ตอนที่80 ล้างแค้น

“ครืนนนนนน!!!”

เสียงคำรามสะเทือนโลกดังลั่น เปลวไฟที่ไม่มีที่สิ้นสุดแผ่กระจายไปทั่วพื้นผิวโลก

เมื่อ “ฐานพลังงานหลัก” ถูกจุดระเบิดขึ้น พลังงานอันมหาศาลที่สะสมอยู่ภายในได้ “ปะทุออกมาอย่างรุนแรง”จนทำลาย “รากฐานของภูเขาปู้โจว” ไปในพริบตา!

แผ่นดินทั้งหมด...ถูก “ฉีกขาดออกเป็นรอยแยกขนาดยักษ์!”

พื้นโลกสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง แม้แต่ “ท้องฟ้า” เองก็สั่นไหวราวกับจะพังทลายตามไปด้วย

มันเหมือนกับ “วันสิ้นโลก” ที่บรรยายไว้ในซานไห่จิง ได้ “เกิดขึ้นจริง” บนโลกยุคโบราณในขณะนั้น!

“เกี่ยวกับภัยพิบัติครั้งนี้ ซานไห่จิงก็มีบันทึกรายละเอียดไว้อย่างชัดเจน”

ในขณะที่ภาพภัยพิบัติกำลังปรากฏตรงหน้า เสียงของฉินมู่ยังคงกล่าวต่ออย่างหนักแน่นแต่แผ่วต่ำ

“เสาแห่งสวรรค์หัก พื้นพิภพขาด ฟ้าเอียงไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวจึงเคลื่อน แผ่นดินทางตะวันออกเฉียงใต้ต่ำลง น้ำและฝุ่นจึงไหลรวมสู่ที่นั้น”

“คำว่า ‘เสาแห่งสวรรค์หัก’ ก็คือการ ‘พังทลายของภูเขาปู้โจว’ นั่นเอง”

บนหน้าจอ

ภาพของ “ภูเขายักษ์” ที่ทอดตัวยาวครึ่งทวีปแอฟริกา เริ่ม “สั่นไหวอย่างรุนแรง” ก่อนที่ “ฐานของมัน” จะพังลงอย่างรวดเร็วและจากนั้น... ภูเขาทั้งลูกก็ “แตกออกเป็นเสี่ยงๆ”!

ภูเขาที่สูงถึงห้าหมื่นกิโลเมตร เริ่ม “พังถล่มต่อเนื่อง” เหมือนหอคอยยักษ์ที่ถูกทำลายจากรากฐาน!

“ส่วนคำว่า ‘พื้นพิภพขาด’ หมายถึงแรงระเบิดมหาศาลจนทำให้โครงสร้างของโลก ‘แตกร้าว’ ทั้งระบบ!”

ในเวลาเดียวกันนั้น

บนหน้าจอ โลกทั้งใบเริ่ม “ยุบตัวและแยกออกเป็นรอยแยกขนาดใหญ่”

รูปร่างของ “รอยแยกแอฟริกาตะวันออก” เริ่มปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนต่อสายตาทุกคน

แผ่นเปลือกโลกแอฟริกาทั้งแผ่น...

ถูก “ฉีกขาดออกจากกันอย่างรุนแรง!”

“ส่วนคำว่า ‘ฟ้าเอียงไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวจึงเคลื่อน’ เดิมทีหมายถึงว่า ‘ท้องฟ้าเริ่มสั่นสะเทือน’และดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ รวมถึงดวงดาวต่างๆก็ปรากฏเหมือน ‘เคลื่อนตำแหน่ง’ ไปพร้อมกัน”

เมื่อพูดถึงตรงนี้

ฉินมู่หยุดไปชั่วขณะ

บนหน้าจอ ภาพของโลกยุคโบราณที่กำลัง “สั่นสะเทือนรุนแรง” จากแรงระเบิดมหาศาลทั้งพื้นผิว ดินแดน มหาสมุทร และชั้นบรรยากาศต่าง “สั่นไหวพร้อมกัน” จนเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะล่มสลาย!

“ใช่แล้ว!”

