ตอนที่ 416 ชีวิตมหัศจรรย์ ทรูแมนโชว์

ตอนที่ 416 ชีวิตมหัศจรรย์ ทรูแมนโชว์

ทันทีที่จอมมารหลัวโหวกล่าวคำเหล่านี้ออกมา แดนปีศาจทั้งแดนก็แทบระเบิด

"ที่แท้พวกเราต่างหากที่เหมาะสมที่สุดที่จะเข้าร่วมศึกสถาปนาเทพเจ้า?"

"ลองคิดดูดีๆ มันก็มีเหตุผลนะ พวกกลุ่มทุนพวกสำนักกดหัวเราไว้ ชาตินี้ทั้งชาติเราก็ไม่มีทางได้เป็นเซียน ยอมไปเป็นวัวเป็นม้าบนสวรรค์ ไม่เท่ากับขึ้นสวรรค์รวดเดียวหรอกเหรอ!"

"ท่านศาสดาหมายความว่ายังไงกันแน่? หรือจะให้พวกเราทุกคนไปร่วมศึกสถาปนาเทพเจ้า แย่งชิงกับพวกอัจฉริยะเหล่านั้น?"

"ฮ่าๆๆ ข้าเข้าใจแล้ว! ท่านศาสดาหมายความว่า ให้พวกอัจฉริยะหลบไป ลัทธิมารของเราจะเหมาศึกสถาปนาเทพเจ้าเอง!"

"ไม่มีปัญหา! ท่านศาสดาจงเจริญ!!"

"ไม่นะ เดี๋ยวก่อน ทำไมข้ารู้สึกเหมือนท่านศาสดากำลังประชดประชันยังไงพิกล? แล้วประโยคสุดท้ายที่ว่า 'ถ้ามันเป็นเรื่องจริง' หมายความว่าไง? หรือศึกสถาปนาเทพเจ้าจะเป็นของปลอมได้ด้วย??"

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!! ศึกสถาปนาเทพเจ้าจะเป็นของปลอมได้ยังไง!"

"..."

ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่ ทุกคนก็สังเกตเห็นโพสต์ใหม่ปรากฏขึ้น

"【ชีวิตมหัศจรรย์ ทรูแมนโชว์】"

"ข้ารู้ว่าทุกคนมีคำถามมากมาย ก่อนที่ข้าจะตอบ ข้าขอเล่านิทานเรื่องหนึ่งให้ฟังก่อน"

"เรื่องราวเกี่ยวกับตัวเอกที่ชื่อทรูแมน"

ทุกคนงุนงง

ทำไมจู่ๆ ถึงมาเล่านิทานกันล่ะ!

ที่พักตระกูลอิน

ต๋าจี่รีบยกจอกเหล้าขึ้นกระดกเข้าปากรวดเดียวหมด

เพื่อระงับสติอารมณ์

เมื่อกี้เธอเกือบจะหลงเชื่อคำพูดของจอมมารหลัวโหวไปแล้ว

ยังดีนะ

ที่ทั้งหมดนี้เป็นแค่กลอุบายหลอกคน

"จอมมารหลัวโหวผู้นี้น่าสนใจจริงๆ ตอนแรกก็สาบานเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าสวรรค์ทำผิด ต่อมาก็ยุยงให้พวกชาวบ้านลุกฮือต่อต้านสองกลุ่มทุนใหญ่ ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วเขาต้องการจะทำอะไรกันแน่?"

ต๋าจี่หมุนจอกเหล้าเล่น น้ำเสียงผ่อนคลายลงมาก

ส่วนโจ้วอ๋องกลับทำหน้าบอกบุญไม่รับ ในใจก่นด่าจอมมารหลัวโหวไปถึงไหนต่อไหน

อุตส่าห์เชื่อใจจอมมารหลัวโหวขนาดนั้น

ที่ไหนได้ กลับโดนแทงข้างหลังซะงั้น!

ป่านนี้พวกอัจฉริยะที่ได้รับเครื่องมือสื่อสารไป คงกำลังด่าเขาในใจ บางทีอาจจะคิดว่าจอมมารหลัวโหวเป็นคนที่เขาจ้างมาแต่งเรื่องหลอกเด็กก็ได้

ทันทีที่คำว่า "แต่งเรื่อง" ผุดขึ้นมาในหัว โจ้วอ๋องก็เหลือบไปเห็นโพสต์ใหม่ในแดนปีศาจ

"เล่านิทาน"

โจ้วอ๋อง: !!!

เวลาไหนไม่เล่า ดันมาเล่าตอนหน้าสิ่วหน้าขวานเนี่ยนะ?

จอมมารหลัวโหวผู้นี้สมองต้องมีปัญหาแน่ๆ!!

