ตอนที่170 เขาปู้โจวล่มสลาย

แม้ว่าจุดพีคของผู้ชมจะอยู่ที่เพียงสามล้านคนและในระยะเวลาอันสั้นตัวเลขนี้ก็แทบไม่อาจพุ่งสูงไปกว่านี้ได้อีก

แต่มาร์กมีเล่ห์กลของเขา

เขาสามารถนำ “ยอดผู้ชมสะสมทั้งหมด” ไปปะปนกับ “ยอดผู้ชมพร้อมกัน” ได้อย่างแนบเนียน

เพียงเท่านี้น้ำหนักคำพูดของเขาบนโต๊ะประชุมคณะกรรมการก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

หลังจากผู้ช่วยออกไปแล้ว มาร์กถอนหายใจยาว

“เงินสามสิบล้านดอลลาร์ที่จ่ายไป คุ้มค่า…คุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม”

ที่พักของฉินมู่ในประเทศจีน ฉินมู่ปรากฏตัวอีกครั้งตรงเส้นแบ่งระหว่างดวงจันทร์กับโลก เบื้องล่างลงไปหนึ่งหมื่นเมตรคือยอดเขาปู้โจว บริเวณนั้นเต็มไปด้วยสิ่งปลูกสร้างทางทหารของเหล่าบรรพชนโบราณ

ผู้ชมในไลฟ์เพิ่งได้เห็นกับตา ภาพของหัวรบนิวเคลียร์นับร้อยถล่มลงยังตำแหน่งเดียวกันอย่างพร้อมเพรียง

โชคดีที่ยอดเขาปู้โจวเดิมทีเป็นฐานทัพสำคัญมีระบบป้องกันระดับเดียวกับคุนหลุนและการปะทะกันระหว่างโล่ควอนตัมกับนิวเคลียร์นั้น ทำให้ผู้ชมจำนวนมากที่เคยชินกับหนังฟอร์มยักษ์ถึงกับส่งเสียงเชียร์ด้วยความตื่นเต้น!

“โคตรมัน! ระเบิดกันรัวๆแบบนี้ มันสะใจกว่าหนังฮอลลีวูดอีก!”

“ดูแล้วโคตรคลายเครียดเลย!”

ฉินมู่ไม่ได้กล่าวหาว่าคอมเมนต์เหล่านี้เย็นชา เพราะในสายตาของคนส่วนใหญ่นี่ก็เป็นแค่ ‘การจำลอง’ เท่านั้น

ทว่าผู้ชมตาไวบางคนก็เริ่มสังเกตเห็น นอกเหนือจากฉากระเบิดอันตระการตายังมีเงาของยานอวกาศที่แทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่ากำลังมุ่งหน้าเข้าหาเขาปู้โจว

หลังจากท่อส่งพลังงานของเขาปู้โจวถูกระเบิดเสียหายไปก่อนหน้านี้

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่เคยทำหน้าที่เสาดึงฟ้าก็เกิดรอยร้าวร้ายแรงขึ้น

หน่วยปฏิบัติการขนาดเล็กชุดนั้นกำลังจะจุดระเบิดท่อพลังงานที่เหลืออยู่ทั้งหมดของเขาปู้โจว!

“พวกมัน…คิดจะระเบิดภูเขาลูกนี้ทิ้ง”

ฉินมู่เอ่ยเสียงหนัก

ผู้ชมจำนวนมากถึงกับหน้าซีด

“ถ้าภูเขาขนาดนี้พังลงมา คุนหลุนทั้งเมืองไม่ถูกบดเละไปด้วยเหรอ?!”

