บทที่ 2 - [กระบอกเวทมนตร์] และ [โรยรา]

บทที่ 2 - [กระบอกเวทมนตร์] และ [โรยรา]

☆☆☆☆☆

กู่ซินหยิบการ์ดสองใบที่เขาภูมิใจนำเสนอออกมาวางบนโต๊ะ

"ลองดูสิครับว่ามีใบไหนถูกใจบ้าง"

กู่ซินมั่นใจมาก เขาเชื่อว่าการ์ดของเขาไม่มีใครปฏิเสธได้ลงคอหรอก!

อินเสวี่ยกะพริบตาปริบๆ มองไปที่การ์ดใบซ้ายสุด

รูปบนการ์ดเป็นถังสีสันสดใสสองใบวางสลับหัวสลับหาง ดูแล้วไม่ค่อยเข้าใจความหมายเท่าไหร่

ปกติแล้วเอฟเฟกต์ของการ์ดมักจะเกี่ยวข้องกับรูปภาพ แต่เจ้าถังดอกไม้สองใบนี้ อินเสวี่ยเดาไม่ออกจริงๆ

แต่พออินเสวี่ยอ่านเอฟเฟกต์ด้านล่าง เธอก็ตาโตเท่าไข่ห่านทันที

[กระบอกเวทมนตร์]

[ประเภท: การ์ดเวทมนตร์]

[คุณภาพ: สองดาวการ์ดสีม่วง]

[ธาตุ: ไร้ธาตุ]

[เอฟเฟกต์: เมื่อฝ่ายตรงข้ามใช้การโจมตีด้วยเวทมนตร์ การ์ดใบนี้สามารถดูดซับการโจมตีนั้น และสะท้อนเวทมนตร์กลับไปได้]

[(หมายเหตุ: สะท้อน! สะท้อนกลับไป!! สะท้อนกลับไปซะ!!)]

นี่... นี่มันของบ้าอะไรเนี่ย?!!

อินเสวี่ยตะลึงไปเลย ดูดซับการโจมตีเวทมนตร์ของคู่ต่อสู้ แล้วสะท้อนกลับ?

พูดตามตรง คำอธิบายเอฟเฟกต์ของ [กระบอกเวทมนตร์] ใบนี้ไม่ได้ยาวเหยียด แต่นี่มันคือดาวข่มของนักเวทชัดๆ

อะไรคือ 'ไร้ผลและสะท้อนกลับ'?

อินเสวี่ยไม่อยากจะจินตนาการเลย อีกฝ่ายร่ายคาถาแทบตายกว่าจะปล่อยเวทออกมาได้ เจอสวนกลับด้วยการทำให้ไร้ผลแล้วสะท้อนกลับไปดื้อๆ สีหน้าของฝ่ายนั้นจะดูไม่จืดขนาดไหน!

การ์ดใบนี้มันช่าง...

สุดยอดไปเลยอ่ะ!!

ดวงตาของอินเสวี่ยเป็นประกายวิบวับ เธอชอบใบนี้มาก!

แต่นี่เพิ่งจะแค่ใบแรกเท่านั้น อินเสวี่ยระงับความตื่นเต้นในใจ แล้วหันไปมองการ์ดใบที่สอง

[โรยรา]

[ประเภท: การ์ดเวทมนตร์]

[ระดับ: สองดาวการ์ดทอง]

[ธาตุ: มืด]

[เอฟเฟกต์: ร่ายใส่เป้าหมายที่กำหนด ทำให้เป้าหมายติดคำสาปแห่งความมืด เข้าสู่สภาวะชราภาพในช่วงเวลาสั้นๆ]

[(หมายเหตุ: อ่อน! ปวก! เปียก! ไร้! แรง!)]

การ์ดทอง!!

นี่มันการ์ดทองนะ ตำนานสีทอง!

อินเสวี่ยไม่ใช่เด็กสาวที่ไม่มีความรู้ แต่การ์ดระดับตำนานสีทองนั้นหายากและล้ำค่ามากจริงๆ

ถึงจะเป็นแค่การ์ดทองระดับสองดาว แต่มันก็คือการ์ดทองนะ

ขึ้นชื่อว่าการ์ดทอง เอฟเฟกต์ต้องน่าทึ่งแน่นอน! แต่ว่า...

เข้าสู่สภาวะชราภาพในช่วงเวลาสั้นๆ?

เครื่องหมายคำถามผุดขึ้นบนหัวน้อยๆ ที่น่ารักของอินเสวี่ย เธอไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคำว่า 'ชราภาพ' ในบริบทนี้เท่าไหร่

"เถ้าแก่คะ คำว่าชราภาพบนการ์ด [โรยรา] ใบนี้หมายความว่ายังไงเหรอคะ?"

