฟ้าน้ำแข็งสว่างไสวราวกับดวงอาทิตย์กำลังพุ่งเข้าหาพวกเขาด้วยความเร็วสูง แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวทำลายอุกกาบาตรอบตัวเขาลงทั้งหมด

ยานอวกาศสายน้ำเพลิงบินหลบหนีอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

“ให้ตายเถอะ ทำไมมันถึงมีนักสู้ระดับเอกภพมาตามไล่ล่าพวกเราได้” ลูกกลมตะโกนด้วยความโกรธ

“แม้แต่ผู้นำศิลปะการต่อสู้และซัวหานก็ยังไม่รู้ว่าฉันกำลังมุ่งหน้าไปยังดาวเคราะห์ป้องกันหมายเลข 29 เพราะงั้นแล้วความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คือมีคนได้รับข่าวชิ้นนี้จากหน่วยงานระดับสูงในจักรวรรดิ และพวกเขาก็มารอที่นี่เพื่อซุ่มโจมตีเรา” หวังเต็งกล่าวอย่างเคร่งขรึม

หวังเต็งต้องได้รับอนุญาตจากจักรวรรดิต้าเฉียนก่อนเขาถึงจะไปยังดาวเคราะห์ป้องกันหมายเลข 29 ได้ และนั่นก็เป็นที่เดียวที่ปัญหาจะเกิดขึ้นได้

“มันจะต้องเป็นเพราะตระกูลปาร์คเกอร์แน่ๆ!” ลูกกลมตะโกน

“พวกมันเหมือนกับหมาบ้าไม่มีผิด” หวังเต็งหายใจเข้าลึกๆ และบังคับตัวเองให้สงบลง

การโกรธในเวลานี้จะไม่ส่งผลดีต่อเขา เขาควรมุ่งเน้นไปที่การหลบหนีจากนักสู้ระดับเอกภพก่อน

“แล้วเราควรจะทำยังไงกันดี? เราไม่สามารถหลบหนีได้แน่ และเส้นทางสู่ดาวเคราะห์ป้องกันหมายเลข 29 ของเราก็ถูกปิดกั้นอีกด้วยเช่นกัน” ลูกกลมกล่าวอย่างช่วยไม่ได้

“เราทำได้เพียงก้าวไปทีละก้าวเท่านั้น” หวังเต็งกะพริบตา “มีดาวเคราะห์ที่มีชีวิตอยู่ใกล้ๆ ไหม? เราสามารถไปที่นั่นได้ นักสู้ระดับเอกภพจะไม่กล้าโจมตีสถานที่ที่มีผู้คนมากมายอย่างแน่นอน”

“ไม่ เราอยู่ใกล้ดาวเคราะห์ป้องกันหมายเลข 29 มากเกินไป ดังนั้นมันจึงไม่มีดาวเคราะห์ที่มีชีวิตอยู่รอบๆ และถึงมี มันก็คงจะเป็นหมัน นักสู้ระดับเอกภพจะไม่มีอะไรต้องกลัวและพวกเขาก็จะไม่มีใครสามารถหยุดมันได้” ลูกกลมกลมส่ายหัว

“มีสถานที่อันตรายใดบ้างที่นักสู้ระดับเอกภพจะต้องหวาดกลัว?” จิตใจของหวังเต็งทำงานอย่างบ้าคลั่ง

“ขอฉันตรวจสอบดูก่อน” ลูกกลมเข้าใจแผนของหวังเต็ง ดวงตาของมันเป็นประกายในขณะที่มันตอบกลับเขาอย่างเร่งรีบ

มันเปิดแผนที่ดวงดาวขึ้นมาในทันทีและตรวจสอบสถานการณ์ของดาวเคราะห์รอบๆ ดาวเคราะห์กะพริบส่องแสงขึ้นทีละดวง ภาพเหล่านี้ไม่สามารถจับภาพได้ด้วยตาคน มันมีเพียงสิ่งมีชีวิตที่ชาญฉลาดอย่างลูกกลมเท่านั้นที่จะสามารถตรวจสอบพวกมันได้อย่างรวดเร็ว

