บทที่ 9: สังหารบอส

ติงรุ่ยเฟิงที่เป็นตัวทำดาเมจหลัก ทุ่มเงินซื้อคถาระดับอีปิคมาใช้ แต่ถึงจะมีเอฟเฟกต์อาชีพช่วย ก็ทำดาเมจได้แค่ 400 กว่าๆ เท่านั้น

ต้องขอบคุณที่มีจอมเวทอยู่ในทีม ช่วยลดพลังป้องกันเวทมนตร์ของบอสไปกว่าครึ่ง ไม่งั้นเขาคงเจาะเกราะไม่เข้าด้วยซ้ำ!

อาชีพสายต่อสู้อื่นๆ ก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะมีอาชีพระดับ S

การโจมตีของพวกเขาเมื่อโดนบอส สร้างความเสียหายได้แค่อันน้อยนิดจนน่าสมเพช

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์สิ้นหวัง ทั้งกลุ่มจึงรีบถอนตัวออกจากการต่อสู้

พอกลับมาอยู่ในโซนปลอดภัย หลิวเสวี่ยผิงก็ร้องอุทานด้วยความชื่นชม "อาเฟิง! คุณสุดยอดไปเลย! ถ้าพวกเราช่วยรับดาเมจได้นานกว่านี้ คุณคงล้มบอสตัวนี้ด้วยตัวคนเดียวได้แล้ว!"

"ใช่แล้ว ลูกพี่เฟิงสุดยอดจริงๆ!" หลิวหยางก็ช่วยชมอย่างเสียไม่ได้

ได้ยินคำชมพวกนี้ ติงรุ่ยเฟิงก็ยืดอกอย่างภาคภูมิใจแทบจะเดินกร่างไปทั่ว

"ฮึ! แน่นอนอยู่แล้ว! อาชีพระดับ S ไม่ใช่ของเล่นๆ นะโว้ย"

"เหอะ มีอะไรน่าภูมิใจนักหนา?" ผู้เล่นหญิงที่เป็นจอมเวทบ่นพึมพำ "ถ้าฉันไม่ลดพลังป้องกันเวทของบอสลง เขาคงเจาะเกราะบอสไม่เข้าด้วยซ้ำ!"

ผู้เล่นโล่พิทักษ์ถอนหายใจ "ทนๆ ไปเถอะ เขาเป็นอาชีพระดับ S ที่มีอนาคตไกล เรายังต้องพึ่งเขาแบกทีมนะ"

ทันใดนั้น ทั้งกลุ่มก็สังเกตเห็นหลินฮ่าวที่อยู่ข้างหลัง

"หลินฮ่าว นายมาทำอะไรที่นี่?" ติงรุ่ยเฟิงถามอย่างประหลาดใจ

"ทำไม? นายมาได้ แต่ฉันมาไม่ได้หรือไง?"

"เหอะ มาก็เปล่าประโยชน์ ฉันประเมินดูแล้ว ต้องใช้คนอย่างน้อยสิบคนถึงจะล้มบอสตัวนี้ได้!"

"เดี๋ยวนะ... นาย นายก็เลเวล 5 แล้วเหรอ?!"

ติงรุ่ยเฟิงรู้สึกถึงวิกฤตที่คุกคามเข้ามาทันที

หลินฮ่าวเมินเขาแล้วตรงดิ่งไปหาบอส

[ราชาหิน]

[เลเวล: 5]

[พลังชีวิต: 50,000]

[พลังโจมตี: 1,200]

[พลังป้องกันกายภาพ: 1,200]

[พลังป้องกันเวทมนตร์: 800]

[สกิล: พุ่งชน, กำแพงเหล็ก, ขว้างหินยักษ์]

[คำอธิบาย: พลังโจมตีและพลังป้องกันกายภาพสูง แต่เคลื่อนที่ช้า เวทมนตร์คือจุดอ่อน]

แม้เวทมนตร์จะเป็นจุดอ่อน แต่ค่าสถานะของบอสก็เวอร์วังอลังการ ด้วยพลังป้องกันเวทมนตร์ถึง 800 แต้ม ทำให้รับมือยากพอสมควร

บอสทุกตัวต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายคน ติงรุ่ยเฟิงไม่รู้ว่าหลินฮ่าวไปเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงกล้าไปท้าดวลตัวต่อตัว

สิ่งที่ทำให้เขางงยิ่งกว่าคือ หลินฮ่าวไม่ได้ใส่อุปกรณ์เลยสักชิ้น

นายเป็นนักเวทจริงๆ เหรอเนี่ย?

