บทที่ 7 เสริมแกร่งเวทมนตร์

ในทุ่งหญ้ามีผู้เปลี่ยนอาชีพอยู่ไม่น้อย แต่โชคดีที่มีมอนสเตอร์เยอะเหมือนกัน เลยไม่มีการกระทบกระทั่งแย่งที่กัน

การมาถึงของหลินฮ่าวดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายได้ในทันที

เหตุผลง่ายๆ คือ ท่ามกลางผู้คนมากมาย มีแค่เขาคนเดียวที่ไม่ได้ใส่อุปกรณ์สวมใส่เลยสักชิ้น อย่าว่าแต่อุปกรณ์ป้องกันเลย แม้แต่คทาเวทสักอันก็ยังไม่มี

ทุกคนต่างพากันสงสัยว่าหลินฮ่าวมาที่นี่ทำไม มาเดินเล่นชมวิวหรือไง?

ทุกคนคิดว่าเดี๋ยวหลินฮ่าวก็คงกลับไป แต่ผิดคาด หลินฮ่าวกลับเลือกที่จะเดินหน้าต่อ!

นักเวทชายคนหนึ่งทนดูไม่ได้ เลยเดินเข้ามาขวางหน้าหลินฮ่าว

"เฮ้ น้องชาย จะมาเก็บเลเวลเหรอ?"

"ไม่ใส่อุปกรณ์มันอันตรายนะ ถ้าขาดเหลืออะไร พี่ให้ยืมได้นะ!"

ยังไงซะก็เป็นศิษย์ร่วมสถาบัน เขาไม่อยากเห็นข่าวโรงเรียนเก่าตัวเองออกทีวีวันรุ่งขึ้นว่ามีคนโดนกระต่ายขาวแสนน่ารักขวิดตาย

"ขอบคุณครับ แต่ไม่เป็นไร" หลินฮ่าวยิ้มตอบรับความหวังดีของชายหนุ่มอย่างสุภาพ

"เอาจริงดิ น้อง?"

พลังเวทเริ่มต้นของนักเวทมีแค่ 10 กว่าหน่วย ถ้าไม่ถือคทา ลูกไฟลูกเดียวเจาะเกราะกระต่ายยังไม่เข้าเลย จะไปฟาร์มมอนสเตอร์ได้ยังไง?

หลินฮ่าวตอบข้อสงสัยด้วยการกระทำ เขาชี้มือขวาไปที่กระต่ายขาวตัวหนึ่งข้างหน้า ธาตุไฟจำนวนมหาศาลรวมตัวกันที่ฝ่ามือ ควบแน่นเป็นลูกไฟ

ลูกไฟพุ่งเข้าใส่หัวกระต่ายเต็มๆ

-380!

ลูกไฟลูกเดียวส่งเจ้ากระต่ายขาวไปสวรรค์ทันที แถมยังติดหนี้เลือดหลินฮ่าวอีก 280 หน่วย

[สังหารกระต่ายขาวเลเวล 1 ได้รับค่าประสบการณ์ 10 แต้ม]

"เชี่ย! บ้าไปแล้ว?!"

นักเวทหนุ่มอ้าปากค้างจนกรามแทบจะร่วงลงไปกองกับพื้น

เป็นนักเวทเหมือนกันแท้ๆ ต่อให้ใส่อุปกรณ์เต็มยศ เขายังทำพลังโจมตีเวทมนตร์ได้แค่ 40 แต้ม

ลูกไฟลูกเดียวทำดาเมจใส่กระต่ายขาวได้แค่ 20 หน่วย นี่มันอาชีพเทพทรูอะไรกัน? ไม่ใส่อุปกรณ์ยังโหดขนาดนี้!

เดี๋ยวนะ... จอมเวทต้องห้าม?!

นี่มันอาชีพระดับ SSS ไม่ใช่เหรอ?!

"นะ... นายคือหลินฮ่าว?!"

หลินฮ่าวพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเดินลึกเข้าไปข้างใน ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของชายหนุ่ม

กระต่ายขาวหนึ่งตัวให้ค่าประสบการณ์ 10 แต้ม ต้องฆ่าตั้ง 100 ตัวถึงจะอัปเลเวล ช้าเกินไป!

หลังจากดื่มยาฟื้นฟูมานา หลินฮ่าวเติมมานาจนเต็ม

ไม่นาน เขาก็เจอมอนสเตอร์เลเวล 3

[หมูป่าเขี้ยวตัน]

[เลเวล: 3]

[พลังชีวิต: 300]

[พลังโจมตี: 50]

[พลังป้องกันกายภาพ: 50]

[พลังป้องกันเวทมนตร์: 40]

[สกิล: พุ่งชน, เสริมแกร่งเวทมนตร์]

[หมายเหตุ: อย่าหันหลังให้มันเด็ดขาด ไม่งั้นก้นคุณอาจโดนเสย]

"เยี่ยม! เจอจุดฟาร์มมอนสเตอร์ชั้นดีแล้ว!"