เดี๋ยวนะ

โจ้วอ๋องได้สติขึ้นมาทันที

ตอนแรกจอมมารหลัวโหวก็ใช้นิทานเล่าเรื่องโจ้วอ๋องกับศึกสถาปนาเทพเจ้าให้เขาฟังไม่ใช่เหรอ?

หรือว่าทรูแมนโชว์นี่ จะเกี่ยวข้องกับศึกสถาปนาเทพเจ้าด้วย?

ทรูแมน...

ทำไมเขาถึงไม่เคยได้ยินชื่อคนผู้นี้มาก่อนเลยนะ?

เขารีบกวาดสายตาอ่านต่อ

"ทรูแมนเป็นคนธรรมดาที่หาได้ทั่วไป ตั้งแต่เกิดมาเขาก็อาศัยอยู่ในสถานที่ที่ชื่อว่า 'เกาะซีฮาเวน'"

"นอกจากแฟนสาวรักแรกที่จู่ๆ ก็หายตัวไป และพ่อที่จมน้ำตายแล้วจู่ๆ ก็โผล่กลับมา ทรูแมนก็ไม่ได้ต่างอะไรจากชายวัยสามสิบปีทั่วไป เขามักจะรู้สึกสับสนกับชีวิตเพราะเรื่องเหล่านี้"

"เขามีความฝันถึงบทกวีและดินแดนอันไกลโพ้น เขาพยายามจะออกจากสถานที่ที่อาศัยมาหลายปี แต่ด้วยเหตุผลร้อยแปดพันประการ เขาก็ไม่เคยทำสำเร็จ"

"จนกระทั่งวันหนึ่ง จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเหมือนถูกสะกดรอยตามอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะไปที่ไหนหรือทำอะไร"

"..."

โจ้วอ๋องขมวดคิ้ว

ดูยังไงเรื่องนี้ก็ไม่น่าจะเกี่ยวกับศึกสถาปนาเทพเจ้าได้เลย

หรือจะเป็นแค่นิทานธรรมดาจริงๆ?

แต่จะว่าไป

นิทานเรื่องนี้ก็น่าติดตามอยู่เหมือนกันนะเนี่ย!

ไม่ใช่แค่โจ้วอ๋อง

คนส่วนใหญ่ในแดนปีศาจต่างก็ค่อยๆ ถูกดึงดูดเข้าสู่เรื่องราว

แม้แต่คนที่บ่นอุบอิบเมื่อครู่ก็ยังเงียบเสียงลง อยากรู้ว่าจอมมารหลัวโหวจะเล่าเรื่องยังไงต่อ

"ความรู้สึกถูกจับตามองรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทรูแมนตัดสินใจว่าจะต้องหนีออกจากสถานที่ที่เขาอยู่มานานกว่า 30 ปีให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เพื่อไปตามหาแฟนสาวรักแรกของเขา"

"แต่เขากลับพบว่าตัวเองหนีไปไหนไม่ได้เลย"

"จนกระทั่งความจริงเปิดเผย เขาถึงได้รู้ว่าโลกใบนี้ไม่ใช่โลกแห่งความจริง แต่เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ทางโทรทัศน์ขนาดมหึมาต่างหาก"

"ชีวิตของเขาถูกควบคุมโดยสถานีโทรทัศน์อย่างเบ็ดเสร็จ ครอบครัว เพื่อนฝูง เพื่อนบ้าน หรือแม้แต่คนรัก ล้วนแต่เป็นนักแสดงที่ถูกจ้างมา ทุกสิ่งทุกอย่างคือเรื่องหลอกลวง และชีวิตของเขาก็ถูกถ่ายทอดสดไปทั่วโลก"

"ในโลกทั้งใบ มีเพียงเขาคนเดียวที่ไม่รู้ความจริง"

"สถานที่ที่เรียกว่า 'เกาะซีฮาเวน' แห่งนี้ คือโลกปลอมๆ ที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีตเพื่อเขาคนเดียว"

"หลายคนถามว่า ศึกสถาปนาเทพเจ้าจะเป็นของปลอมได้ด้วยเหรอ?"

"คำตอบของข้าคือ--"

"ได้!"

"ไม่ใช่แค่ศึกสถาปนาเทพเจ้าที่เป็นของปลอม แม้แต่สวรรค์ก็เป็นของปลอม และท้องฟ้าเหนือหัวพวกเจ้าก็เป็นของปลอมเช่นกัน!"

"โลกใบนี้ ก็เหมือนกับทรูแมนโชว์ มันคือคำโกหกคำโต!"

จอมมารหลัวโหวเล่าจบแล้ว

แต่

ทั่วทั้งแดนปีศาจยังคงตกอยู่ในความเงียบสงัด

สมองของทุกคนราวกับระเบิดออก ส่งเสียงวิ้งๆ ดังลั่น

ของปลอม!

โลกที่พวกเขาอาศัยอยู่มาตั้งหลายปีจะเป็นของปลอมได้ยังไง!