แม้จะเป็นเพียงภาพจากไลฟ์ แต่ไม่มีใครอยากเห็นเขาปู้โจวถล่มลงมา พร้อมกับการล่มสลายของคุนหลุนและชีวิตของผู้คนนับไม่ถ้วน

คลังพลังงานสุดท้ายของเขาปู้โจวถูกแยกออกจากท่อส่งพลังงานหลัก มันคือชุดสถานีถ่ายโอนพลังงานที่เก็บ “แร่พลังงานบริสุทธิ์” เอาไว้

แร่ชนิดนี้ไม่ต้องการตัวจุดระเบิดพิเศษใดๆเพียงแค่ถูกทำให้ร้อนถึงระดับหนึ่ง

มันก็จะระเบิดขึ้นเอง

การระเบิดของคลังพลังงานเหล่านี้เป็นสารที่ไม่เสถียรโดยธรรมชาติ

หากเทียบกันแล้วแทบไม่ต่างจาก การที่หัวรบนิวเคลียร์นับร้อยถล่มใส่เมืองหลวงของมหาอำนาจใดๆบนโลกยุคปัจจุบัน

เป็นสถานการณ์ที่ใครก็ตามต้องสู้จนลมหายใจสุดท้าย

ภายในคลัง C47 ของเขาปู้โจวมีแร่จากดวงจันทร์ถูกเก็บไว้มากกว่าหลายร้อยตัน คลังสินค้าขนาดหลายพันตารางเมตรถูกบรรจุแน่นจนแทบไม่มีที่ว่างเหลือ

ภายในมีหน่วยปฏิบัติการขนาดเล็กประจำการอยู่ประมาณห้าคนเท่านั้น

ฉินมู่เคลื่อนย้ายตัวเองเข้าไปภายในยานอวกาศของฝ่ายเซวียนหยวนในพริบตา

“ตรวจพบเป้าหมาย ล็อกเป้าหมายเรียบร้อย!”

เสียงปัญญาประดิษฐ์อันเย็นชาดังขึ้นแจ้งให้ทุกคนในไลฟ์ทราบว่าอาวุธทั้งหมดได้เล็งไปยังบรรพชนโบราณที่ประจำการอยู่บนเขาปู้โจวแล้ว

“ยานกงกงหมายเลข 7 ล็อกเป้าหมายแล้ว!”

“ยานกงกงหมายเลข 3 ล็อกเป้าหมายแล้ว!”

ส่วนยานกงกงหมายเลข 1 ซึ่งฉินมู่อยู่ภายในคือยานบัญชาการของปฏิบัติการครั้งนี้ ผู้บัญชาการเป็นชายที่มีพลังชีวิตเปล่งประกายดวงตาของเขาราวกับซ่อนแสงนับไม่ถ้วนเอาไว้

เขาพูดใส่อุปกรณ์สื่อสารด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“วันนี้เราจะให้แมลงต่ำต้อยพวกนั้นได้รู้ว่าความพิโรธของเทพเจ้านั้นเป็นเช่นไร!

ข้าจูเซียง ขอสาบานต่อบรรพชน เราจะต้องทำลายเขาปู้โจวให้ราบคาบ! ให้เมืองคุนหลุนที่ตั้งอยู่เชิงเขาปู้โจวจมดิ่งสู่หายนะ!”

กระสุนคอมเมนต์ระเบิดขึ้นทันที

“โหดเกินไปแล้ว! จูเซียงคนนี้ แค่ไม่เห็นด้วยนิดเดียวก็จะระเบิดเขาปู้โจว!”

บางคนจำชื่อนี้ได้

“จูเซียง? นั่นไม่ใช่จักรพรรดิเอี๋ยนเหรอ? กงกงพิโรธกระแทกเขาปู้โจว!”

“ศัตรูบุก! ศัตรูบุก!”

สัญญาณเตือนภัยดังสนั่นไปทั่ว คลังพลังงานของเขาปู้โจว

บรรพชนโบราณที่ประจำการอยู่รีบเริ่มการป้องกันในทันที!