“การระเบิดบนโลกโดยปกติ ไม่อาจส่งผลต่อ ‘ตำแหน่งและวงโคจร’ ของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ หรือดาวเคราะห์อื่นในระบบสุริยะได้”

“แต่... การระเบิดครั้งนี้รุนแรงเกินกว่าขอบเขตปกติ! มันทำให้โลกทั้งใบ ‘สั่นสะเทือน’จนความเร็วเชิงมุมในการหมุน และมุมโคจรของโลก ‘เปลี่ยนแปลงไปโดยตรง!’”

“และเพราะเหตุนี้เอง ภาพที่คนโบราณเห็นจากพื้นโลกจึงเป็น ‘ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวขยับ’ พวกเขาจึงจดบันทึกไว้ในตำนานว่า... ‘ฟ้าเอียง ดวงดาวเคลื่อนตำแหน่ง’ นั่นเอง!”

คำพูดของฉินมู่

เหมือนแรงคลื่นที่กระแทกเข้าใส่หัวใจของทุกคนในห้องประชุม

โดยเฉพาะ “คำอธิบายเรื่องการเคลื่อนของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว” มันเชื่อมโยงโดยตรงกับ “หายนะ” ที่เกิดจากเหตุการณ์ “กงกงโกรธชนภูเขาปู้โจว!”

แน่นอนว่า “ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว” ไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหนเลย!

สิ่งที่เคลื่อนไหว... คือโลกต่างหาก!

เพราะแรงระเบิดระดับมหันตภัยนั้น ทำให้โลกทั้งใบ “สั่นไหวและแกนเอียง!”

ดังนั้นเมื่อผู้คนในยุคนั้นเงยหน้ามองฟ้า พวกเขาจึงเห็นว่า “ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว” เหมือน “เคลื่อนตำแหน่งไปพร้อมกัน”

และทั้งหมดนี้เอง ยืนยันว่า “ภัยพิบัติจากการถล่มของภูเขาปู้โจว” นั้นรุนแรงเกินจะจินตนาการได้จริงๆ!

“ส่วนประโยคที่ว่า ‘แผ่นดินทางตะวันออกเฉียงใต้ต่ำลง น้ำและฝุ่นจึงไหลรวมสู่ที่นั้น’ก็หมายถึงแรงระเบิดที่ทำให้แผ่นเปลือกโลกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เกิดการเปลี่ยนแปลงของพื้นดินระดับมหาศาลและส่งผลให้เกิด ‘สึนามิ’ และ ‘การปะทุของภูเขาไฟ’ ตามมา”

ยังไม่ทันที่ฉินมู่พูดจบดี บนหน้าจอ ภาพของ “แผ่นเปลือกโลกที่เคยเป็นผืนเดียวกัน”ก็เริ่ม “สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง”

ภูเขาไฟพวยพุ่งระเบิดขึ้นนับไม่ถ้วน สึนามิขนาดยักษ์ถาโถมย้อนกลับ

ท้องฟ้ามืดสนิทราวกับโลกเข้าสู่ “วันสิ้นโลก”

ภาพจำลองนั้น “สมจริงจนน่าขนลุก” จนผู้ชมรู้สึกเหมือนกำลัง “อยู่ในเหตุการณ์จริง”กำลังเห็น “หายนะเมื่อ 200 ล้านปีก่อน” ด้วยตาของตนเอง!

ตำนานกงกงชนภูเขาปู้โจว ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นเพียง “เรื่องเล่าลอยๆในตำนาน”

บัดนี้กลับ “กลายเป็นภาพแห่งความจริง” ที่จับต้องได้!

ภัยพิบัตินั้น...เคยเกิดขึ้นจริงในหน้าประวัติศาสตร์อันยาวนานของโลก!

…

เจียงเฉิง — สถานีโทรทัศน์เมือง ห้องควบคุมเบื้องหลัง

“ลุงจ้าว” ซึ่งมักจะแอบงีบระหว่างทำงาน

วันนี้กลับ “นิ่งเงียบสนิท” ไม่เอะอะโวยวายเหมือนเคย

เขาเพียงจ้องหน้าจออย่างตั้งใจ มองดู “หายนะระดับทำลายโลก” ที่กำลังฉายอยู่ตรงหน้า

ภาพของ “ฐานพลังงานหลักของแผ่นดินเก้าจังหวัด” ระเบิดขึ้น ทำให้เกิดหายนะที่ “ยิ่งใหญ่กว่าครั้งไหนในประวัติศาสตร์!”

