- หน้าแรก
- เริ่มต้นด้วยการปลุกอาชีพลับ อัปเกรดสกิลได้ไร้ขีดจำกัด
- บทที่ 4 จอมเวทต้องห้าม
บทที่ 4 จอมเวทต้องห้าม
บทที่ 4 จอมเวทต้องห้าม
หลินฮ่าวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจอัปเกรดสกิลลูกไฟก่อนเป็นอันดับแรก
ยังไงซะ อย่างที่เขาว่ากันว่า ความกลัวทุกอย่างเกิดจากการมีอำนาจการยิงไม่เพียงพอ
[ต้องการใช้ค่าพลังงาน 10 หน่วยเพื่ออัปเกรดลูกไฟหรือไม่?]
"หือ? ใช้แค่ 10 แต้มก็อัปเลเวลได้แล้วเหรอ?"
หลินฮ่าวประหลาดใจเล็กน้อย ค่าพลังงานนี้มีประโยชน์กว่าที่เขาจินตนาการไว้ซะอีก!
โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย หลินฮ่าวรัวกดอัปเกรดไปเก้าครั้งรวด
[ลูกไฟ LV10]: ใช้มานา 10 หน่วย สร้างความเสียหายเวทมนตร์เท่ากับ 200% ของพลังโจมตีเวทมนตร์ของผู้ร่ายแก่เป้าหมายเดี่ยวในระยะ 20 เมตร (คูลดาวน์: 1 วินาที)
ตามตรรกะแล้ว เมื่อลูกไฟถึงเลเวล 10 มันควรจะแสดงผลเป็น 'ลูกไฟ Max' ซึ่งหมายความว่าถึงเลเวลสูงสุดแล้วและไม่สามารถอัปเกรดต่อได้
แต่เลเวลของหลินฮ่าวกลับแสดงเป็น 10 และยังมีเครื่องหมายบวกต่อท้ายอีก!
หลินฮ่าวรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย เขาอาจจะเป็นคนเดียวในดาวบลูสตาร์ที่มีสกิลเลเวลเกิน 10 ก็ได้!
"แค่ไม่รู้ว่าหลังเลเวล 10 ต้องใช้ค่าพลังงานเท่าไหร่ในการอัปเกรด"
"หวังว่าจะไม่เพิ่มเยอะเกินไปนะ ถ้าไม่ถึง 100 ก็พอรับได้อยู่"
ด้วยความคาดหวังนี้ หลินฮ่าวจึงกดที่เครื่องหมาย '+' ต่อไป
[ต้องการใช้ค่าพลังงาน 10 หน่วยเพื่ออัปเกรดลูกไฟหรือไม่?]
"เชี่ย! ยัง 10 แต้มอยู่เหรอเนี่ย?"
หลินฮ่าวประหลาดใจมากที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย ค่าพลังงานนี้มันจะดีเกินไปแล้ว!
เหลือบมองค่าพลังงานตัวเอง เหลืออีกตั้ง 9,910 แต้ม จะรออะไรอยู่ล่ะ?
หลินฮ่าวรีบรัวกดสกิลไปอีก 10 ครั้งจนถึงเลเวล 20 แล้วเขาก็ต้องประหลาดใจอีกครั้งเมื่อพบว่าหลังเลเวล 20 การอัปเกรดสกิลก็ยังใช้ค่าพลังงานแค่ 10 แต้มเหมือนเดิม!
ไม่นาน หลินฮ่าวก็อัปเกรดสกิลลูกไฟไปถึงเลเวล 30, 40 และทะลุไปถึงเลเวล 50!
จนถึงตอนนั้น ค่าพลังงานที่ต้องใช้ในการอัปเกรดจึงเริ่มเปลี่ยนแปลง
[ต้องการใช้ค่าพลังงาน 50 หน่วยเพื่ออัปเกรดลูกไฟหรือไม่?]
"ในที่สุดค่าพลังงานที่ใช้ก็เริ่มเพิ่มขึ้นสักที อัปเกรดรัวๆ จนกลัวว่าจะเป็นแค่ฝันซะแล้ว"
50 แต้มพลังงานยังอยู่ในเกณฑ์ที่หลินฮ่าวรับได้สบายๆ
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้รีบกดอัปเกรดทันที แต่หันไปดูเอฟเฟกต์ของสกิลลูกไฟก่อน
[ลูกไฟ LV50]: ใช้มานา 50 หน่วย สร้างความเสียหายเวทมนตร์เท่ากับ 500% ของพลังโจมตีเวทมนตร์ของผู้ร่ายแก่เป้าหมายเดี่ยวในระยะ 50 เมตร (คูลดาวน์: 0.5 วินาที)
ความเสียหายเวทมนตร์ 500% นั่นเทียบเท่ากับตัวคูณความเสียหายของสกิลระดับตำนานส่วนใหญ่เลยทีเดียว
แต่ก็ยังเทียบกับสกิลระดับตำนานของจริงไม่ได้ เพราะสกิลระดับตำนานเมื่ออัปจนเต็มแม็กซ์ จะสร้างความเสียหายได้ถึง 5,000%
แต่ไม่เป็นไร เขายังเหลือค่าพลังงานอีกตั้ง 9,510 แต้ม!
