บทที่ 11 ซื้อตัวต่อหน้าต่อตา

ภายในห้องโถงใหญ่ของแดนลับอาบิส

ผู้อำนวยการหลิวหยวนซานมองไปข้างหน้าด้วยความประหลาดใจ "ทำไมพวกคุณถึงมาอยู่ที่นี่กันหมด?"

นอกจากผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 แล้ว ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 3, 4 และ 5 ก็มากันครบ

"ก็ต้องมาดูเรื่องสนุกน่ะสิ" ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 หัวเราะ "ตาเฒ่าหลิว คุณนี่ไม่เข็ดหลาบจริงๆ แพ้มาตั้งหลายครั้งติดแล้ว ยังกล้าท้าแข่งกับพวกเราอีกเหรอ?"

ผอ.หลิวแค่นเสียง "มีอะไรต้องกลัว? ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว วันนี้โรงเรียนเรามีผู้เปลี่ยนอาชีพระดับ SSS เชียวนะ!"

"อะไรนะ? ผู้เปลี่ยนอาชีพระดับ SSS? จริงเหรอ?"

"ของแบบนี้จะโกหกได้ยังไง?" ผอ.หลิวหัวเราะเสียงดัง "คนรู้กันทั้งโรงเรียนแล้ว อีกไม่นานคงรู้กันทั้งเขตสงคราม!"

ได้ยินดังนั้น เหล่าผู้อำนวยการต่างก็อิจฉาตาร้อนกันถ้วนหน้า

โอกาสหนึ่งในล้าน ทำไมไม่มาลงที่โรงเรียนตัวเองบ้างนะ?

"ว่าไง ตอนนี้ยังกล้าแข่งกับผมอยู่ไหม?" ผอ.หลิวพูดอย่างภูมิใจ

"จะภูมิใจอะไรนักหนา คุณไม่ใช่คนได้อาชีพระดับ SSS สักหน่อย" ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 กลอกตา แล้วหันไปมองหลินฮ่าวด้วยท่าทางใจดีสุดขีด "พ่อหนุ่ม สนใจย้ายมาเรียนที่โรงเรียนมัธยมที่ 2 ของเราไหม?"

"ผอ.โรงเรียนเธอให้อะไร ฉันให้ได้หมด แถมให้มากกว่าด้วย!"

ยังไม่ทันที่หลินฮ่าวจะตอบ ผอ.หลิวก็ของขึ้น ตะโกนลั่น "ไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์ แกมันหน้าด้านเกินไปแล้ว! มาซื้อตัวเด็กต่อหน้าต่อตาฉันแบบนี้เลยเรอะ?"

"อุ๊ย! เผลอพูดสิ่งที่คิดในใจออกมาซะได้" ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 หัวเราะคิกคัก แล้ววกกลับเข้าเรื่อง "อาชีพระดับ SSS มีศักยภาพสูงจริงๆ นั่นแหละ แต่ถ้าจะวัดกันที่ความเร็วในการเก็บเลเวลกับเด็กของฉัน ผลแพ้ชนะยังไม่แน่หรอกนะ!"

ผอ.หลิว: "มั่นใจขนาดนั้นเชียว? หรือโรงเรียนมัธยมที่ 2 ก็มีเด็กได้อาชีพระดับ SSS เหมือนกัน?"

"เปล่า ไม่มีหรอก" ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 โบกมือ "โรงเรียนเรามีแค่เด็กระดับ SS คนเดียว แต่เรื่องเก็บเลเวลนี่รับรองว่าเร็วนรกแตก!"

ผู้อำนวยการอีกสามคนได้ยินแล้วก็ยิ่งอิจฉาหนักเข้าไปอีก

โรงเรียนหนึ่งมีระดับ SSS อีกโรงเรียนมีระดับ SS แต่พวกเขากลับไม่มีอะไรเลย

รู้งี้ไม่น่าถ่อสังขารมาดูให้เจ็บใจเลย กินองุ่นเปรี้ยวเข้าไปเต็มๆ!

