ส่วนลดการบริโภค: ทำไมคุณถึงตกหลุมรัก? ตอนที่57

บทที่ 57 นายก็จีบ เขาก็จีบ!

เพราะการจากไปของหลี่หลันฮุย ทำให้สวีอี้รู้สึกเศร้าแม้ว่าเขาจะชนะการแข่งขัน

โชคดีที่สวีอี้กลับมาร่าเริงอีกครั้ง

อย่างแรก เขาได้รับรางวัล ใบประกาศนียบัตรถูกพิมพ์ไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่ข้อความถูกเขียนลงไปสดๆ

จากนั้นก็ถ่ายรูป และนั่นก็เป็นอันสิ้นสุด

มันดึกเกินไปแล้ว ผู้เข้าร่วมการแข่งขันต้องถูกปล่อยตัวไปทานอาหารเย็น

หลังจากดูการแข่งขันเสร็จ เล่อหมิงก็จากไปพร้อมกับเหมยเสี่ยวฟาน ซึ่งมา “ดูการแข่งขัน” กับเขา

สวีอี้เก็บของแล้วจากไปพร้อมกับหลี่หลันฮุย

หลี่หลันฮุยเป็นคนขับ

สวีอี้นั่งอยู่ด้านหลัง พักผ่อน

“หลี่หลันฮุย เธอใส่อะไรลงไปในน้ำของฉันเนี่ย? มันหวานจัง”

สวีอี้จิบน้ำที่หลี่หลันฮุยให้เขามาทีละน้อย

ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเพราะอุปทาน แต่ตอนนี้เมื่อได้ลิ้มรส เขาก็รู้ว่ามันหวานจริงๆ

ทำให้เขาไม่อยากดื่มมัน เลยทำได้แค่จิบทีละน้อย

หลี่หลันฮุยขับรถอย่างระมัดระวังและตอบกลับอย่างสบายๆ “ฉันผสมกลูโคสลงไป”

เธอเดาว่าการเล่นเดี่ยวคงจะเหนื่อยมาก เธอจึงเติมกลูโคสลงไปตอนที่เตรียมน้ำให้สวีอี้

สวีอี้รู้สึกซาบซึ้ง

“ว้าว ไม่น่าแปลกใจเลยที่ฉันมีแรงเยอะขนาดนี้ระหว่างเกม ที่แท้เธอก็เติมน้ำตาลให้ฉันนี่เอง”

ความพ่ายแพ้ของสือฉือไม่ได้ไม่ยุติธรรมเลย

สายใยทางอารมณ์มันมีพลังจริงๆ เหรอ?

—มีสิเพื่อน มันมีจริงๆ

แม้ว่ามันจะเป็นแค่กลูโคสก็ตาม

หลี่หลันฮุยยังคงเงียบ

เธอแค่ตั้งใจขับรถของเธอไป

ในช่วงบ่าย เป็นการแข่งขันประเภทหญิงเดี่ยวและหญิงคู่

มีผู้หญิงจากมหาวิทยาลัยสารพัดช่างภาคใต้ไม่กี่คนที่ลงทะเบียนแข่งประเภทเดี่ยว และยิ่งน้อยกว่านั้นสำหรับประเภทคู่ ดังนั้นจำนวนผู้เข้าร่วมในสองกลุ่มนี้จึงค่อนข้างน้อย และถูกกำหนดให้จบในบ่ายวันเสาร์

หลี่หลันฮุยเคยลงทะเบียนแข่งประเภทเดี่ยวในเฟรชชี่คัพ เธอบอกว่าเธอชนะแค่รอบเดียวและเข้ารอบคัดเลือกก่อนจะถูกคัดออก

อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้เธอไม่ได้ลงทะเบียนแข่งประเภทเดี่ยว เธอวางแผนที่จะมุ่งมั่นกับการแข่งคู่ผสมอย่างจริงจัง

เดิมที บ่ายวันเสาร์ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเขาทั้งสองคน

แต่เหมยเสี่ยวฟานลงทะเบียนแข่งประเภทเดี่ยวและยังลากเฝิงฉีฉีให้ลงแข่งประเภทคู่ด้วย

ในเมื่อเพื่อนสนิทของเธอลงแข่ง หลี่หลันฮุยก็ต้องไปเชียร์เธอเป็นธรรมดา

เหมยเสี่ยวฟานมาเชียร์สวีอี้ในตอนเช้า ดังนั้นหลี่หลันฮุยก็ต้องตอบแทนน้ำใจเป็นธรรมดา

—มีคนมาช่วยสามีของเธอ ในฐานะภรรยาก็ต้องช่วยกลับสิ

บ้าจริง!

