แดนดารา เปิดฉากอัปเกรดเคล็ดห้าใจสู่สวรรค์ตอนที่2

บทที่ 2 ปรับแต่ง ‘ห้าใจสู่สวรรค์’

“ร่างกายของผู้ป่วยฟื้นตัวได้ค่อนข้างดีครับ แต่ว่าอวัยวะภายในได้รับความเสียหาย เขาจึงต้องนอนพักบนเตียงอย่างน้อยสามเดือน ในช่วงนี้อาหารการกินต้องเน้นของรสจืด และห้ามทำกิจกรรมที่ต้องออกแรงหนักเด็ดขาด”

ภายในห้องผู้ป่วย แพทย์เจ้าของไข้ได้ตรวจร่างกายของเฉินหยวนเสร็จสิ้น และกำลังกำชับฉินจ้านที่ยืนอยู่ข้างๆ “ผมขอแนะนำให้พักรักษาตัวในโรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการต่อไป แน่นอนว่าถ้าจะออกจากโรงพยาบาลตอนนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้ แต่หากผู้ป่วยเกิดปัญหาใดๆ ภายหลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว ทางโรงพยาบาลจะไม่รับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น”

“เข้าใจแล้วครับ เราเลือกที่จะพักรักษาตัวต่อ เดี๋ยวผมจะไปชำระค่ารักษาพยาบาลครับ” ฉินจ้านตอบรับทันทีหลังจากฟังหมอพูดจบ

เมื่อได้ยินดังนั้น หมอก็พยักหน้าให้ฉินจ้านแล้วจึงเดินจากไป

หลังจากหมอออกไปแล้ว ฉินจ้านก็ดูเวลาแล้วพูดกับเฉินหยวนว่า “เสี่ยวหยวน นอนพักรักษาตัวให้สบายใจนะ เดี๋ยวลุงจะไปจ่ายเงินก่อน แล้วจะซื้อข้าวกลางวันจากโรงอาหารโรงพยาบาลมาให้”

เฉินหยวนพยักหน้าจากบนเตียงผู้ป่วยและตอบว่า “ขอบคุณครับลุงฉิน”

ฉินจ้านยิ้มแล้วเดินออกจากห้องผู้ป่วยไป พร้อมปิดประตูตามหลัง

ห้องผู้ป่วยจึงกลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง เหลือเพียงเฉินหยวนอยู่ตามลำพัง

เฉินหยวนถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “ในที่สุดก็ได้ค้นคว้าหน้าต่างระบบนี่ต่อซะที”

เมื่อครู่นี้ เขากำลังศึกษาหน้าจอแสงที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า แต่แล้วประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหัน เป็นฉินจ้านที่พาหมอเข้ามาตรวจร่างกายเขานั่นเอง

เนื่องจากตอนนั้นหน้าจอแสงตรงหน้าเขาสว่างจ้าพอสมควร เสียงเปิดประตูจึงทำให้เฉินหยวนตกใจกลัวว่าจะถูกคนอื่นเห็นเข้า

โชคดีที่มันเป็นไปตามที่เฉินหยวนคิด มีเพียงเขาคนเดียวที่มองเห็นหน้าต่างนี้ ทั้งฉินจ้านและหมอต่างก็มองไม่เห็นหน้าจอแสงที่อยู่ตรงหน้าเขา

เฉินหยวนจึงปิดหน้าจอแสงชั่วคราวและให้ความร่วมมือกับหมอในการตรวจร่างกาย จนกระทั่งทั้งสองคนจากไป เขาจึงเปิดหน้าต่างขึ้นมาอีกครั้ง

ชื่อ: เฉินหยวน

อายุ: 19 ปี

พละกำลัง: 2010 (กก.)

ขอบเขต: ผู้ฝึกหัดขั้นสอง

เคล็ดวิชา:

ห้าใจสู่สวรรค์ (ระดับ D)

เพลงกระบี่วายุภูต (ประกอบด้วยเพลงกระบี่, วิชาตัวเบา, วิชาชักนำ, ระดับโดยรวม C)

ระดับการขับเคลื่อนพลัง: 0.9

โครงการที่สามารถปรับแต่งได้ในปัจจุบัน: เคล็ดวิชา

พลังงาน: 3

นี่คือเนื้อหาที่แสดงบนหน้าต่างของเฉินหยวน ซึ่งกระชับมาก

หลังจากการศึกษาเพียงครู่เดียว เฉินหยวนก็เข้าใจหน้าที่ของหน้าต่างนี้คร่าวๆ

นั่นก็คือ หน้าต่างนี้สามารถบันทึกสภาพร่างกายของเฉินหยวนได้แบบเรียลไทม์เท่านั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