พวกเขาคว้าอาวุธขึ้นมาเตรียมรับศึกทว่าฝ่ายศัตรูเตรียมตัวมาอย่างดี ขีปนาวุธความเร็วเหนือเสียงพุ่งเข้าชนคลังเก็บแร่พลังงานโดยตรง ทันทีที่ถูกกระแทกแร่พลังงานก็เกิดการจุดติดและระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง

เปลวเพลิงกลืนกินบรรพชนที่กำลังต่อต้าน แม้แต่มาตรการป้องกันไฟก็ไม่อาจหยุดยั้งการระเบิดมหาศาลเช่นนี้ได้

แร่พลังงานเหล่านี้เดิมทีถูกเตรียมไว้เพื่อส่งลงสู่พื้นโลก

แต่หลังจากท่อส่งพลังงานถูกทำลายพวกมันก็ทำได้เพียงถูกกู้ขึ้นมาแล้วกักเก็บไว้ชั่วคราว ปริมาณที่สะสมเกินกว่ามาตรฐานปกติไปมากและในที่สุดมันก็กลายเป็นภัยแฝงอันใหญ่หลวงที่ไม่มีใครทันคาดคิด

ครั้งนี้ภัยร้ายที่ซ่อนอยู่ได้ปะทุขึ้นอย่างสมบูรณ์ในที่สุด เสียงระเบิดอันสั่นสะเทือนฟ้าดินดังก้องเหนือคุนหลุนราวกับเสียงคำรามของเทพสายฟ้า

บรรพชนโบราณเงยหน้าขึ้นมองและได้เห็นภาพที่พวกเขาไม่เคยอยากเห็นที่สุดในชีวิต

“เขาปู้โจว… กำลังเอียง!”

บางคนจ้องมองด้วยความหวาดผวาขณะที่เขาปู้โจวเบื้องบนเริ่มเอียงตัวลงอย่างช้าๆ

แม้แต่ผู้ชมในไลฟ์สดเอง…

เมื่อเห็นเขาปู้โจวซึ่งสูงถึงห้าหมื่นกิโลเมตรเริ่มเอียงและมุ่งหน้าสู่การถล่มก็ไม่อาจเชื่อได้ว่านี่คือเรื่องจริง

เขาปู้โจวเริ่มเอนเอียง

“ผมทำงานด้านสถาปัตยกรรม ถ้าอาคารหรือมวลภูเขาเอียงเกินสี่สิบห้าองศานั่นหมายความว่ามีความเสี่ยงพังทลายอย่างรุนแรงแล้ว”

---

พระราชวังคุนหลุน

จักรพรรดิ๋จวิ้นมองดูเขาปู้โจวที่กำลังเอียงราวกับว่าบางสิ่งในใจของเขาก็พังทลายลงไปพร้อมกัน

เขาปู้โจวคือสัญลักษณ์ของอารยธรรมโบราณและตอนนี้

มันกำลังจะล่มสลาย

“จ้วนซวี่”

เขาติดต่อไปยังจ้วนซวี่ซึ่งกำลังอยู่ไกลออกไปดูแลการอพยพประชาชนคุนหลุน

“ฝ่าบาท ข้าอยู่ที่นี่”

“หลังจากข้าตายไป เจ้าจะเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ ข้ามีเพียงคำขอเดียว”

จ้วนซวี่ชะงักไปทันทีแม้เขาจะเป็นหนึ่งในผู้สืบทอดตำแหน่ง แต่ก็เป็นเพียงหนึ่งในหลายคน

“ฝ่าบาท โปรดตรัส”

“เจ้าต้องกำจัดเผ่าเทียแมทและสมุนของพวกมันให้สิ้น”

“ข้ารับคำสั่ง”

จักรพรรดิ๋จวิ้นตัดการสื่อสาร

“ติดต่อข้ากับชางเย่”

“หน่วยของแม่ทัพชางเย่ขาดการติดต่อมาแล้วสามสิบนาที”

เมื่อได้ยินการแจ้งเตือนจากระบบ จักรพรรดิ๋จวิ้นก็เหมือนจะเข้าใจบางสิ่ง

“ติดต่อกองทัพคุนหลุน”

“ฝ่าบาท”

“โจมตีเขาปู้โจว”

คำสั่งสั้นๆเพียงประโยคเดียวทำให้กองทัพคุนหลุนตกตะลึง

ฝ่าบาท…สั่งให้โจมตีเขาปู้โจวอย่างนั้นหรือ?