แรงระเบิดนั้นรุนแรงจน “ส่งผลกระทบต่อโลกทั้งใบ” ถึงขั้นทำให้ “ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวเคลื่อนตำแหน่ง” ในสายตาของผู้คน!

ในหายนะครั้งนั้น...บรรพชนในยุคนั้นต้องล้มตายไปเท่าไร?

คงนับไม่ถ้วนแน่!

ส่วน “อารยธรรมนิบิรู”...เพื่อทำตาม “คำสั่งของเจ้านาย” พวกมันถึงกับ “ทำลายทุกสิ่ง” โดยไม่ลังเล ไม่เว้นแม้แต่โลกทั้งใบ!

โดยไม่รู้ตัว มือของลุงจ้าวกำแน่นจนเส้นเลือดปูด ฟันขบกรอดด้วยความโกรธและคับแค้น

ภาพตรงหน้าทำให้เขาเข้าใจได้เพียงอย่างเดียว

“พวกนั้น... มันไม่ใช่แค่ทำสงคราม แต่มันคือการฆ่าล้างอารยธรรมทั้งโลก!”

บนหน้าจอสตรีม ไลฟ์สดเต็มไปด้วย “กระสุนคอมเมนต์ (barrage)” ที่ไหลพรูออกมาไม่หยุด —

“อารยธรรมโบราณ พวกคุณต้องอยู่รอดให้ได้!”

แม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ จะเป็นเหตุการณ์เมื่อ สองร้อยล้านปีก่อน ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ไปแล้วก็ตาม…

แต่ผู้ชมมากมายก็ยัง อยากส่งกำลังใจ ให้กับอารยธรรมโบราณนั้น!

ในความมืดมิดและความสิ้นหวังอันไร้ขอบเขต

พวกเขาต้องไม่ล้มลง!

เพราะถ้าอารยธรรมโบราณพ่ายแพ้ในครั้งนั้น...โลกนี้ก็คงไม่มีอนาคตเหลืออยู่อีกต่อไป!

และในกระแสคอมเมนต์ที่หลั่งไหล...ผู้คนมากมายที่จ้องมองภาพของภัยพิบัติอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ต่างก็เริ่มส่งเสียงเชียร์ให้อารยธรรมโบราณด้วยเช่นกัน

“ถึงมันจะเกิดขึ้นไปแล้ว แต่ฉันรู้สึกได้เลยว่าอารยธรรมโบราณต้องไม่ยอมแพ้แน่!”

“พวกเขาผ่านภัยพิบัติมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยล้มลงเลยซักครั้ง!”

“ทุกหายนะที่ไม่อาจทำลายพวกเขาได้ จะทำให้พวกเขาเข้มแข็งยิ่งกว่าเดิม!”

“พวกเขาต้องชนะได้แน่นอน!”

“…”

ภัยพิบัติครั้งนี้...ทำให้หัวใจของผู้ชมทุกคนถูก “ดึงรั้ง” ไปพร้อมกัน

ในตอนก่อนๆของการเผยแพร่ความรู้ของฉินมู่ หายนะทั้งหลายที่เขาเล่ามา ล้วนเป็น “แผนการของอารยธรรมนอกโลก”ที่คอยควบคุมหรือชักใยอยู่เบื้องหลัง

แต่ครั้งนี้... แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

ครั้งนี้คือการที่ “พวกนิบิรู” ลงมายังโลกโดยตรง!

เพื่อ “ทำลายล้างอารยธรรมโบราณให้สิ้นซาก!”

พวกมันตั้งใจจะ “ลบล้างทุกหลักฐานการมีอยู่” ของอารยธรรมโบราณบนโลก ทำลายอารยธรรมของพวกเขาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทั้งหมดและ “ทำลายอนาคตและความหวังของโลกทั้งใบ!”

ทั้งหมดนี้...ก็เพื่อ “เตรียมพื้นที่” สำหรับ “อารยธรรมนอกโลก”

ในการเริ่มต้น “การทดลองวิวัฒนาการครั้งต่อไป!”

เหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นกับ “อารยธรรมก่อนหน้า” ในประวัติศาสตร์อันยาวนานของโลก 4.6 พันล้านปีที่ต่างก็ล่มสลายและถูกแทนที่ไปแล้วนับไม่ถ้วน

ในห้องหนังสือที่ใช้เป็นสตูดิโอไลฟ์ของฉินมู่

เมื่อเขาเห็นคอมเมนต์นับไม่ถ้วนบนหน้าจอ เต็มไปด้วยถ้อยคำให้กำลังใจและความศรัทธาในอารยธรรมโบราณ

หัวใจของเขาก็อบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“การเผยแพร่ความรู้ของเขา... ไม่สูญเปล่าเลยจริงๆ”

เพราะผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆกำลัง “ระลึกถึงอารยธรรมโบราณ”และ “รื้อฟื้นความจริง” ที่เคยถูกฝังกลบไว้ในกาลเวลา

เรื่องราวของพวกเขา...ไม่ควรถูกตัดขาดหรือสูญหายไปจากโลกใบนี้!

“ภัยพิบัติครั้งนั้น ทำให้ฐานพลังงานของแผ่นดินเก้าจังหวัดถูกตัดขาด มีผู้คนล้มตายอย่างนับไม่ถ้วนและสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่ออารยธรรมโบราณจริงๆ”

“แต่ทว่า…”

ฉินมู่สูดลมหายใจลึก ก่อนกล่าวต่ออย่างหนักแน่น

“แม้ต้องเผชิญกับหายนะอันน่าสะพรึงขนาดนั้น แต่อารยธรรมโบราณ... ก็ยังไม่ล่มสลาย!

ตรงกันข้ามพวกเขายังได้จัดประชุมครั้งยิ่งใหญ่ขึ้นอีกครั้งที่ภูเขาคุนหลุน ภายใต้การนำของ ‘จ้วนซวี’!”

ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น

ผู้คนหน้าจอโทรทัศน์ และผู้ชมในห้องไลฟ์สดนับล้านต่าง “เงยหน้าขึ้น” ตั้งใจฟังทุกถ้อยคำราวกับกลัวจะพลาดแม้แต่ประโยคเดียวจากฉินมู่

“หัวข้อของการประชุมครั้งนั้น คือคำเดียว ‘ล้างแค้น!’”

เสียงของฉินมู่ต่ำแต่หนักแน่น เต็มไปด้วยแรงกดดันของยุคสมัยที่เดิมพันด้วยการอยู่รอดของโลกทั้งใบ

“หลังจากสงครามอันยาวนานกับอารยธรรมนิบิรูบนโลก อารยธรรมโบราณก็ได้ตระหนักถึงความจริงข้อหนึ่ง เพียงการป้องกันอย่างเดียว... ไม่อาจช่วยโลกได้!”

ระหว่าง “แผนควาฝูไล่ตะวัน (Kua Fu Chasing the Sun Plan)” อารยธรรมนอกโลกได้ “ปิดล้อมโลก” ไว้อย่างแน่นหนา ในขณะที่ “อารยธรรมนิบิรู” ก็ได้ “บุกรุกเข้าสู่โลก” เพื่อทำภารกิจ “กวาดล้าง”

และพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่า

หากยังเอาแต่ตั้งรับ สักวันก็จะสูญสิ้นแน่!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…เมื่อพวกเขานึกถึง “เหล่าบรรพชน” ที่ต้องสังเวยชีวิตในภัยพิบัติครั้งแล้วครั้งเล่า

ในยุค “หนี่วาซ่อมฟ้า (Nuwa Mending the Sky)”  มหาอุทกภัยได้ท่วมแผ่นดินจนสิ้นแสง

ในยุค “ผานกู่เปิดฟ้า (Pangu Opening the Heavens)” อุกกาบาตนับไม่ถ้วนกระหน่ำถล่มโลกอย่างไร้ปรานี

ในยุค “โหวอี้ ยิงตะวัน (Great Archer Yi shooting the Suns)” ดวงอาทิตย์สิบดวงแขวนอยู่บนท้องฟ้า เปลวเพลิงลุกไหม้ไปทั่วพื้นพิภพ

ในยุค “ควาฝู ไล่ตะวัน” มีบรรพชนมากมายสิ้นชีพกลางท้องฟ้าอันร้อนแรง

และในครั้งนี้...กงกงได้ “โกรธจนพุ่งชนภูเขาปู้โจว” ทำให้ “ฐานพลังงานหลักของโลกระเบิด” จนมีผู้คนล้มตายมหาศาล!

