ตอนที่34 ห้องเร่งเวลา

เมืองเจียงเฉิง

ผู้ชมที่กำลังดูรายการวิทยาศาสตร์อยู่ต่างพากันตะลึง พอเงยหน้าขึ้นมาดูนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้เวลา 4 ทุ่มพอดีตั้งแต่หนึ่งทุ่มเป็นต้นมา พวกเขาก็จ้องทีวีไม่วางตา ตั้งใจฟังอย่างเต็มที่

เผลอแป๊บเดียว เวลาก็ผ่านไปแล้วสามชั่วโมง

แต่ทว่า...กลับยังฟังไม่จุใจเลย!

“ข่าวภาคค่ำคืนนี้มีดังต่อไปนี้: ในเขตชานเมืองตะวันตกของเมืองเจียงเฉิง ได้เกิดเหตุการณ์...”

เสียงของอู๋เว่ยยังคงดังอยู่บนหน้าจอทีวี

แต่ผู้ชมผู้ไม่ปรานีกลับสบถด่า แล้วหยิบรีโมตเปลี่ยนช่องอย่างเด็ดขาด!

“ข่าวภาคค่ำมีอะไรน่าดูกัน แทรกกลางทำลายสมาธิลูกๆที่กำลังเรียนรู้อยู่แท้ๆ! กำลังเข้าช่วงสำคัญพอดี ดันมาตัดจบซะได้!”

“โอ้ พระเจ้า ถึงแม้จะอยากเข้าห้องน้ำแค่ไหน แต่ก็ยิ่งอยากดูต่อมากกว่า! ไม่พูดแล้ว ไปห้องน้ำก่อนล่ะ กลั้นไว้ตั้งสองชั่วโมงแล้ว!”

“เมื่อกี้พิธีกรพูดว่าอะไรนะ? ตอนถอดรหัสครั้งต่อไปจะพูดถึงอารยธรรมระดับ 4 ด้วยเหรอ? งั้นหมายความว่าอารยธรรมระดับ 4 เคยมาเยือนโลกด้วยใช่ไหม?”

“...”

เมืองเจียงเฉิง

ถึงแม้รายการจะจบไปแล้ว แต่ทุกคนในบ้านก็ยังนั่งอยู่หน้าทีวี เริ่มต้นการถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน ความตะลึงที่ฉินมู่สร้างขึ้นในวันนี้ ยิ่งใหญ่กว่าความตะลึงจากตำนานนว่าสร้างฟ้าเมื่อสัปดาห์ก่อนเสียอีก

เมื่ออุกกาบาตถล่มโลกและโลกกำลังเผชิญวิกฤตการสูญพันธุ์ แผน “ผานกู่” ก็ถูกเปิดฉากขึ้น

พวกเขาตัดสินใจย้ายขึ้นไปยังดวงจันทร์ ต่อสู้ยาวนานหนึ่งแสนแปดพันปี หลังจากเสียสละไปนับไม่ถ้วน ในที่สุดก็ครอบครองดวงจันทร์ได้สำเร็จ

จากนั้น...พวกเขาผลักดันดวงจันทร์ขึ้นสู่ท้องฟ้า ใช้เป็นโล่กำบัง

แล้วก็ผ่านไปอีกหนึ่งแสนแปดพันปี!

จิตวิญญาณแห่งบรรพบุรุษโบราณ ได้สั่นสะเทือนและสร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้ง

ทุกคนล้วนอยากรู้เหลือเกินว่า หลังจากที่อารยธรรมต่างดาวยึดคืนดวงจันทร์แล้ว จะทำอย่างไรต่อไป

และอารยธรรมโบราณจะตอบโต้เช่นไร?

แต่ทว่า...

