ส่วนลดการบริโภค: ทำไมคุณถึงตกหลุมรัก? ตอนที่128

บทที่ 128 ตรวจรับบ้าน

เมื่อเทียบกับเสื้อผ้าและบริษัท ข่าวดีที่มาถึงเร็วที่สุดคือเรื่องบ้าน

ข่าวคราวเกี่ยวกับบ้านที่ซื้อไว้ในกรีนซิตี้มาถึงแล้ว

บ้านได้รับการตกแต่งตามความต้องการของพวกเขาแล้ว

พวกเขาได้รับเชิญให้ไปตรวจรับบ้าน

หลี่หลานฮุ่ยยังคงอยู่ในห้องเรียน และสวี่อี้ก็กำลังรอเธออยู่ข้างล่าง ขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคันเล็กของเขา

สวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมแต่ขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคันเล็ก ความสูง 1.8 เมตรและหน้าตาที่ดูดีของเขาดึงดูดสายตาไม่น้อย

น่าเสียดายที่หมวกกันน็อกสีชมพูที่เขาถืออยู่ได้ปัดเป่าความคิดของนักศึกษาสาวหลายคนไป

—ไม่เป็นเกย์ ก็มีแฟนแล้ว

ไม่เกี่ยวกับพวกเธออีกต่อไป

“กริ๊ง~”

เมื่อเสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้น เหล่านักศึกษาที่หิวโหยก็หลั่งไหลออกมาจากอาคารเรียน

มีสองสิ่งที่สำคัญที่สุดในมหาวิทยาลัย—การกินและการนอน

มันเป็นเวลอาหารเย็น และทุกคนต่างก็กระตือรือร้นที่จะเลิกเรียนแล้วไปกินข้าว

สิ่งนี้ทำให้หลี่หลานฮุ่ยซึ่งกำลังเดินลงมาอย่างช้าๆ ท่ามกลางฝูงชน ดูโดดเด่นไม่เหมือนใครยิ่งขึ้น

หลี่หลานฮุ่ยเห็นสวี่อี้อยู่ข้างล่างและเดินไปหาเขา

สวี่อี้กำลังโบกมือมาแต่ไกล

—เห็นนั่นไหม?

—สาวสวยขนาดนั้นเป็นแฟนของเขานะ~

หลี่หลานฮุ่ยฝ่าฝูงชนและเดินไปหาสวี่อี้

สวี่อี้: “โอ้ คนสวยของใครกันเนี่ย?”

หลี่หลานฮุ่ยไม่สนใจสวี่อี้ เดินไปด้านหลัง “หมวกกันน็อก”

สวี่อี้ยังคงแกล้งต่อ “หอมแก้มทีนึง แล้วจะให้หมวก”

“อย่าเกินไปนะคะ สวี่อี้” นี่มันอยู่หน้าอาคารเรียนนะ!

มีคนมองอยู่เยอะแยะ

สวี่อี้ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

หลี่หลานฮุ่ยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจุ๊บแก้มสวี่อี้เบาๆ “พอใจรึยังคะ?”

“คู่รักน่าหมั่นไส้เอ๊ย”

“หวานกันซะจริง~”

สองความคิดเห็นลอยมาจากบริเวณใกล้เคียง

หลี่หลานฮุ่ยส่งสายตาเย็นชาให้สวี่อี้

สวี่อี้รู้สึกอับอาย

อย่าพูดอะไรเลยนะเพื่อนๆ คะแนนความชอบของผมกำลังลดลง

สวี่อี้ยื่นกุญแจให้หลี่หลานฮุ่ยอย่างว่าง่าย เธอหยิบหมวกกันน็อกออกมาและนั่งลงบนเบาะหลัง

“ไปกินข้าวก่อน แล้วค่อยไปดูบ้านกัน”

สวี่อี้กล่าว และหลี่หลานฮุ่ยก็ไม่มีข้อโต้แย้ง

เธอเรียนมาทั้งเช้าและมีเรียนอีกคาบตอนบ่าย เธอไม่อยากทำอาหาร

ทั้งสองหาร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่ง กินอาหารหูหนานที่ไม่ค่อยต้นตำรับเท่าไหร่ แล้วก็อดกลั้นความตื่นเต้นไม่ไหว รีบไปยังกรีนซิตี้

นี่คือบ้านหลังแรกของเขา!

คนจงหัวคนไหนจะอดกลั้นความตื่นเต้นในใจได้?

เมื่อมาถึงทางเข้ากรีนซิตี้ หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยเห็นสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคันเล็ก กำลังจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุดพวกเขา

สวี่อี้คิดอยู่ครู่หนึ่งและดึงบัตรแบล็กการ์ดของเขาออกมา

—เงินคือเครื่องพิสูจน์

หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยไม่ได้หยุดพวกเขา

ถ้าเขาหยุดคนที่มีบัตรแบล็กการ์ด เขาคงตกงานแน่

“ให้ตายสิ รวยขนาดนี้ยังขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคันเล็กอีก ทำเป็นเสือซ่อนเล็บสินะ?”

