ส่วนลดการบริโภค: ทำไมคุณถึงตกหลุมรัก? ตอนที่43

บทที่ 43: ลองซื้อของหรูเป็นครั้งแรก

วันที่ 11 พฤษภาคม

วันเสาร์

นี่เป็นวันเสาร์แรกหลังจากวันหยุดวันแรงงาน

นักท่องเที่ยวนอกเมืองนับไม่ถ้วนที่มาในช่วงวันหยุดวันแรงงานได้ออกจากเมืองซิงไปแล้ว

ในเวลานี้ เมืองซิงเป็นของคนทำงานอย่างแท้จริง

แน่นอนว่า ไม่ใช่ทั้งหมด

สวีอี้เดินขึ้นไปตามถนนซูหยวนใต้

มหาวิทยาลัยสารพัดช่างภาคใต้ตั้งอยู่ในทำเลที่ดีเยี่ยม อยู่ใต้เกาะออเรนจ์ที่มีชื่อเสียง เดินขึ้นไปประมาณ 20 นาที

หลังจากเปิดเรียน สิ่งแรกที่สวีอี้ทำในมหาวิทยาลัยคือการไปเที่ยวเกาะออเรนจ์

และเหนือมหาวิทยาลัยของพวกเขา ด้านข้างของเกาะออเรนจ์ ก็มีสถานที่ยอดนิยมอีกแห่งหนึ่งคือถนนเจี่ยฟางตะวันตก

ถัดจากถนนเจี่ยฟางตะวันตกคือศูนย์การเงินนานาชาติ ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางของสวีอี้

ทำไมถึงมาวันนี้แล้วไม่มาในช่วงวันหยุดวันแรงงาน?

ในวันแรงงาน คนบนถนนสายนั้นเยอะยิ่งกว่ามดเสียอีก

สวีอี้ไม่กล้าออกไปเด็ดขาด

ดังนั้นในช่วงวันแรงงาน นอกจากจะซื้อรถแล้ว เขาก็เล่นบาสเกตบอลกับหลี่หลันฮุย

ผู้คนพลุกพล่านเป็นเหตุผลหนึ่ง

ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งนั้นไม่น่ากล่าวถึง:

เขาก็แค่อยากจะเล่นบาสเกตบอลกับหลี่หลันฮุย

ผู้คนยังคงหนาแน่น และสวีอี้ที่ขี่มอเตอร์ไซค์ของเขาก็ติดอยู่ในการจราจรครั้งแล้วครั้งเล่า

ในฐานะเมืองท่องเที่ยว เมืองซิงมีนักท่องเที่ยวเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจนับไม่ถ้วน บวกกับมีมหาวิทยาลัยหลายแห่งตามถนนซูหยวนใต้ ซึ่งมีนักศึกษานับไม่ถ้วนออกมาเพลิดเพลินกับวันหยุดของพวกเขา

การขับรถที่ปกติใช้เวลาประมาณยี่สิบนาทีนี้กลับใช้เวลาเกือบสี่สิบนาที

เขาถึงจะมาถึงศูนย์การเงินนานาชาติ

ศูนย์การเงินนานาชาติเมืองซิง

เป็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่พิเศษที่อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยสารพัดช่างภาคใต้ที่สุด

เป็นอาคารแลนด์มาร์คในเมืองซิง เป็นศูนย์รวมเมืองขนาดใหญ่พิเศษที่ผสมผสานทั้งแหล่งช้อปปิ้ง สำนักงาน และโรงแรมเข้าไว้ด้วยกัน

และยังเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับเน็ตไอดอลนับไม่ถ้วน

เมื่อคืนวานซืน สวีอี้กำลังคิดจะซื้อรองเท้า เดิมทีเขาวางแผนจะแค่เดินดูเล่นๆ ในเมืองซิงแล้วซื้อรองเท้าไนกี้หรือหลี่หนิง อันตาสักคู่

แต่แล้วเขาก็นึกถึงหวังอี้เฟย

ถ้าสวีอี้ไม่ทำตัวให้ดูแข็งแกร่งขึ้นสักหน่อย และยังคงดูเหมือนคนเรื่อยเปื่อย เป็นไปได้ว่าในอนาคตอาจจะมีพวกลูกคนรวยที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงบางคนพยายามจะเข้าหาหลี่หลันฮุย

เพื่อป้องกันศัตรูหัวใจในจินตนาการ สวีอี้จึงมาที่ศูนย์การเงินนานาชาติ วางแผนจะซื้อของหรูๆ สักหน่อยเพื่ออวดฐานะทางการเงินของเขาและขจัดความคิดของพวกลูกคนรวยโง่ๆ เหล่านั้น

สิ่งที่ง่ายที่สุดจริงๆ แล้วคือการซื้อรถ แต่สวีอี้ยังไม่ได้ใบขับขี่

แผนของเขาคือการทำใบขับขี่ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแล้วค่อยไปรับรถ

แค่ออดี้สี่ห่วงกล้ามาจีบหลี่หลันฮุยเหรอ?