หลี่หลันฮุยย้อนคิดว่าทำไมเธอถึงคิดเช่นนั้น

เธอก็แค่มาเชียร์เพื่อนเท่านั้นเอง

เธอสะกดจิตตัวเอง

ถ้าหลี่หลันฮุยไป สวีอี้ก็ต้องไปด้วย

ดังนั้น หลังอาหารเย็น ตอนบ่ายสองโมง พวกเขาก็ไปที่สนามอีกครั้งเพื่อดูการแข่งขันของผู้หญิง

ทั้งสนามถูกครอบงำโดยผู้หญิง

สวีอี้ที่สูงและหล่อเหลาก็ดึงดูดความสนใจได้มาก

บ่ายนี้เฉิงฮ่าวไม่ได้อยู่ แต่มีรองประธานหญิงอีกคนมาแทน

สวีอี้ไม่คุ้นเคยกับเธอ

อย่างไรก็ตาม สวีอี้จ้องมองเด็กผู้ชายอีกคนในฝูงชนที่กำลังดึงดูดความสนใจของสาวๆ

เล่อหมิง

และเหมยเสี่ยวฟานที่อยู่ข้างๆ เล่อหมิง

สองคนนี้กำลังหวานชื่นกันอยู่

สวีอี้บ่นในใจ แล้วก็เดินตามหลี่หลันฮุยไปยืนใกล้ๆ กลุ่ม

ต่างจากพวกเขา เขารักษาระยะห่างทางสังคมที่เหมาะสม

สวีอี้น้ำตาไหล

หลี่หลันฮุยเดินไปยืนข้างๆ เหมยเสี่ยวฟาน

เหมยเสี่ยวฟานยิ้มและทักทายหลี่หลันฮุย “อ้าว หลันฮุย เธอมาด้วยเหรอ?”

“ใช่ ฉันมาเชียร์เธอ” หลี่หลันฮุยพูดอย่างเฉยเมย

หลังจากปฏิสัมพันธ์กันมาสองสามวัน เหมยเสี่ยวฟานก็รู้แล้วว่าหลี่หลันฮุยมีบุคลิกแบบนี้

เธอยังคงรู้สึกซาบซึ้ง “ฉันไม่คิดว่าเธอจะมาเชียร์ฉันจริงๆ ซึ้งใจจัง”

หลี่หลันฮุยงุนงง “ทำไมเธอถึงคิดว่าฉันจะไม่มาล่ะ?”

เธอเข้าถึงยากขนาดนั้นเลยเหรอ?

เหมยเสี่ยวฟานแค่ยิ้มแล้วก็พูดว่า “อ้อ จริงสิ เฝิงฉีฉีอยู่ทางโน้น พวกเขามีเพื่อนจากสมาคมแบดมินตันและกำลังถามว่ามีคู่ต่อสู้ที่เก่งจริงๆ บ้างไหม”

หลี่หลันฮุย มองไปแล้วก็พยักหน้า มันเป็นสิ่งที่เฝิงฉีฉีจะทำ

สวีอี้เดินไปหาเล่อหมิงแล้วกระทุ้งเขา

เล่อหมิงก็ไม่ยอมแพ้ กระทุ้งเขากลับ

สวีอี้เยาะเย้ย “ไอ้ขี้แพ้~”

“บ้าเอ๊ย!” เล่อหมิงรำคาญ

ความสงบเสงี่ยมของเขาที่เหมยเสี่ยวฟานเพิ่งจะปลอบประโลมไป ก็ระเบิดขึ้นมาอีกครั้ง

สวีอี้เปลี่ยนเรื่อง “นายมาทำอะไรที่นี่?”

“แล้วนายมาทำอะไรที่นี่?” เล่อหมิงเหลือบมองสวีอี้แล้วย้อนกลับ

สวีอี้มองไปที่หลี่หลันฮุยแล้วก็เงียบไป

“ดูสิ ยังมาถามฉันอีก” เล่อหมิงจับสายตาของสวีอี้ได้ แล้วก็มองไปที่เหมยเสี่ยวฟาน “ฉันมากับเธอ”

เขาซื่อสัตย์กว่าสวีอี้มาก

สวีอี้ถาม “นายตกหลุมรักจริงๆ เหรอ?”

แม้ว่าเขาจะคิดว่าเหมยเสี่ยวฟานสวยมาก แต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเล่อหมิงถึงตกหลุมรักเหมยเสี่ยวฟานหลังจากที่รู้จักเธอเพียงไม่กี่วัน

เล่อหมิงหายใจเข้าลึกๆ มองไปที่เหมยเสี่ยวฟาน แล้วกระซิบกับสวีอี้ด้วยเสียงที่เหมยเสี่ยวฟานไม่ได้ยิน “ฉันก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน แต่ฉันว่ารอยยิ้มของเธอมันสวยมาก”

มันเป็นรอยยิ้มแบบที่เขาชอบมากๆๆ รอยยิ้มที่เขาอยากจะเห็นไปเรื่อยๆ

มันยังเป็นรอยยิ้มแบบที่ถ้าใครทำให้เธอร้องไห้ เขาจะโกรธมาก

สวีอี้เข้าใจความคิดของพี่ชายเขา

“ฉันว่าเธอก็ชอบนายเหมือนกันนะ”

เขาบอกเล่อหมิงอย่างจริงจัง

เล่อหมิงเงียบไป แล้วก็หัวเราะเบาๆ “ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน”

สวีอี้กระทุ้งเขาอีกครั้ง “แล้วทำไมนายไม่จีบเธอล่ะ?”