“ฝ่าบาท เหตุใดกัน?”

“สถานการณ์ของเขาปู้โจวความเป็นไปได้ในการถล่มสูงถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์

ถ้าเขาปู้โจวสูงห้าหมื่นกิโลเมตรถล่มลงสู่พื้นโดยตรง เจ้าคิดว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร?”

ทหารคุนหลุนมองไปยังเขาปู้โจวซึ่งกำลังอยู่ในสภาพอันตรายสุดขีด

เพียงจินตนาการชั่วครู่เดียวภาพอันน่าสะพรึงก็ผุดขึ้นในใจทันที

เขาปู้โจวจะบดขยี้ทุกเมืองในแนวถล่มให้ราบเป็นหน้ากลอง!

“ถ้าเป็นไปตามที่ฝ่าบาทตรัสจะมีเมืองได้รับผลกระทบกี่แห่ง?”

นายพลคุนหลุนถามผู้ใต้บังคับบัญชา

“ประมาณสามสิบเมืองและเมืองหลวงคุนหลุนจะหายไปจากแผนที่โดยสิ้นเชิง!”

ผู้ใต้บังคับบัญชาตอบนี่คือผลการคำนวณของปัญญาประดิษฐ์ความแม่นยำหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์

…

“ฝ่าบาท ข้าจะทำลายเขาปู้โจว”

หลังจากพูดจบนายพลคุนหลุนรู้สึกราวกับพลังทั้งหมดในร่างกายหายไป เขาต้องพยุงโต๊ะไว้ไม่ให้ตัวเองทรุดลง การต้องทำลายเสาหลักแห่งฟ้าสัญลักษณ์ของอารยธรรมด้วยมือของตนเองคือความทรมานที่ยากจะบรรยาย

“ระดมกำลังทั้งหมด ทำลายเขาปู้โจว!”

นายพลกัดฟันพูดแรงกัดมากจนเลือดซึมออกมาจากซอกฟัน ดวงตาแดงฉานจ้องเขม็งไปยังทิศทางของดวงจันทร์ มันเป็นพวกสารเลวจากดวงจันทร์ที่บีบให้พวกเขาต้องตัดสินใจเช่นนี้

ขณะเดียวกันประชาชนบางส่วนที่เดิมอาศัยอยู่ในเมืองคุนหลุนไม่ว่าจะอยู่ในบ้านหรืออยู่ตามสถานที่ต่างๆ …

ทุกคนล้วนได้รับข้อความเดียวกัน

“โปรดเข้าสู่ศูนย์หลบภัยที่ใกล้ที่สุด ระดับอันตราย: การสูญพันธุ์!”

ทุกคนตะลึงงัน

ระดับอันตรายการสูญพันธุ์คือระดับสูงสุดหมายถึงความเป็นไปได้ที่อารยธรรมทั้งหมดจะล่มสลาย!

อย่างไรก็ตามศูนย์หลบภัยทั้งหมดเชื่อมต่อถึงกัน พวกเขาไม่กังวลว่าจะไม่ได้พบครอบครัว ผู้คนจึงเร่งเข้าสู่ศูนย์หลบภัยทีละคนอย่างเป็นระเบียบ

ภายในศูนย์หลบภัยภาพถ่ายทอดสดถูกฉายขึ้น

“จีเซวียนหยวน สุนัขรับใช้ของเผ่าเทียแมท ใช้วิธีการต่ำช้าโจมตีเขาปู้โจว ขณะนี้เขาปู้โจวอยู่ในภาวะใกล้ถล่มและเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้กระทบเมืองทั้งยี่สิบแปดแห่ง กองทัพคุนหลุนจึงตัดสินใจทำลายเขาปู้โจวด้วยความเจ็บปวดอย่างยิ่ง!”