ใครอนุญาต!

แต่นั่นเป็นเรื่องของอนาคต สิ่งที่สวีอี้ต้องทำตอนนี้คือการซื้อของหรูครบชุด

สวีอี้จอดรถของเขาในที่จอดรถใต้ดิน จากนั้นก็ออกมาจากชั้นใต้ดินอีกครั้งแล้วเดินตามฝูงชนไปยังทางเข้า

ศูนย์การเงินนานาชาติมีขนาดใหญ่มาก นอกจากอาคารสามชั้นที่ใช้ถ่ายรูปด้านข้างแล้ว ยังมีอาคารหลักอยู่ข้างๆ ซึ่งเป็นอาคารที่สูงที่สุดในเมืองซิง

ตอนแรกสวีอี้เดินตามฝูงชนเข้าไปในศูนย์การเงินนานาชาติ จากนั้นก็เดินคดเคี้ยวไปมา ผ่านร้านบูติกบางร้านที่มีตุ๊กตาและของขวัญ

แล้วเขาก็ขึ้นบันไดเลื่อนและเห็นร้านค้ามากมายที่มีการตกแต่งที่หรูหราโอ่อ่า ซึ่งสินค้าแต่ละชิ้นถูกจัดแสดงอยู่ในตู้กระจก และมีโลโก้ต่างๆ ประดับอยู่เหนือศีรษะ

อย่างแรก ซื้อนาฬิกา

ดังคำกล่าวที่ว่า นาฬิกาคือใบหน้าที่สองของผู้ชาย ดังนั้นสวีอี้จึงเดินไปดูไป

เขาเดินออกจากร้านที่ขายกระเป๋า เครื่องสำอาง และอื่นๆ แล้วก็พบร้านนาฬิการ้านหนึ่ง

"อูโบลท์ (Hublot)"

สวีอี้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาในไป่ตู้: อูโบลท์ แบรนด์เยอรมัน

มันเป็นแบรนด์หรูเหรอ?

สวีอี้รู้สึกงุนงง แต่ท้ายที่สุด ด้วยความมั่นใจที่มาจากยอดเงินคงเหลือหนึ่งล้านหยวน สวีอี้ก็เดินตรงเข้าไปในร้าน

ในร้านมีพนักงานอยู่เพียงคนเดียว สวมสูทผูกไท รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าเกลี้ยงเกลา และผมที่จัดทรงเรียบร้อยด้วยโพเมด

เมื่อเห็นสวีอี้เข้ามา เขาไม่ได้สนใจการแต่งกายสบายๆ ของสวีอี้และทักทายเขาอย่างอบอุ่นพร้อมสอบถาม

"สวัสดีครับคุณผู้ชาย ยินดีต้อนรับสู่อูโบลท์ครับ"

สวีอี้ตระหนักได้ว่าพนักงานร้านผู้หยิ่งยโสที่เขียนถึงในนิยายล้วนเป็นเรื่องไร้สาระ

ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม ร้านค้าหรู โดยเฉพาะร้านที่อยู่ในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ จะจ้างเฉพาะบุคลากรที่ยอดเยี่ยมที่ผ่านการคัดเลือกมาอย่างดี ซึ่งมีความรับผิดชอบและความกระตือรือร้น

พวกเขาไม่มีทางตัดสินคนจากภายนอก ที่จริงแล้ว พนักงานขายที่ตัดสินคนจากภายนอกจะไม่มีทางก้าวมาถึงตำแหน่งนี้ได้

สวีอี้พยักหน้า: "สวัสดีครับ ผมมาดูนาฬิกา"

พนักงานร้านยิ้ม: "ให้ผมแนะนำให้ไหมครับ?"

"จะดีมากเลยครับ" สวีอี้ตอบตกลงทันที รอยยิ้มของพนักงานร้านสามารถถ่ายทอดอารมณ์เชิงบวกได้ดีมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนว่าพนักงานร้านจะได้รับการฝึกฝนด้านการประกาศและพิธีกรมาโดยเฉพาะ เสียงของเขามีเสน่ห์และน้ำเสียงก็ถูกควบคุมอย่างดี ทำให้คนอยากจะฟัง

พนักงานร้านถามก่อนว่า: "นี่เป็นครั้งแรกที่คุณผู้ชายซื้อนาฬิกาจากแบรนด์อูโบลท์ของเราหรือเปล่าครับ?" เขามองไปที่ข้อมือของสวีอี้

มันว่างเปล่า

สวีอี้พูดอย่างตรงไปตรงมา: "จริงๆ แล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ผมซื้อนาฬิกาครับ"

