ส่วนลดการบริโภค: ทำไมคุณถึงตกหลุมรัก? ตอนที่134

บทที่ 134 พวกเราบริสุทธิ์นะ (ตอนพิเศษของคุณ Qi (12/20))

เขาจอดรถที่ทางเข้าโรงแรม

กลุ่มเพื่อนหยิบเสื้อผ้าใหม่และเครื่องใช้ส่วนตัวออกมาจากรถ

พวกเขาไม่ได้ลำบากย้ายกระเป๋าเดินทางทั้งใบ

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครรีบร้อนที่จะขึ้นไปข้างบน

แต่กลับยืนกันอย่างเคร่งขรึมในลานจอดรถ

เฝิงฉีฉีจับมือเฉินจวินอย่างผิดปกติ สีหน้าของเธอมุ่งมั่น

—จริงๆ แล้วเธอกำลังกลั้นยิ้มอยู่

เธอประกาศอย่างหนักแน่น “ฉันกับเฉินจวินจะนอนห้องเดียวกัน”

ไม่มีใครจะบังคับแยกคู่รักคู่นี้ได้

พอได้นอนด้วยกันแล้วมันก็ต่างออกไป

สีหน้าของสวี่อี้ก็จริงจังไม่แพ้กัน

เพื่อความสุขของเล่อหมิง

นี่เพื่อเล่อหมิงจริงๆ!

เขาไม่สนใจสายตาที่เหมือนมีดของหลี่หลานฮุ่ย “ฉันไม่นอนกับเล่อหมิง”

ถ้างั้นนายก็นอนกับเหมยเสี่ยวฟานสิ

เล่อหมิง: “เอ๊ะ!?”

ไอ้เวรเอ๊ย... ถ้านายไม่นอนกับฉัน แล้วนายจะไปนอนกับใคร?

ไม่สิ นั่นมันฟังดูเกย์มาก

แต่ในสถานการณ์นี้ ถ้านายไม่นอนกับฉัน แล้วนายจะไปนอนกับใคร?

เล่อหมิง: “นายเป็นคนจอง...”

“เตียงคิงไซส์!” สวี่อี้กล่าวอย่างมั่นใจ “โรงแรมนี้ไม่มีห้องเตียงคู่เหลือแล้ว”

เล่อหมิงกัดฟัน จ้องไปที่สวี่อี้

ไม่มีห้องเตียงคู่เหลือ...

ไอ้เวรเอ๊ย ลองเอามือทาบอกดูสิ

เขายืนอยู่ในลานจอดรถที่สลัวๆ สีหน้าของเขาวูบวาบไปมา

เหมยเสี่ยวฟานไม่ได้พูดอะไร ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็เป็นคนที่มีความต้องการทางเพศสูงจริงๆ

หลี่หลานฮุ่ยจ้องมองแผ่นหลังของสวี่อี้

แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน

ลานจอดรถเงียบไปชั่วขณะ

สวี่อี้คว้ามือของหลี่หลานฮุ่ยทันที “ตกลงตามนี้นะ หลี่หลานฮุ่ยกับฉันจะนอนห้องเดียวกัน ส่วนพวกนายสองคนก็ห้องเดียวกัน”

หลี่หลานฮุ่ยยังคงไม่พูดอะไร

สวี่อี้ไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมอง

เขาแค่จับมือเธอไว้อย่างนั้น

ดังนั้น เฝิงฉีฉีกับเฉินจวินห้องหนึ่ง หลี่หลานฮุ่ยกับสวี่อี้อีกห้องหนึ่ง

แล้วใครจะอยู่ในห้องที่เหลือล่ะ?

เหมยเสี่ยวฟานดึงแขนเสื้อของเล่อหมิงเบาๆ

เธอกระซิบ “งั้นเราก็นอนห้องเดียวกันสองคนก็ได้”

เล่อหมิง: “...”

...

“เจอกันพรุ่งนี้นะ”

เมื่อประตูปิดลง

ละครชีวิตมนุษย์หลากหลายรูปแบบก็ได้เปิดฉากขึ้น

ในห้องของเฝิงฉีฉีและเฉินจวิน

เฝิงฉีฉีวางกระเป๋าลงบนโซฟาและเริ่มจัดของด้วยตัวเอง

เฉินจวินเปิดกล้องโทรศัพท์ ดึงม่าน และปิดไฟ

เฝิงฉีฉี: “รอให้ฉันจัดของเสร็จก่อนไม่ได้เหรอ?”

“เร็วเข้าๆๆ เกิดมีอะไรที่เธอต้องเอากลับใส่กระเป๋าทีหลังล่ะ?”

เขาเดินไปรอบๆ พร้อมกับโทรศัพท์

ไม่มีกล้อง

โอเค

ตอนนั้นเองที่เขาเปิดไฟและปูผ้าปูที่นอนที่เฝิงฉีฉียื่นให้

หลังจากจัดของและอาบน้ำเสร็จ

ทั้งสองนอนกอดกันอยู่บนเตียง

เฝิงฉีฉี: “อยากเม้าท์เรื่องเหมยเสี่ยวฟานไหม?”