ภายในศูนย์หลบภัยเสียงอื้ออึงเงียบงันลงทันที

ฉินมู่เองก็อยู่ในศูนย์หลบภัยแห่งหนึ่ง

“ไม่เคยคิดเลยว่า เขาปู้โจวจะถูกทำลายด้วยการตัดสินใจของผู้คนบนโลกเองต้องใช้ความเด็ดเดี่ยวมากเพียงใดกัน…”

ทั้งผู้ชมในไลฟ์สดรวมถึงฉินมู่ ไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่าบรรพชนโบราณจะเลือกทำลายเขาปู้โจวด้วยมือของตนเอง

บนเว็บไซต์ทางการของสถานีโทรทัศน์สหพันธรัฐเทย์เลอร์ในต่างประเทศ

ผู้ชมจำนวนมากก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่า เหตุใดจึงต้องทำลายเขาปู้โจว

“นี่คือผลงานชิ้นเอกของพระเจ้า ทำไมต้องทำลายมัน?”

มีบางคนอธิบายอย่างใจเย็น

“ไม่ว่าในประเทศใด สิ่งปลูกสร้างที่เป็นอันตรายย่อมต้องถูกรื้อถอน เพราะหากไม่รื้อถอนจะก่อให้เกิดความเสียหายที่ใหญ่กว่าเดิม!”

“เล็งเป้าไปยังไหล่เขาปู้โจว! มันเริ่มสั่นแล้ว! ล็อกเป้าสำเร็จ!”

นายพลถอนหายใจก่อนจะกดปุ่มยิง ภาพในความทรงจำวัยเด็กผุดขึ้นมา ตอนที่เขายังเป็นเพียงเด็กน้อย พ่อแม่เคยพาเขาขึ้นไปปีนเขาปู้โจว

นี่คือภูเขาศักดิ์สิทธิ์ในหัวใจของเขาและในหัวใจของบรรพชนโบราณทุกคน

มันคือเสาหลักทางจิตวิญญาณ

แต่บัดนี้มันกำลังจะถูกทำลายลง

เปลวไฟแห่งความโกรธลุกโชนอยู่ในดวงตาของบรรพชนโบราณทุกคน

พวกเขารู้ดีว่าทุกสิ่งทุกอย่างนี้ล้วนเป็นผลมาจาก การขัดขวางอย่างไม่รู้จักจบสิ้นของเผ่าเทียแมท

---

บนดวงจันทร์

เซวียนหยวนมองภาพเขาปู้โจวที่ถูกกระหน่ำยิงด้วยปืนใหญ่ผ่านจอฉาย

เขายอมรับตามตรงว่าสติปัญญาของตนเองยังไม่อาจตามความคิดของพวก “แมลงคลานต่ำต้อย” บนพื้นดินได้ทัน

พวกนั้นกลับคิดวิธีเช่นนี้ออกมาได้จริงๆ ้ดังเช่นลงมือโจมตีเขาปู้โจวด้วยตัวเอง!

“ทำลายเขาปู้โจวเพื่อลดความเสียหายจากการถล่มต่อพื้นที่โดยรอบอย่างนั้นหรือ?”

ในชั่วพริบตาเซวียนหยวนก็เข้าใจเหตุผลที่ตี้จวิ้นตัดสินใจเช่นนั้น

“ดีแล้วที่มันระเบิด เขาปู้โจวคือภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพวกมัน แม้แต่ภูเขาของตัวเองก็ยังถูกทำลาย พวกมันจะยังเหลือเจตจำนงในการสู้รบอยู่อีกหรือ?”

