บทที่ 7: ดันโซไม่รับผิดชอบ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมีแผนสำรอง!
บทที่ 7: ดันโซไม่รับผิดชอบ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมีแผนสำรอง!
บทที่ 7: ดันโซไม่รับผิดชอบ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมีแผนสำรอง!
เมื่อได้ยินแบบนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นถึงกับอ้าปากค้าง
...
ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมอุจิวะ เท็ตสึยะถึงปลุกพลังเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาได้ ทำไมถึงเลือกเข้ากลุ่มหัวรุนแรงแบบเด็ดขาด และทำไมถึงดูเหมือนพร้อมจะปะทะกับกองบัญชาการโคโนฮะจนตาย
เป็นแบบนี้นี่เอง...
โฮมุระ มิโตคาโดะพยักหน้า แต่ไม่นานสีหน้าก็เต็มไปด้วยความสงสัย
"แต่แปลกนะ ถ้าพ่อแม่เขาถูกจับไป เขาน่าจะมาหาโฮคาเงะก่อนนี่นา?"
"ถึงเขาไม่มาหาโฮคาเงะ อย่างน้อยก็น่าจะไปขอความช่วยเหลือจากฟุงาคุ หัวหน้าตระกูลใช่ไหม?"
อุตะทาเนะ โคฮารุก็มองอย่างสับสน
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นส่ายหัว
"ฉันไม่แปลกใจอะไรกับการตัดสินใจของตระกูลอุจิวะเลย ตอนนี้พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ ฉันไม่ได้คัดค้านความคิดของดันโซนะ แต่ฉันจะไม่สนับสนุนนาย"
"อุจิวะ เท็ตสึยะไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่รับมือง่ายนะ ดันโซ นายวางแผนดีๆ ก่อนลงมือ!"
ถ้าเป็นอุจิวะคนอื่น เขาอาจลังเล... แต่นี่คืออุจิวะ เท็ตสึยะ
คนแบบนั้น ไม่มีทางชักจูงได้อยู่แล้ว!
ดันโซไม่ประหลาดใจสักนิด เขาพูดข้อเรียกร้องทันที
"ฉันต้องการหน่วยอันบุจำนวนหนึ่ง แล้วแต่ละตระกูลต้องส่งคนมาด้วย"
"ไม่ได้เด็ดขาด อย่าแม้แต่คิด" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นส่ายหัวทันที
"จะเอากำลังไป ก็ไปยื่นคำขอที่สำนักงานแลกเปลี่ยนเอง"
เขาหันไปทางโคฮารุ
"โคฮารุ ช่วยจัดงบให้ดันโซด้วย สถานที่ซุ่มโจมตีต้องอยู่นอกโคโนฮะ ถ้าเป็นไปได้ ถึงพลาดขึ้นมา เราก็จะได้ไม่ให้มันมีข้ออ้างก่อสงคราม"
เขารู้อยู่แก่ใจว่า ดันโซแค่อยากได้ เหยื่อ
แต่ถ้าเขายอมให้ตระกูลนินจาใหญ่ๆ ถูกใช้เป็นเหยื่อจริงๆ...
ตำแหน่งโฮคาเงะของเขาได้หายไปแน่!
ส่วนกำลังคนของเขาเองน่ะเหรอ? ไม่มีทางให้แน่นอน
ชื่อเสียงของเขาเสื่อมลงตั้งแต่ช่วงท้ายสงครามโลกนินจาครั้งที่สาม พอเกิดเหตุเก้าหางแล้วมินาโตะสละชีวิต ชื่อเสียงเขาก็ดิ่งลงไปอีก
เมื่อรวมกับการปล่อยให้ดันโซทำตามใจ ตัวอย่างเช่นบีบให้ซาคูโมะ ฮาตาเกะต้องตาย และโดยเฉพาะเรื่องการปฏิบัติกับอุซึมากิ นารูโตะ ลูกชายของโฮคาเงะรุ่นสี่ ชื่อเสียงของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ยิ่งตกต่ำเกินจะกู้กลับได้ เขายังรักษาตำแหน่งได้เพราะประชาชนบางส่วนยังพอเชื่อใจเขาอยู่บ้างเท่านั้น
แต่ถ้ากองกำลังของเขาเองโดนสูญเสียมากเกินไป เขาไม่มั่นใจเลยว่าจะยังควบคุมโคโนฮะได้
แล้วยิ่งสี่หมู่บ้านใหญ่จับตาดูอยู่ เขายิ่งกังวล
และเกี่ยวกับเรื่องนี้...