“ไปล้างหน้าเข้านอนได้แล้ว ต้องรอถึงอาทิตย์หน้าแล้วล่ะ”

“รายการ ‘วิทยาศาสตร์’ นี่ดีทุกอย่าง ยกเว้นอย่างเดียว มันชอบทิ้งท้ายให้ค้างคามากเกินไป”

“พ่อๆ หนูยังไม่ค่อยเข้าใจเลย อารยธรรมระดับ 3 กับระดับ 4 มันคืออะไร? ดวงจันทร์เดิมทีอยู่ติดกับโลกจริงเหรอ? พวกเรามองเห็นภูเขาบนดวงจันทร์ได้จริงๆเหรอ?”

“...”

หลังจากรายการจบลง

เด็กๆหลายบ้านก็พากันตั้งคำถามไม่หยุด

ถามแล้วถามอีก

จนพ่อแม่เริ่มรำคาญ

ก็ได้แต่ตอบไปว่า “ไปโรงเรียนค่อยถามคุณครูแล้วกันนะ คุณครูน่าจะรู้คำตอบพวกนี้แหละ ส่วนเรื่องดวงจันทร์... อืม ก็น่าจะถามครูภูมิศาสตร์สิ ถูกไหม?”

คำถามของเด็กๆนั้นทั้งไร้เดียงสาและมีมากมายเหลือเกิน...

บางคำถาม ผู้ใหญ่เองก็ไม่เข้าใจก็ได้แต่พยายามโยนความรับผิดชอบไปให้คุณครูที่โรงเรียนแทน

อย่างไรเสีย...ครูก็มีหน้าที่สั่งสอน ถ่ายทอดความรู้ และไขข้อข้องใจให้กับนักเรียนอยู่แล้ว

...

ไลฟ์สดวิทยาศาสตร์ฮาร์คอร์

หลังจากที่ฉินมู่พูดจบ ห้องไลฟ์ก็กลายเป็นจอดำสนิทแต่จำนวนผู้ชมกลับไม่ลดลงเลยเป็นเวลานานผิดปกติ

ในทางกลับกัน การถกเถียงของผู้ชมกลับยิ่งดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ

“พิธีกร ขอร้อง ขอร้อง ขอเพิ่มเวลาเลคเชอร์ให้หน่อย!!”

“ฉันนี่กำลังว่ายอยู่ในมหาสมุทรแห่งความรู้ อยู่ๆน้ำมันก็หายไปจะตายเพราะกระหายน้ำอยู่แล้วเนี่ย!”

“พวกพี่ๆว่าไงบ้าง พวกอารยธรรมระดับ 3 คุมทั้งกาแล็กซีได้แล้ว แล้วอารยธรรมระดับ 4 ล่ะ? จากน้ำเสียงพิธีกรนี่เหมือนอารยธรรมระดับ 4 เคยมาเยือนโลกโบราณจริงๆเหรอ?”

“ยิ่งคิดยิ่งขนลุก! พิธีกรคนนี้ใจร้าย ใจฉันคันไปหมด คืนนี้นอนไม่หลับแน่!”

“ตอนต่อไปมันเป็นยังไงต่อ?! ใครรู้ช่วยเล่าให้ฟังหน่อย ฉันรอได้แค่เจ็ดวันกลัวรอไม่ไหว!!!”

“รูมเมทฉัน ก่อนตายเขาอยากรู้เรื่องหลังผานกู่เปิดฟ้านะ!”

“สละรูมเมทเพื่อพลังเวทย์อันไร้ขอบเขต!”

“...”

คอมเมนต์บนแชทมันแปลกและหลากหลาย

ส่วนใหญ่คือการโอดครวญและอ้อนวอนให้ฉินมู่อธิบายเพิ่มอีกนิด

แต่ฉินมู่ไม่โผล่มาเลย

“ชิบหาย! ถ้าพิธีกรไม่ถอดรหัสเอง มาทำการวิจัยกันเองดีกว่าไหม?”

“ตั้งแต่นี้ไป ห้องไลฟ์นี้จะเป็นฟอรัมสื่อสารของพวกเรา! มีใครคิดเหมือนกันบ้างไหม?”

