บทที่ 20 ลัทธิภัยพิบัติ

หลินฮ่าวคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วใช้พลังงาน 980 แต้ม อัปเกรดสกิลฟื้นฟูมานาไปถึงเลเวล 50 ทันที

[ฟื้นฟูมานา LV50]: ฟื้นฟูมานา 5,000 หน่วย ทุกๆ 20 วินาที

"เยี่ยม! ไม่ใช่แค่ลดคูลดาวน์ลง แต่ปริมาณการฟื้นฟูก็เพิ่มขึ้นอย่างน่าทึ่ง จาก 100 แต้มเป็น 5,000!"

หลังเลเวล 50 สกิลนี้ต้องใช้พลังงาน 100 แต้มในการอัปเกรดแต่ละครั้ง

หลินฮ่าวรู้สึกว่าเขาเริ่มจับทางรูปแบบการอัปเกรดได้บ้างแล้ว

เมื่อสกิลถึงเลเวล 50 ค่าพลังงานที่ต้องใช้จะเพิ่มขึ้นห้าเท่า พอถึงเลเวล 100 จะเพิ่มขึ้นอีกสองเท่า จากเลเวล 150 ถึง 500 จะเพิ่มขึ้นสองเท่าอีกครั้ง และหลังเลเวล 500 จะเพิ่มขึ้นอีกห้าเท่า

เป็นไปตามคาด หลินฮ่าวใช้พลังงานไปทั้งหมด 5,000 แต้ม เพื่ออัปจากเลเวล 50 ไปถึงเลเวล 100

แต่หลินฮ่าวไม่สนใจค่าใช้จ่ายเล็กน้อยแค่นี้หรอก แค่ฆ่าบอสเลเวล 10 ในดันเจี้ยนนี้ตัวเดียวก็ได้มาตั้ง 500,000 แล้ว ใครจะไปสนใจเศษเงินแค่นี้ล่ะ?

หลังจากถึงเลเวล 100 หลินฮ่าวก็ดูผลของสกิลอีกครั้ง

[ฟื้นฟูมานา LV100]: ฟื้นฟูมานา 10,000 หน่วยต่อวินาที

"เชี่ย! นี่มันเอฟเฟกต์ที่สกิลระดับสีขาวจะมีได้จริงๆ เหรอ?"

ต้องจำไว้ว่าสกิลลูกไฟเลเวล 1,000 ใช้มานาแค่ 1,000 แต้มต่อครั้งเท่านั้น

เขาฟื้นฟูมานาได้ 10,000 แต้มต่อวินาที หมายความว่าตอนนี้เขาสามารถร่ายเวทลูกไฟได้ไม่อั้นแล้ว!

หลินฮ่าวพอใจกับเอฟเฟกต์ที่เลเวล 100 มากแล้ว แต่ในเมื่อตอนนี้รวยแล้ว เขาเลยโบกมืออย่างป๋าๆ ใช้พลังงาน 150,000 แต้ม ดันสกิลฟื้นฟูมานาไปถึงเลเวล 500

[ฟื้นฟูมานา LV500]: ฟื้นฟูมานา 50,000 หน่วยต่อวินาที

"พระเจ้า! สุดยอดไปเลย!"

"ถ้าใครกล้าบอกว่าฟื้นฟูมานาเป็นสกิลขยะอีก ฉันจะอัดมันให้น่วม!"

"ใครเคยเห็นสกิลขยะที่ฟื้นมานาได้ 50,000 แต้มต่อวินาทีบ้าง?"

แต่อาชีพที่เทพจริงๆ คือจอมเวทต้องห้ามต่างหาก ที่เปลี่ยนของเน่าๆ ให้กลายเป็นยาวิเศษได้!

ต่อจากนี้ไปอีกนาน หลินฮ่าวรู้สึกว่าเขาคงไม่ต้องกังวลเรื่องมานาอีกแล้ว ถ้าต้องกังวล ก็แค่อัปเกรดสกิลเพิ่มเข้าไปอีก!

จากนั้น หลินฮ่าวถึงค่อยมาดูอุปกรณ์เจ็ดชิ้นที่บอสเพิ่งดรอปให้

อุปกรณ์ระดับตำนานเลเวล 10 ทั้งเจ็ดชิ้นนี้ มีค่าสถานะคล้ายกับเซ็ตที่หลินฮ่าวใส่อยู่

แต่นี่ก็ถือเป็นกำไรที่น่าพอใจ อุปกรณ์ระดับตำนานเลเวลต่ำอาจไม่ได้มีราคาสูงมากนัก แต่ชิ้นหนึ่งก็ยังขายได้ราวๆ 100,000 รวมๆ แล้วก็ได้เงินเข้ากระเป๋าอีกประมาณ 1 ล้าน!

หลังจากเก็บอุปกรณ์ทั้งหมดเข้าแหวนมิติ หลินฮ่าวก็เดินหน้าลึกเข้าไปเรื่อยๆ

......