เฉินจวิน: “พนันกันไหม?”

“พนันสิ!” เฝิงฉีฉีอุทาน “โอ๊ย ไม่อยากรอถึงพรุ่งนี้เลย”

“ถ้าเธอไปตอนนี้ ถึงเรื่องที่กำลังจะเกิด มันก็อาจจะไม่เกิดนะ” เฉินจวินกล่าว “อีกอย่าง ฉันไม่คิดว่าเหมยเสี่ยวฟานเป็นคนแบบนั้น”

“เฮ้อ~” เฝิงฉีฉีเอนหลังลง

อยากรู้แต่ไม่สามารถรู้ความจริงได้ทันที มันทำให้เธอคันใจยิบๆ

เมื่อคันใจยิบๆ เธอก็ลุกขึ้นและหยิบของที่เป็นกล่องออกมาจากกระเป๋า

เฉินจวินขมวดคิ้ว: “ฉันเหนื่อย”

เฝิงฉีฉีโยนกล่องใส่หน้าเฉินจวินโดยตรง “ฉันเป็นคนขับรถ นายจะมาเหนื่อยบ้าอะไร!”

พูดจบ เธอก็ปีนขึ้นไปบนเตียง “นวดเท้าให้ฉันหน่อย”

เฉินจวินกระซิบ: “ห้องเก็บเสียงนะ”

แม้ว่าจะไม่มีกล้อง แต่เขาก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าห้องจะเก็บเสียงดี

เฝิงฉีฉีหัวเราะคิกคัก “เหมยเสี่ยวฟานอยู่ห้องข้างๆ นี่เอง”

เฉินจวินเม้มปาก

“ก็ได้ๆๆ ฉันจะเบาๆ”

หึๆ

เฉินจวินลุกขึ้น ให้เฝิงฉีฉีนอนคว่ำ และนิ้วของเขาก็กดลงบนเท้าที่ขาวราวกับหยกใต้ชุดนอนของเฝิงฉีฉี

“อืม~”

ในห้องของเหมยเสี่ยวฟานและเล่อหมิง

ทั้งสองนั่งหันหลังชนกันอย่างเรียบร้อย

เหมยเสี่ยวฟานประเมินตัวเองสูงเกินไป

ใช่ เธอมีความต้องการทางเพศสูงมาก

แต่เธอมีใจแต่ไม่มีความกล้า

ทันทีที่เธอเข้ามาในห้อง เธอก็รู้สึกกลัว

ความเขินอายและความกระอักกระอ่วนดังก้องอยู่ในใจของเธอ

“คือ... คือว่า...” เหมยเสี่ยวฟานเอ่ยขึ้น

เล่อหมิง: “มะ-มีอะไรเหรอ?”

“เราเป็นแฟนกันใช่ไหม?” เหมยเสี่ยวฟานกล่าว “อยู่ในห้องเดียวกันก็ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

แสงไฟที่สว่างจ้าของโรงแรมส่องไปไม่ถึงใบหน้าของเล่อหมิง

ผมหน้าม้าของเขาทอดเงาดำ บดบังสีหน้าของเขา

พวกเขานั่งหันหลังชนกัน ไม่มีใครสามารถมองเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายได้ชัดเจน

เล่อหมิง: “ฉันยังไม่พร้อม”

ประโยคนี้ฟังเหมือนกับที่ผู้หญิงจะพูด

แต่ตอนนี้เป็นเล่อหมิงที่พูดมันออกมา

เหมยเสี่ยวฟานง่วนอยู่กับนิ้วของเธอ “จริงๆ แล้ว... ฉันก็ยังไม่พร้อมเหมือนกัน”

เธอแค่ถูกตัณหาครอบงำ

“แต่... แต่ว่า เวลาที่ฉันอยู่กับนาย จับมือ กอดกัน และเวลาที่เรานั่งกอดกัน ฉันรู้สึกสบายและอบอุ่นใจกับนายเสมอ”

เหมยเสี่ยวฟานก้มหน้าลง หน้าแดง “ฉันก็เลยมักจะคิดว่าการนอนกอดนายคงจะสบายมากแน่ๆ”

“ก็... ก็เลยเป็นแบบนั้น”

เล่อหมิงเข้าใจความหมายของเหมยเสี่ยวฟาน

เขาหันกลับมา คุกเข่าบนเตียง และกอดเหมยเสี่ยวฟานที่นั่งอยู่บนขอบเตียง

“เธอก็มีกลิ่นที่สบายใจเหมือนกัน”

เล่อหมิงกล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหมยเสี่ยวฟานก็ร้องไห้ออกมาทันที

“แล้วทำไมนายถึงไม่อยากนอนกับฉัน แล้วทำไมตอนอยู่ที่ลานจอดรถนายถึงลังเล...?” เสียงของเธอสะอื้นไห้

เล่อหมิงกอดเหมยเสี่ยวฟานไว้แน่น “เพราะฉันกลัว กลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่ฉันคิดว่าเรื่องแบบนั้นมันคงจะเร็วเกินไปสำหรับเรา”

น้ำตาของเหมยเสี่ยวฟานมาเร็วไปเร็ว

เธอหันกลับมาซบหน้าลงในอ้อมแขนของเล่อหมิง

“ฉัน... ฉันไม่ได้คิดเรื่องแบบนั้นซะหน่อย!”