ไม่มีฟังก์ชัน ‘การรับรองถาวร’ อย่างที่เฉินหยวนคาดหวังไว้ หน้าต่างนี้เป็นเพียงการบันทึกข้อมูลเท่านั้น

เพราะเมื่อครู่นี้ เฉินหยวนเห็นบนหน้าต่างว่าระดับการขับเคลื่อนพลังของเขากำลังผันผวนอยู่ระหว่าง 0.8 ถึง 0.9

เฉินหยวนเข้าใจเรื่องนี้ดี เป็นเรื่องปกติที่ความชำนาญในการควบคุมพละกำลังจะผันผวนเนื่องจากอาการบาดเจ็บทางร่างกาย

แต่การที่ค่าสถานะการขับเคลื่อนพลังบนหน้าต่างสามารถลดลงจาก 0.9 กลับไปเป็น 0.8 ได้ ก็พิสูจน์ให้เห็นว่าหน้าต่างนี้ไม่มีฟังก์ชันในการยึดค่าสถานะทางกายภาพให้คงที่

ไม่ใช่แค่ค่าสถานะการขับเคลื่อนพลัง เฉินหยวนเดาว่าถ้าเขานอนอยู่บนเตียงนานกว่านี้ ค่าสถานะพละกำลังของเขาก็จะลดลงจาก 2010 กิโลกรัมเช่นกัน

หน้าต่างนี้ไม่มีความสามารถในการรับรองถาวร บอกตามตรงว่าเฉินหยวนค่อนข้างผิดหวัง แต่เขาก็ไม่ได้ท้อแท้เป็นพิเศษ เพราะยังมีเนื้อหาอยู่ด้านล่างของหน้าต่าง

“โครงการที่สามารถปรับแต่งได้, เคล็ดวิชา?” สายตาของเฉินหยวนเลื่อนลงมาด้านล่าง และเกิดข้อสันนิษฐานขึ้นในใจ “นี่หมายความว่ามันสามารถปรับแต่งเคล็ดวิชาที่เราฝึกฝน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของมันได้งั้นเหรอ?”

“ส่วนพลังงานที่แสดงอยู่ข้างล่าง คือพลังงานที่ต้องใช้ในการปรับแต่งเคล็ดวิชารึเปล่า? แล้ว 3 แต้มนี้มาจากไหนกัน?”

เฉินหยวนมองตัวเลขหลังคำว่า ‘พลังงาน’ บนหน้าต่าง แล้วก็เกิดความสงสัยขึ้น จากนั้นข้อมูลชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา เป็นคำตอบของหน้าต่างต่อคำถามของเฉินหยวน

“ได้รับพลังงานจากการสังหาร? พลังงาน 3 แต้มนี้มาจากเจ้าหมูป่าขนเหล็กตัวนั้นนี่เอง!” เฉินหยวนพลันตระหนักขึ้นมา “การสังหารสิ่งมีชีวิตในระดับเดียวกันจะได้รับพลังงาน และปริมาณพลังงานที่ได้จะแตกต่างกันไปตามขนาดของสิ่งมีชีวิต”

“ได้มาจากการสังหาร ทำไมไม่เรียกว่า ‘แต้มสังหาร’ ล่ะ?”

ทันทีที่ความคิดนี้ปรากฏขึ้นในใจของเฉินหยวน เขาก็เห็นคำว่า “พลังงาน” บนหน้าต่างพร่าเลือนไป แล้วเปลี่ยนเป็นคำว่า “แต้มสังหาร”

แต้มสังหาร:

“เป็นอย่างนี้นี่เอง เนื้อหาบนหน้าต่างนี้สามารถปรับเปลี่ยนได้ตามความคิดของเรา” ดวงตาของเฉินหยวนเป็นประกาย เขาจ้องไปที่หน้าต่างและจินตนาการมันขึ้นมาใหม่ ในไม่ช้า เนื้อหาบนหน้าต่างก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ชื่อ: เฉินหยวน

อายุ: 19 ปี

พละกำลัง: 2010.72 (กก.)