“พิธีกรบอกว่า ครั้งหน้าจะพูดถึง ‘โหวอี้ ยิงตะวัน’ ว่าแต่พวกเธอคิดว่าเรื่องโหวอี้ยิงตะวันจริงๆแล้วเป็นยังไง?”

“อันดับแรก ต้องเคลียร์ก่อนว่าเหตุการณ์โหวอี้ยิงตะวันเกิดในยุคไหน...”

“ฉันจำได้ว่าโหวอี้มีภรรยาชื่อฉางเอ๋อด้วย เป็นแม่มดนะ!”

“พวกคนจาก Mobile Legends ออกจากห้องไลฟ์ไปให้หมด!”

“...”

ผู้ชมที่ความกระหายอยากรู้ถูกจุดโดยฉินมู่ เริ่มถกเถียงกันอย่างบ้าคลั่ง

หลังฉินมู่ปิดไลฟ์

ความนิยมของห้องไลฟ์อย่างผิดปกติไม่ยอมลดลง

ยังคงมีผู้ชมประมาณห้าล้านคน ไม่ได้ลดไปเท่าไรนัก

...

ในเวลาเดียวกัน

หยานจิง — สถาบันวิจัยโครงการหลัก

ในห้องประชุม

หลังการเชื่อมต่อจบลง... ปันตงหลินยังคงนั่งอยู่คว่ำหน้าอ่านชุดบันทึกที่เขาจดไว้ในสมุดบันทึก

นี่คือบันทึกทั้งหมดที่เขาจดขณะดูรายการวิทยาศาสตร์ รวมทั้งการตัดสินใจเริ่มต้นเกี่ยวกับตำแหน่งดวงจันทร์ หลักการทฤษฎี พื้นฐานการคำนวณระยะห่างโลก-ดวงจันทร์ บันทึกโบราณเกี่ยวกับผานกู่เปิดฟ้า การจัดระดับอารยธรรม ฯลฯ

แทบทุกข้อโต้แย้งที่ถูกยกมาล้วนจะเขย่าวงการวิทยาศาสตร์ทั่วโลกได้ทั้งนั้น!

ชุดหลักฐานนี้ยังชี้ชัดด้วยว่าออกซิเจนอาจมีปัญหาอย่างมาก

ต้องมีอารยธรรมต่างดาวแน่นอน

ดังนั้น...การวิจัยเรื่องออกซิเจอต้องเดินหน้าต่อ!

และเหล่านักวิจัยคนอื่นๆ ในห้องก็ยังคงจมอยู่กับความตกตะลึงจาก “รายการเผยแพร่วิทยาศาสตร์” ครั้งนี้

ไม่อาจถอนตัวได้เป็นเวลานาน โดยเฉพาะเฉียนยู่นเทียน นักดาราศาสตร์

หลังจากที่เชื่อมต่อกับฉินมู่ เขาก็เชื่ออย่างหมดใจในหลักฐานหลายอย่างที่ฉินมู่ยกมา

ในขณะนั้นเอง...เสียงตื่นเต้นของซุนจื้อฉิงดังสะท้อนก้องในห้องประชุม

“ฉันได้รับอีเมลใหม่แล้ว! ต้องเป็นแผนการของฉินมู่แน่ๆ เขาสามารถคิดแผนการสร้างห้องปฏิบัติการอวกาศได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไงกัน?”

ทุกคนเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ซุนจื้อฉิง

พวกเขาส่วนใหญ่เคยมีส่วนร่วมในงานวิจัยเรื่องออกซิเจน

ความจริงแล้ว...พวกเขาล้วนเคยประสบกับเหตุระเบิดนั้นด้วยตัวเอง

ถ้าไม่ได้ใช้มาตรการป้องกันระดับสูงสุด ตอนนี้คงไม่มีชีวิตเหลือรอด

ปันตงหลินก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง

เขาลุกขึ้นยืนทันทีแล้วพูดกับทุกคนว่า

“ไม่มีเวลาเหมือนปัจจุบันนี้แล้ว ไหนๆก็อยู่ในห้องประชุมแล้ว มาลองเปิดดูแผนการสร้างห้องปฏิบัติการอวกาศด้วยกัน แล้วเตรียมการก่อสร้างเลยเถอะ!”