ไม่พูดพร่ำทำเพลง หลินฮ่าวซัดลูกไฟใส่ทันที

-360!

หมูป่าเขี้ยวตันร้องโหยหวน ล้มลงไปกองกับพื้นในพริบตา

[สังหารหมูป่าเขี้ยวตันเลเวล 3 ได้รับค่าประสบการณ์ 30 แต้ม การสังหารมอนสเตอร์ที่มีเลเวลสูงกว่า 2 เลเวล จะได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มอีก 6 แต้ม]

ลูกไฟหนึ่งลูก ฆ่ากระต่ายขาวได้ 10 แต้ม แต่ฆ่าหมูป่าเขี้ยวตันได้ตั้ง 36 แต้ม!

ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นกว่าสามเท่า!

จากนั้น หลินฮ่าวก็ปักหลักฟาร์มมอนสเตอร์อยู่ตรงนั้น

ลูกไฟถูกยิงออกไปลูกแล้วลูกเล่า

ด้วยระยะยิง 100 เมตรของเวทลูกไฟ ทำให้หลินฮ่าวอยู่ในตำแหน่งที่ปลอดภัยหายห่วง

มอนสเตอร์พวกนี้โผล่หัวมาก็ตายทันที

ล้อเล่นน่า ไม่ต้องโผล่หัวมาก็ตายได้เหมือนกัน!

ในเวลาไม่ถึง 3 นาที หลินฮ่าวก็อัปเลเวลเป็นเลเวล 2 ได้สำเร็จ

โดยไม่ลังเล หลินฮ่าวเทแต้มสถานะทั้ง 20 แต้มลงไปที่ค่ามานา

ด้วยผลของการขยายผลจากพรสวรรค์ที่ 3 ของจอมเวทต้องห้าม มานาสูงสุดของหลินฮ่าวพุ่งขึ้น 2,000 แต้มทันที!

......

เมื่อมองดูโถงแดนลับที่ว่างเปล่าผ่านกล้องวงจรปิด ซุนไห่พูดด้วยความกังวล "หลินฮ่าวเข้าไปนานขนาดนี้แล้ว ทำไมยังไม่ออกมาซื้ออุปกรณ์อีก? เกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือเปล่า?"

คำพูดนี้สร้างความกังวลให้กับเหล่าอาจารย์และผู้อำนวยการทันที

เป็นที่รู้กันดีว่านักเวทนั้นตัวบางร่างน้อยขนาดไหน

ถ้าไม่ใส่อุปกรณ์ป้องกัน อาจจะโดนกระต่ายขาวแสนน่ารักรุมทึ้งตายได้เลย

ผู้อำนวยการไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น สิ่งที่เขาห่วงคือกลัวหลินฮ่าวจะใช้ไอเทมช่วยชีวิตระดับตำนานไปอย่างสิ้นเปลืองที่นี่ต่างหาก เสียดายของแย่!

"ส่งนักเรียนเข้าไปตามหา..." ผู้อำนวยการกำลังจะตัดสินใจ แต่แล้วก็มีความเคลื่อนไหวใหม่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

[ติ๊ง! นักเรียนที่คุณกำลังจับตามองเป็นพิเศษ เลเวลอัปเป็นเลเวล 2 แล้ว!]

"อะไรนะ? อัปเลเวลแล้ว?"

ซุนไห่ไม่อยากจะเชื่อสายตา หลินฮ่าวเพิ่งเข้าไปได้ไม่ถึงห้านาทีเองนะ

การจะได้ค่าประสบการณ์ 1,000 แต้ม ฆ่ากระต่ายขาวแสนน่ารัก 100 ตัว มีความเป็นไปได้เดียวที่จะทำได้เร็วขนาดนี้ คือต้องฆ่ามอนสเตอร์ตายในทีเดียวทุกครั้ง!

สำหรับอาชีพระดับ SSS เรื่องนี้ไม่ยาก แต่หลินฮ่าวไม่ได้ใส่อุปกรณ์เลยสักชิ้นนี่สิ!

หลังจากประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง ผู้อำนวยการก็ระเบิดเสียงหัวเราะ "เห็นไหม? ฉันบอกแล้ว พวกนายไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของอาชีพระดับ SSS!"

"ผอ.สายตาเฉียบแหลมจริงๆ ครับ" ซุนไห่ประจบ แต่ก็รีบเปลี่ยนเรื่อง "แต่ผมว่าเหล่าอาจารย์ของเราวิเคราะห์ได้แม่นยำกว่า"

"หลินฮ่าวไม่มีอุปกรณ์ ดาเมจคงแค่ร้อยกว่าๆ ฆ่ากระต่ายเลเวล 1 สบาย แต่ถ้าเจอเลเวล 2 คงต้องใช้สองสกิล ประสิทธิภาพลดฮวบไปครึ่งนึงเลยนะ!"

ผู้อำนวยการเงียบไปเมื่อได้ยิน เพราะสิ่งที่เขาพูดมันสมเหตุสมผลมาก!

......