“ในการประชุมครั้งนั้น เหล่าบรรพชนแห่งอารยธรรมโบราณ ต่างลงมติด้วยความมุ่งมั่นที่จะตายอย่างมีเกียรติจะต้องกวาดล้างอารยธรรมนิบิรูให้สิ้นซากจากโลก!

"เพื่อชำระแค้นแทนเหล่าบรรพชนที่ล้มตายไป!”

แท้จริงแล้ว…การล่มสลายของภูเขาปู้โจวคือจุดเริ่มต้นของ “การลุกขึ้นต่อต้าน” ของอารยธรรมมนุษย์โบราณอย่างแท้จริง

และเรื่องราวหลังจากนี้ คือ “สงครามการล้างแค้นครั้งสุดท้าย” ที่เต็มไปด้วยเลือดและน้ำตา

มีผู้คนล้มตาย “นับไม่ถ้วน”

“เพื่อกำจัดอารยธรรมนิบิรูให้สิ้นซาก จ้วนซวี (Zhuanxu) ได้เป็นผู้นำอารยธรรมโบราณเปิดฉาก ‘สงครามชี้ชะตาครั้งสุดท้าย!’”

ผู้คนหน้าจอโทรทัศน์และในห้องไลฟ์สด ต่างจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่กะพริบตา

ตอนนี้…ภาพของภัยพิบัติได้จบลงแล้ว

ภูเขาปู้โจว ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็น “เสาแห่งสวรรค์” ได้พังทลายสิ้นกลายเป็นเศษหินกระจัดกระจายไปทั่วและ “รอยแยกขนาดยักษ์” ก็ผ่าครึ่งแผ่นเปลือกโลกแอฟริกาออกเป็นสองส่วน

บัดนี้ทุกสายตากำลังรอ “สงครามล้างแค้น” ที่จ้วนซวีจะเป็นผู้นำ

“รีบเล่าต่อเถอะ อย่าหยุดตอนนี้!”

“ตอนนี้มันอึดอัดมาก อยากเห็นพวกนิบิรูโดนกวาดล้างให้หมด!”

“นี่สินะ เรื่องราวเบื้องหลังของ ‘กงกงชนภูเขาปู้โจว!’ ถ้าไม่ใช่เพราะสตรีมเมอร์ ฉันคงยังคิดว่าเป็นแค่ตำนานอยู่แน่!”

“แล้วแผนการล้างแค้นนี้คืออะไร?”

“…”

คอมเมนต์บนหน้าจอถาโถมไม่หยุด

ทุกคนเหมือนมี “ไฟแห่งความแค้น” ลุกไหม้อยู่ในใจ

พวก “นิบิรู” ซึ่งก็เป็นสิ่งมีชีวิตทดลองเช่นกันกลับยอมเป็น “สุนัขรับใช้” ของอารยธรรมนอกโลกทำตามคำสั่งอย่างซื่อสัตย์และถึงขั้น “พุ่งชนภูเขาปู้โจว” อย่างบ้าคลั่ง!

ขณะที่ฟังการบรรยายของฉินมู่

ผู้ชมทุกคนต่างรู้สึกเพียงสิ่งเดียว อยากเห็นพวกนิบิรูสูญสิ้นจากโลกนี้ไปเสียที!

ในห้องหนังสือของฉินมู่ เขายิ้มบางๆพลางส่ายหน้าเมื่อเห็นกระแสคอมเมนต์บนหน้าจอ

“ดีนะ... ที่วันนี้ยังมีเวลาเหลือพอ” เขาพูดกับตัวเองเบาๆ

“ไม่งั้นถ้าตัดจบไว้ตรงนี้ คงได้มีคนส่งมีดมาให้แน่ๆ”

จากนั้น เขาไอเบาๆก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“แผนการล้างแค้นครั้งนี้ จริงๆแล้วเรียบง่ายมาก อารยธรรมโบราณตัดสินใจว่า...ตาต่อตา ฟันต่อฟัน!”

“ในเมื่อพวกมันทำให้ภูเขาปู้โจวถล่มลง...เราก็จะทำให้ ‘แผ่นดินมู (Mu Continent)’ จมหายไปเช่นกัน!”