ทุกคนพยักหน้าพร้อมเพรียง

แม้จะเป็นเวลา 4 ทุ่มแล้ว

แต่ไม่มีใครแสดงท่าทีลังเลหรือไม่เต็มใจแม้แต่น้อย

หลังจากดูรายการของฉินมู่ พวกเขาทุกคนก็เหมือนถูกปลุกพลังขึ้นมา

มีทั้งความกระหายใคร่รู้และความรู้สึกเร่งด่วน

อารยธรรมระดับ 3 เปรียบเสมือนภูเขาลูกมหึมาที่กดทับลงมา

หากปัญหาออกซิเจนไม่ถูกแก้ไข มนุษยชาติทั้งเผ่าพันธุ์ก็จะไร้อนาคตและไร้หนทาง!

ดังนั้น...นักวิจัยแต่ละคนจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรกลับบ้าน

“ฮัลโหล? ที่รัก พอดีมีงานวิจัยด่วนที่สถาบัน รายการทีวีจบแล้ว อะไรนะ? ใครบอกว่าเป็นการเสียเวลา รายการเผยแพร่วิทยาศาสตร์ต่างหาก...”

“ที่รัก คุณกับลูกนอนก่อนเถอะ ไม่ต้องรอฉัน วันนี้มีงานวิจัยด่วนมาก ใช่ สำคัญมากเลย ฉันอาจต้องค้างที่สถาบันคืนนี้”

“ที่รัก...”

หลังจากอธิบายสั้นๆ

ทุกคนในสถาบันก็นั่งลงประจำที่ของตน รอให้ซุนจื้อฉิงเปิดอีเมลจากฉินมู่

ภายในอีเมล แน่นอนว่าเป็นแผนการสร้างห้องปฏิบัติการอวกาศของฉินมู่

ความจริงแล้ว

เขาเคยร่างแผนนี้หลายครั้งในชีวิตก่อน และมันฝังแน่นอยู่ในใจแล้ว

น่าเสียดายที่ต้นทุนและงบประมาณที่ต้องใช้สูงมหาศาล ทำให้ไม่เคยสร้างได้สำเร็จในชาติก่อน

แต่ครั้งนี้ ด้วยความพยายามในการเผยแพร่วิทยาศาสตร์ เขาเชื่อว่ามันจะเพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจจากทั่วโลก

การก่อตั้งห้องปฏิบัติการอวกาศอิสระนั้นจำเป็นอย่างยิ่ง

ดังนั้นหลังการออกอากาศ เขาจึงใช้ฟังก์ชันจำลองและอนุมานของระบบ จัดทำข้อมูลโมเดลและพารามิเตอร์ต่างๆ ออกมาเป็นชุดข้อมูล ส่งตรงไปยังซุนจื้อฉิง

ทว่า...หลังจากอ่านแผนของฉินมู่ ปันตงหลินก็พบปัญหาใหญ่

ต้นทุนสูงเกินไป!

ไม่ว่าจะเป็นเครื่องยนต์ต้านแรงโน้มถ่วง เครื่องออสซิลเลเตอร์ควอนตัม หรือวัสดุป้องกันระดับโมเลกุลสูง ทั้งหมดล้วนมีราคามหาศาล

งบประมาณที่ต้องใช้ถึงระดับตัวเลขดาราศาสตร์!

“สร้างมัน! เราต้องสร้างให้ได้! นี่เกี่ยวพันถึงอนาคตของมนุษยชาติ ทุกคนไม่ต้องกังวลเรื่องเงินทุน ฉันจะหน้าหนาหน่อยแล้วไปยื่นขอเอง!”