พ่อหนุ่มคนนี้ต้องอ่านนิยายมากเกินไปแน่ๆ หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยบ่นพึมพำ

สวี่อี้ไม่สนใจว่าหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยจะพูดอะไร เขาขับรถพาหลี่หลานฮุ่ยตรงไปยังศูนย์การขาย

ผู้จัดการรอเขาอยู่ที่นั่นแล้ว

ครั้งที่แล้วสวี่อี้ไม่ได้ถามนามสกุลของผู้จัดการ และครั้งนี้เขาก็ไม่ได้วางแผนที่จะถามเช่นกัน ตรงไปที่บ้านทันทีที่มาถึง

ผู้จัดการก็คุ้นเคยกับจังหวะของสวี่อี้เช่นกัน ทักทายทั้งสองแล้วก็ตรงไปที่บ้าน

ตึก 8 ชั้น 17

ผู้จัดการเปิดประตูและนำสวี่อี้กับหลี่หลานฮุ่ยเข้าไปข้างใน

สวี่อี้ตรงไปที่ห้องอีสปอร์ต “ผู้จัดการครับ มีอะไรต้องพูดก็บอกคุณหลี่หลานฮุ่ยได้เลยนะ~”

ผู้จัดการมองไปที่สวี่อี้ที่วิ่งหนีไปอย่างตื่นเต้น รู้สึกงงเล็กน้อย

หลี่หลานฮุ่ยรับช่วงต่ออย่างรู้หน้าที่ “เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องตรวจบ้านเองค่ะ”

พูดจบ เธอก็ผายมือให้ผู้จัดการพาชมบ้าน

ผู้จัดการพยักหน้า นายหญิงก็เป็นเจ้าของเหมือนกัน ไม่มีปัญหา

“ตามความต้องการของคุณและแบบที่นักออกแบบให้มา เราได้ปรับเปลี่ยนดีไซน์โดยรวมเล็กน้อยครับ”

หลี่หลานฮุ่ยยังคงเงียบ เพียงแค่กลับไปที่ประตู หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา สอดเข้าไปในร่องประตู เปิดและปิดประตู

หลังจากตรวจสอบการซีลแล้ว เธอก็กลับมาด้านหน้าและฟังผู้จัดการต่อไป

“ตลอดกระบวนการตกแต่ง เราใช้วัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และหลังจากระบายอากาศเจ็ดวันในช่วงวันชาติ คุณก็สามารถย้ายเข้าอยู่ได้เลยครับ”

หลี่หลานฮุ่ยตบมือ “คงไม่ว่าอะไรถ้าฉันจะขอตรวจสอบหน่อยนะคะ?”

ผู้จัดการมั่นใจ กรีนซิตี้มั่นใจในการควบคุมคุณภาพของตนเองเสมอมา

ในขณะที่หลี่หลานฮุ่ยกำลังตรวจสอบการกันน้ำของห้องน้ำ มุมของผนัง การซีลของประตูและหน้าต่าง และท่อน้ำร้อนแก๊ส

สวี่อี้ก็ตรงไปที่ห้องอีสปอร์ตและผลักประตูบานใหญ่ของมันเข้าไป

พูดตามตรง ทันทีที่สวี่อี้เห็นน้ำหนักและการตกแต่งของห้องอีสปอร์ต เขาก็หลงใหลมันแล้ว

ประตูโลหะสีดำหนา มีไฟ LED หลายดวงติดตั้งอยู่บนนั้น ส่องแสงสีน้ำเงินจางๆ

ผลักประตูบานใหญ่เข้าไป

เมื่อเข้าไป ก็เป็นห้องที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยี

ผนังทั้งหมดดูเหมือนจะเป็นโลหะ และให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกเมื่อสัมผัส

ยังมีไฟสีน้ำเงินอยู่บนนั้น ไหลวนไปรอบๆ เต็มไปด้วยความรู้สึกของเทคโนโลยี

ตรงหน้าเป็นโต๊ะขนาดใหญ่ โต๊ะไม้เนื้อแข็งสีดำ หนักและดูเป็นโลหะ

ทั้งห้องดูเหมือนจะไม่มีหน้าต่าง เหมือนกับพื้นที่เก็บของหลังวันสิ้นโลกที่ใช้เก็บกล่องดำที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง

คุณจางเดินตามหลังสวี่อี้มาและกล่าวว่า “เนื่องจากคอมพิวเตอร์ต้องมีการเลือก คอมพิวเตอร์ในห้องอีสปอร์ตจึงต้องให้คุณเลือกเองค่ะ อย่างไรก็ตาม จากคำอธิบายและความต้องการของคุณเกี่ยวกับห้องอีสปอร์ต เราได้ติดตั้งโปรเจคเตอร์ไว้ที่กลางเพดาน ที่ผนังด้านซ้ายเมื่อเข้ามา คุณสามารถปิดไฟด้วยรีโมทคอนโทรลและดึงจอลงมาได้ค่ะ”