ภายใต้สายตาตั้งคำถามของติงรุ่ยเฟิง หลินฮ่าวเริ่มโจมตีแล้ว

ลูกไฟพุ่งเข้าใส่หน้าผากราชาหินเต็มๆ ตัวเลขความเสียหายที่เด้งขึ้นมาทำให้ทุกคนตกตะลึงจนตาค้าง

-6,240!

"เชี่ย! ดาเมจ 6,000 กว่า?!" ติงรุ่ยเฟิงตกใจจนแทบทำคทาหลุดมือ "นี่... นี่มันลูกไฟจริงๆ เหรอ?!"

ลูกไฟธรรมดาๆ จะลดเลือดบอสไปหนึ่งในสิบได้ยังไง?

นี่คืออาชีพระดับ SSS เหรอ? บ้าไปแล้ว!

เดี๋ยวนะ... ระยะห่างนี่มันไม่ถูกต้อง!

แม้แต่เวทลูกไฟที่อัปเกรดเต็มแม็กซ์ ยังมีระยะโจมตีแค่ 20 เมตร

ตำแหน่งปัจจุบันของหลินฮ่าวอยู่ห่างจากบอสอย่างน้อย 80 เมตร และเขายังไม่เข้าสู่ระยะเตือนภัยของบอสด้วยซ้ำ!

ถ้าแขนยาวขนาดนี้ เขาก็ลากบอสเดินเล่นได้สบายๆ โดยไม่ต้องให้ใครช่วยแทงค์เลยสิ

ลูกไฟไม่น่าจะแรงขนาดนั้น ต้องเป็นสกิลระดับตำนานที่มีคูลดาวน์อย่างน้อยสิบนาทีแน่ๆ!

ร่างกายนักเวทบอบบางจะตาย เขาอยากจะรู้จริงๆ ว่าหลินฮ่าวจะรับมือยังไง!

ขณะเดียวกัน การโจมตีของหลินฮ่าวก็ยังคงดำเนินต่อไป

ลูกไฟถูกระดมยิงใส่ไม่ยั้ง ราวกับของฟรี

-6,240!

-6,240!

-6,240!

......

เมื่อลูกไฟลูกสุดท้ายพุ่งเข้าใส่ ราชาหินที่มีพลังชีวิต 50,000 หน่วย ก็ล้มตึงลงกับพื้น

"เฮ้ย สกิลนายไม่มีคูลดาวน์หรือไง?!"

ทุกคนในที่นั้นยืนอึ้ง

เป็นที่รู้กันดีว่ายิ่งสกิลแรงเท่าไหร่ คูลดาวน์ก็ยิ่งนานเท่านั้น

แม้แต่เวทลูกไฟเลเวลต่ำสุด พอดันจนตันยังมีคูลดาวน์ 1 วินาที ทำไมสกิลของนายถึงเหมือนไม่มีคูลดาวน์ ยิงรัวๆ ได้ขนาดนี้?

อาชีพระดับ SSS น่ากลัวจริงๆ! สกิลแรงขนาดนี้แถมไม่มีคูลดาวน์ อาชีพอื่นจะเอาอะไรไปสู้?!

ใบหน้าของติงรุ่ยเฟิงบิดเบี้ยวด้วยความอิจฉาริษยา

เมื่อหลิวหยางและหลิวเสวี่ยผิงเห็นภาพนี้ พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกเสียดาย

เมื่อเทียบกับหลินฮ่าว ติงรุ่ยเฟิงก็เป็นแค่พวกกระจอกข้างถนน

พวกเขาทิ้งเพชรเม็ดงามไปแท้ๆ!

