ส่วนลดการบริโภค: ทำไมคุณถึงตกหลุมรัก? ตอนที่142

บทที่ 142: ที่มาของเงินอาจไม่แน่ชัด แต่ที่ไปนั้นมีความหมาย

นี่คือโกดังที่ซ้อนกันไปด้วยผ้าไหมและสีย้อม

เมื่อได้ยินคำพูดของสวี่อี้ ร่างกายของช่างฝีมือก็แข็งทื่อ

พิงอยู่กับผนัง นิ้วของเขาลูบไล้ผ้าบนชั้นวางโดยไม่รู้ตัว

ศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายทำให้เขาไม่เต็มใจที่จะเปิดเผยความเปราะบางของตนเอง

แต่ความรับผิดชอบของคนเป็นพ่อกระตุ้นให้เขาคว้าทุกโอกาสที่จะช่วยลูกของเขา

ครู่ต่อมา เขากล่าวว่า “มะเร็งสมองชนิดร้ายแรงครับ”

“เงินออมหลายปีของผมเพียงพอแค่สำหรับการผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะของลูก”

“แต่หลังจากการผ่าตัด ยังต้องทำเคมีบำบัดอีกแปดรอบ ครั้งละ 100,000”

ชายคนนั้นสางผมที่บางอยู่แล้วของเขาอย่างทุกข์ใจ

เล็บมือของเขาเปื้อนสีน้ำเงินเข้ม

ครั้งละหนึ่งแสน แปดครั้ง

ตอนที่สวี่อี้ดูชุดเดรสก่อนหน้านี้ เขาก็สังเกตเห็นราคาของชุดเดรสในร้านเช่นกัน

ชุดเดรสราคาเพียง 100-200 หยวน

และผ้าคลุมไหล่กับผ้าพันคอก็ยิ่งถูกกว่า

แม้ในช่วงฤดูท่องเที่ยวที่พีคขนาดนี้ ก็ยังยากที่จะขายชุดเดรสได้หลายชุดในหนึ่งวัน

—มีร้านผ้ามัดย้อมของชาวไป๋แห่งต้าหลี่มากเกินไป

ในเมืองซวงหลางเพียงแห่งเดียว ก็มีสามสี่ร้านแล้ว

การขายชุดเดรสได้ร้อยชุดต่อวันในช่วงฤดูท่องเที่ยวถือว่าดีมากแล้ว

และฤดูท่องเที่ยวที่พีคมีกี่วันกัน?

ในฐานะช่างฝีมือที่รู้เพียงแต่วิธีฝึกฝนฝีมือของตนเอง เขาไม่มีทางอื่นที่จะหาเงิน 800,000 หยวนนี้ได้

เขาทำได้เพียงพึ่งพาการกู้ยืมและโปรโมทสินค้าของเขา

“โทรศัพท์เมื่อกี้นี้มาจากเจ้านายบริษัทคนหนึ่งที่สั่งผ้าคลุมไหล่ร้อยผืนและผ้าห่มร้อยผืนจากผมเป็นของขวัญสิ้นปี”

“ผมส่งของให้เขาแต่เนิ่นๆ แต่เขาบอกว่าบริษัทมีปัญหาทางการเงิน และยอดชำระสุดท้ายคงต้องรอไปก่อน...”

แต่ยอดชำระสุดท้ายรอได้ เคมีบำบัดรอไม่ได้!

ช่างฝีมือทุกข์ใจ

สวี่อี้มีคำตอบสำหรับปัญหานี้

มันก็แค่ 800,000 หยวน

ถ้ามันเป็นเงิน 800,000 หยวนที่เขาหามาได้ด้วยความยากลำบาก เขาคงต้องพิจารณาว่าจะช่วยหรือไม่

แต่เงิน 800,000 หยวนนี้

มันมาง่ายขนาดนี้ ถ้าจะให้มันไป ก็ขอให้มันไปอย่างมีน้ำหนักหน่อยเถอะ

สวี่อี้พยักหน้า มองไปที่หลี่หลานฮุ่ย

หลี่หลานฮุ่ยเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้วจากประโยคสั้นๆ เพียงไม่กี่ประโยค

เธอเข้าใจว่าแฟนของเธอกำลังใจดีและต้องการช่วยพ่อที่โชคร้ายคนนี้

“ซื้อผ้าคลุมไหล่ผืนหนึ่งไหม?” สวี่อี้ถาม

เขาถามในสิ่งที่ชัดเจนอยู่แล้ว

ฉันจะเคยทำลายการทำความดีของคุณเหรอ?

เธอกล่าวว่า “ซื้อสิคะ”

จากนั้นสวี่อี้ก็หันไปหาช่างฝีมือ น้ำเสียงของเขาหนักแน่น “อาจารย์ครับ ช่วยทำผ้าคลุมไหล่สั่งตัดผืนหนึ่ง ทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ เงินไม่ใช่ปัญหาครับ”

“อ้อ อีกอย่างครับ อาจารย์ใช้เวลานานแค่ไหนในการทำผ้าคลุมไหล่?”