พนักงานร้านเข้าใจ: "อูโบลท์เป็นแบรนด์หรูของเยอรมันที่ถือกำเนิดขึ้นในปี 1980 แม้ว่าจะมีประวัติศาสตร์สั้นๆ แต่แบรนด์ของเราได้สร้างคลื่นลูกใหญ่ในวงการการผลิตนาฬิกาตั้งแต่แรกเริ่ม และเป็นแบรนด์ที่ใหม่ที่สุดและทรงพลังที่สุดในวงการนาฬิกาครับ"

ขณะที่พูด พนักงานร้านก็นำสวีอี้เข้าไปในร้านลึกขึ้น ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์นาฬิกา: "อูโบลท์มีความแข็งแกร่งและความสามารถที่จะเป็นนาฬิกาเรือนแรกของคุณ และพวกเราที่อูโบลท์ก็ภูมิใจที่จะได้เป็นนาฬิกาเรือนแรกของคุณครับ"

สองย่อหน้านี้ทำให้เลือดของสวีอี้พลุ่งพล่าน ถ้ายอดเงินคงเหลือของเขาเพียงพอ เขาคงอยากจะพูดโดยตรงว่า "ผมเหมาทั้งร้านนี้เลย"

นี่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการขายของพนักงานร้านอย่างชัดเจน

แต่ทว่า...

แบรนด์หรูที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ มันเป็นที่รู้จักมากพอหรือยัง?

ถ้าพวกลูกคนรวยที่ไม่รู้จักนาฬิกามาเห็นแล้วไม่รู้จักแบรนด์ มันจะไม่ขาดทุนย่อยยับเหรอ?

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็ยังคงเต็มใจที่จะฟังคำแนะนำของพนักงานร้านต่อไป

"คุณผู้ชายสามารถดูก่อนได้นะครับว่ามีรูปลักษณ์ไหนที่ชอบเป็นพิเศษไหม" พนักงานร้านพูดพร้อมชี้ไปที่นาฬิกาข้อมือในเคาน์เตอร์

"เรามีคำกล่าวที่มีชื่อเสียงในวงการนาฬิกาว่า: การซื้อนาฬิกาคือพรหมลิขิต ใครก็ตามที่ซื้อนาฬิกาจะรู้ได้ในแวบแรกว่านาฬิกาเรือนนี้ถูกสร้างมาเพื่อพวกเขา"

"อูโบลท์ก็ยืนยันที่จะตามหานาฬิกาที่เป็นของลูกค้าเช่นกันครับ"

สวีอี้พิจารณานาฬิกาในเคาน์เตอร์

แต่จริงๆ แล้วเขาไม่ได้ชื่นชมนาฬิกามากนัก เขารู้สึกว่านาฬิกาเหล่านี้ก็ดูคล้ายๆ กับนาฬิกาจักรกลราคาไม่กี่สิบหยวนที่เขาเห็นในซูเปอร์มาร์เก็ต

เขาชี้ไปที่นาฬิกาสีดำแดงเรือนหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจแล้วถาม: "ช่วยเล่าเกี่ยวกับนาฬิกาเรือนนี้ให้ผมฟังหน่อยได้ไหมครับ?"

หลักๆ แล้ว เขาอยากจะรู้ราคา

"คุณผู้ชายหมายถึง BIG BANG เรือนนี้ใช่ไหมครับ?" พนักงานร้านยืนยัน และหลังจากที่สวีอี้พยักหน้า เขาก็สวมถุงมือสีขาวแบบใช้แล้วทิ้งแล้วหยิบนาฬิกาออกจากเคาน์เตอร์

"นาฬิกาเรือนนี้มาจากซีรีส์ BIG BANG ครับ วัสดุตัวเรือนเป็นคาร์บอนไฟเบอร์เคลือบอลูมิเนียม Texalium® ตกแต่งด้วยลวดลายดอกไม้ที่เป็นเอกลักษณ์ ฝังด้วยอัญมณีสีแดง 24 เม็ด คริสตัลก็ทำจากกระจกแซฟไฟร์คริสตัล และจำนวนชิ้นส่วนทั้งหมดมีถึง 223 ชิ้น ชิ้นส่วนทั้งหมดผลิตโดยช่างทำนาฬิกาของอูโบลท์ของเราเอง ความหนาของตัวเรือนถูกควบคุมไว้ที่ 15.95 ซึ่งเป็นพารามิเตอร์ที่โอเวอร์ที่สุดในโลก และมีจำนวนจำกัดเพียง 100 เรือนทั่วโลกครับ"

พนักงานร้านส่งสัญญาณให้สวีอี้ยื่นมือออกมาแล้ววางผลงานที่ผสมผสานระหว่างเทคโนโลยีและความหรูหรานี้ลงบนข้อมือของสวีอี้