แผ่นดินผืนนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับพันปี

จะเป็นของปลอมได้ยังไง!

ผู้คน ปีศาจรอบกายเหล่านี้ ล้วนแต่มีเลือดเนื้อมีชีวิตจิตใจ จะเป็นของปลอมได้ยังไงกัน!!!

"ปัง!"

ต๋าจี่ตบโต๊ะลุกขึ้นยืน ตวาดด้วยความโกรธ "ข้าว่าจอมมารหลัวโหวผู้นี้ยิ่งพูดยิ่งเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้ว! ศึกสถาปนาเทพเจ้าจะเป็นของปลอมได้ยังไง สวรรค์จะเป็นของปลอมได้ยังไง และโลกใบนี้จะเป็นของปลอมได้ยังไงกัน!!!"

"อย่างอื่นปลอมได้ แต่ความแข็งแกร่งปลอมได้หรือ? เคล็ดวิชาปลอมได้หรือ? อาวุธวิเศษปลอมได้หรือ?"

"คงไม่ได้จะบอกว่า เซียนบนสวรรค์เหล่านั้นล้วนเป็นนักแสดงปลอมตัวมาหรอกนะ?"

"คำพูดไร้สาระพรรค์นี้ ใครจะไปเชื่อ!!"

โจ้วอ๋องเงยหน้าขึ้นมองต๋าจี่ แววตาลึกล้ำพลางเอ่ยว่า "ในเมื่อไม่มีใครเชื่อ แล้วฮูหยินจะตื่นเต้นไปไย?"

หวงเฟยหู่และคนอื่นๆ ก็มองต๋าจี่ด้วยสีหน้าแปลกๆ

ถ้าพวกเขาไม่รู้เรื่องราวบางอย่างมาก่อน พวกเขาก็คงคิดว่าคำพูดของจอมมารหลัวโหวช่างน่าตกใจและเหลวไหลสิ้นดี

ไร้สาระ

แต่

ต่อให้ไม่รู้อะไรเลย พวกเขาก็คงคิดแค่ว่านิทานไร้เหตุผลพรรค์นี้คงไม่มีใครเชื่อหรอก

ฟังขำๆ ผ่านหูไป

ไม่ต้องใส่ใจ

แต่

ต๋าจี่กลับแสดงอาการร้อนรนขนาดนี้

มันผิดปกติ

ผิดปกติมาก!

ต๋าจี่เองก็รู้ตัวว่าเมื่อครู่เธอเสียกิริยาจนทำให้ทุกคนสงสัย มือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

เธอฝืนยิ้มออกมา

"ฝ่าบาทอย่าได้ถือสา! หม่อมฉันแค่รู้สึกว่าคำพูดพวกนี้มันเหลือเชื่อเกินไป และกลัวว่าทุกคนจะหลงเชื่อคำพูดของจอมมารหลัวโหว หากทำให้เสียงานใหญ่ของสวรรค์ แล้วสวรรค์มาเอาผิดพวกเรา จะรับมือไหวได้อย่างไรเพคะ?"

"กลัว? หึ..."

โจ้วอ๋องค่อยๆ ลุกขึ้น เดินเข้าไปหาต๋าจี่ทีละก้าว

เขาเอ่ยว่า

"ต่อให้สวรรค์จะเอาผิด ก็ต้องไปเอาผิดกับจอมมารหลัวโหว เกี่ยวอะไรกับตระกูลอินของข้า? เกี่ยวอะไรกับเผ่าปีศาจของเจ้า?"

"หรือว่า..."

โจ้วอ๋องเชยคางต๋าจี่ขึ้น ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เจ้ากลัวว่าพวกเขาจะเชื่อคำพูดของจอมมารหลัวโหว แล้วไม่ยอมเข้าร่วมศึกสถาปนาเทพเจ้า จนทำให้ข้อตกลงของเจ้ากับสวรรค์ต้องล่าช้ากันแน่?!"

ร่างกายของต๋าจี่สั่นสะท้าน ทรุดฮวบลงกับพื้น

เธอกราบกราน

"ฝ่าบาท หม่อมฉัน... หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังฝ่าบาท เพียงแต่ทางสวรรค์บอกว่าเรื่องนี้บอกใครไม่ได้ และมันก็ไม่ได้ส่งผลเสียต่อตระกูลอิน หม่อมฉันเลยไม่ได้ทูลบอกเพคะ!"

"ไว้ชีวิตด้วยเพคะฝ่าบาท หม่อมฉันไม่กล้าอีกแล้วเพคะ!"

สีหน้าของโจ้วอ๋องทะมึนลง

เขารู้แล้วว่าทำไมต๋าจี่ถึงได้ผิดปกตินัก คอยแก้ตัวแทนสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่า

เขาเดาถูกจริงๆ!

"บอกมา เจ้ากับสวรรค์ตกลงอะไรกันไว้แน่?"