ช่างฝีมือรู้สึกซาบซึ้งใจที่ได้ยินสวี่อี้บอกว่าเงินไม่ใช่ปัญหา

โดยธรรมชาติแล้วเขาเข้าใจว่าชายหนุ่มคนนี้ต้องการจะช่วยเขา

สำหรับคำถามที่สอง เขาตอบอย่างมั่นใจมาก “ผมจะทำให้คุณทันทีเลย! ทำงานล่วงเวลา ใช้สีย้อมธรรมชาติที่ดีที่สุด ใช้เวลาแค่วันเดียวเท่านั้นครับ”

วันเดียวก็พร้อมแล้ว

สวี่อี้พยักหน้า

“เริ่มทำได้เลยครับ”

ช่างฝีมือหยิบสายวัดและดึงผ้าสองสามชิ้นออกมาจากด้านข้าง

“กรุณาเลือกผ้าที่ต้องการก่อนครับ”

วัดขนาด ตัดผ้า

ช่างฝีมือยุ่งอยู่กับการทำงาน

ที่ทางเข้า เฝิงฉีฉีซึ่งเลือกหมวกเสร็จแล้ว ได้ยินว่าเด็กสาวในชุดขาวได้เข้ามาในร้านผ้ามัดย้อมแห่งนี้

เธอเข้ามาพร้อมกับเรียก “นี่ สวี่อี้ หลี่หลานฮุ่ย? อยู่ที่นี่รึเปล่า?”

สวี่อี้ตอบกลับ

เฝิงฉีฉีเรียกอีกครั้ง “พวกเราจะไปกันแล้วนะ ไม่งั้นจะไม่ทันไปวังตะวัน”

สวี่อี้เหลือบมองไปที่ช่างฝีมือที่ยังคงกำลังครุ่นคิดเรื่องดีไซน์ และมอบความไว้วางใจให้เขาอย่างมั่นใจ “งั้นพวกเราไปเที่ยวก่อน แล้วพรุ่งนี้จะกลับมารับผ้าคลุมไหล่นะครับ”

ช่างฝีมือพยักหน้า

สวี่อี้ถาม “ผ้าคลุมไหล่ผืนนี้ราคาเท่าไหร่ครับ?”

ช่างฝีมือหยุดนิ่ง มองไปที่ผ้าและสวี่อี้ผู้ใจดี และบอกราคาที่ต่ำมาก “ร้อยเดียวก็พอครับ”

สวี่อี้ขมวดคิ้ว ผ้าที่ดีที่สุด แล้วแค่ผืนละร้อยหยวนเนี่ยนะ?

ดูเหมือนว่าเงินแสนนี้จะหายากกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก

สวี่อี้หยิบโทรศัพท์ออกมา “คิวอาร์โค้ดครับ”

เขาสแกนและโอนไปห้าร้อย

ช่างฝีมือตะลึงไป

จากนั้นสวี่อี้ก็กล่าวว่า “ผมไม่ขาดเงินหรอกครับ แบบนี้อาจารย์จะได้ทำมันออกมาได้ดีขึ้น และถ้าผมพอใจ ผมอาจจะให้เพิ่มอีก”

“ตอนนี้แค่นี้ก่อนนะครับ พวกเราไปแล้ว”

พูดจบ เขาก็ดึงหลี่หลานฮุ่ยออกจากร้านไป

…

วังตะวัน

ปล่อยให้เข้าชมได้เพียงวันละ 120 คน และคุณต้องจองล่วงหน้าหนึ่งวัน

แล้วทำไมพวกเขาทั้งหกคนถึงเข้าไปได้ล่ะ?

เพราะเฝิงฉีฉี

โชคของเธอมันโกงพระเจ้าชัดๆ

ที่นั่งซึ่งควรจะขายหมดเกลี้ยงในช่วงวันชาติ เธอกลับแย่งชิงมาได้สบายๆ เมื่อวานตอนเที่ยงในรถ แถมยังแย่งมาทีละใบด้วยบัตรประชาชนแต่ละใบ และก็ได้มาครบทั้งหกใบ

เด็กแห่งโชคชะตา ช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ

เหตุการณ์ 12306 นั้นเป็นอุบัติเหตุล้วนๆ…

เดี๋ยวนะ ไม่ใช่เหรอ?

ที่ 12306 แสดงว่าไม่มีตั๋ว ก็เพื่อให้เฝิงฉีฉีได้สัมผัสกับการเดินทางด้วยรถยนต์ที่ดีกว่าไม่ใช่เหรอ?

เฝิงฉีฉี!