ได้ยินแบบนั้น ผอ.หลิวก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ในเมื่อเราต่างมั่นใจในตัวนักเรียน งั้นก็เอากติกาเดิมไหมล่ะ?"

"ได้ ตามนั้น" ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 พยักหน้า

กติกาเดิมที่ว่าคือ ใครที่นักเรียนถึงเลเวล 10 ในแดนลับได้ก่อนเป็นฝ่ายชนะ

ฝ่ายแพ้ต้องจ่ายอุปกรณ์ระดับตำนานเลเวล 10 สองชิ้น หรือไอเทมที่มีมูลค่าเทียบเท่า

ตอนนั้นเอง ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 ถึงได้เรียกให้นักเรียนที่อยู่ข้างหลังออกมายืนโชว์ตัว

พอผอ.หลิวเห็นเข้า ก็โกรธจนจมูกแทบเบี้ยว

"ตาเฒ่า แกมันไร้จรรยาบรรณ! ทำไมเด็กของแกถึงเลเวล 7 แล้วล่ะ?"

"ฉันไร้จรรยาบรรณตรงไหน?" ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 แบมือ ทำหน้าใสซื่อ "เขาเก็บเลเวลด้วยความพยายามของตัวเองล้วนๆ นะ"

ผอ.หลิวอึ้งไปเล็กน้อยเมื่อได้ยิน

พิธีปลุกพลังของทุกโรงเรียนจัดพร้อมกัน

แดนลับหลังจากนั้นก็เป็นเลเวล 1 ถึง 5 เหมือนกัน พอถึงเลเวล 6 ก็จะถูกส่งตัวออกมา

แล้วนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมที่ 2 ไปถึงเลเวล 7 ได้ยังไง?

เดี๋ยวนะ... อาชีพของเขาคือนักล่าปีศาจ!

นักล่าปีศาจ อาชีพระดับ SS พรสวรรค์ของอาชีพนี้ไม่ใช่ความลับอะไร

พรสวรรค์แรกคือ ได้รับแต้มสถานะฟรีเพิ่มเป็นสองเท่า!

พรสวรรค์ที่สองคือ ได้รับค่าประสบการณ์จากการฆ่ามอนสเตอร์ด้วยตัวเองเพิ่มเป็นห้าเท่า!

มิน่าล่ะถึงไปถึงเลเวล 7 ได้!

สงสัยคงไปจับคู่กับคนอื่นฆ่าบอสตอนเลเวล 5 แล้วได้เลเวลเด้งขึ้นมาสองเด้งแน่ๆ

ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 ยิ้มอย่าง 'รู้ทัน' แล้วพูดว่า "ถ้าไม่มั่นใจในตัวหลินฮ่าว เราไม่ต้องแข่งกันก็ได้นะ ยังไงซะคุณก็เสียอุปกรณ์ระดับตำนานให้ฉันไปตั้งหกชิ้นแล้ว ฉันเกรงใจที่จะให้คุณเสียเงินเสียทองอีก"

ผอ.หลิวโดนจี้ใจดำเข้าเต็มเปา เดิมทีเขากะจะใช้หลินฮ่าวมากู้หน้า แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นไปได้ยากซะแล้ว

ค่าประสบการณ์ห้าเท่า: คู่แข่งฆ่ามอนสเตอร์หนึ่งตัว หลินฮ่าวต้องฆ่าห้าตัวถึงจะตามทัน

แถมอีกฝ่ายยังนำอยู่หนึ่งเลเวล นี่มันแพ้ตั้งแต่ในมุ้งแล้วไม่ใช่เหรอ?

แต่จะให้ยอมแพ้จนเสียหน้าก็ทำใจไม่ได้ เขาเลยได้แต่กัดฟันพูดออกไปว่า "ก็แค่อุปกรณ์ระดับตำนานสองชิ้น อีกอย่าง หลินฮ่าวอาจจะไม่แพ้ก็ได้!"

"ตกลง! ผอ.หลิวใจถึงจริงๆ งั้นตามนี้เลยนะ"

ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 ยิ้มแก้มปริ

แต่ทันใดนั้น หลินฮ่าวก็ถามแทรกขึ้นมา "ผอ.ครับ ผอ.มั่นใจในตัวผมไหม?"