ชายร่างกำยำที่ยืนอยู่ข้างเซวียนหยวนเต็มไปด้วยความงุนงง

เขาไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าเหตุใดศัตรูของตนจึงเลือกทำลายเขาปู้โจวด้วยมือของตนเอง

เขารู้ดีว่าเขาปู้โจวคือสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณของฝ่ายตรงข้าม

“เจ้าไม่มีวันเข้าใจหรอก”

เซวียนหยวนกล่าวเสียงเรียบ

“พวกมันจะยิ่งสู้กับเราดุเดือดกว่าเดิมและจะโยนความผิดทั้งหมดมาใส่พวกเรา”

โดยที่เซวียนหยวนไม่รู้ตัวเลยว่า ทุกคำพูดทุกการกระทำของเขา กำลังถูกบันทึกไว้ทั้งหมดผ่านไลฟ์สดของฉินมู่ที่อยู่ไม่ไกลนัก

“เซวียนหยวนช่างน่ารังเกียจเกินไป เขาเป็นฝ่ายเปิดศึกแท้ๆ แต่กลับโยนสาเหตุหลักของการทำลายเขาปู้โจวให้มนุษย์บนพื้นดิน!”

อย่างไรก็ตามทุกคนก็รู้ดีว่า ตัวเขาปู้โจวส่วนใหญ่ถูกตี้จวิ้นทำลายไปแล้วราวกับนักรบที่ตัดแขนของตนเอง

บัดนี้เหลือเพียงเศษซากของ “ร่างภูเขา” ที่แตกหัก

มันร่วงลงสู่เมืองคุนหลุน

แม้จะเป็นเพียงเศษซากแต่ก็ยังมีความกว้างหลายร้อยเมตรราวกับขีปนาวุธยักษ์ตกกระหน่ำลงใส่เมืองคุนหลุน แม้แต่โล่ควอนตัมที่สามารถต้านอาวุธนิวเคลียร์ได้ก็ไม่อาจหยุดยั้ง“อาวุธ” อันน่าสะพรึงเหล่านี้ที่ร่วงลงมาจากฟ้าสูงนับหมื่นเมตรได้

ขีปนาวุธสกัดกั้นทำได้เพียงสกัดบางส่วน พื้นที่ส่วนใหญ่ของคุนหลุนถูกกลืนไปด้วยทะเลเพลิงในชั่วขณะ ระบบดับเพลิงทำงานอย่างต่อเนื่องแต่ก็เป็นเพียงหยดน้ำเทียบกับไฟที่โหมกระหน่ำ

เซวียนหยวนมองทะเลเพลิงบนจอฉาย

แล้วอดหัวเราะเสียงดังไม่ได้

“ฮ่าๆๆๆๆ นี่แหละคือผลลัพธ์ของการทรยศต่อเทพเจ้า!”

คอมเมนต์ในไลฟ์สดเต็มไปด้วยความสับสน

“เทพเจ้าคืออะไร ใครก็ได้อธิบายหน่อย?”

“น่าจะหมายถึงเอเลี่ยน พวกเทียแมทล่ะมั้ง”

“แล้วจะดูพวกมันได้ที่ไหน?”

ขณะที่เซวียนหยวนกำลังหัวเราะเยาะอย่างสะใจ เสียงคำรามของการต่อสู้ก็ดังขึ้นจากภายนอก

ในเวลาเดียวกันม่านพลังสีแดงก็แผ่คลุมพื้นที่ทั้งหมด

“ท่านผู้นำ! มีคนบุกโจมตีป้อมปราการ!”

ผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งวิ่งเข้ามารายงาน

“เป็นไปไม่ได้!”

เซวียนหยวนตกตะลึง

เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใครกล้าบุกโจมตีป้อมแห่งนี้

“เจ้าพูดอะไรออกมา?”

หญิงร่างสูงคนหนึ่งรีบพุ่งเข้ามาคว้าคอเสื้อของผู้ส่งสาร

“ระบบสื่อสารถูกศัตรูทำลายแล้ว!”