สวี่อี้ไปกับเฝิงฉีฉีที่เกาะอวี้จี แต่แทนที่จะเดินเล่นรอบๆ เกาะอวี้จี พวกเขาก็มุ่งตรงไปยังวังตะวัน

วังตะวัน ในฐานะที่พักส่วนตัวของอาจารย์หยาง ได้เปิดให้ประชาชนเข้าชม

ในขณะเดียวกัน วังจันทราที่สร้างขึ้นในเวลาเดียวกัน ยังคงเป็นที่พักส่วนตัวทั้งหมด ซึ่งอาจารย์หยางมักจะกลับมาพักอาศัย

วังขนาดใหญ่สองแห่งตั้งอยู่ตรงหน้าเกาะ สร้างขึ้นบนภูเขา ผสมผสานธรรมชาติและความประดิษฐ์ได้อย่างลงตัว

ค่าใช้จ่ายทั้งหมด… 35 ล้าน

เอ๊ะ?

น้อยจัง

สวี่อี้พูดกับหลี่หลานฮุ่ย “ฉันก็อยากจะซื้อเกาะแล้วสร้างวังใหญ่ๆ เหมือนกัน”

หลี่หลานฮุ่ยเม้มปาก “แค่เราสองคนเหรอคะ?”

เธอไม่ชอบฝูงชน แต่ในขณะเดียวกัน การอยู่ในวังที่ใหญ่มากกับคนแค่สองคนก็คงจะเหงาเกินไป

สวี่อี้ส่ายหน้าและกล่าวว่า “สองคนอยู่ในห้องใหญ่ขนาดนั้นมันน่าเบื่อเกินไป เราต้องชวนพวกเขามาเล่นแน่นอน”

เขาชี้ไปที่เฝิงฉีฉีและคนอื่นๆ แล้วกล่าวว่า “เราสามารถชวนพวกเขามาเล่นเป็นครั้งคราวได้ และเมื่อเราต้องการความสงบ มันก็จะมีแค่เราสองคน”

หลี่หลานฮุ่ยพยักหน้า เห็นด้วยว่าเมื่อมีเพื่อนๆ มันก็ครึกครื้นและไม่น่ารำคาญ

สวี่อี้จินตนาการ “เราสามารถสร้างห้องคาราโอเกะ โรงภาพยนตร์ และแม้กระทั่งเกมอาร์เคดในวังได้”

“อะไรที่เราอยากทำ เราก็สามารถทำได้ในวังโดยไม่ต้องออกไปข้างนอก”

หลี่หลานฮุ่ยไม่ได้แค่พูดเอาใจเขา แต่พยักหน้าและกล่าวว่า “ฉันก็อยากได้ห้องสมุดด้วยค่ะ”

“สร้างเลย!”

จากนั้นหลี่หลานฮุ่ยก็กลับสู่ความเป็นจริง “แล้วคุณจะซื้อเกาะได้อย่างไรคะ?”

สวี่อี้ตะลึงไป

เกาหัว เขามีเงิน

แต่เขาไม่รู้วิธีใช้มัน

นอกจากซื้อของแล้ว เขายังไม่รู้วิธีซื้อของเลยด้วยซ้ำ

“ฉันมีวิธีค่ะ” หลี่หลานฮุ่ยกล่าว

“เธอคือเทพธิดาของฉัน! หลานฮุ่ย!” สวี่อี้อุทานด้วยความดีใจ กอดหลี่หลานฮุ่ยแล้วอุ้มเธอขึ้น

“ปล่อยฉันลงนะ!” หลี่หลานฮุ่ยไม่สามารถรักษาท่าทีเยือกเย็นของเธอไว้ได้ สีหน้าของเธอร้อนรน

เธอร้อนรน เธอร้อนรน

คิๆ~

สวี่อี้วางเธอลง

หลี่หลานฮุ่ยตบหน้าอกตัวเอง ทำให้หัวใจที่เต้นรัวของเธอสงบลง

เธอบอกไม่ถูกว่ามันเป็นความประหม่าหรือความตื่นเต้น

หรือบางทีอาจจะเป็นแค่ความเขินอาย

นี่มันที่สาธารณะนะ!

หลายคนกำลังมองมาที่คู่รักทองคู่นี้แล้ว

เด็กสาวในชุดขาว สง่างามและน่ารัก ด้วยความงามที่เหนือกว่าซีซี

เด็กหนุ่ม อายุน้อยและร่ำรวย สูง หล่อ และร่าเริง

“มาเที่ยววันหยุดก็ยังต้องมาโดนฆ่าหมู่อีก”

“ได้โปรด ขอความรักหวานๆ ให้ฉันที!”

หลี่หลานฮุ่ยถลึงตาใส่สวี่อี้ “อย่างดุเดือด”

อย่างไรก็ตาม ความงามของเธอนั้นสูงเกินไป พลังทำลายล้างของเธอจึงไม่เพียงพอ

น่ารักจัง~

สวี่อี้เข้าใจ รีบจูงมือหลี่หลานฮุ่ยและหนีออกจากจุดนั้น