ผู้เล่นจอมเวทหญิงเปรยขึ้นมา "สมกับเป็นอาชีพระดับ SSS ไม่ใช่ใครจะมาแหยมได้ง่ายๆ จริงๆ"

ติงรุ่ยเฟิงจ้องมองเธอตาขวาง

ผู้เล่นจอมเวทหญิงไม่สนเลยสักนิด เธอเห็นธาตุแท้ของไอ้หมอนี่หมดเปลือกแล้ว

เธอเมินติงรุ่ยเฟิงแล้วหันไปมองหลินฮ่าวด้วยท่าทางประหม่า "ลูกพี่ ขาดคนเกาะแข้งเกาะขาไหมคะ?"

หลินฮ่าวส่ายหน้า "โทษที ฉันชอบฉายเดี่ยว"

หลังจากกำจัดบอสได้ เขาได้รับแจ้งเตือนสองข้อความ

[กำจัดราชาหินเลเวล 5 ได้รับค่าประสบการณ์ 10,000 แต้ม]

ต้องใช้ค่าประสบการณ์ 10,000 แต้มพอดีในการอัปจากเลเวล 5 เป็นเลเวล 6 และในพริบตานั้น เขาก็เลเวลอัปอีกครั้ง

แต่หลินฮ่าวสนใจค่าพลังงานมากกว่าค่าประสบการณ์ เขาอยากรู้ว่าบอสเลเวล 5 จะให้พลังงานเท่าไหร่ น่าจะสัก 500 แต้มมั้ง? คงไม่ใช่ 50 หรอกนะ

ด้วยการคาดเดานี้ หลินฮ่าวจึงมองไปที่ข้อความที่สอง แต่พอเห็นเข้า เขาก็ต้องตะลึงงันทันที

[กำจัดบอสเลเวล 5 ยินดีด้วย! คุณได้รับค่าพลังงาน 50,000 แต้ม]

"ทะ... เท่าไหร่นะ? 50,000?!"

หลินฮ่าวขยี้ตาตัวเอง ไม่อยากจะเชื่อว่าแค่บอสเลเวล 5 จะให้ค่าพลังงานถึง 50,000 แต้ม!

นี่บอสเลเวล 5 นะ ไม่ใช่เลเวล 50!

จากที่เขาประเมินไว้ 500 แต้มก็ถือว่าดีแล้ว แต่นี่มันเพิ่มขึ้นเป็น 100 เท่าเลยนะ!

หลินฮ่าวตื่นเต้นมาก ตอนแรกเขาคิดว่าค่าพลังงานจะหายาก แต่ความจริงพิสูจน์แล้วว่ามันหาง่ายนิดเดียว!

บอสในแดนลับเป็นแค่บอสธรรมดาๆ

ในดันเจี้ยนที่ถูกความมืดกลืนกิน บอสจะยิ่งแข็งแกร่งกว่านี้ งั้นก็แปลว่าจะได้พลังงานเยอะกว่านี้อีกใช่ไหม?

หลินฮ่าวสูดหายใจลึก ความไร้เทียมทานอยู่แค่เอื้อมแล้วจริงๆ!

รวมกับค่าพลังงานที่เหลือ 1,930 แต้ม ตอนนี้หลินฮ่าวมีค่าพลังงานทั้งหมด 51,930 แต้ม

ขณะที่เขากำลังจะอัปเกรดสกิลต่อ เสียงแจ้งเตือนก็ดังก้องไปทั่วแดนลับ

[ติ๊ง! ยินดีกับหลินฮ่าว ผู้เปลี่ยนอาชีพหน้าใหม่ ที่ไปถึงเลเวล 6 ในแดนลับเป็นคนแรก! คุณได้รับรางวัลพิเศษ!]

"เกือบลืมเรื่องนี้ไปเลย"

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนจบลง หลินฮ่าวก็พบว่าร่างของเขาเริ่มเลือนราง

นี่คือสัญญาณว่าแดนลับกำลังจะส่งตัวเขาออกไป

ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้รับสิ่งที่เรียกว่ารางวัลพิเศษ ซึ่งก็คืออุปกรณ์ระดับตำนานเลเวล 6 สามชิ้น!