เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 1

ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 1

ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 1


ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 1

"หลิวผิง ปลุกพลังสำเร็จ นักรบ"

"หลี่เสี่ยวลี่ ปลุกพลังล้มเหลว"

"จางหยาง ปลุกพลังล้มเหลว"

"หวังซวงเสวี่ย ปลุกพลังสำเร็จ นักบวช"

"…"

ภายในโรงเรียนมัธยมหมายเลข 1 ของเมืองประกายแสง ณ ลานจัตุรัส ศิลาปลุกพลังเกิดแสงสีขาวกะพริบอย่างต่อเนื่อง

เหล่านักเรียนมัธยมปลายที่ถูกขานชื่อต่างก้าวออกมาด้วยท่าทีที่ดูประหม่าก่อนจะวางมือลงบนศิลาปลุกพลังทีละคน

บางคนสามารถปลุกพลังได้สำเร็จ ขณะที่บางคนล้มเหลว

แน่นอนว่าผู้ที่ปลุกพลังสำเร็จย่อมเต็มไปด้วยความยินดี ขณะที่ผู้แพ้ต้องจมอยู่กับตวามเศร้า บางคนกระทั่งร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร

หลินอวี่เฝ้าดูฉากทั้งหมดนี้อยู่อย่างเงียบๆ ในใจรู้สึกประหม่าพอๆกัน

การปลุกพลังนับเป็นช่วงเวลาแห่งโชคชะตา!

ยุคปัจจุบันที่เขาอยู่ในตอนนี้ ก็คือยุคสมัยที่ผ่านไป 100,000 ปีหลังจากที่มีประตูมิติปรากฏขึ้นที่บลูสตาร์ จากนั้น ทั้งมอนสเตอร์และเอเลี่ยนนานาชนิดต่างก็เริ่มโผล่ออกมาจากประตูมิติ

หลังจากช่วงเวลาแห่งความโกลาหล บลูสตาร์ก็เปลี่ยนไปตลอดกาล ในสถานที่ต่างๆเริ่มมีศิลาปลุกพลังเริ่มปรากฏขึ้นมา ทุกคนต่างก็หวังที่จะปลุกพลังของสายอาชีพ

สังหารมอนสเตอร์ สังหารพวกเอเลี่ยน ปกป้องบ้านเกิดเมืองนอน และกลายเป็นยอดคน!

นี่ก็คือความฝันของมนุษย์ทุกคน ไม่เว้นแม้แต่หลินอวี่!

"หลิวอวี่!" อาจารย์ผู้หนึ่งที่ยืนอยู่บนแท่นปลุกพลังเอ่ยขานชื่อของหลินอวี่ หลินอวี่สูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ก่อนจะเดินขึ้นไปบนแท่นภายใต้สายตาที่จ้องมองมาของทุกคน

มือขวาวางลงบนศิลาปลุกพลัง จากนั้นแสงสว่างอันอบอุ่นก็ไหลผ่านมือขวาของเขาก่อนจะค่อยๆผสานเข้ากับร่างกายของหลินอวี่

ภาพตรงหน้าเขาแปรเปลี่ยนไปขณะที่ภายในหัวก็มีกระแสข้อมูลหลั่งไหลเข้ามา

วินาทีต่อมาก็มีหน้าต่างสถานะปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

โผล่มาแล้ว!

หน้าต่างสถานะ!

ปลุกพลังสำเร็จแล้ว!

ขณะที่หลินอวี่กำลังประหลาดใจ เสียงของอาจารย์ก็ดังขึ้นในเวลาที่เหมาะสม

"หลินอวี่ ปลุกพลังสำเร็จ นักเวท"

หลินอวี่เดินออกจากแท่นปลุกพลังด้วยอย่างผ่อนคลาย

"ยินดีด้วยนะหลินอวี่ นักเวทนั้นปลอดภัยมาก แค่คอยยืนร่ายเวทอยู่หลังนักรบ"

"ใช่แล้ว พลังโจมตีก็สูงมาก"

"…"

เพื่อนร่วมชั้นทุกคนต่างมองหลินอวี่ด้วยความอิจฉา

แม้ว่าความแตกต่างระหว่างจุดแข็งและจุดอ่อนของแต่ละอาชีพนั้นจะมีไม่มากนัก แต่เมื่อเทียบกับอาชีพสายโจมตีใกล้ที่ต้องลงไปลุยในสนามรบแล้ว อาชีพสายโจมตีไกลย่อมปลอดภัยกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

และสกิลของนักเวทนั้นก็มีความอลังการและเท่ที่สุดในบรรดาสายอาชีพโจมตีไกล อีกทั้งพลังโจมตีก็รุนแรงที่สุดเช่นกัน

มันเป็นอาชีพที่คนส่วนใหญ่ใฝ่ฝันอยากจะได้

หลินอวี่เพียงยิ้มตอบ

จากนั้นเขาจึงเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู

-----------------------------------------------

ตัวละคร: หลิวอวี่

อาชีพ: นักเวทฝึกหัด

ระดับ: เลเวล 1 (0/100)

พลังชีวิต: 80

พลังมานา: 120

พลังโจมตีกายภาพ: 16

พลังโจมตีเวทมนตร์: 24

ความแข็งแกร่ง: 8

ความอึด: 8

ความคล่องตัว: 7

สติปัญญา: 12

อุปกรณ์: ไม่มี

สกิล: ลูกไฟเล็ก (F-)

ขยายพลัง (พลังเฉพาะตัว): ขยายพลังของสิ่งต่างๆ

-----------------------------------------------

อืม... คุณสมบัติของนักเวท ความคล่องตัวต่ำ สติปัญญาสูง ความแข็งแกร่งและความอึดอยู่ในเกณฑ์ค่าเฉลี่ย

สกิลที่ได้จากการปลุกพลังมีก็แค่สกิลระดับต่ำอย่างลูกไฟเล็ก นี่มันไม่กระจอกไปหน่อยเหรอ?