(ตามที่ผมเข้าใจคือเริ่มแรกทวีปมูปกครองโดยมนุษย์ แต่พวกต่างดาวมาบุกแล้วยึกครองทวีปนี้ไป จึงทำให้ในช่วงเวลานั้นทวีปจึงถูกครองโดยพวกต่างดาวเพื่อเป็นฐานบัญชาการ)

ทันทีที่สิ้นเสียง

ทั้งห้องไลฟ์สดก็ “ระเบิดเสียงฮือฮา” ขึ้นอีกครั้ง!

“ฮืมมม! ฉันว่าฉันเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว!”

“ไม่จริงน่า!? ที่แท้ ‘ทวีปมู’ ที่หายสาบสูญไปก็เพราะอารยธรรมโบราณเป็นคนจมมันเองเหรอ!?”

“แต่ว่าก่อนหน้านี้บอกว่าทวีปมูมีขนาดใหญ่เท่าทวีปอเมริกาเชียวนะ!?”

“ให้ตายเถอะ... แค่คิดถึงการ ‘จมทวีปทั้งทวีป’ หนังหัวก็ชาวาบแล้ว!”

“…”

คอมเมนต์ถาโถมด้วยความตกตะลึงและตื่นตะลึงสุดขีด

เพราะแม้แต่เทคโนโลยีในศตวรรษที่ 21ก็ยังไม่มีใคร “กล้าคิด” ถึงการ “จมแผ่นทวีปทั้งแผ่น” ได้เลย!

และถึงจะกล้าคิด เทคโนโลยีของมนุษย์ปัจจุบันก็ยังทำไม่ได้แน่นอน!

“ใช่แล้ว…”

เสียงของฉินมู่ดังขึ้นอีกครั้ง

“เพื่อศึกชี้ชะตาครั้งสุดท้ายนี้

อารยธรรมโบราณได้วางแผนอย่างละเอียดรอบคอบ และตัดสินใจว่า...จะฝังทั้งทวีปมู่ให้จมหายไปในทะเล!”

ทันใดนั้น

ผู้ชมทั้งห้องไลฟ์สดต่างนิ่งอึ้งไปพร้อมกัน…

อารยธรรมโบราณครั้งนั้น... ได้ “ตัดทางถอย” ของตนเองอย่างแท้จริง

จากมุมมองทางเทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว อารยธรรมโบราณในยุคนั้น “ก้าวล้ำกว่าอารยธรรมนิบิรู” อย่างชัดเจน

ไม่เช่นนั้น... ในสงครามก่อนหน้า “จ้วนซวี (Zhuanxu)” คงไม่สามารถ “กดดันกงกง (Gonggong)” ได้ตลอดเช่นนั้น

เหตุผลที่ยังไม่เคยเกิด “ศึกชี้ชะตาแพ้ชนะ”ซักที ก็เพราะว่า อารยธรรมโบราณ “ยังคงหวั่นเกรง” อารยธรรมนอกโลกที่สังเกตการณ์อยู่ภายนอกโลก

ดังนั้น พวกเขาจึงไม่เคย “ใช้พลังทั้งหมด” ของตนออกมาเลย

แต่ครั้งนี้...พวกนิบิรูได้จุดไฟแห่งความโกรธของอารยธรรมโบราณขึ้นจริงๆแล้ว!

“แม้ทวีปมูจะเป็นส่วนหนึ่งของโลกก็ตาม แต่อารยธรรมโบราณ... เพื่อแก้แค้นให้แก่เหล่าบรรพชนที่ล้มตายก็พร้อมจะ ‘ทำให้มันจมหายไปใต้ห้วงทะเลลึก’ โดยไม่ลังเล!”

ฉินมู่พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและมั่นคง

ขณะมองตรงเข้าสู่กล้อง

ในชีวิตก่อนของเขา เมื่อศึกษาทวีปมู เขาได้ค้นพบสิ่งที่ “น่าตกตะลึง” อย่างยิ่งนั่นคือ... ทวีปมู่ถูกจมลงโดยฝีมือของอารยธรรมโบราณเอง!

