บทที่ 28 การระเบิดของทะเลดาราและวังวนแรงโน้มถ่วง

บทที่ 28 การระเบิดของทะเลดาราและวังวนแรงโน้มถ่วง

ภายใต้การโจมตีและการก่อกวนอย่างต่อเนื่องของเหล่าแพะดำ 'หอยทากดาราแห่งขุมนรก นิบุออส' บัดนี้เต็มไปด้วยบาดแผลทั่วร่าง

ละอองแสงดาวระยิบระยับโปรยปรายออกมาจากบาดแผลของมันไม่ขาดสาย กระจัดกระจายไปทั่วสนามรบ ดูงดงามราวกับความฝันแต่ก็แฝงไว้ด้วยความน่าสลดใจ

ทว่า สัตว์ดาราอันน่าสะพรึงกลัวตนนี้กลับยังไม่ล้มลง

มันยังคงยืนหยัดอย่างดื้อรั้น ดวงตาที่ว่างเปล่าและเย็นชายังคงจ้องมองทุกสิ่งรอบกาย

ทันใดนั้น หอยทากดาราแห่งขุมนรกก็ส่งเสียงคำรามลั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

"โฮก!!!"

เสียงคำรามครั้งนี้แตกต่างไปจากทุกครั้งที่ผ่านมา

มันเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ความเจ็บปวด และ... ความมุ่งมั่น!

ทันใดนั้น ร่างของหอยทากดาราแห่งขุมนรกก็เริ่มเปลี่ยนแปลง

ร่างมหึมาของมันค่อยๆ หดเล็กลงเรื่อยๆ

แต่ทว่า กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวมันกลับยิ่งน่ากลัวและอันตรายมากขึ้นเป็นทวีคูณ

"เอาล่ะสิ บอสเข้าสู่เฟสสองอีกแล้ว!"

ไป๋เจ๋อถึงกับพูดไม่ออก

เขาสัมผัสได้ว่าสัตว์ดาราตนนี้กำลังบีบอัดพลังงานจนถึงจุดวิกฤต

เมื่อจุดวิกฤตนี้ถูกทำลายลง มันจะปลดปล่อยการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม

"ทุกคน ถอยออกมาเดี๋ยวนี้!"

ไป๋เจ๋อออกคำสั่งแก่กองกำลังจักรวรรดิโฮลีเทอร์ราทันที

แต่ทว่า มันสายเกินไปเสียแล้ว

ร่างกายของหอยทากดาราแห่งขุมนรกหดเล็กลงจนถึงขีดสุด

วินาทีถัดมา มันก็เปิดเปลือกหอยออกอย่างรุนแรง พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาจากภายใน

ไป๋เจ๋ออ่านข้อมูลสกิลของมัน — คลื่นทะเลดาราคลั่ง !

ของเหลวแห่งดวงดาวจำนวนมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากภายในเปลือกหอยทากดาราแห่งขุมนรก

ของเหลวนี้มีสีน้ำเงินเข้มดูประหลาดตา ระยิบระยับด้วยเกล็ดแสงดาว ราวกับบรรจุท้องฟ้าจำลองขนาดย่อส่วนไว้ภายใน

ทันทีที่ของเหลวแห่งดวงดาวปรากฏขึ้น มันก็แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นคลื่นยักษ์มหึมาที่กวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า

"หลบเร็ว!"

ไป๋เจ๋อตะโกนก้อง พลางถอยฉากอย่างรวดเร็ว

แต่เหล่าแพะดำไม่ได้โชคดีขนาดนั้น

เมื่อถูกคลื่นยักษ์แห่งของเหลวดวงดาวซัดเข้าใส่ พวกมันก็กรีดร้องโหยหวนออกมาทันที

ของเหลวนี้มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงอย่างยิ่ง สามารถละลายสสารได้ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นวัสดุแข็งที่ห่อหุ้มร่างกายหรือเนื้อนุ่มๆ ของแพะดำ ก็ไม่อาจต้านทานการกัดเซาะของของเหลวแห่งดวงดาวได้