อีกเสียงหนึ่งตะโกนขึ้น

“ฆ่าพวกตัวสูงหยิ่งยโสพวกนี้ให้หมด!”

เสียงคำรามอีกระลอกตามมาด้วยเสียงระเบิดกึกก้องบอกพวกเขาอย่างชัดเจนว่ามีคนบุกเข้ามาจริงๆ

“ศัตรูมีกำลังเท่าไหร่?”

เซวียนหยวนถามเสียงเข้ม

แม้ระบบสื่อสารถูกตัด แต่พวกเขายังมีวิธีของตนเอง

“ไม่ถึงหนึ่งแสนคน”

เซวียนหยวนจ้องเขาด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ

“เจ้าพูดอะไร? กำลังจะเล่าเรื่องตลกของเทพเจ้าหรือ? แค่หนึ่งแสนคนกล้าบุกโจมตีเชิงรุกอย่างนั้นหรือ?”

ถึงพวกเขาจะเป็นเพียงกองกำลังหน้าจากนิบิรุที่มีทหารเพียงห้าล้าน แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่กำลังไม่ถึงหนึ่งแสนจะเทียบได้เลยไม่ใช่หรือ?

ผู้ชมในไลฟ์สดมองสีหน้าตกตะลึงของเซวียนหยวนและพบว่ามันแทบไม่ต่างจากพวกเขาเอง

ไม่มีใครคาดคิดว่า ศัตรูจะกล้าบุกโจมตีป้อมของพวกเขา

ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

ฐานทัพโลกบนดวงจันทร์

ภายในฐานบนด้านมืดของดวงจันทร์

ชางเย่มองการโจมตีดาวเทียมที่มุ่งเป้าไปยังชั้นบรรยากาศของโลก

เขารู้ดีว่าทั้งหมดนี้เกิดจากความผิดพลาดของตนเอง เขาปล่อยให้เซวียนหยวนประสบความสำเร็จ

ความเสียใจถาโถมใส่ชางเย่อย่างหนัก

หากเขาแข็งแกร่งกว่านี้อีกสักนิด ผลลัพธ์จะต่างออกไปหรือไม่?

“โดรนของเราพบทางเดินหนึ่ง”

รองแม่ทัพรายงานพวกเขาถูกปิดล้อมอยู่ในฐานบนดวงจันทร์ แม้ฐานจะมีระบบเพาะปลูก แต่ทุกคนรู้ดีว่า

เมื่อศัตรูมีเวลาการโจมตีจะต้องมาถึงอย่างแน่นอน

ดังนั้นตั้งแต่ต้นชางเย่จึงละทิ้งความเพ้อฝันทั้งหมดและเริ่มหาทางรอด

“พวกมันจะต้องโจมตีเขาปู้โจวอีกแน่”

ชางเย่กล่าวขึ้นอย่างกะทันหัน

“แล้วเราจะหยุดพวกมันได้อย่างไร?”

รองแม่ทัพร้อนรนทันที เมื่อได้ยินว่าเซวียนหยวนจะโจมตีเขาปู้โจว

“เรา…หยุดพวกมันไม่ได้มาตั้งแต่แรกแล้ว”

ชางเย่กล่าวเสียงต่ำ

รองแม่ทัพมองชางเย่พร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าและสิ้นหวัง

“ท่านแม่ทัพ…มันหยุดไม่ได้จริงๆหรือ?”

ชางเย่ถอนหายใจยาวราวกับลมหายใจนั้นแบกรับความพ่ายแพ้ทั้งหมดเอาไว้

“หยุดไม่ได้แล้ว เราเสียความได้เปรียบไปตั้งแต่ต้น”

“ถ้าอย่างนั้น…เราควรทำอย่างไรต่อไป?”

ในดวงตาของชางเย่แสงแห่งความลังเลค่อยๆเลือนหายไปและถูกแทนที่ด้วยประกายอำมหิตเย็นเยียบจนทำให้ผู้ที่สบตาต้องขนลุก

---