บทที่ 17 แต้มความดีความชอบ, ซื้ออุปกรณ์

นี่คือเงินก้อนโตที่สามารถแก้ปัญหาต่างๆ ของเขาได้มากมาย

มันมากกว่าที่เขาประเมินไว้เสียอีก!

จิ้งจอกเนตรมรกตระดับ 5 ไม่ถูกนับเป็นของที่ริบมาได้ มันต้องถูกยกความดีความชอบให้ท่านปรมาจารย์ที่รับผิดชอบอย่างแน่นอน เพราะการกระทำของเขาดูเหมือนการระบายอารมณ์และแก้แค้นมากกว่า

เขาฆ่าสัตว์ประหลาดระดับไร้อันดับด้วยตัวเองไปประมาณ 200 ตัว แต่ละตัวมีค่าไม่กี่พัน รวมแล้วก็ประมาณ 1 ล้าน

ฆ่าสัตว์ประหลาดระดับ 1 ไปประมาณ 100 ตัว แต่ละตัวมีค่าหลักหมื่น รวมแล้วกว่า 4 ล้าน

แล้วก็มีสัตว์ประหลาดระดับ 2 ที่ถูกฆ่าไปราวๆ เจ็ดแปดสิบตัว แต่ละตัวมีค่าหลักหมื่น รวมๆ แล้วก็น่าจะประมาณ 10 ล้าน

เงิน 18.2 ล้านถูกโอนเข้าบัญชีโดยตรง น่าจะเป็นแรงจูงใจให้ทุกคนเข้าร่วมการต่อสู้กับคลื่นสัตว์ประหลาดอย่างแข็งขัน!

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือแต้มความดีความชอบจากการรบ ซึ่งของเขาก็ได้รับการอนุมัติเช่นกัน

นักสู้แต่ละคนสามารถตรวจสอบแต้มความดีความชอบของตนเองได้บนแพลตฟอร์มภายในของ 'บ้านนักสู้' เขาพบว่าตัวเองมีแต้มความดีความชอบอยู่ 792 แต้ม

อาจดูเหมือนเขามีแต้มไม่มาก แต่ความจริงแล้ว อาจารย์และนักเรียนหลายคนที่เข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้ยังได้ไม่เยอะเท่าเขา แต้มความดีความชอบนั้นได้มายากมาก

การคำนวณแต้มความดีความชอบอย่างเป็นทางการมีกฎเกณฑ์อยู่ สัตว์ประหลาดระดับไร้อันดับ 1 ตัว ได้ 1 แต้ม, ระดับ 1 ได้ 2 แต้ม, ระดับ 2 ได้ 5 แต้ม...

แต้มความดีความชอบมีประโยชน์มากมาย

ทรัพยากรล้ำค่าหลายอย่างหาซื้อไม่ได้จากสถานที่อย่าง 'สมาคมนักล่า' เช่น วิชาการต่อสู้ขั้นสูง, ยาพันธุกรรม และอุปกรณ์โลหะผสมเกรดสูง

อย่างไรก็ตาม สามารถหาซื้อได้ในร้านค้าของ 'บ้านนักสู้' โดยมีข้อแม้ว่าคุณต้องมีแต้มความดีความชอบเพียงพอ

ตัวอย่างเช่น วิชาการต่อสู้ขั้นสูงต้องใช้แต้มความดีความชอบมากกว่า 1,000 แต้มในการซื้อจากร้านค้า 'บ้านนักสู้' ในราคาอย่างต่ำ 10 ล้าน

นอกจากนี้ 100 แต้มความดีความชอบ สามารถทำให้คุณเป็น 'พลเมืองกิตติมศักดิ์ 1 ดาว'

หลังจากเป็น 'พลเมืองกิตติมศักดิ์ 1 ดาว' สมาชิกในครอบครัวจะได้รับความคุ้มครองพิเศษและได้รับสิทธิพิเศษทางการแพทย์และการศึกษาในเขตเมืองทั่วไป...

ด้วยแต้มความดีความชอบ 1,000 แต้ม จะสามารถเป็น 'พลเมืองกิตติมศักดิ์ 2 ดาว' ซึ่งอนุญาตให้ซื้อบ้านและตั้งรกรากใน 1 ใน 5 เขตเมืองหลักของเมืองฐานทัพซิงไห่ได้ กลายเป็นชนชั้นสูงในสายตาคนทั่วไป

นอกจากนี้ ยังได้รับสิทธิพิเศษอื่นๆ เช่น ไม่ต้องรับโทษประหารชีวิตหากฆ่าพลเรือนทั่วไป เพียงแต่ต้องจ่ายค่าปรับจำนวนมหาศาลเท่านั้น

แน่นอนว่า ห้ามทำร้ายสมาชิกในครอบครัวของ 'พลเมืองกิตติมศักดิ์' คนอื่น มิฉะนั้นจะถูกลงโทษเช่นกัน