ในตอนนี้ สิ่งที่หลินฮ่าวตั้งตารอที่สุดคือคูลดาวน์จะเหลือเท่าไหร่เมื่อลูกไฟไปถึงเลเวล 100
ถ้าไม่มีคูลดาวน์เลยล่ะก็ มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ!
หลินฮ่าวส่ายหัว มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง?
ไม่นาน หลินฮ่าวก็ระดมกดอัปสกิลต่อ ดันสกิลลูกไฟจากเลเวล 50 พุ่งไปจนถึงเลเวล 100!
หลินฮ่าวรู้สึกเสียดายนิดหน่อย เพราะการอัปถึงเลเวล 50 ทำให้เขาเสียค่าพลังงานไปตั้ง 2,500 แต้ม!
แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็น่าประทับใจสุดๆ
[ลูกไฟ LV100]: ใช้มานา 100 หน่วย สร้างความเสียหายเวทมนตร์เท่ากับ 1,000% ของพลังโจมตีเวทมนตร์ของผู้ร่ายแก่เป้าหมายเดี่ยวในระยะ 100 เมตร (ไม่มีคูลดาวน์)
"พระเจ้าช่วย! ไม่มีคูลดาวน์จริงๆ ด้วย!"
ตัวคูณ 1,000% ลูกไฟไร้คูลดาวน์ แถมระยะยิง 100 เมตร นี่มันโกงชัดๆ!
แล้วนี่เป็นแค่สกิลสีขาวที่ห่วยที่สุดนะ!
หลินฮ่าวสูดหายใจลึก ระงับความตื่นเต้นเอาไว้ ขนาดเล่นเกมใช้สูตรโกง เขายังไม่กล้าโกงสะบั้นหั่นแหลกขนาดนี้เลย!
แต่แล้วหลินฮ่าวก็ต้องขมวดคิ้ว
เพราะเขาพบว่าสกิลลูกไฟเลเวล 100 ต้องใช้มานาถึง 100 หน่วย!
เปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู
[ชื่อ: หลินฮ่าว]
[อาชีพ: จอมเวทต้องห้าม]
[เลเวล: 1 (0.00%)]
[พลังชีวิต: 100]
[มานา: 100]
[พละกำลัง: 10]
[ความอึด: 10]
[จิตวิญญาณ: 20]
[สติปัญญา: 20]
[ความว่องไว: 10]
[พลังโจมตีเวทมนตร์: 40]
"เอาล่ะ! มีมานาพอให้ยิงลูกไฟได้ลูกเดียวพอดีเป๊ะ"
"โชคดีที่หยุดทัน ไม่งั้นถ้ายิงไปอีกลูก คงไม่มีปัญญาร่ายลูกไฟแล้ว!"
ในขณะเดียวกัน หลินฮ่าวก็หันไปมองพรสวรรค์ที่ 3 ของจอมเวทต้องห้าม: ทุกครั้งที่คุณเพิ่มค่ามานาถาวร ค่ามานาที่เพิ่มขึ้นจะเป็น 10 เท่าของจำนวนเดิม!
"น้องสาม! พี่เข้าใจนายผิดไป นายมีประโยชน์จริงๆ ด้วย!"
สำหรับอาชีพระดับ S และต่ำกว่า การอัปเลเวลแต่ละครั้งจะได้รับแต้มสถานะฟรีแค่ 10 แต้ม ในขณะที่อาชีพระดับ SSS การอัปเลเวลแต่ละครั้งจะได้รับแต้มสถานะฟรีถึง 20 แต้ม
แต้มสถานะฟรีหนึ่งแต้ม หากนำไปเพิ่มค่ามานา จะเพิ่มมานาสูงสุดได้ 10 หน่วย 20 แต้มก็คือ 200 และสิบเท่าของจำนวนนั้นก็คือ 2,000!
ก็แค่มานา 100 หน่วยไม่ใช่เหรอ?
พออัปเลเวลเมื่อไหร่ ฉันก็ไม่ขาดแคลนอะไรแล้ว!