เขากัดฟันพูด

ปันตงหลินตบโต๊ะดังปัง ตัดสินใจเด็ดขาดว่าการทดลองนี้ต้องเดินหน้าต่อไป

เพราะตามที่ฉินมู่อธิบายไว้

ออกซิเจนจำกัดอายุขัยมนุษย์

มันขัดขวางความก้าวหน้าของอารยธรรม

เมื่อใดที่แก้ไขผลข้างเคียงของออกซิเจนได้ มนุษยชาติทั้งเผ่าพันธุ์ก็จะก้าวกระโดดแบบพลิกฟ้า!

นั่นจึงจะเป็นอนาคตที่แท้จริง!

และนั่นจะทำให้พวกเขาไม่ทรยศต่อความสงบสุขที่บรรพชนทั้งหลายได้แลกมาด้วยเลือดและชีวิตเมื่อหลายร้อยล้านปีก่อน!

...

ในเวลาเดียวกัน

สถานีโทรทัศน์ประจำมณฑล ห้องควบคุมหลังเวที

เฟิงหลินกำลังมองกราฟเรตติ้งของรายการคืนนี้

สีหน้าของเขาซีดเผือด

โดยเฉพาะละครช่วงไพรม์ไทม์ตอนสองทุ่ม เรตติ้งกลับร่วงลงไปถึงจุดต่ำสุดในประวัติศาสตร์!

ได้เพียงตัวเลขน่าสมเพช... 4 คะแนน!

สถานการณ์แบบนี้...

ตลอดหลายสิบปีของสถานีโทรทัศน์ประจำมณฑล ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

“ตรวจเจอยัง?! ทำไมมันเหลือแค่ 4 กันแน่? เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?!”

เขาจ้องพนักงานควบคุมหลังเวทีอย่างเกรี้ยวกราด เกือบจะระเบิดอารมณ์ออกมา

จริง ๆ แล้ว ตอนที่เห็นเรตติ้งละครไพรม์ไทม์ร่วงลง

ความคิดแรกของเขาคือ ต้องไปสืบหาสาเหตุจากรายการวิทยาศาสตร์ยอดนิยมของสถานีเจียงเฉิงซิตี้ทีวี

ผลการสืบทำให้เขาสะดุ้งโหยง

รายการนั้นยิ่งออกอากาศก็ยิ่งแรงขึ้นเรื่อย ๆ

เรตติ้งสูงสุดพุ่งขึ้นไปถึง 65!

แต่ถึงอย่างนั้น...

เรตติ้งละครไพรม์ไทม์ของสถานีมณฑลก็ไม่ควรจะตกต่ำได้ถึงขนาดนี้!

ต่อหน้าเขา พนักงานหลายคนกำลังเร่งตรวจสอบข้อมูลจากพื้นที่ต่าง ๆ ...

ในที่สุด...

พวกเขาก็พบปัญหา

“รองผู้อำนวยการครับ เราพบแล้ว นอกจากเมืองเจียงเฉิงแล้ว ตอนนี้ผู้ชมจากเมืองอื่นๆ ในมณฑลก็แห่ไปดูสถานีเจียงเฉิงซิตี้ทีวี สถิติจากเครื่องปลายทางแสดงว่ารายการที่พวกเขาดูก็คือ... รายการวิทยาศาสตร์ที่กำลังมาแรงนั้นครับ...”

ดวงตาของเฟิงหลินเบิกกว้าง

นี่มันผ่านมาแค่กี่วันกันเอง?

รายการวิทยาศาสตร์นี้กลับแพร่ขยายออกจากเมืองเจียงเฉิงไปแล้ว?

แม้แต่เมืองอื่นๆ ในมณฑลก็โดนดึงดูด?