ทันทีที่ฮิรุเซ็นปฏิเสธ ดันโซก็ส่ายหัว
"การหวังพึ่งโรนินจากสำนักงานแลกเปลี่ยน กับนินจานอกรีตไม่กี่คน มันไม่พอจะทำให้อุจิวะ เท็ตสึยะใช้เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาเลยนะ ไม่ต้องพูดถึงลดพลังมันล่ะ"
"ถ้านายไม่สนับสนุนฉันแม้แต่แค่นี้ ฉันก็จะล้มเลิกปฏิบัติการ!"
ดันโซไม่ใช่คนโง่
จริงๆ แล้ว ความสามารถในการเอาตัวรอดของเขาน่ะ โหดติดอันดับต้นๆ ของโคโนฮะเลย
ถ้าเขาไม่ไปปะทะไอ้เด็กโกงอย่างอุจิวะ ซาสึเกะ
เขาคงรอดไปถึงยุคโบรุโตะแบบสบายๆ
อย่าไปสนใจว่าเขาโจมตีอุจิวะกี่ครั้ง เกือบทุกครั้งเขาเล่นงานแต่คนอ่อนแอกว่า แล้วตัวเองก็ยืนอยู่ในที่ปลอดภัยสุดตลอด
ถ้าอุจิวะในเรื่องต้นฉบับแข็งแกร่งกว่านี้อีกสักนิด แล้วไม่มีอิทาจิ ไอ้ลูกอกตัญญูคนนั้นคอยช่วย
เขาคงไม่กล้าล้มตระกูลอุจิวะหรอก!
แม้ว่าตระกูลอุจิวะตอนนี้จะอ่อนแอลงมาก แต่ก็ยังเป็นตระกูลขุนนางใหญ่
อูฐที่ใกล้ตาย ยังตัวใหญ่กว่าม้า!
ครั้งนี้ก็เหมือนเดิม
เขารู้สึกได้ถึงความมุ่งมั่นและความบ้าบิ่นของอุจิวะ เท็ตสึยะ การซุ่มโจมตีก็ไม่ใช่เรื่องผิด
แต่จะให้เขาส่งคนจากรากไปเป็นเหยื่อ โดยไม่จัดหากำลังเสริมเนี่ยนะ?
ไม่มีทางเลย!
ถึงการกำจัดตระกูลอุจิวะจะสำคัญกับเขามาก
แต่การสะสมอำนาจเพื่อขึ้นเป็นโฮคาเงะ สำคัญยิ่งกว่า
เขายอมรับผิดชอบแทนซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเพราะมันเพิ่มแต้มอำนาจให้เขา
แต่จะให้สูญเสียกำลังตัวเองมากเกินไปงั้นเหรอ? ไม่เอาเด็ดขาด
ไม่งั้นเขาจะไปชิงตำแหน่งโฮคาเงะได้ยังไง?
อย่างไรก็ตาม การเติบโตของอุจิวะ เท็ตสึยะตอนนี้
ถือเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดสำหรับซารุโทบิ ฮิรุเซ็นแล้ว
ถ้าเขาไม่เห็นด้วยล่ะก็...ก็ลืมไปได้เลย!
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น: "..."
เขาชะงักไปทันที เหมือนโดนฟ้าผ่าสวนกลางหัว
ในหัวว่างเปล่าจนฟุ้งซ่านไปหมด และสายตาที่มองดันโซนั้นเต็มไปด้วยความงงงัน
ดันโซคนนี้…จะไม่ยอมรับผิดแทนเขาอีกแล้วงั้นเหรอ?
"อย่ามองฉันแบบนั้นสิ และอย่าคิดว่าฉันโง่!"
"ทุกคนที่อยู่ในนี้ก็พวกเดียวกันทั้งนั้น เพราะงั้นไม่ต้องพูดให้เสียเวลา ฉันรู้ดีว่าฉันเป็นยังไงในโคโนฮะ"
"ต่อให้หน่วยรากถูกกวาดล้างไปหมด หรือแม้แต่นายกำจัดอุจิวะ เท็ตสึยะได้จริงๆ พอวันไหนนายลงจากตำแหน่งปุ๊บ พวกตระกูลนินจาอื่นก็ไม่ปล่อยฉันไปง่ายๆ แน่!"
"ฮิรุเซ็น นายคิดให้ดีๆ ก่อนนะ"
พูดจบ ดันโซก็เดินออกจากห้องโฮคาเงะทันที ไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว!
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นมองตามหลังดันโซไปไกล พร้อมอาการปวดหัวจี๊ดขึ้นมาอย่างหนัก
ถ้าดันโซไม่ยอมรับผิดชอบให้ แบบนี้เรื่องจะยิ่งวุ่นกว่าเดิมอีกเยอะ
แล้วควรทำยังไงต่อดี?