เล่อหมิงมองไปที่เหมยเสี่ยวฟาน และเหมยเสี่ยวฟานก็บังเอิญมองกลับมาแล้วยิ้มให้เล่อหมิง

เขายิ้มตอบ แล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังและมุ่งมั่น “ฉันกำลังจีบเธออยู่”

สวีอี้สังเกตเห็นสายตาของเล่อหมิง ซึ่งแน่วแน่และเต็มไปด้วยความมั่นใจ

เขารู้สึกโล่งใจอย่างสุดซึ้ง รู้ว่าเขาไม่ต้องกังวลเรื่องความสุขของลูกชายคนโตของเขาอีกต่อไป

—กังวลเรื่องอะไร? แล้วตัวเองล่ะ?

“แล้วนายล่ะ? ความสัมพันธ์ของนายกับหลี่หลันฮุยเป็นยังไง?” เล่อหมิงยิงคำถามตีแสกหน้า

สวีอี้เงียบไป

เล่อหมิงกดดันต่อ “ฉันเห็นนายกับหลี่หลันฮุยอยู่ด้วยกัน แต่ทำไมความสัมพันธ์ของพวกนายถึงได้ห่างเหินขนาดนั้น?”

ห่างเหิน? นี่มันห่างเหินตรงไหน?

นี่เรียกว่าการให้เกียรติซึ่งกันและกันต่างหาก!

แต่สวีอี้ก็เถียงไม่ออก

“ฉันยังคงจีบเธออยู่ แต่นายก็เห็นนี่ ว่าเธอเป็นแบบนั้น เธอไม่ใช่คนที่จีบง่ายๆ เลย”

เล่อหมิงถอนหายใจ หัวใจของเขาเจ็บปวดเพื่อความสุขของลูกชายคนโตของเขา

เขาเสนอคำแนะนำ “ลองพาเธอไปทำอะไรที่เธอชอบดูไหม?”

สวีอี้ถอนหายใจ

ความยากมันอยู่ตรงที่เขาไม่รู้ว่าหลี่หลันฮุยชอบอะไร

ใบหน้าที่เย็นชานั้นทำให้ยากที่จะอ่านอารมณ์ของเธอได้

ไม่มีคำพูดใดๆ อีก เหมยเสี่ยวฟานกำลังจะลงแข่งแล้ว

เล่อหมิงรีบวิ่งไปเชียร์เหมยเสี่ยวฟานอย่างกระตือรือร้น

ในทางกลับกัน สวีอี้ก็เดินไปอยู่ข้างๆ หลี่หลันฮุย และยืนอยู่กับเฉินจุนและเฝิงฉีฉี

ใช่ เฉินจุนก็วิ่งมาเชียร์แฟนของเขาเหมือนกัน

สวีอี้เงียบไป

วงเล็กๆ นี่มันมีแต่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ ทั้งนั้น

มันเลี่ยนเกินไปไหมเนี่ย?

เขามองดูเฉินจุนและเฝิงฉีฉีที่ตัวติดกันและหวานชื่นกัน จนมีฟองสบู่สีชมพูปรากฏขึ้นรอบๆ ตัวพวกเขา

สวีอี้ต่อสู้กับตัวเองภายในใจ

เขาอดทนต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ!

สวีอี้กัดฟัน กระทืบเท้า แล้วขยับเข้าไปใกล้หลี่หลันฮุยอีกนิด

หลี่หลันฮุยหันมามองสวีอี้แล้วเม้มริมฝีปาก

—ถ้าเข้ามาใกล้อีกนิดเดียวล่ะก็ ฉันจะทุบหัวนายให้แตกเลย

สวีอี้ยังคงเงียบ เพียงแค่มองไปที่มือของหลี่หลันฮุย แล้วก็มองไปที่มือที่ประสานกันของเฉินจุนและเฝิงฉีฉี

แล้วเขาก็มองไปที่หลี่หลันฮุยอีกครั้ง

หลี่หลันฮุยยกมือขึ้นแล้วโบกไปมาต่อหน้าสวีอี้อย่างท้าทาย

สวีอี้ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วถามโดยตรง “ผมต้องทำยังไงถึงจะได้จับมือคุณ?”

หลี่หลันฮุยเม้มริมฝีปาก พอใจกับการเข้าหาโดยตรงของสวีอี้มาก

“มันก็ขึ้นอยู่กับผลงานของนายในการแข่งคู่ผสมล่ะนะ~”

หัวใจของสวีอี้เปี่ยมไปด้วยความสุข!