ยิ่งไปกว่านั้น คลื่นยักษ์นี้ยังมีแรงกระแทกมหาศาล สามารถผลักดันทุกสิ่งที่ขวางทางให้กระเด็นออกไป

ภายใต้ฤทธิ์ของคลื่นยักษ์ เหล่าแพะดำกระจัดกระจาย หลายตัวถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ กลายเป็นกองเศษเนื้อเละๆ

แม้แต่แพะดำที่ไม่ถูกคลื่นซัดโดยตรง ก็ยังได้รับผลกระทบจากของเหลวแห่งดวงดาว

ร่างกายของพวกมันเปรอะเปื้อนไปด้วยของเหลวนั้น ความเร็วในการเคลื่อนที่และพลังป้องกันลดฮวบลงอย่างน่าตกใจ

"นี่มัน... การโจมตีแบบไหนกันเนี่ย?!"

ซิงซาและพรรคพวกจ้องมองของเหลวแห่งดวงดาวที่ถาโถมเข้ามาดั่งสึนามิในระยะไกลด้วยแววตาตื่นตระหนก

พวกเขาไม่เคยเห็นการโจมตีที่น่ากลัวเช่นนี้มาก่อน และไม่เคยสัมผัสถึงพลังอำนาจมหาศาลขนาดนี้

นี่มันหายนะล้างโลกชัดๆ!

"หนี! หนีเร็ว!"

ทหารนายหนึ่งกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว หันหลังวิ่งหนีสุดชีวิต

แต่ไม่ว่าจะวิ่งเร็วแค่ไหน ก็ไม่อาจหนีพ้นความเร็วในการแผ่ขยายของของเหลวแห่งดวงดาวได้

ไม่นาน เขาก็ถูกคลื่นยักษ์ไล่ทันและกลืนกินหายไป

"ไม่!!!"

กัปตันที่ยืนอยู่บนป้อมปราการร้องตะโกนอย่างเจ็บปวด แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้

ได้แต่ยืนดูเพื่อนร่วมทีมถูกของเหลวแห่งดวงดาวอันน่าสยดสยองกลืนกิน หายไปอย่างไร้ร่องรอย

และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

ภายใต้การกัดกร่อนอย่างต่อเนื่องของของเหลวแห่งดวงดาว แนวป้องกันของจักรวรรดิโฮลีเทอร์ราเริ่มพรุนเป็นรู ป้อมปราการและหอคอยบางแห่งพังทลายลง ทหารและชนพื้นเมืองจำนวนมากต้องสังเวยชีวิตในหายนะครั้งนี้

แม้แต่เหล่าแพะดำที่มีความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายสูงส่ง ก็เริ่มล้มตายลงภายใต้การกัดกร่อนที่ไม่หยุดหย่อนของของเหลวแห่งดวงดาว

แม้จะมีจำนวนมาก แต่พวกมันก็ไม่อาจทนทานต่อการสูญเสียเช่นนี้ได้

เมื่อเผชิญกับ 'คลื่นทะเลดาราคลั่ง' ของหอยทากดาราแห่งขุมนรก ทุกคนต่างตกอยู่ในความสิ้นหวัง

ทหารแห่งจักรวรรดิโฮลีเทอร์รา ชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่แถบนั้น หรือแม้แต่แพะดำผู้ไม่กลัวตาย ต่างพากันหนีตายอย่างสุดชีวิตออกจากดินแดนแห่งความตายแห่งนี้

พวกเขาวิ่ง พวกเขากรีดร้อง พยายามหนีให้พ้นจากของเหลวแห่งดวงดาวที่กวาดไล่หลังมาดั่งสึนามิ

แต่ของเหลวแห่งดวงดาวแผ่ขยายเร็วเกินไป และกินอาณาเขตกว้างขวางเกินไป

ไม่ว่าจะวิ่งหนีอย่างไร ก็ไม่อาจพ้นรัศมีทำลายล้างของมัน

"ไม่! ข้าไม่อยากตาย!"

"ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยข้าที!"

"พระเจ้า! ท่านอยู่ที่ไหน?"

เสียงร้องโหยหวนด้วยความสิ้นหวังดังก้องไปทั่วสนามรบ

หลายคนถูกของเหลวแห่งดวงดาวไล่ทัน ร่างละลายกลายเป็นกองเลือดในพริบตา ไม่เหลือแม้แต่กระดูก

แม้แต่ผู้ที่รอดมาได้อย่างหวุดหวิด ร่างกายก็เชื่องช้าลงและพลังป้องกันลดลงอย่างมากจากการสัมผัสโดนของเหลว

พวกเขาราวกับติดอยู่ในทรายดูด ยิ่งดิ้นรน ก็ยิ่งจมลึกลงไป

และที่เลวร้ายไปกว่านั้น เมื่อหอยทากดาราแห่งขุมนรกเข้าสู่เฟสสอง มันยังเปิดใช้งานความสามารถไม้ตายอีกอย่างหนึ่ง — วังวนแรงโน้มถ่วง !

รอบตัวของหอยทากดาราแห่งขุมนรก จู่ๆ ก็เกิดวังวนขนาดมหึมาขึ้น

วังวนนี้ประกอบด้วยอนุภาคแสงดาวนับไม่ถ้วน เปล่งแสงอันน่าขนลุก

โดยมีหอยทากดาราเป็นศูนย์กลาง มันหมุนวนอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดแรงดึงดูดมหาศาล

ภายใต้แรงดึงดูดนี้ วัตถุทุกอย่างรอบข้างต่างถูกดึงดูดเข้าสู่ศูนย์กลางของวังวน

"แย่แล้ว! นี่มัน... สนามแรงโน้มถ่วง?!"

สีหน้าของไป๋เจ๋อเปลี่ยนไป เขาสัมผัสได้ว่าแรงโน้มถ่วงนี้กำลังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่เขาเองยังรู้สึกถึงแรงกดดัน

ส่วนผู้ที่กำลังหลบหนีอยู่นั้น ยิ่งไม่อาจต้านทานแรงโน้มถ่วงนี้ได้เลย

ร่างกายของพวกเขาถูกดึงดูดเข้าหาศูนย์กลางวังวนอย่างควบคุมไม่ได้ เข้าใกล้หอยทากดาราแห่งขุมนรกเข้าไปทุกที

"ไม่! อย่า!"

"ช่วยด้วย! ข้าไม่อยากถูกดูดเข้าไป!"

"จบกัน... ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว..."

ผู้คนกรีดร้องโหยหวนด้วยความสิ้นหวัง แต่มันเปล่าประโยชน์

ร่างของพวกเขาปลิวว่อนราวกับว่าวที่เชือกขาด ถูกวังวนแรงโน้มถ่วงลากเข้าไปหาหอยทากดาราแห่งขุมนรก

และสิ่งที่รอพวกเขาอยู่ คือคลื่นทะเลดาราคลั่งอันน่าสยดสยอง

เมื่อถูกของเหลวแห่งดวงดาวกลืนกิน พวกเขาก็จะถูกทำลายล้างจนสิ้นซาก หายไปจากโลกใบนี้โดยสมบูรณ์

"พี่หญิงซิงซา! ช่วยข้าด้วย!"

ราวระเบียงที่สมาชิกในทีมคนหนึ่งเกาะอยู่หักสะบั้น เขาทำได้เพียงถูกแรงดึงดูดลากลอยละลิ่วเข้าหาหอยทากดารา

เขามองมาที่ซิงซา แววตาเต็มไปด้วยความกลัวและความสิ้นหวัง

"ไม่!!!"