"แน่นอนสิ!" ผอ.หลิวพยักหน้าอย่างหนักแน่น "เธอถามฉันมาขนาดนี้ ฉันจะบอกว่าไม่มั่นใจได้ยังไง?"

หลินฮ่าว: "งั้นเราเปลี่ยนเดิมพันจากอุปกรณ์ระดับตำนานสองชิ้น เป็นหกชิ้นดีไหมครับ?"

ได้ยินดังนั้น ผอ.หลิวถึงกับสูดหายใจเฮือก นี่หลินฮ่าวกะจะช่วยเขาทวงคืนของที่เสียไปทั้งหมดเลยเหรอ?

จริงๆ แล้วเขาไม่ได้สนใจเรื่องอุปกรณ์ระดับตำนานหรอก เป็นถึงระดับผู้อำนวยการ จะมาเสียดายของระดับตำนานเลเวลต่ำไม่กี่ชิ้นได้ยังไง

ที่เขากังวลคือหลินฮ่าวมั่นใจในตัวเองมากขนาดนี้ ถ้าแพ้ขึ้นมา จะไม่เสียกำลังใจแย่เหรอ?

แต่ก็นะ... ให้เจอบทเรียนซะบ้างก็คงไม่เลวร้ายอะไร!

ความมั่นใจในตัวเองมากเกินไปอาจนำไปสู่หายนะได้ ยอมจ่ายอุปกรณ์ระดับตำนานไม่กี่ชิ้นแลกกับบทเรียนชีวิตถือว่าคุ้มค่า

คิดได้ดังนั้น ผอ.หลิวก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่มีปัญหา! เดี๋ยวฉันไปคุยกับตาแก่นั่นเดี๋ยวนี้แหละ"

ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมที่ 2 ย่อมไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว

......

เคาน์เตอร์ลงทะเบียนในล็อบบี้

ผู้อำนวยการทั้งสองคิดว่าขั้นตอนคงจะเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว

แต่ผิดคาด หญิงสาวที่เคาน์เตอร์กลับพูดว่า "ตอนนี้แดนลับอันตรายมากค่ะ เราไม่แนะนำให้เข้าไปในเวลานี้"

"แดนลับไม่ใช่ดันเจี้ยน จะอันตรายได้ยังไง?" เหล่าผู้อำนวยการต่างงุนงง

หญิงสาวอธิบาย "รองผู้บัญชาการเขตสงครามของเราจับบอสเลเวล 20 มาได้ตัวหนึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อนค่ะ"

"อะไรนะ?! เขาบ้าไปแล้วเหรอ?" ผอ.หลิวโพล่งออกมา แล้วรีบมองซ้ายมองขวาอย่างตื่นตระหนก

เมื่อเห็นว่ารองผู้บัญชาการไม่อยู่แถวนั้น เขาจึงพูดต่อ "เขาคิดอะไรอยู่ ถึงเอาบอสเลเวล 20 มาปล่อยในดันเจี้ยนเลเวล 10?"

หญิงสาวดูเหมือนจะเก็บกดมานาน เธอพึมพำเบาๆ ว่า "ใครจะไปรู้ล่ะคะ?"

"ตามคำพูดของท่านรองเอง เห็นบอกว่าเพื่อมอบความท้าทายให้กับเด็กใหม่น่ะค่ะ"

"ในดันเจี้ยนจริงคุณจะต้องเจอกับสถานการณ์ที่ไม่คาดฝันสารพัด ท่านเลยอยากฝึกให้พวกเขารับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินให้ได้"

"ฉันได้รับเรื่องร้องเรียนมาเพียบเลยในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา"

"อ้อ จริงสิ ท่านรองผู้บัญชาการยังบอกอีกว่า ใครที่ฆ่าบอสตัวนั้นได้ก่อนเลเวล 10 จะได้รับรางวัลพิเศษด้วยนะคะ"

"แต่ฉันว่าคงไม่มีใครทำได้หรอกมั้งคะ?"