ขอบเขต: นักรบขั้นกลาง

เคล็ดวิชา:

ห้าใจสู่สวรรค์: เคล็ดวิชาบ่มเพาะ, ระดับ D, ความคืบหน้าปัจจุบัน: ชำนาญ (63.79%)

เพลงกระบี่วายุภูต: เคล็ดวิชาต่อสู้, ระดับ C, ความคืบหน้าปัจจุบัน: โดยรวมระดับเริ่มต้น 37.32% (เพลงกระบี่ 39.72%, วิชาตัวเบา 33.58%, วิชาชักนำ 38.65%)

ระดับการขับเคลื่อนพลัง: 0.89

โครงการที่สามารถปรับแต่งได้ในปัจจุบัน: เคล็ดวิชา

แต้มสังหาร: 3

เฉินหยวนมองไปที่หน้าต่างแล้วคิดในใจ “เป็นไปตามคาด หน้าที่ของหน้าต่างนี้คือการแสดงสภาพร่างกายของเราแบบเรียลไทม์ เราสามารถแก้ไขเนื้อหาที่แสดงผลให้ละเอียดขึ้นได้ แต่ไม่สามารถแก้ไขสถานะของร่างกายเราได้!”

พูดง่ายๆ ก็คือ เขาสามารถเปลี่ยนหน่วยของข้อมูลที่แสดงได้ เช่น เปลี่ยนจากกิโลกรัมเป็นชั่งหรือตัน แต่สภาพร่างกายของเขาจะไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย

“สรุปแล้ว หน้าต่างก็เป็นแค่หน้าต่างจริงๆ ไม่สามารถให้การรับรองถาวรหรือแก้ไขข้อมูลเพื่อส่งผลต่อสถานะในโลกแห่งความเป็นจริงได้” หลังจากค้นพบหน้าที่ของหน้าต่างแล้ว เฉินหยวนก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับมันอีกต่อไป และหันไปมองด้านล่างแทน “ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็มาดูความสามารถในการปรับแต่งนี่กันดีกว่า”

ทันทีที่เขารวบรวมสมาธิไปที่คอลัมน์การปรับแต่ง ข้อมูลชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา

“โปรดเลือกโครงการที่จะปรับแต่ง”

เฉินหยวนคิดในใจด้วยความอยากลอง “เลือกปรับแต่ง ห้าใจสู่สวรรค์”

“โปรดเลือกทิศทางการปรับแต่ง”

เฉินหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “เพิ่มประสิทธิภาพในการดูดซับพลังงานจักรวาลและขีดจำกัดการดูดซับของเซลล์”

“สร้างภารกิจปรับแต่ง เป้าหมายการปรับแต่ง: ห้าใจสู่สวรรค์ ทิศทางการปรับแต่ง: เพิ่มประสิทธิภาพ, เพิ่มขีดจำกัด แต้มสังหารที่คาดว่าจะใช้ในการปรับแต่งนี้: 200 แต้ม ต้องการสร้างภารกิจปรับแต่งหรือไม่?”

200 แต้มสังหาร?

เฉินหยวนรู้สึกขมขื่นในใจ เขามีแค่ 3 แต้มเท่านั้น แต่ด้วยความคิดที่อยากจะทดลอง เขาก็ยังคงเลือก ‘ใช่’

“แต้มสังหารไม่เพียงพอ สร้างภารกิจล้มเหลว กรุณาเติมแต้มสังหารหรือแก้ไขทิศทางการปรับแต่ง”

เป็นไปตามคาด มันไม่ได้ผล เฉินหยวนจึงลองปรับแต่งเคล็ดวิชาอีกอย่างคือ เพลงกระบี่วายุภูต ซึ่งแสดงว่าต้องใช้แต้มสังหารถึง 400 แต้ม ก็ยังคงทำไม่ได้

“ต้องรอจนกว่าจะออกจากโรงพยาบาลเพื่อกลับไปที่แดนร้างเพื่อสะสมแต้มสังหารงั้นเหรอ? นี่หมายความว่าเราทำได้แค่มองดูมันไปเฉยๆ ตลอดสามเดือนนี้สินะ?” เฉินหยวนรู้สึกหมดหนทาง สายตาของเขากวาดไปมาบนหน้าต่าง แล้วก็หยุดนิ่ง

เขามองไปที่ข้อความบรรทัดหนึ่งแล้วครุ่นคิด

“เติมแต้มสังหารหรือแก้ไขทิศทางการปรับแต่ง, แก้ไขทิศทางการปรับแต่ง...” เฉินหยวนเกิดความคิดแวบขึ้นมา “ถ้าเราแก้ไขแบบนี้ล่ะ?”

“ช่างเถอะ ลองดูก่อนดีกว่า!”