ตอนนั้น เขาเองก็ “ไม่อยากเชื่อ” เช่นกัน

เพราะอารยธรรมโบราณที่ถือกำเนิดและเติบโตบนโลกย่อมมี “สายสัมพันธ์ลึกซึ้ง” กับดาวเคราะห์ดวงนี้

พวกเขารักโลกนี้ดั่งบ้านเกิด

ใครจะคิดว่าพวกเขาจะ “ทำลายแผ่นดินของตนเอง” ได้ลงคอ?

แต่ภายหลัง หลักฐานมากมายจากแหล่งต่างๆได้ “ยืนยันอย่างแน่นอน” ว่าการหายสาบสูญของทวีปมูคือ “การกระทำของอารยธรรมโบราณ” เองจริงๆ!

และเหตุผลเบื้องหลัง...ก็เพื่อแก้แค้นให้กับเหล่าบรรพชนที่สังเวยชีวิตในเหตุการณ์ภูเขาปู้โจวพังทลาย!

พวกเขาต้องการจะ “ฝังพวกนิบิรู” ผู้รุกรานจากต่างดาวเหล่านั้นไว้ใต้มหาสมุทรอันมืดมิด

พร้อมกับ จมทวีปมู่ทั้งแผ่นลงไปในห้วงน้ำตลอดกาลให้กลายเป็น “หลุมศพนิรันดร์”เพื่อ “ชดใช้และอุทิศแด่วิญญาณของเหล่าบรรพชนที่ล่วงลับไปแล้ว!”

…

ปักกิ่ง

สถาบันวิจัยโครงการสำคัญระดับชาติ

ทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้นจากฉินมู่

ผู้คนจำนวนมากในห้องประชุม ถึงกับลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัว

ภายในใจของพวกเขา เต็มไปด้วยทั้ง “ความสะเทือนใจ” และ “ความตื่นเต้น” ผสมกัน

“การจมทวีปทั้งแผ่น...”

เพียงแค่คิดภาพตาม หัวใจก็เต้นแรงไม่เป็นจังหวะ!

ทุกคนอยากรู้เหลือเกินว่าเหล่าบรรพชนในยุคนั้น ใช้วิธีใดกันแน่ถึงสามารถ “ทำให้แผ่นเปลือกโลกทั้งผืนของทวีปมู่” จมลงใต้ทะเลได้จริง

ต้องเข้าใจก่อนว่า นี่ไม่ใช่แค่ “การถูกน้ำท่วม” ธรรมดา

เพราะแม้ “ระดับน้ำทะเลจะคงที่” แต่จะให้ “แผ่นทวีปทั้งแผ่นทรุดตัวลง” นั้นแทบเป็นไปไม่ได้เลย!

เปลือกโลกของโลกเรานั้นมั่นคงอย่างมหาศาล ไม่ใช่สิ่งที่จะ “ยุบตัวลง” ได้ง่ายๆ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง “ทวีปมู” ที่มีขนาดเทียบเท่าทวีปอเมริกาเลยด้วยซ้ำ!

บนหน้าจอ

เสียงของฉินมู่ดังขึ้นอีกครั้ง

“สงครามชี้ชะตาเพื่อล้างแค้นครั้งนี้ ก็มีบันทึกอยู่ในซานไห่จิงเช่นกัน”

สิ้นเสียงของเขา

ทั้งห้องประชุมเงียบกริบ ก่อนจะระเบิดเสียงฮือฮาออกมาอีกครั้ง!

ทันทีนั้น นักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญทุกคน ต่างก้มลงหยิบหนังสือ ซานไห่จิง บนโต๊ะขึ้นมารีบเปิดหาหน้าที่เกี่ยวข้องอย่างรวดเร็ว

ส่วนดูลัสที่นั่งอยู่แถวหน้า...สีหน้าของเขาเริ่ม “เหม่อลอย” ไปชั่วขณะ

เขายังคง “ตกตะลึง” อยู่กับแนวคิดของ “การจมทวีปทั้งแผ่น”จนยังไม่สามารถเรียกสติกลับมาได้เต็มที่

บันตงหลินที่นั่งข้างๆเห็นท่าทีเช่นนั้นถึงกับ “จับตามองอย่างระมัดระวัง” พร้อมจะกดปุ่มเรียกเจ้าหน้าที่แพทย์เข้ามาได้ทุกเมื่อ

เพราะในใจของเขาเริ่มมีลางสังหรณ์ว่า คำอธิบายต่อจากนี้ของฉินมู่... จะต้องทำให้ทุกคนช็อกยิ่งกว่าเดิมแน่นอน!