“หวังเต็ง ฉันพบมันแล้ว ห่างออกไป 600 ปีแสง มีบริเวณที่ถือได้ว่าเป็นเขตหวงห้ามอยู่ แม้แต่นักสู้ระดับเอกภพก็ยังต้องระมัดระวังที่นั่น” ลูกกลมกล่าว

“แล้วนายรู้ไหมว่ามันเพราะอะไร?” หวังเต็งขมวดคิ้ว

“ฉันเองก็ไม่แน่ใจ” ลูกกลมตรวจสอบแล้ว แต่มันก็ไม่พบข้อมูลที่เกี่ยวข้อง มันรู้เพียงว่านี่คือพื้นที่หวงห้าม

“แล้วมันมีที่อื่นอีกไหม?”

“ไม่ พวกมันทั้งหมดอยู่ไกลเกินไป”

หลังจากที่ลูกกลมพูดจบ ยานอวกาศก็สั่น สัญญาณเตือนเริ่มส่งเสียงดัง “เตือนภัย! เตือนภัย! เกราะป้องกันเสียหาย 20%!”

พวกเขาสองคนตกใจมาก เห็นได้ชัดว่านักสู้ระดับเอกภพที่อยู่เบื้องหลังพวกเขากำลังเริ่มโจมตีแล้ว

“ไม่เป็นไร ไปที่เขตหวงห้ามนั้นกันเลย!” หวังเต็งพูดด้วยท่าทางน่าเกลียด เขาไม่กล้าที่จะลังเลอีกต่อไป

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พวกเขาก็ต้องหลุดพ้นจากนักสู้ระดับเอกภพคนนี้ไปให้ได้ซะก่อน!

ยานอวกาศระดับเอกภพสามารถต้านทานการโจมตีจากนักสู้ระดับเอกภพได้ แต่มันก็ได้แค่ไม่นาน

เมื่ออีกฝ่ายทำลายเกราะป้องกันเสร็จ พวกเขาก็จะไม่มีโอกาสหลบหนีอีกต่อไป

“ตกลง!” ลูกกลมรู้ว่านี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน พวกเขาไม่มีทางเลือก นี่เป็นทางออกเดียวของพวกเขา

มันรีบควบคุมยานอวกาศและมุ่งหน้าไปทางอื่น

“ห้ะ?”

นักสู้ระดับเอกภพที่ไล่ตามพวกเขาอยู่อุทานออกมาอีกครั้ง เขาฟันใบมีดออกไปโดยไม่หยุด การโจมตีตัดผ่านอวกาศและตกลงบนยานสายน้ำเพลิง

น่าเสียดาย นี่เป็นยานอวกาศระดับเอกภพ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถทำลายมันได้ง่ายๆ เขาต้องไล่ล่าและค่อยๆ สร้างความเสียหายต่อเกราะป้องกันของมันต่อไป

“เตือนภัย! เตือนภัย! เกราะป้องกันเสียหาย 35%!”

“เตือนภัย! เตือนภัย! เกราะป้องกันเสียหาย 40%!”

“เตือนภัย! เตือนภัย! เกราะป้องกันเสียหาย 50%!”

…

สัญญาณเตือนภัยดังไปทั่วยานอวกาศอย่างต่อเนื่อง สติของหวังเต็งและลูกกลมตกอยู่ในความปั่นป่วน การแสดงออกของพวกเขาดูย่ำแย่มาก

เร็ว! เร็วเข้า! เร็วอีก!

พวกเขาภาวนาในใจโดยหวังว่าพวกเขาจะไปถึงเขตหวงห้ามนั้นได้ในวินาทีถัดไป

พวกเขาได้ทำต้านทานต่อไปเท่านั้น

“เตือนภัย! เตือนภัย! เกราะป้องกันเสียหาย 80%!”