หืม?

ยังมีอีกนี่นา?

หลินอวี่มองไปที่บรรทัดสุดท้ายของหน้าต่างสถานะด้วยความสงสัย

ขยายพลัง?

ขยายพลังสิ่งต่างๆ?

มันคืออะไร?

การปลุกพลังมีสกิลแบบนี้ด้วย?

ทำไมไม่เห็นเคยได้ยินมาก่อน?

เฉพาะตัว? มีแค่ฉันงั้นเหรอ?

เขาจิ้มที่สกิลขยายพลังด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

-----------------------------------------------

ขยายพลัง: ใช้แต้มประสบการณ์เพื่อขยายพลังให้เป้าหมายหนึ่งครั้ง ปัจจุบันขยายพลังสิบเท่า

ขั้นต่อไป: ขยายพลังร้อยเท่า

เงื่อนไขการเลื่อนขั้น: ใช้ขยายพลัง 10 เท่า จำนวน 100 ครั้ง (0/100)

-----------------------------------------------

ขยายพลังสิบเท่า?!

หลินอวี่ตกใจจนแทบจะลืมหายใจ

ไม่ว่าจะเป็นอะไร ถ้าขยายพลังไปสิบเท่า ประสิทธิภาพของมันก็ต้องเพิ่มขึ้นเยอะมากใช่ไหม?

ยังไม่ต้องพูดถึงว่าขั้นต่อไปสามารถขยายพลังเป็นร้อยเท่า!

ใช้ได้ฟรีหนึ่งครั้ง?

เขาแทบไม่ต้องคิดเลยว่าจะใช้มันกับอะไร เขาลากสกิล ลูกไฟเล็ก มาไว้ในช่องขยายพลังแล้วจึงกดใช้งาน

บังเกิดแสงที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่าสว่างวาบ และวินาทีถัดมา เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นหลินอวี่ สกิล ลูกไฟเล็ก ระดับ F- ได้รับการขยายพลังขึ้นสิบเท่า กลายเป็นสกิล ระเบิดไฟ ระดับ D"

หลินอวี่แทบจะลืมหายใจ

มันพุ่งตรงจากระดับต่ำสุดอย่าง F- ไปเป็น ระเบิดไฟ ซึ่งเป็นระดับ D!

สกิลระดับ D แม้แต่นักเวทเก่งๆบางคนก็ยังไม่มีเลยไม่ใช่เหรอ?!

เขาจิ้มที่คำอธิบายสกิลของระเบิดไฟ

-----------------------------------------------

ระเบิดไฟ: เรียกลูกไฟขนาดใหญ่ออกมาโจมตี สร้างความเสียหายธาตุไฟ (300+2 x พลังโจมตีเวทมนตร์) ภายในระยะเป้าหมาย และมีระยะการโจมตีแปรผันตามค่าสติปัญญา

ใช้มานา 20 หน่วย ใช้เวลาร่าย 1 วินาที ไม่มีคูลดาวน์

-----------------------------------------------

ความเสียหายของลูกไฟเล็กก็แค่ (15+0.4 x พลังโจมตีเวทมนตร์) และเป็นการโจมตีเป้าหมายเดียว

เมื่อเปรียบเทียบระหว่างสองสกิลนี้แล้ว มันก็ไม่ต่างจากเอาปืนไรเฟิ่ลไปเทียบปืนครก! มันแตกต่างกันสิ้นเชิง!

พลังโจมตีเวทมนตร์ในปัจจุบันของหลินอวี่ คือ 24

สำหรับมอนสเตอร์ระดับ 1 นอกจากพวกชั้นสูงและบอสแล้ว พลังชีวิตเฉลี่ยก็แค่ 60 - 70 เท่านั้น และพวกที่ตัวบางๆหน่อยก็มีพลังชีวิตแค่ 50 ด้วยซ้ำ!

ขณะที่พวกระดับ 2 นั้นมีพลังชีวิตอยู่ประมาณ 100 กว่าๆเท่านั้น!

ด้วยสกิลระเบิดไฟของหลินอวี่ เขาสามารถฆ่ามอนสเตอร์ระดับ 5 หรือ 6 ได้ทันที!

แล้วก็เป็นการโจมตีแบบกลุ่มด้วย!

ทรงพลังมาก!

หลินอวี่แทบอยากจะออกไปล่ามอนสเตอร์เสียเดี๋ยวนี้เลย!

จบบทที่ ข้านี่แหละจอมเวทไร้เทียมทาน ตอนที่ 1

คัดลอกลิงก์แล้ว