อินเสวี่ยเป็นเด็กดี เธอรู้ว่าไม่รู้ย่อมต้องถาม

"ก็ความหมายตามตัวอักษรเลยครับ [โรยรา] สามารถยัดเยียดพลังแห่งความชราใส่ร่างเป้าหมาย ทำให้ตกอยู่ในสถานะ 'ชราภาพ' ไงครับ" กู่ซินอธิบาย

"สรรพสิ่งล้วนต้องร่วงโรย และเมื่อตกอยู่ในสภาวะ 'ชราภาพ' จะขยับตัวไปไหนก็ยากลำบาก ไม่ว่าจะต่อสู้หรือเคลื่อนที่ก็กลายเป็นเรื่องน่าขบขันไปหมด"

เห็นอินเสวี่ยยังทำหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ กู่ซินเลยเปรียบเทียบให้เห็นภาพง่ายๆ

"สมมุติว่าคุณอินตอนนี้ยังสาวยังแส้ ต่อให้วิ่งสักพันเมตรก็ยังไหวสบายๆ แต่ถ้าโดนสาปด้วย 'โรยรา' คำสาป 'ชราภาพ' จะทำให้ร่างกายของคุณเหมือนตกอยู่ในสภาวะคนแก่"

"อย่าว่าแต่วิ่งพันเมตรเลยครับ แค่เดินสักสิบเมตรยังลำบากยากเย็น เหมือนดอกไม้ที่กำลังบานสะพรั่ง จู่ๆ ก็เหี่ยวเฉาร่วงโรยกลายเป็นดอกไม้ใกล้ตาย"

คิดๆ ดูแล้วกู่ซินก็เสริมไปอีกประโยค "แน่นอนว่าเอฟเฟกต์ของ [โรยรา] ไม่ได้เว่อร์ขนาดนั้น ถึงจะทำให้คู่ต่อสู้ 'แก่ลง' แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นทำให้หมดสภาพการต่อสู้ไปเลยหรอกครับ"

อินเสวี่ยบรรลุธรรมทันที

"นี่มันจะโกงเกินไปแล้วมั้งคะ?!"

พอเข้าใจถ่องแท้แล้ว อินเสวี่ยก็รู้สึกทึ่งสุดขีด มิน่าล่ะถึงเป็นการ์ดทอง เอฟเฟกต์นี่มันเข้าขั้นโกงบรรลัยเลยนะ!

หมายความว่าพอโดนโรยราเข้าไป อีกฝ่ายก็กลายเป็นหมูบนเขียงรอให้เชือดชัดๆ?

แถมเอฟเฟกต์นี้ มันเกี่ยวพันกับ 'เวลา' เลยนะ...

"เถ้าแก่คะ การ์ดใบนี้คุณสร้างเองเหรอคะ?" อินเสวี่ยอดถามไม่ได้

"ถ้าผมไม่ได้ทำ แล้วผมจะเอามาขายได้ไงล่ะครับ?" กู่ซินตอบแบบเอือมๆ

"...คุณเก่งมากๆ เลยค่ะ!" อินเสวี่ยหน้าแตกเล็กน้อย แต่ก็ยังอดชื่นชมไม่ได้

ดูจากการ์ดสองใบนี้ เถ้าแก่ที่ดูอายุมากกว่าเธอไม่น่าจะถึงสองปีคนนี้ น่าจะเป็นนักสร้างการ์ดระดับสอง

แต่คุณภาพของการ์ดนี่สิ สูงลิบลิ่วจนน่าตกใจ!

"ดูเหมือนคุณอินจะชอบการ์ดทั้งสองใบนี้มากเลยนะครับ?"

"ใช่ค่ะ! ฉันชอบมาก รบกวนเถ้าแก่ขายการ์ดสองใบนี้ให้ฉันเถอะค่ะ!"

ดวงตาของอินเสวี่ยมีประกายวิบวับ เธอสามารถตบหน้าอกที่กำลังเจริญเติบโตได้ที่ของเธอรับประกันเลย

ถ้าได้การ์ดสองใบนี้ไป ในโรงเรียนเธอต้องเป็นเทพเจ้าสงครามแน่ๆ ใครขวางแม่จะฟาดให้เรียบ!

"ขายได้อยู่แล้วครับ แต่คุณอินน่าจะทราบนี่ครับว่าราคาของการ์ดสองใบนี้ไม่เบาเลย"

กู่ซินประเมินเด็กสาวตรงหน้า ดูจากทรงแล้วทางบ้านน่าจะมีฐานะดีพอสมควร

สำหรับกู่ซินแล้ว นักสร้างการ์ดสร้างการ์ดเพื่ออะไร? หลักๆ ก็เพื่อความพึงพอใจของตัวเองนั่นแหละ

แต่รองลงมาก็เพื่อเงินไง สร้างการ์ดมันต้องใช้เงินนะ ค่าวัตถุดิบมันแปะป้ายบอกราคาอยู่ทนโท่

แล้วตอนนี้กู่ซินถังแตกแล้วด้วย...