หลินฮ่าวที่อยู่ในแดนลับ ไม่รู้เลยว่าคนข้างนอกกำลังคิดอะไรอยู่

หลังจากมานาเพิ่มขึ้นมหาศาล หลินฮ่าวก็หันกลับมาดูสกิลลูกไฟอีกครั้ง

หลังจากลูกไฟถึงเลเวล 100 การอัปเกรดแต่ละครั้งต้องใช้ค่าพลังงาน 100 แต้ม

หลินฮ่าวลองกดที่เครื่องหมาย '+' เบาๆ อยากรู้ว่าจะเป็นยังไง

[ลูกไฟ LV101]: ใช้มานา 101 หน่วย สร้างความเสียหายเวทมนตร์เท่ากับ 1,010% ของพลังโจมตีเวทมนตร์ของผู้ร่ายแก่เป้าหมายเดี่ยวในระยะ 101 เมตร (ไม่มีคูลดาวน์)

"ไม่เลว คูลดาวน์ลดลงกว่านี้ไม่ได้แล้ว แต่ระยะและตัวคูณความเสียหายยังเพิ่มได้อีก!"

สิ่งที่หลินฮ่าวให้ความสำคัญที่สุดคือระยะโจมตี

ถ้าระยะอัปเกรดได้ไม่จำกัด ถึงพันเมตร หรือหมื่นเมตร มอนสเตอร์พวกนั้นคงตายโดยไม่ทันได้เห็นแม้แต่เงาของเขา!

แบบนั้นมันโคตรโกงเลย!

หลินฮ่าวคิดดูแล้ว ระยะและตัวคูณของเวทลูกไฟในตอนนี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับขั้นนี้

ควรเก็บค่าพลังงานที่เหลือไว้ก่อน เดี๋ยวได้สกิลโหดๆ มาแล้วไม่มีพลังงานให้อัปจะยุ่ง

แต่เลข 101 มันขัดใจคนเจ้าระเบียบอย่างเขาพิลึก คิดแล้วก็กดอัปไปอีก 9 ที

[ลูกไฟ LV110]: ใช้มานา 110 หน่วย สร้างความเสียหายเวทมนตร์เท่ากับ 1,100% ของพลังโจมตีเวทมนตร์ของผู้ร่ายแก่เป้าหมายเดี่ยวในระยะ 110 เมตร (ไม่มีคูลดาวน์)

"อืม แบบนี้ค่อยดูดีขึ้นหน่อย"

หลินฮ่าวกำลังจะเก็บเลเวลต่อ แต่เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ามีหนังสือสกิลดรอปอยู่ตรงจุดที่เขาเพิ่งฆ่าฝูงหมูป่าไป!

อัตราการดรอปของในแดนลับนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ฆ่ามอนสเตอร์หมื่นตัวอาจไม่เจออุปกรณ์สักชิ้น โอกาสได้หนังสือสกิลยิ่งต่ำเข้าไปใหญ่

สิ่งที่ทำให้หลินฮ่าวตื่นเต้นยิ่งกว่าคือ นี่เป็นหนังสือสกิลติดตัวที่หายากยิ่งกว่าซะอีก!

[เสริมแกร่งเวทมนตร์ (สกิลติดตัว)]

[คุณภาพ: ทั่วไป]

[เงื่อนไขการเรียนรู้: ไม่มี]

[ผล: เพิ่มพลังโจมตีเวทมนตร์ของผู้ใช้ทันที 100 แต้มหลังจากเรียนรู้สกิลนี้]

ไม่เลว! พลังโจมตีเวทมนตร์ 100 แต้ม ถึงจะไม่เยอะมาก แต่ก็เพิ่มให้ถาวร!

หนังสือสกิลและอุปกรณ์แบ่งออกเป็นห้าระดับคุณภาพ: สีขาวพื้นฐาน, สีเขียวทั่วไป, สีม่วงขั้นสูง, สีแดงอีปิค, และสีทองในตำนาน

ต่างจากสกิลเรียกใช้ สกิลติดตัวไม่สามารถอัปเกรดได้ และผลของมันไม่สามารถซ้อนทับกันได้

ตัวอย่างเช่น หลังจากเรียนสกิลเสริมแกร่งเวทมนตร์นี้แล้ว ถ้าได้สกิลติดตัวที่เพิ่มพลังเวทที่ดีกว่ามาในภายหลัง ก็ทำได้แค่แทนที่ทับลงไป ไม่สามารถใช้ร่วมกันได้

จะเหาะเหินเดินอากาศด้วยการเหยียบเท้าตัวเองมันเป็นไปไม่ได้หรอก

แต่พอพูดถึงการอัปเลเวล หลินฮ่าวก็นึกถึงพรสวรรค์แรกของจอมเวทต้องห้ามขึ้นมาทันที

พรสวรรค์ 1: คุณสามารถเรียนรู้สกิลทั้งหมดของสายเวทมนตร์ทุกอาชีพ และสกิลทั้งหมดของคุณไม่ถูกจำกัดเลเวล สามารถอัปเกรดได้อย่างไร้ขีดจำกัด!