—โกหก เธอคิดเรื่องนั้น

แต่เธอก็ยังคงรักษาความสงวนท่าทีของผู้หญิงไว้

“โอเคๆๆ” เล่อหมิงลูบหัวเหมยเสี่ยวฟาน “ไม่ร้องแล้วนะ งั้นเรามานอนด้วยกันเถอะ!”

“แต่ถ้าฉันล่วงเกินเธอไปบ้าง เธอต้องหยุดฉันนะ”

เหมยเสี่ยวฟานพยักหน้า แล้วก็เงยหน้าขึ้น

เล่อหมิงเข้าใจและจูบเธอเบาๆ

มือของเหมยเสี่ยวฟานค่อยๆ เลื่อนจากคอของเล่อหมิงไปที่ด้านหลังศีรษะของเขา กอดเล่อหมิงเบาๆ

มือของเล่อหมิงก็เช่นเคย โอบรอบเอวของเหมยเสี่ยวฟาน

ครู่ต่อมา...

เหมยเสี่ยวฟานปีนขึ้นไปและคุกเข่าเผชิญหน้าอยู่บนตัวของเล่อหมิง

ดูเหมือนจะเป็นจูบที่บางเบา แต่ในความเป็นจริง มือของเธอได้เริ่มลูบไล้ไปทั่วหน้าท้องของเล่อหมิงแล้ว

มือของเล่อหมิงก็เลื่อนลงมาจากเอวของเหมยเสี่ยวฟาน โอบกอดก้อนเนื้อนุ่มนิ่ม

พวกเขาหยุดจูบและมองหน้ากัน

ใบหน้าของเหมยเสี่ยวฟานแดงก่ำ “ฉันทนไม่ไหวแล้ว!”

ดวงตาของเล่อหมิงเบิกกว้าง!

เหมยเสี่ยวฟานจูบที่ริมฝีปากของเล่อหมิง

เธอทาบทับร่างกายทั้งหมดของเธอลงบนตัวเล่อหมิง

มือของเธอถอดเสื้อของเล่อหมิงออก

...

ในห้องของสวี่อี้และหลี่หลานฮุ่ย

สวี่อี้: “เธอไม่โทษฉันใช่ไหมที่ดึงเธอมานอนด้วยกัน?”

หลี่หลานฮุ่ยอาบน้ำเสร็จแต่เนิ่นๆ และกำลังซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของสวี่อี้

เธอกล่าวและส่ายหน้า “ฉันรู้ว่าคุณกับเฝิงฉีฉีทำไปเพื่อเหมยเสี่ยวฟาน”

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาสองคนก็คุ้นเคยกับการนอนด้วยกันอยู่แล้ว

ปกติพวกเขาก็นอนแบบนี้บนโซฟาในอพาร์ตเมนต์ที่เช่า

นี่ก็แค่เปลี่ยนเป็นเตียงเท่านั้นเอง

มันก็แค่การค้างคืนเดียว

หลี่หลานฮุ่ย: “ฉันวางแผนที่จะคุยเรื่องแบบนี้ทีหลังค่ะ”

สวี่อี้พยักหน้า ถึงแม้เขาจะเป็นชายหนุ่ม

แต่การได้อยู่กับหลี่หลานฮุ่ย เขาก็ซึมซับความเป็นเต๋าและพุทธมาบ้าง

เขาก็ไม่ต้องการที่จะบังคับให้หลี่หลานฮุ่ยทำเรื่องแบบนั้นเช่นกัน

พวกเขาก็กอดกันและดูรายการทีวีด้วยกันตามปกติ

หลี่หลานฮุ่ย: “คุณจะรู้สึกอึดอัดไหมคะที่ต้องอดทน?”

หลี่หลานฮุ่ย หวังว่าเธอจะไม่ประเมินตัวเองสูงเกินไปนะ

ถึงแม้ว่าเธอจะตัวหอม ร่างกายนุ่มนิ่ม ผิวเนียน และรูปร่างได้สัดส่วน

แต่รูปร่างเล็กๆ ของเธอ...

มันยากที่จะปลุกเร้าอารมณ์ใคร่

“ไม่ได้อดทนซะหน่อย มาให้หอมที”

พวกเราคือผู้บริสุทธิ์

เล่อหมิงเหรอ? เหมยเสี่ยวฟานเหรอ?

เหอะ คู่ที่ ‘บริสุทธิ์’ คู่สุดท้ายมีลูกสองคนแล้ว