“เตือนภัย! เตือนภัย! เกราะป้องกันเสียหาย 95%!”

…

โล่ป้องกันกำลังจะพังทลาย

“เร็วเข้า!” ลูกกลมตะโกนอย่างเร่งรีบ

“ที่นี่แหละ! หวังเต็ง นายเห็นพื้นที่หมอกสีเทาข้างหน้านั่นไหม มันคือที่นั่นเลย!”

หวังเต็งรีบมองไปด้านหน้าในทันที

หมอกสีเทาที่น่าขนลุกลอยอยู่อย่างเงียบๆ ในความว่างเปล่าข้างหน้า มันกระจายตัวออกไปจนไม่มีใครเห็นสิ่งที่อยู่ข้างหลังมัน มันมีเพียงโครงร่างจางๆ ของอุกกาบาตที่มองเห็นได้เลือนลางเท่านั้น

“ที่นี่หรอ!” นักสู้ระดับเอกภพตกตะลึงเมื่อเห็นหมอกสีเทา ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ถึงปลายทางของหวังเต็ง

หวังเต็งจ้องตรงไปที่หมอกสีเทา บอกตามตรง เขาเองก็กลัวมันเพราะเขาไม่รู้จักเส้นทางข้างหน้า นอกจากนี้ หมอกสีเทาก็ยังหนาและดูน่ากลัวมาก เขาไม่รู้ว่ามันมีอันตรายอะไรอยู่เบื้องหลังหรือไม่

แต่กระนั้นแล้ว ในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้ เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกต่อไป เขาต้องรับความเสี่ยง หาทางหนีไม่งั้นก็ตาย!

“เร็วเข้า เข้าไปข้างในกันเถอะ!” หวังเต็งสั่ง

“หยุดอยู่นั่นแหละ!” เสียงตะโกนอันเย็นชาดังมาจากข้างหลังพวกเขา

ยานสายน้ำเพลิงดูเหมือนกับจะถูกปิดกั้นเอาไว้ด้วยกำแพงที่มองไม่เห็น ความเร็วของมันลดลงอย่างมากราวกับว่ามีเชือกมากมายกำลังลากมันกลับไป

หมอกสีเทาอยู่ห่างออกไปเพียงหนึ่งนิ้ว แต่มันก็กลับดูเหมือนจะไกลออกไปสุดขอบฟ้า พวกเขาไม่สามารถเข้าไปใกล้มันได้อีก

“นักสู้ระดับเอกภพได้เชื่อมโยงโลกใบเล็กในร่างกายของเขากับโลกแห่งความเป็นจริงและสร้างกำแพงขึ้นมาต่อหน้าเรา” ลูกกลมกล่าวอย่างจริงจัง

“มันจะพยายามมากเกินไปแล้ว!” หวังเต็งขมวดคิ้ว ความคิดมากมายแล่นเข้ามาในหัวของเขา

ชั่วพริบตาต่อมา ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจของเขา และเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ลูกกลม เปิดประตูห้องโดยสาร!”

“นายออกไปไม่ได้นะ นักสู้ระดับเอกภพไม่เหมือนกับนักสู้ระดับนภา นายจะตายแน่ถ้านายก้าวออกไป” ลูกกลมพูดอย่างเร่งรีบ

“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้จะออกไปไหน ฉันแค่ต้องการจะดูว่าฉันจะสามารถทำลายข้อจำกัดของโลกใบเล็กนี้ได้ไหม”

เมื่อมองไปที่การแสดงออกของหวังเต็ง ลูกกลมก็รู้ได้ทันทีว่าเขามีความมั่นใจ ด้วยเหตุนี้เอง มันจึงเปิดห้องโดยสารโดยไม่พูดอะไรอีก

หวังเต็งปรากฏตัวที่หน้าประตูห้องโดยสาร เขาถือดาบระดับจักรวาลไว้ในมือ พลังต้นกำเนิดกำลังปะทุขึ้นในร่างกายของเขาในขณะที่เขาฟันดาบของเขาออกไป

ต้นกำเนิดเพลิง!