หากดูลัสยังดื้อจะดูต่อ...เกรงว่าคราวนี้คงต้อง “หามส่งโรงพยาบาล” จริงๆ

โชคดีที่คราวนี้ดูลัสพยายามควบคุมตนเอง

เขาสูดลมหายใจลึกหลายครั้งติดกันและในที่สุด สีหน้าก็ค่อยๆกลับมาเป็นปกติ

“ไม่ต้องห่วงผมหรอก” เขากล่าวพลางยกมือห้าม

“ผมทำวิจัยมาทั้งชีวิต ผ่านพายุลูกใหญ่ๆมานับไม่ถ้วน มันอาจจะทำให้ผมตกใจได้ครั้งสองครั้ง...แต่ครั้งที่สามน่ะ ไม่ควร!”

บันตงหลินมองเขา พลางกระตุกมุมปากนิดๆ ในใจคิดเพียงว่า “หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆเถอะ...”

ทันใดนั้น

เสียงของฉินมู่ก็ดังขึ้นอีกครั้งบนหน้าจอ

“ข้อความต้นฉบับใน ตำนานป่าทิศตะวันออก (Classic of Great Wilderness: East) ได้บันทึกไว้ว่า

‘เหนือทะเลตะวันตกเฉียงเหนือ มีสถานที่หนึ่งชื่อว่า “ทะเลแขวน”เป็นที่ซึ่งเส้าเฮ่า (Shao Hao) เลี้ยงดูจักรพรรดิจ้วนซวี (Zhuanxu)และจ้วนซวีได้ “ทอดทิ้งพิณ” ของตนไว้ที่นั่น’”

หลังเสียงของเขาจบลง

ด้านหลังของห้องประชุมก็เต็มไปด้วยเสียง “พลิกหน้ากระดาษ” ดังซ่าๆ

ดูลัสเองก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน รีบหยิบซานไห่จิงขึ้นมาพลิกหาอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งพบประโยคนั้นในบท “ตำนานป่าทิศตะวันออก” จริงๆ!

“คำว่า ‘ทะเลแขวนทางตะวันตกเฉียงเหนือ’ คงไม่ต้องอธิบายมาก เพราะมันหมายถึง ‘ทวีปมู’ ที่ลอยแยกอยู่กลางทะเลแน่นอน

แต่ส่วนหลังของประโยคต่างหากที่เป็นกุญแจสำคัญ จ้วนซวี ในสถานที่นั้น... ‘ทอดทิ้งพิณ’ ของตนไว้”

ดูลัสขมวดคิ้วแน่นขณะฟังคำอธิบายของฉินมู่

เขาไม่เคยได้ยินเรื่อง “จ้วนซวีทอดทิ้งพิณ” มาก่อนเลยและยิ่งทำให้เขางงงวยกว่าเดิมคือ ในบันทึกนั้นก็แค่พูดว่า “มีคนโยนพิณลงทะเล”แล้วมันเกี่ยวอะไรกับ “การสูญหายของทวีปมู่” ได้อย่างไร!?

บนหน้าจอ

เสียงของฉินมู่ดังขึ้นอีกครั้ง

“บางท่านอาจสงสัยว่า คำว่า ‘ทอดทิ้งพิณ’ ในที่นี้ มันเกี่ยวข้องอย่างไรกับทวีปมูกันแน่?”

ในห้องหนังสือของไลฟ์สด

ฉินมู่ยิ้มเล็กน้อย

จากนั้นเขาหันกลับไปทางกล้องและเริ่ม “เขียนภาพร่างของทวีปมู” ลงบนกระดานดำด้านหลัง

เส้นแต่ละเส้นลากผ่านอย่างมั่นคงจนไม่นาน ภาพร่างของ “แผ่นดินขนาดมหึมา” ก็ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน

เมื่อภาพบนกระดานดำค่อยๆ “ปรากฏรูปร่างสมบูรณ์”

ดูลัสถึงกับเบิกตากว้าง หายใจถี่ขึ้นอย่างรุนแรงอีกครั้ง!

---