ซิงซาที่อยู่ในป้อมปราการกรีดร้องแทบขาดใจ นางทำได้เพียงยืนมองเพื่อนร่วมทีมถูกดูดเข้าไปหาหอยทากดารา และในที่สุดก็ถูกของเหลวแห่งดวงดาวกลืนกิน หายไปอย่างไร้ร่องรอย

"ทำไม... ทำไมต้องเป็นแบบนี้..."

ซิงซาทรุดตัวลงกับพื้น น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม หัวใจเจ็บปวดรวดร้าว

นางไม่เข้าใจว่าทำไมโลกใบนี้ถึงโหดร้ายนัก ทำไมพวกเขาต้องมาเจอเรื่องเลวร้ายเช่นนี้

ซิงซามองดูสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวในระยะไกล แววตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

ในสนามรบอันห่างไกล หอยทากดาราแห่งขุมนรกยังคงอาละวาดต่อไป

อสูรกายจากห้วงลึกแห่งดวงดาวตนนี้กำลังสำแดงพลังทำลายล้างโลกให้เป็นที่ประจักษ์

บนเปลือกหอยที่บีบอัดตัวเล็กลง ละอองแสงดาวนับไม่ถ้วนส่องประกาย วาดลวดลายประหลาดแต่งดงาม ราวกับบรรจุความลึกลับของทะเลดาราเอาไว้

แต่ภายใต้เปลือกนอกที่งดงามนั้น คือการทำลายล้างและความตายอันไร้ที่สิ้นสุด

ของเหลวแห่งดวงดาวสีน้ำเงินเข้มพวยพุ่งออกจากเปลือกไม่ขาดสาย ราวกับเขื่อนแตก แผ่กระจายไปทุกทิศทาง กลืนกินทุกสิ่งที่ขวางหน้า

ไม่ว่าจะเป็นหินแข็ง พืชพรรณเขียวขจี หรือแม้แต่ป้อมปราการที่เคยแข็งแกร่ง เมื่ออยู่ต่อหน้าของเหลวแห่งดวงดาวนี้ พวกมันก็เปราะบางดั่งฟองสบู่ ถูกกัดกร่อน ละลาย และกลายเป็นของเหลวเหม็นเน่าในที่สุด

รอบตัวหอยทากดารา วังวนแรงโน้มถ่วงขนาดมหึมากำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

วังวนนี้ประกอบด้วยอนุภาคแสงดาวนับไม่ถ้วน เปล่งแสงสีน้ำเงินเข้ม ราวกับหลุมดำขนาดยักษ์ที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่งรอบข้าง

ทุกย่างก้าวที่มันเดินผ่าน จะปรากฏร่องลึกบนพื้นดิน เปล่งแสงสีฟ้าจางๆ ซึ่งก็คือร่องรอยของของเหลวกัดกร่อนที่ไหลผ่าน

ทุกครั้งที่มันพ่นของเหลวแห่งดวงดาว ชีวิตนับไม่ถ้วนต้องดับสูญ วัตถุสิ่งของมากมายถูกกัดกร่อนละลาย

ทุกครั้งที่มันหมุนวนวังวนแรงโน้มถ่วง ผู้คนนับไม่ถ้วนถูกดึงลงสู่ขุมนรกแห่งความตาย ความหวังพังทลายย่อยยับ

เมื่อมองออกไป มีแต่ซากปรักหักพัง ซากศพ และกองเลือดเกลื่อนกลาด หลุมบ่อที่เกิดจากการกัดกร่อนของของเหลวแห่งดวงดาวปรากฏอยู่ทุกหนแห่ง

แม้แต่ท้องฟ้าก็ยังถูกบิดเบือนด้วยพลังของหอยทากดารา จนกลายเป็นสีสันที่ยุ่งเหยิงและโกลาหล

ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวหายไป ถูกแทนที่ด้วยความมืดมิดและความลึกล้ำอันไร้ที่สิ้นสุด

นี่คือ 'หอยทากดาราแห่งขุมนรก นิบุออส' ความหวาดกลัวที่ลึกซึ้งที่สุดของโลกใบนี้