โดยสรุป แต้มความดีความชอบมีประโยชน์อย่างยิ่ง และหลายคนพยายามไขว่คว้ามาให้ได้ นี่เป็นวิธีที่รัฐบาลกระตุ้นให้นักสู้ไล่ล่าสัตว์ประหลาดอย่างกระตือรือร้น

ตอนนี้เมื่อเขาเข้าใจคุณค่าของแต้มความดีความชอบแล้ว สวีเชาก็ตัดสินใจใช้ประโยชน์จากมัน

อันดับแรก เขายื่นใบสมัคร 'พลเมืองกิตติมศักดิ์ 1 ดาว' บนเว็บไซต์บ้านนักสู้ กระบวนการอนุมัติรวดเร็ว น่าจะใช้เวลาแค่หนึ่งหรือสองวัน

จากนั้นเขาก็เลือกดูสินค้าในร้านค้าบ้านนักสู้ ดูพวกอาวุธและอุปกรณ์

เขาวางแผนจะไปล่าสัตว์ประหลาดในเขตแดนรกร้างช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ดังนั้นเขาจึงต้องซื้ออุปกรณ์ดีๆ

ยิ่งดู เขาก็ยิ่งตกใจ เงินสิบล้านที่เพิ่งได้มาแทบจะไม่พอใช้!

อุปกรณ์โลหะผสมเกรด B มีราคาระหว่าง 5 ล้านถึง 10 ล้าน และสวีเชาอยากได้ดาบยาวและชุดเกราะสักชุด

ดาบยาวราคา 6.5 ล้าน ส่วนชุดเกราะแพงกว่า ราคาประมาณ 9.3 ล้าน รวมกันก็ปาเข้าไป 15.8 ล้านแล้ว

เขายังวางแผนจะซื้อคู่มือวิชาการต่อสู้ ซึ่งต้องใช้เงินอีกหลายแสนหยวน ทำให้เขาเหลือเงินไม่พอ เขาตั้งใจจะเก็บเงินส่วนหนึ่งไว้ให้พ่อแม่ด้วย

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน ในที่สุดสวีเชาก็ตัดสินใจซื้อดาบยาวโลหะผสมเกรด B ในราคา 6.5 ล้านหยวน

ความแข็งแกร่งของเขาพัฒนาเร็วเกินไป เขาจำเป็นต้องมีดาบที่ดีกว่านี้ ไม่อย่างนั้นคงพังคามือในเวลาไม่นาน

สุดท้ายเขาเลือกชุดเกราะโลหะผสมเกรด C ซึ่งพอจะใช้แก้ขัดไปก่อนได้ แล้วค่อยเปลี่ยนเป็นชุดที่ดีกว่าเมื่อหาเงินจากการฆ่าสัตว์ประหลาดในเขตแดนรกร้างได้มากพอ

อุปกรณ์โลหะผสมเกรด C มีราคาระหว่าง 1 ล้านถึง 5 ล้าน ส่วนชุดเกราะราคา 4.5 ล้าน

เขาใช้เงินไป 11 ล้านกับอุปกรณ์โลหะผสมเพียงอย่างเดียว ทำให้เหลือเงินในบัญชีเพียง 7 ล้าน

จากนั้นเขาใช้เงินอีก 250,000 ซื้อวิชาการต่อสู้ระดับเริ่มต้นที่ชื่อว่า "หมัดเขย่าพสุธา" ตอนนี้เขามีวิชาดาบแล้ว และจำเป็นต้องคำนึงถึงการรักษาพลังการต่อสู้สูงสุดในสถานการณ์พิเศษที่ไม่มีอาวุธ เขาจึงซื้อวิชาหมัดมวยมา

เมื่อคุณซื้อของในบ้านนักสู้ จะมีคนมาส่งให้ถึงหน้าบ้านตามที่อยู่ที่กรอกไว้ ปกติจะถึงภายในสองวัน ซึ่งสะดวกมาก

มองดูยอดคงเหลือ 6.95 ล้านในบัญชี สวีเชาพูดไม่ออก เงินมาไวไปไวแท้ๆ นักสู้นี่ผลาญเงินเก่งจริงๆ

เขาไม่คิดจะใช้เงินที่เหลือกับตัวเอง

เรากำลังเก็บเงินซื้อบ้านให้ครอบครัว พ่อแม่ต้องมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น

ฉันต้องทิ้งเงินไว้ให้พวกท่านบ้าง เผื่อเกิดอะไรขึ้นกับฉันในเขตแดนรกร้าง... ต้องแน่ใจว่าพวกท่านมีเงินพอสำหรับค่าใช้จ่ายพื้นฐาน

ความจริงแล้ว ความตั้งใจแรกของสวีเชาคือจะดูว่าซื้อ 'หัวใจไม้หลิว' มารักษาอาการบาดเจ็บของพ่อได้ไหม