“ด้านขวาเมื่อเข้ามา เราทำผนังตกแต่งที่มีตะขอซ่อนอยู่มากมาย ซึ่งคุณสามารถแขวนอุปกรณ์ต่างๆ เช่น หูฟังและเครื่องเล่นเกมได้ค่ะ”

ต้องบอกว่ากรีนซิตี้ทำเรื่องการควบคุมคุณภาพได้ดีมากจริงๆ

พวกเขาแทบจะขายบ้านในราคาขาดทุน

สวี่อี้พยักหน้า “ผมพอใจมาก แต่ผมยังมีคำขอเล็กน้อย”

เขาชี้ไปที่โต๊ะอีสปอร์ตตัวเดียว “สามารถติดตั้งโต๊ะอีสปอร์ตอีกตัวได้ไหมครับ?”

คุณจางพยักหน้า “ไม่มีปัญหาค่ะ คำขอนี้สามารถทำให้เสร็จได้ในสองวัน”

สวี่อี้พยักหน้าอย่างพึงพอใจ “ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่มีคำถามอะไรแล้ว ไปดูห้องอื่นกันเถอะ”

สวี่อี้ออกจากห้องอีสปอร์ต เหลือบมองหลี่หลานฮุ่ยที่กำลังตรวจสอบรอยรั่วและการกันน้ำในห้องครัว แล้วก็เดินไปยังห้องนอนใหญ่อย่างมั่นใจ

ตามคำขอของสวี่อี้ ห้องนอนใหญ่เชื่อมขอบหน้าต่างเข้ากับเตียง โดยมีความสูงโดยรวมถึงประมาณต้นขาของเขา

ซึ่งจะทำให้การนั่งบนขอบเตียงลำบาก และการลุกจากเตียงเพื่อใส่รองเท้าก็ไม่สะดวกนัก

อย่างไรก็ตาม ข้อดีคือเตียงนั้นใหญ่มาก

คุณแทบจะกลิ้งจากตู้เสื้อผ้าไปถึงหน้าต่างได้เลย

หลังจากดูห้องนอนใหญ่แล้ว เขาก็ไปดูห้องนอนรอง

ห้องนอนรอง~

ห้องนอนรอง กลิ้งไปเลย เขาจะนอนกับหลี่หลานฮุ่ยตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

หลังจากดูห้องต่างๆ แล้ว เขาก็มองไปที่จุดขายที่ใหญ่ที่สุดของกรีนซิตี้ นั่นคือวิวแม่น้ำ

ไม้กระถางกำลังเติบโตอยู่ข้างระเบียงขนาดใหญ่ มีโซฟาเล็กๆ สองตัววางอยู่

กลับมาที่ห้องนั่งเล่น สวี่อี้นั่งลงบนโซฟา หยิบโทรศัพท์ออกมา และถ่ายรูปห้อง

หลี่หลานฮุ่ยตรวจห้องน้ำและห้องครัวเสร็จและกลับมาที่ห้องนั่งเล่นเช่นกัน

เธอมองไปที่สวี่อี้อย่างจนใจ และสวี่อี้ก็ยิ้มตอบ

“ลุยเลย!”

หลี่หลานฮุ่ยถอนหายใจอย่างจนใจและตรวจห้องนั่งเล่นต่อ โดยส่วนใหญ่จะตรวจสอบกระจก

กระจกของหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานต้องมีมาตรฐานการผลิตที่เข้มงวดและความหนาของหน้าต่างที่เพียงพอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งความหนาของอลูมิเนียมอัลลอยด์ ถ้าไม่เพียงพอ ตึกสูงจะไม่สามารถทนต่อลมแรงของฤดูร้อนได้

หลังจากตรวจไปอีกสักพัก หลี่หลานฮุ่ยก็กลับมาที่โซฟาและนั่งลง

เธอกระทุ้งศอกใส่สวี่อี้ “ตาคุณแล้วค่ะ”

สวี่อี้ยืดตัวตรง เข้าใจว่าถึงเวลาต้องจ่ายเงินส่วนที่เหลือแล้ว

ผู้จัดการ: “เงินมัดจำที่จ่ายไปก่อนหน้านี้คือ 1.4 ล้าน และราคาบ้านทั้งหมดก็ได้แสดงให้คุณดูก่อนหน้านี้แล้ว หากคุณเลือกที่จะชำระเต็มจำนวน คุณยังต้องชำระยอดคงเหลืออีก 6 ล้านหยวนครับ”

ความต้องการในการตกแต่งไม่มากนัก แต่ค่าใช้จ่ายก็สูงขึ้นจริงๆ เกือบ 400,000 หยวน

ผู้จัดการยื่นรายการราคาให้หลี่หลานฮุ่ย และสวี่อี้ก็หยิบบัตรแบล็กการ์ดของเขาออกมา “รูดบัตรครับ”