ต้องรู้ไว้ว่า...โดยปกติแล้ว รายการโทรทัศน์มีลักษณะเฉพาะพื้นที่ชัดเจน

คนในเมืองหนึ่งแทบไม่เคยไปเปิดดูรายการของเมืองใกล้เคียงเลย

แต่...หลักการนี้กลับถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงโดยรายการวิทยาศาสตร์นี้

ในเวลาเพียงสั้นๆมันไม่เพียงครองตลาดผู้ชมของเมืองเจียงเฉิงเท่านั้น แต่ยังลามไปกระทบพื้นที่รอบข้างอีกด้วย!

“หรือว่ารายการวาไรตี้กับละครทีวีมันหมดความนิยมแล้วจริงๆ? อนาคตจะเป็นของรายการวิทยาศาสตร์เช่นนี้อย่างนั้นหรือ?”

เฟิงหลินพึมพำออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ

ความล้มเหลวติดต่อกันของเรตติ้ง ทำให้เขาเริ่มตั้งคำถามกับชีวิต

“ไม่ได้ละ ฉันต้องหาเวลามาดูรายการวิทยาศาสตร์ของเจียงเฉิงซิตี้ทีวีให้ได้ ทำไมมันถึงดึงดูดคนดูได้มากขนาดนี้?”

เขาลอบตัดสินใจ

หลังเลิกงานคืนนี้ เขาจะต้องดูรายการวิทยาศาสตร์นี้ให้ครบ

แล้วศึกษาอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ถ้าเป็นไปได้... สถานีโทรทัศน์มณฑลของพวกเขาก็ต้องทำรายการแบบนี้ให้ได้เช่นกัน!

ก็แค่รายการวิทยาศาสตร์ ทำการทดลองง่ายๆเท่านั้นเอง

สถานีโทรทัศน์มณฑลของพวกเขามีคนเก่งด้านนี้อยู่เต็มไปหมด...

เยอะแยะเลย!

...

เจียงเฉิง

ในห้องศึกษาสำหรับการถ่ายทอดสด

ในหัวของฉินมู่เต็มไปด้วยเสียงเย็นชาของระบบกลไก

“ติง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำการถ่ายทอดความรู้ทางวิทยาศาสตร์สำเร็จ ปลดล็อกฟังก์ชัน: ห้องเร่งเวลา”

“หมายเหตุ: ห้องเร่งเวลาเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ที่แปรผันของเวลา กรุณาใช้งานด้วยความระมัดระวังตามข้อกำหนด เพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายที่ไม่อาจย้อนกลับได้”

“ติง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ การถ่ายทอดวิทยาศาสตร์ครั้งนี้กินเวลา 180 นาที และเข้าถึงผู้ชม 7.32 ล้านคน จากการตอบรับและระดับการเรียนรู้ของผู้ชม โฮสต์ได้รับคะแนนวิทยาศาสตร์ยอดนิยม 290,000 คะแนน”

ทันใดนั้นเอง

ฉินมู่ก็พบว่าคะแนนวิทยาศาสตร์ยอดนิยมของตนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ยอดคะแนนที่เคยเป็นศูนย์ ตอนนี้กลายเป็น 290,000

“ห้องเร่งเวลา? การเคลื่อนที่แปรผันของเวลา?”

ฉินมู่สังเกตเห็นว่าในห้องปฏิบัติการอวกาศของเขา มีห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่งปรากฏขึ้นมา

ท่ามกลางท่าทางกลั้นความตื่นเต้นในใจไว้ เขาก้าวเข้าไปในห้องปฏิบัติการอวกาศ

เขามาหยุดยืนอยู่หน้าห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่ง

“กรุณาทราบว่า ภายในห้องเร่งเวลา การไหลของเวลาจะถูกเร่งขึ้น โฮสต์สามารถปรับเปลี่ยนได้ตามต้องการโดยใช้คะแนนเผยแพร่ความรู้ ระหว่างที่อัตราการไหลของเวลามีการเปลี่ยนแปลง โฮสต์ต้องไม่เข้าไปในห้องเร่งเวลา”

หลังจากทำความเข้าใจฟังก์ชันนี้คร่าว ๆ

ดวงตาของฉินมู่ก็สว่างวาบขึ้นทันที

ฟังก์ชันนี้...