ต้นกำเนิดโลหะ!

ต้นกำเนิดวายุ!

สามต้นกำเนิดถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นคัมภีร์ดาบสังหารเทพ พวกมันถูกเหวี่ยงออกไปกลายเป็นลำแสงดาบที่เปล่งประกาย

บู้มมมม!

เกิดการระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง

จากนั้นพลังของโลกใบเล็กก็เริ่มแตกออก และยานสายน้ำเพลิงก็กลับมาเป็นอิสระอีกครั้ง มันพุ่งออกไปและพุ่งเข้าไปในหมอกสีเทา

“เป็นไปได้ไงกัน” นักสู้ระดับเอกภพตกอยู่ในความเหลือเชื่อ

เขาจ้องมองไปที่ยานอวกาศ หากใครเห็นก็คงต้องตกใจ อย่างไรก็ตาม เขาก็ทำได้เพียงเฝ้าดูยานอวกาศในขณะที่มันบินเข้าสู่หมอกสีเทาไป เขาไม่สามารถหยุดมันได้

“ฮึ่ม แกคิดว่าแกจะปลอดภัยเพียงเพราะแกหนีเข้าไปข้างในหรอ?” นักสู้ระดับเอกภพตะคอก จากนั้นเขาก็ตรงเข้าไปในหมอกสีเทาด้วย

ทุกอย่างเป็นสีเทาในบริเวณนี้ และระยะการมองเห็นของพวกเขาก็เหลือเพียงไม่กี่ร้อยเมตร

“โชคดีที่ยานอวกาศสายน้ำเพลิงเป็นยานอวกาศระดับเอกภพด้วย มิฉะนั้นอุกกาบาตที่ลอยอยู่รอบๆ ก็คงจะเพียงพอแล้วที่จะทำลายมันลง”

“เอาล่ะ บินต่อเข้าไปข้างในกันเถอะ” หวังเต็งกล่าว

“นายกลัวว่านักสู้ระดับเอกภพนั่นจะยังไล่ล่าเราต่ออีกหรอ?” ลูกกลมถาม

“ฉันไม่ได้กังวล แต่มันเป็นเรื่องที่แน่นอน”

เมื่อได้ยินแบบนั้น ลูกกลมก็กัดฟันและควบคุมยานอวกาศให้บินลึกเข้าไป อุกกาบาตชนเข้ากับเกราะป้องกันก่อนจะแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย มันไม่มีความเสียหายเกิดขึ้นกับยานอวกาศ

“หวังเต็ง หมอกสีเทาดูเหมือนจะมีฤทธิ์กัดกร่อนด้วย” ลูกกลมพูดขึ้นในทันที

“กัดกร่อนหรอ!” หวังเต็งตกตะลึง

“ใช่ มันมีฤทธิ์กัดกร่อนด้วย นี่ดูเหมือนจะเป็นหมอกพิษ” ลูกกลมจ้องมองข้อมูลที่อยู่ตรงหน้า

“หมอกพิษ? ยานอวกาศของเราสามารถต้านทานมันได้ไหม?” หวังเต็งถามพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ยังไม่มีปัญหาสำหรับตอนนี้ อย่างไรก็ตาม ฉันก็ไม่สามารถสัญญาอะไรได้เมื่อเราเข้าไปใกล้แกนกลางของมันมากขึ้น”

“รอดูไปก่อน ถ้ารับมือไม่ได้ก็ค่อยถอย” ขณะที่พูดอยู่นั้นเอง หวังเต็งก็ต้องรู้สึกประหลาดใจ เขาเห็นฟองสบู่ค่าคุณสมบัติกำลังลอยอยู่ข้างหน้า...