นอกดันเจี้ยน

หลี่อันขยี้ตาที่ปวดเมื่อย ตลอดสิบกว่านาทีที่ผ่านมา เขาจ้องผลึกตาไม่กระพริบ กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับหลินฮ่าวได้ทุกเมื่อ

แต่จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองกังวลเกินเหตุ เพราะหลินฮ่าวยังมีไอเทมช่วยชีวิตระดับตำนานที่เขาให้ไปอยู่

หลี่อันบีบนวดคอตัวเอง เงยหน้ามองดันเจี้ยนโดยไม่ตั้งใจ แล้วก็ต้องตัวแข็งทื่อ

เหตุผลง่ายๆ คือ อัตราการผสานรวมของดันเจี้ยนที่เคยสูงถึง 76%

ในเวลาแค่สิบนาทีกว่าๆ จู่ๆ มันก็ลดฮวบลงเหลือ 34%!

หลี่อันแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ในเวลาสั้นๆ แค่นี้ ระดับการผสานรวมของดันเจี้ยนลดลงไปกว่า 40% หลินฮ่าวฆ่าบอสไปอีกสองตัวรวดเลยเหรอเนี่ย?

จะให้พูดอะไรได้อีก? โคตรเทพ! เทพสุดๆ ไปเลย!

ทีม 5 คนตั้งมากมายยังทำอะไรดันเจี้ยนนี้ไม่ได้

หลินฮ่าวเข้าไปแค่แป๊บเดียว ก็โซโล่บอสไปสามตัวแล้ว!

ต้องเข้าใจนะว่านั่นไม่ใช่บอสเลเวล 10 ธรรมดาๆ แต่เป็นบอสที่มีเลือดมากกว่าปกติ 10 เท่า!

หลี่อันตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ดันเจี้ยนที่ทำให้เขาปวดหัวมานาน อาจจะโดนหลินฮ่าวพิชิตด้วยตัวคนเดียวจริงๆ ก็ได้!

หลังจากสูดหายใจลึก หลี่อันก็กระตือรือร้นขึ้นมาอีกครั้ง เหลือแค่บอสตัวสุดท้ายแล้ว บอสตัวสุดท้ายมักจะอยู่ลึกที่สุด หวังว่าจะไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นนะ

......

หลังจากเดินหน้าต่อไปในดันเจี้ยนสักพัก จู่ๆ หลินฮ่าวก็เห็นร่างคน

"แปลก ฉันเข้าดันเจี้ยนมาคนเดียวนี่นา? ทำไมมีผู้เล่นคนอื่นอยู่ที่นี่ด้วย?"

ขณะที่หลินฮ่าวกำลังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างนั้นก็หันกลับมา

"แกคงเป็นหลินฮ่าวสินะ ฉันรอแกมานานแล้ว"

ชายคนนั้นหน้าตาธรรมดา แบบที่โยนลงไปในฝูงชนก็จำไม่ได้

เขายิ้ม แต่ริมฝีปากแสยะยิ้มเยาะเย้ย

"แกเป็นใคร?" หลินฮ่าวถามเสียงเครียด พอเข้ามาใกล้ถึงได้สังเกตเห็นว่าชายคนนั้นถูกปกคลุมด้วยหมอกเลือดสีแดงสดดูประหลาด ไม่ว่าจะดูยังไงก็ไม่ใช่คนปกติ

"แกพูดถึงฉันเหรอ?" ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ สีหน้าดูศรัทธาอย่างแรงกล้า "ฉันคือสมาชิกแห่งลัทธิภัยพิบัติผู้ยิ่งใหญ่!"

"ลัทธิภัยพิบัติ?!" หลินฮ่าวประหลาดใจมาก เขาไม่คิดว่าจะมาเจอพวกคนบ้าของลัทธิภัยพิบัติในดันเจี้ยน

เขาไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับลัทธินี้มากนัก ยังไงซะก่อนหน้านี้เขาก็เป็นแค่นักเรียนธรรมดาๆ รู้แค่ว่าคนในลัทธินี้สติสตังไม่ค่อยจะดี

"ในเมื่อแกรู้จักพวกเราแล้ว อะไรๆ ก็ง่ายขึ้น เป้าหมายของเราคือมอบพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าให้กับเพื่อนร่วมชาติทุกคน!"

"แน่นอน ไม่ใช่พวกไก่กาที่ไหนก็จะเข้าร่วมกับเราได้ และแก หลินฮ่าว แกมีคุณสมบัติ!"

"เข้าร่วมกับเราเถอะ! เลือดเนื้อนั้นอ่อนแอ ภัยพิบัติจะพาแกขึ้นสู่สวรรค์!"

ชายคนนั้นกางแขนออกช้าๆ แต่หลินฮ่าวกลับมุมปากกระตุก ทางโรงเรียนพูดถูกจริงๆ พวกนี้มันป่วยทางจิตนิดๆ สินะ

"ฉันว่าเรื่องเข้าร่วมคงเป็นไปไม่ได้ ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะ"

"ไปเหรอ? หึ ถ้าฉันไม่อนุญาต แกก็ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น!" เสียงของชายคนนั้นเย็นชาลงทันที "ฉันให้โอกาสแกเลือกอีกครั้ง: จะเข้าร่วมกับเรา หรือจะตายอยู่ที่นี่!"