ราคาที่ระบุไว้ข้างบนคือ 42 ล้าน และต้องมีแต้มความดีความชอบอย่างน้อย 1,000 แต้มถึงจะซื้อได้

นั่นถือว่าดีแล้ว ถ้าเป็นที่ 'สมาคมนักล่า' ราคาอย่างต่ำก็ 50 ล้าน และไม่รับประกันด้วยว่าจะมีของหรือเปล่า

เพราะนักสู้จำนวนมากต้องสู้กับสัตว์ประหลาดเป็นแรมปี การบาดเจ็บจึงเป็นเรื่องปกติ ดังนั้นไอเทมที่รักษาอาการบาดเจ็บรุนแรงจึงเป็นที่ต้องการสูง

ยิ่งระดับการฝึกฝนของนักสู้สูงขึ้น พวกเขาก็ยิ่งต้องใช้เงินกับทรัพยากรมากขึ้น ทำให้รู้สึกจนลงเรื่อยๆ!

หลังจากซื้อของที่ถูกใจได้แล้ว เขาก็เตรียมตัวไปเยี่ยมเจียงต้าลี่ที่โรงพยาบาล

หมอนั่นเกือบหายดีแล้ว และบ่นอยากออกจากโรงพยาบาลตลอดเวลา พรุ่งนี้ก็ถึงกำหนดออกแล้ว

ทันใดนั้น โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขาหยิบมาดู เห็นว่าเป็นอดีตรูมเมท หานอวี่ โทรมา

เขารับสายอย่างติดตลก ท่านประธานอวี๋ มีอะไรให้รับใช้ครับ?

ทั้งสี่คนเคยคุยกันว่าจะทำงานอะไรหลังจบมหาวิทยาลัย หานอวี่บอกว่าถ้าหางานไม่ได้จริงๆ ก็จะกลับบ้านไปสืบทอดกิจการซูเปอร์มาร์เก็ตของพ่อแม่ ดังนั้นต่อมาทุกคนจึงมักเรียกเขาเล่นๆ ว่า เถ้าแก่อวี๋

ที่ปลายสาย หานอวี่ทำเสียงเศร้า พี่เชา เลิกแกล้งน้องชายคนนี้ได้ไหมครับ?

คือว่า นี่ก็ปลายเทอมแล้ว เรากำลังจะได้หยุดยาว ถานจวิน อวี๋จงฉี และฉันเลยนัดเจอกัน เราสงสัยว่านายอยากมาด้วยไหม?

ได้สิ ที่เดิมใช่ไหม?

สวีเชาคิดดูแล้วก็ตกลง เขาไม่ได้เจอเพื่อนๆ เลยตั้งแต่ย้ายหอพัก จึงตอบตกลงทันที

พวกเขานัดเจอกันที่ถนนคนเดินตลาดนัดกลางคืนที่นัดเจอกันบ่อยๆ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียน

ตอนนี้นักศึกษาบางส่วนกลับบ้านไปแล้ว คนที่มากินข้าวที่นั่นจึงไม่เยอะ

เมื่อสวีเชามาถึง ทั้งสามคนสั่งอาหารไว้แล้ว พอเห็นสวีเชา ทุกคนก็ลุกขึ้นทักทาย

พี่เชามาแล้ว!

ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่เป็นกันเองเหมือนเมื่อก่อนหลังจากสวีเชาตื่นรู้และกลายเป็นนักสู้ ซึ่งทำให้เขารู้สึกจนใจ!

อย่างไรก็ตาม เมื่ออาหารและเครื่องดื่มเริ่มพร่องไป ทุกคนดูเหมือนจะค่อยๆ ค้นพบความรู้สึกเก่าๆ กลับมา และเริ่มพูดคุยกันมากขึ้น

พี่เชา จำตอนปี 1 ได้ไหม ที่เรามีเรื่องกับโจวเผิงและพวกมันที่นี่?

ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ? ไอ้เด็กนั่นพยายามหาเรื่องฉันหลังจากมันตื่นรู้ แล้วฉันก็สั่งสอนมันไปชุดใหญ่!

ฮ่าฮ่าฮ่า...

ทั้งกลุ่มระเบิดเสียงหัวเราะ

ฉันว่าแล้วเชียว ตอนที่เจอมันเมื่ออาทิตย์ก่อน มันไม่กร่างเหมือนเมื่อก่อน แถมยังพยักหน้าทักทายพวกเราด้วย เล่นเอาพวกเรางงไปเลย ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง!

เอาล่ะ! พวกเราทั้งสามคน ดื่มให้พี่เชาหน่อย... ที่ช่วยระบายความแค้นให้พวกเรา!

เมื่อดื่มกันไป บรรยากาศก็ครื้นเครงขึ้นเรื่อยๆ

พี่เชา ปิดเทอมหน้าร้อนนี้มีแผนจะทำอะไร? จะกลับบ้านไหม?