มันผิดธรรมชาติสุดๆเลย!

สิ่งที่การทดลองวิทยาศาสตร์ขาดที่สุดคืออะไร?

ไม่ใช่การวิจัย แต่คือ “ช่วงเวลารอผลลัพธ์!”

ตัวอย่างเช่น การทดลองยีนสิ่งมีชีวิต การทดลองถอดรหัสแบบไม่ใช้ออกซิเจน หรือการโคลนสิ่งมีชีวิตโบราณในยุค 0.4 ทั้งหมดนี้ล้วนต้องใช้เวลารอคอยนานแสนนาน!

หากเขามีห้องเร่งเวลา ก็สามารถข้ามขั้นตอนการรอคอยนั้นไปได้โดยตรง!

และ “การเคลื่อนที่แปรผันของเวลา” ทฤษฎีนี้ ไอน์สไตน์เคยพิสูจน์ไว้แล้วในทฤษฎีสัมพัทธภาพ

“แต่ฟังก์ชันนี้มันใช้คะแนนเผยแพร่ความรู้เยอะเกินไปหรือเปล่า?!”

อย่างไรก็ตาม

ฉินมู่ก็พบอย่างรวดเร็วว่าการใช้ห้องเร่งเวลานั้นไม่ใช่เรื่องฟรีๆ

ทุกครั้งที่เปิดใช้งาน ต้องใช้คะแนนเผยแพร่ความรู้จำนวนมาก

ยิ่งเร่งเวลาได้มากเท่าไร คะแนนก็จะถูกใช้ไปเร็วขึ้นเท่านั้น

เช่น หากเปิดใช้งานระดับสูงสุดที่สามารถย่นเวลา 100 ล้านปีให้เหลือเพียง 1 วัน จะต้องใช้คะแนน 100 คะแนนต่อวินาที!

ในหนึ่งวันมีทั้งหมด 86,400 วินาที

นั่นหมายความว่า หากเปิดใช้งานเพื่อเร่งเวลา 100 ล้านปี จะต้องใช้คะแนนมากถึง 8.64 ล้านคะแนน!

“นี่มันหลุมสูบคะแนนชัดๆ ... ไม่สิ หลุมดำสำหรับคะแนนเผยแพร่ความรู้ต่างหาก”

หลังจากคำนวณเสร็จ ฉินมู่ก็อดบ่นไม่ได้

เขาเคยคิดว่า 290,000 คะแนนที่มีอยู่คงเพียงพอแล้ว

แต่ตอนนี้กลับเห็นได้ชัดว่า...มันยังห่างไกลนัก

เขาจำเป็นต้องหาวิธีเพิ่มคะแนนเผยแพร่ความรู้ให้มากขึ้น

ก่อนหน้านี้เขาเคยทำการทดลองลบออกซิเจนทางชีววิทยาโดยซื้อยีนสิ่งมีชีวิตโบราณจากเมื่อ 600 ล้านปีก่อนมาจากระบบ แล้วเพาะเลี้ยงภายใต้สภาพที่มีออกซิเจนและไม่มีออกซิเจน

เดิมทีเขาแค่อยากศึกษา “ความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในระดับเซลล์”

แต่ตอนนี้ด้วยห้องเร่งเวลา เขาสามารถหาหนทางเพาะเลี้ยงสิ่งมีชีวิตโบราณเหล่านี้จนเติบโตเป็นรูปร่างสมบูรณ์ได้แล้ว!

ทำให้สิ่งมีชีวิตโบราณจากตำราซานไห่จิง ที่มีอายุยืนได้เป็นพันหรือหมื่นปี ปรากฏขึ้นบนโลกใบนี้อีกครั้ง!

และสามารถทำการทดลองเกี่ยวกับออกซิเจนได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น!

---