อาชีพจอมเวทต้องห้ามสมบูรณ์แบบจริงๆ เอฟเฟกต์ทั้งสามเกื้อหนุนกัน ไม่มีอันไหนเกินความจำเป็นเลย!
ตอนนี้อัปเกรดสกิลลูกไฟต่อไม่ได้แล้ว ด้วยค่าพลังงานที่เหลือ 7,010 แต้ม หลินฮ่าวจึงหันไปสนใจสองสกิลที่เหลือ
ใช้ค่าพลังงานไปอีก 180 แต้ม หลินฮ่าวอัปเกรดทั้งสองสกิลจนถึงเลเวล 10
[เกราะวายุ LV10]: ใช้มานา 100 หน่วย สร้างเกราะป้องกันทันทีเท่ากับ 200% ของพลังโจมตีเวทมนตร์ของผู้ร่าย คงอยู่ 10 วินาที (คูลดาวน์ 50 วินาที)
[เวทรักษา LV10]: ใช้มานา 100 หน่วย ฟื้นฟูพลังชีวิตให้เป้าหมายใดก็ได้เท่ากับ 100% ของพลังโจมตีเวทมนตร์ของผู้ร่าย (คูลดาวน์ 50 วินาที)
หลินฮ่าวมองสกิลของตัวเองแล้วพยักหน้าด้วยความพอใจ
สิ่งที่เร่งด่วนที่สุดตอนนี้คือการอัปเลเวล! อัปเลเวล! อัปเลเวลสิวะ!
มานาจำกัดหนทางสู่ความแข็งแกร่งของฉันซะแล้ว
หลินฮ่าวแทบรอไม่ไหวที่จะออกไปล่ามอนสเตอร์ในป่า แต่ชายในชุดทหารสั่งไว้ว่าอย่าเพิ่งกลับหลังเลิกเรียน เหมือนจะมีของดีจะให้
หลินฮ่าวตัดสินใจว่าควรรออีกสักหน่อย
อาชีพระดับ SSS มีโอกาสได้แค่หนึ่งในล้าน ทางเขตสงครามจะมอบของรางวัลให้บ้างก็คงไม่แปลกใช่ไหมล่ะ?
พิธีปลุกพลังยังคงดำเนินต่อไป ระหว่างนี้มีอาชีพระดับ A ปรากฏขึ้นมาเหมือนกัน แต่ด้วยความที่หลินฮ่าวทำมาตรฐานไว้สูงลิ่ว อาชีพระดับ A เลยไม่ค่อยได้รับความสนใจจากฝูงชนเท่าไหร่
หลินฮ่าวชำเลืองมองไปฝั่งตรงข้ามด้วยความเบื่อหน่าย
เมื่อรู้สึกถึงสายตาของหลินฮ่าว หลิวหยางก็ก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ
แม้แต่คนหน้าหนาอย่างหลิวเสวี่ยผิงยังหน้าแดงระเรื่อ กำชายเสื้อแน่น ไม่กล้าสบตาหลินฮ่าว
ติงรุ่ยเฟิงรู้สึกเหมือนโดนท้าทายจึงเบะปากใส่ "มีอะไรน่าเกรงขามนักหนา?"
"อาจารย์ก็บอกในห้องเรียนแล้วนี่ว่าอาชีพไม่ได้เป็นตัวกำหนดทุกอย่าง!"
"คอยดูเถอะ! ฉันจะแซงหน้านายให้ได้เลย!"
"เหอะๆ โชคดีแล้วกันนะ" หลินฮ่าวยิ้มตอบ จะว่าไป เขาควรขอบคุณหมอนี่ด้วยซ้ำที่ช่วยกำจัดตัวถ่วงสองคนนี้ออกไปให้
......
ไม่นาน พิธีปลุกพลังก็จบลงอย่างเป็นทางการ
ถึงแม้จะยังไม่ถึงเวลาเลิกเรียน แต่นักเรียนก็ได้รับอนุญาตให้กลับบ้านได้แล้ว
หลินฮ่าวไม่ได้กลับบ้าน แต่ตรงดิ่งไปที่ห้องผู้อำนวยการทันที
สิ่งที่ทำให้หลินฮ่าวแปลกใจคือ เขาเจอกับผู้อำนวยการที่นี่จริงๆ
"ผอ. มาทำอะไรที่นี่ครับ?"
ผู้อำนวยการถึงกับมุมปากกระตุกเมื่อได้ยินคำถาม
ฟังมันพูดเข้า! นี่มันคำถามบ้าบออะไรกัน?
ขนมจีนไม่มีน้ำยาเป็นเรื่องปกติ แต่ห้องผู้อำนวยการไม่มีผู้อำนวยการนี่มันสมเหตุสมผลตรงไหน?