บ้าจริง ข้ามมิติมาทั้งทีดันต้องมากลุ้มเรื่องเงินๆ ทองๆ อีก

เพราะงั้นถ้าปล่อย [กระบอกเวทมนตร์] กับ [โรยรา] ออกไปได้ ก็ถือเป็นเรื่องดีที่สุด

"เรื่องนั้นเถ้าแก่ไม่ต้องห่วงค่ะ พ่อแม่ค่อนข้างตามใจฉัน แถม... ที่บ้านฉันพอมีทรัพย์สินอยู่บ้าง"

พอพูดถึงเรื่องนี้ อินเสวี่ยก็ยืดหลังตรงขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มบางๆ ที่ดูสงวนท่าทีแต่แฝงความมั่นใจ

ทั้งเนื้อทั้งตัวส่งสัญญาณบอกชัดเจนว่า น้องมีตังค์นะพี่!

"ฮ่าๆๆ งั้นก็คุยง่ายหน่อย กะแล้วเชียว ผมเห็นแวบแรกก็รู้สึกว่าคุณอินนอกจากจะสวยแล้ว บุคลิกยังโดดเด่นไม่ธรรมดา"

กู่ซินยิ้มอย่างพอใจ

"เถ้าแก่ก็ชมเกินไปค่ะ" อินเสวี่ยเม้มปากยิ้ม คิ้วสวยโค้งขึ้นอย่างน่ามอง เธอก็ดีใจนะ

ถึงคำชมแบบนี้เธอจะได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่เด็ก

แต่คนพูดมันคนละคนกันนี่นา

ในสายตาอินเสวี่ย อายุแค่นี้แต่เป็นนักสร้างการ์ดสองดาว แถมยังสร้างการ์ดทองได้อีก เทพเกินไปแล้ว!

"การ์ดเวทมนตร์สีม่วงระดับสองดาวในตลาด ราคาจะแกว่งอยู่ที่ 8 แสนถึง 1.2 ล้าน [กระบอกเวทมนตร์] มีเอฟเฟกต์ที่ทรงพลังมาก ฉันยินดีจ่าย 1.4 ล้านเพื่อซื้อมันค่ะ"

"ส่วน [โรยรา] การ์ดทองเป็นของที่มีแต่คนอยากได้แต่ไม่มีของขาย ฉันจำได้ว่าปีก่อนมีการ์ดทองหนึ่งดาวประมูลไปจบที่ 5.5 ล้าน ฉันยินดีจ่ายให้สองเท่าของราคานั้นเพื่อซื้อ [โรยรา] 15 ล้านหยวน เถ้าแก่เห็นว่าไงคะ?"

อินเสวี่ยนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะเสนอราคากับกู่ซิน

น้ำเสียงลังเลแสดงให้เห็นชัดเจนว่าอินเสวี่ยต่อรองราคาไม่เก่ง นี่คือราคาที่เธอประเมินในใจและคิดว่าสมเหตุสมผลที่สุดแล้ว

"คุณอินป๋ามากครับ" กู่ซินตาลุกวาว ยกนิ้วโป้งให้อินเสวี่ย นี่สิเศรษฐีนีตัวจริง

เขาเกือบจะหลุดปากพูดไปแล้วว่า 'เจ๊ครับผมไม่อยากพยายามแล้ว'

ราคา [กระบอกเวทมนตร์] สมเหตุสมผล สูงกว่าราคาตลาดแล้ว แต่ราคาที่อินเสวี่ยเสนอให้ [โรยรา] นี่สิ สูงเวอร์วังมาก

ถึงเอฟเฟกต์ [โรยรา] จะโกงบรรลัยก็เถอะ แต่เหตุผลเดียวกับ [จิตแปรผัน] คือมันเป็นแค่การ์ดสองดาว

จะพูดยังไงดี?

ก็เหมือนอุปกรณ์ในเกมนั่นแหละ ตอนเลเวลน้อยๆ มันคือของเทพที่ฟันฉับเดียวตาย แต่พอเลเวลสูงขึ้น มันก็จะไร้ประโยชน์

แต่ราคานี้ลูกค้าเสนอมาเอง แถมต้องยอมรับว่าเอฟเฟกต์ [โรยรา] มันโกงจริงๆ นั่นแหละ

พอกู่ซินตอบตกลงอย่างง่ายดาย อินเสวี่ยก็โล่งอก

"จริงสิคะ เถ้าแก่ ที่นี่มีการ์ดอัญเชิญไหมคะ?" จากนั้นอินเสวี่ยก็ถามกู่ซินด้วยความคาดหวัง

เทียบกับการ์ดเวทมนตร์แล้ว สำหรับการ์ดมาสเตอร์ การ์ดอัญเชิญสำคัญที่สุด

"มีครับคุณน้อง! มีแน่นอน!"

กู่ซินตาเป็นประกาย รีบตบการ์ดที่เพิ่งออกจากเตาสดๆ ร้อนๆ ให้คุณหนูท่านนี้ดูทันที

"ใบนี้ [เซนิกาเมะ] เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อกี้ การ์ดยังอุ่นๆ อยู่เลยครับ!"

ถึงจะเป็นแค่ 'การ์ดล้มเหลว' ที่ไม่มีเอฟเฟกต์พิษ แต่กู่ซินคิดว่าเจ้า [เซนิกาเมะ] ใบนี้ก็ถือว่าไม่เลวเลยนะ

[จบแล้ว]