เขาหันไปมองอุทาทาเนะ โคฮารุ กับโฮมูระ มิโตคาโดะแบบหมดหวังเต็มทน แต่สุดท้ายก็ไม่พูดอะไร นอกจากส่ายหัวเบาๆ
สองคนนี้ยิ่งไว้ใจไม่ได้เข้าไปใหญ่!
"ฮิรุเซ็น แล้วเราจะเอาไงต่อดีคะ?" โคฮารุถามทันที
โฮมูระก็ขมวดคิ้วตามเหมือนกัน "อุจิวะ เท็ตสึยะมันเป็นตัวปัญหา ต้องกำจัดให้เร็วที่สุด!"
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นถอนหายใจยาวจนไหล่ตก
ใช่…เขาคิดไว้แล้วว่าสองคนนี้จะพูดแบบนี้
มีแต่สร้างปัญหา ไม่เคยแก้อะไรได้สักอย่าง
ดังนั้น…
หลังคิดอยู่นาน ในที่สุดเขาก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง
"ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น อุจิวะ เท็ตสึยะเพิ่งขึ้นเป็นหัวหน้ากลุ่มหัวรุนแรง ภัยคุกคามที่มีต่อพวกเราตอนนี้ยังไม่เยอะมาก"
"ตรงกันข้าม ฟุงาคุต่างหากที่ต้องกังวล การขึ้นมาของเท็ตสึยะแบบนี้ มันต้องกระทบตำแหน่งเขาแน่ๆ ฉันจะทำให้ชิซุยไปอยู่ฝ่ายฟุงาคุจริงๆ แล้วเราจะคอยช่วยสนับสนุนฟุงาคุลับๆ"
"ปล่อยให้พวกอุจิวะกัดกันเองดีกว่า"
"นี่เป็นโอกาสดีด้วย เราจะประกาศทีหลังว่า เมื่อพิจารณาจากความภักดีของฟุงาคุต่อโคโนฮะแล้ว การอาละวาดของเก้าหางคงไม่เกี่ยวกับเขา แล้วก็จะบอกเป็นนัยๆ ว่าอาจเกี่ยวกับกลุ่มหัวรุนแรงแทน"
"ตอนนี้ก็ทำได้แค่นี้ก่อน"
วิธีคิดของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นค่อนข้างฉลาด
ในเมื่อดันโซไม่รับเคราะห์แทน
ในฐานะโฮคาเงะที่ต้องทำตัว "ยุติธรรม"
เขาก็ลงมือกำจัดอุจิวะ เท็ตสึยะโดยตรงไม่ได้อยู่แล้ว
ดังนั้น การดันฟุงาคุหัวหน้าตระกูลให้สู้กับกลุ่มหัวรุนแรง และปล่อยให้ตระกูลอุจิวะปะทะกันเอง
จึงเป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้
แม้โคฮารุและโฮมูระจะไม่พอใจ แต่ก็ทำได้แค่ยอมรับ...
ในอีกด้านหนึ่ง—
หลังจากอุจิวะ เท็ตสึยะกลับมาถึงเขตตระกูล
เหล่าสมาชิกกลุ่มหัวรุนแรงจำนวนมากก็วิ่งมารุมล้อมเขาไว้
"ไม่ต้องห่วง ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว"
"ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเลือกถอย กองกำลังรากกับหน่วยอันบุที่ประจำอยู่นอกเขตถูกถอนออกไปหมดแล้ว"
"นี่เป็นหลักฐานว่าแผนของเราถูกต้อง ตอนนี้แค่เดินตามขั้นต่อไปก็พอ"
เท็ตสึยะยิ้มบางๆ เหมือนคนที่คุมสถานการณ์ได้อยู่หมัด
เขาอธิบายเรื่องราวคร่าวๆ ให้ทุกคนฟัง ซึ่งยิ่งทำให้คนในกลุ่มตื่นเต้นกันหนักขึ้น เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่กองบัญชาการของโคโนฮะเป็นฝ่ายถอยในการเผชิญหน้าแบบตรงๆ
แต่น่าเสียดาย—
ยังไม่ทันจะได้ฉลองนาน
ประกาศของกองบัญชาการโคโนฮะที่เผยแพร่ต่อมา กลับทำให้ทุกคนกัดฟันด้วยความเกลียดชัง
พวกมันบอกว่า "สัมผัสได้ถึงความจริงใจของฟุงาคุ"
โคโนฮะมอบความไว้วางใจกลับไปที่ตระกูลอุจิวะที่นำโดยฟุงาคุอีกครั้ง?
แย่ชิบ!
ความไม่อายของกองบัญชาการโคโนฮะเล่นงานกลุ่มหัวรุนแรงเต็มๆ
แม้ทั้งหมดเป็นผลงานของเท็ตสึยะ
แต่ฟุงาคุ…ไอ้ขี้ขลาดนั่น
กลับเป็นคนได้หน้าไปเต็มๆ!