“ระบบ, ปรับแต่งเคล็ดวิชา ห้าใจสู่สวรรค์ ทิศทางการปรับแต่งคือ: เพิ่มประสิทธิภาพและขีดจำกัดในการดูดซับพลังงานจักรวาล และละทิ้งความเป็นสากล ปรับแต่งให้เหมาะสมกับบุคคลเพียงคนเดียว”

เฉินหยวนจ้องเขม็งไปที่หน้าต่าง เฝ้าดูเนื้อหาใหม่ที่ปรากฏขึ้น

“สร้างภารกิจปรับแต่ง เป้าหมายการปรับแต่ง: ห้าใจสู่สวรรค์ ทิศทางการปรับแต่ง: เพิ่มประสิทธิภาพ, เพิ่มขีดจำกัด, ละทิ้งความเป็นสากล, ปรับแต่งตามสถานการณ์ของโฮสต์ แต้มสังหารที่คาดว่าจะใช้ในการปรับแต่งนี้: 2 แต้ม ต้องการสร้างภารกิจปรับแต่งหรือไม่?”

“จริงด้วย!” ดวงตาของเฉินหยวนสว่างวาบ หัวใจเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “เราคิดถูก! ความเป็นสากลเองก็ถือเป็นแนวทางหนึ่งของเคล็ดวิชาเหมือนกัน เพราะท้ายที่สุดแล้ว เคล็ดวิชาก็ถูกสร้างขึ้นเพื่อให้คนส่วนใหญ่สามารถฝึกฝนได้ ดังนั้น ถ้าเราละทิ้งข้อนี้ไป แล้วปรับแต่งให้เหมาะสมกับตัวเราคนเดียว พลังงานที่ต้องใช้ในการปรับแต่งก็จะลดลงอย่างแน่นอน!”

มันเหมือนกับคัมภีร์ลับอันทรงพลังที่ทุกคนต้องการ แต่ถ้าคัมภีร์ลับนี้มีความเฉพาะทางจนคนอื่นไม่สามารถฝึกฝนได้เลย มูลค่าของมันก็จะลดลงอย่างมาก

การปรับแต่งของระบบก็ใช้หลักการเดียวกัน

“แค่ไม่คิดว่าการละทิ้งความเป็นสากลของเคล็ดวิชา จะใช้พลังงานแค่หนึ่งในร้อยเท่านั้นเอง!” เฉินหยวนไม่อาจซ่อนความตื่นเต้นไว้ได้ สติของเขากด ‘ยืนยัน’ บนหน้าต่างอย่างบ้าคลั่ง

“สร้างภารกิจปรับแต่งเรียบร้อยแล้ว การปรับแต่งนี้จะใช้เวลา: 3 ชั่วโมง”

ขณะที่เฉินหยวนรอคอยอย่างตื่นเต้น สามชั่วโมงก็ผ่านไปในพริบตา ในระหว่างนั้น ฉินจ้านได้นำอาหารกลางวันมาให้เขา หลังจากเขากินเสร็จ ฉินจ้านก็เก็บกล่องข้าวไป และบอกเฉินหยวนว่าช่วงบ่ายเขามีธุระ แล้วจะกลับมาอีกทีตอนเย็น

ดังนั้น หลังจากที่ฉินจ้านจากไป เฉินหยวนก็นอนอยู่บนเตียง นับเวลาถอยหลังบนหน้าต่างเพื่อฆ่าเวลา

ในที่สุด การนับถอยหลังของการปรับแต่งก็สิ้นสุดลง ภารกิจเสร็จสิ้น

เขามองไปและเห็นข้อความปรากฏขึ้นว่า:

“ภารกิจปรับแต่งเสร็จสมบูรณ์ เคล็ดวิชา ‘ห้าใจสู่สวรรค์’ ได้รับการปรับแต่งเป็น ‘วิชาจำศีล - เพ่งนิมิตผลึก’ (คลิกที่ วิชาจำศีล เพื่อดูรายละเอียด)”

เฉินหยวนใช้สติของเขาเปิดคำอธิบายของ ‘วิชาจำศีล’ และเห็นข้อความเขียนไว้ว่า: วิชาจำศีล - เพ่งนิมิตผลึก เป็นเคล็ดวิชาบ่มเพาะ ที่ทำให้เข้าสู่สภาวะหลับลึกผ่านการเพ่งนิมิตถึงผลึก การหลับลึกมีผลดังต่อไปนี้:

หนึ่ง: เพิ่มความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายอย่างมหาศาล

สอง: สามารถเพิ่มพละกำลังทางกายภาพได้อย่างช้าๆ

สาม: เพิ่มประสิทธิภาพในการดูดซับพลังงานจักรวาลและขีดจำกัดการดูดซับของเซลล์

เมื่อได้เห็นคำอธิบายของวิชาจำศีล ม่านตาของเฉินหยวนก็หดเล็กลง