บทที่ 26 เกาะภูเขาไฟ

"เธอขาดวัสดุอะไรบ้างล่ะ?" หลิงชูถาม

"ฉันต้องบดเปลือกของปลาดาวมงกุฎหนามหรือปลาดาวหมอนให้เป็นผงค่ะ" เสี่ยวเฟิงฉานเยว่ กล่าว

มงกุฎหนาม?

หลิงชูกะพริบตาปริบๆ บังเอิญอะไรขนาดนี้! เธอกำลังคิดอยู่เลยว่าจะเอาปลาดาวมงกุฎหนามกองเบ้อเริ่มเทิ่มในแหวนไปทิ้งที่ไหนดี

"ฉันมีปลาดาวมงกุฎหนามอยู่สองร้อยกว่าตัว ให้เธอหมดเลย นอกจากของพวกนี้ เธอต้องการขยะ... เอ้ย วัสดุอะไรอีกไหม?"

เสี่ยวเฟิงฉานเยว่ อึ้งไป "สองร้อยกว่าตัวเลยเหรอคะ?"

"ไม่พอเหรอ?"

ปลายสายรีบตอบกลับมาทันที "พอค่ะ พอแล้ว"

เสี่ยวเฟิงฉานเยว่ อธิบายไม่ถูก เธอใช้เวลาครึ่งค่อนวันพยายามใช้ตาข่ายจับปลาดาว แต่จับไม่ได้สักตัว แต่ในสายตาของหลิงชู ปลาดาวกลับเป็นแค่ขยะ

ทั้งสองเซ็นสัญญาระบบ เสี่ยวเฟิงฉานเยว่ ส่งน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิต น้ำยาฟื้นฟูมานา และยาแก้พิษให้อย่างละ 10 ขวดก่อน ส่วนยาที่เหลือจะส่งตามมาให้ภายในสองวัน

หลิงชูพอใจกับข้อตกลงนี้มาก

จากนี้ไปเธอจะไม่ทิ้งขยะอะไรซี้ซั้วแล้ว ยังไงแหวนเธอก็มีที่ว่างเหลือเฟือ เก็บไว้อาจมีประโยชน์สักวัน อาชีพในเกมนี้มีแปลกประหลาดพิสดารเยอะแยะ สิ่งที่เธอเห็นเป็นขยะ อาจเป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับคนอื่นก็ได้

หลิงชูปิดหน้าต่างแชทส่วนตัว ทันใดนั้นก็เห็นจุดดำเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนผิวน้ำทะเลฝั่งตรงข้าม เธอรีบหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาส่องดู

เส้นสีแดงชี้ไปยังเกาะแห่งหนึ่งในระยะไกล

สิบนาทีต่อมา

ทีชบังคับเรือเข้าเทียบท่าในเขตน้ำตื้นใกล้เกาะ ด้วยเรือและสมอที่อัปเกรดแล้ว การจอดเรือจึงง่ายกว่าเดิมมาก ไม่ต้องกลัวเรือถูกคลื่นลมซัดหายไปอีก

ก่อนขึ้นเกาะ หลิงชูไม่ลืมหยิบเหรียญนักพนันวาววับออกมาจากแหวน

วันนี้ยังไม่ได้เสี่ยงดวงเลยนี่นา!

เธอสะบัดข้อมือ โยนเหรียญขึ้นไปในอากาศ แล้วใช้หลังมือรับไว้อย่างชำนาญ

เวร

หลิงชูแทบสบถออกมาเมื่อเห็นลวดลายบนเหรียญ

ใบหน้าชายชราที่ด้านหลังเหรียญทองดูเหมือนกำลังจ้องมองเธอ มุมปากที่ยกขึ้นดูคล้ายกำลังเยาะเย้ยความโชคร้ายของเธอ

หลิงชูขมวดคิ้ว สีหน้าดูเป็นกังวล

เธอเคยสัมผัสพลังแห่งความโชคดีสองเท่ามาแล้ว ดังนั้นพลังแห่งความโชคร้ายต้องน่ากลัวไม่แพ้กันแน่

หลิงชูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังเลือกที่จะขึ้นเกาะ

เธอไม่อยากเสียเวลาทั้งวันอยู่บนเรือเฉยๆ ถ้ามีอันตรายบนเกาะ เธอก็แค่หนีกลับขึ้นเรือ

[คุณค้นพบเกาะที่ไม่มีเจ้าของ สำรวจเกาะและค้นหาแกนกลางของเกาะเพื่อยึดครองเป็นอาณาเขตของคุณ]

[นี่คือเกาะระดับ 2 จำกัดเวลาอยู่บนเกาะ 72 ชั่วโมง การอยู่เกินเวลาจะถูกขับไล่ออกจากเกาะ]

การ์ดระบุตำแหน่งเกาะราคา 100 เปลือกหอยทะเลใบนั้น มีโอกาสเจอเกาะระดับ 2 ต่ำมาก แต่เธอกลับเจอเหตุการณ์ความน่าจะเป็นต่ำแบบนี้เข้าให้

วินาทีนี้ หลิงชูไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี

ขนาดเกาะระดับ 1 ยังมีพืชอันตรายอย่างหนามวิญญาณ เกาะระดับ 2 ย่อมต้องอันตรายกว่าแน่นอน

ทันทีที่เท้าของหลิงชูแตะพื้นดินบนเกาะ เธอก็สังเกตว่าอุณหภูมิสูงผิดปกติ และความร้อนระอุที่ดูเหมือนจะมาจากทุกทิศทางก็พัดเข้าปะทะร่าง

ดินใต้เท้ามีเนื้อสัมผัสคล้ายหิน มอสรูปถ้วยแผ่ขยายตามรอยแยกของหินราวกับพรมมรกตนุ่มนิ่ม และต้นเฟิร์นสูงตระหง่านพันเกลียวด้วยเถาวัลย์ในระยะไกลดูเหมือนยามเฝ้าระวังโบราณ

ทีชสวมชุดเกราะเปลือกปู โครงกระดูกของเขาถูกหุ้มมิดชิด ดูเหมือนนายพลโครงกระดูก และดู "มีเนื้อมีหนัง" ขึ้นมาทันตา

ดูเหมือนมันจะไม่เคยใส่ชุดเกราะแบบนี้มาก่อน ท่าเดินเลยดูเก้งก้าง ทิ้งรอยบุ๋มลึกไว้บนมอสที่เหยียบย่ำ

หลิงชูคาดกริชไว้ที่เอวและสะพายธนูยาวไม้โอ๊คไว้ด้านหลัง เธอให้ทีชผู้ถึกทนเดินนำหน้า ส่วนเธอเดินตามหลัง มุ่งหน้าสำรวจลึกเข้าไปในเกาะเรื่อยๆ

ทันใดนั้น หลิงชูรู้สึกเจ็บจี๊ดที่ข้อเท้า เธอสะบัดขาโดยสัญชาตญาณ สลัดสิ่งที่เกาะข้อเท้าเธอลงพื้น แล้วกระทืบซ้ำอย่างแรง

แมงป่องที่ถูกเหยียบเละทะลักเลือดสีเขียวเข้มออกมา

[แมงป่องหินภูเขาไฟ (เสียชีวิต)]

[แมงป่องทนความร้อนที่อาศัยอยู่ใกล้ภูเขาไฟ หางมีพิษ]

หลิงชูสังเกตเห็นสถานะติดพิษข้างแผงตัวละคร ซึ่งลดเลือดของเธอ 1 แต้มทุกนาที

สถานะติดพิษนี่น่ารำคาญชะมัด เธอมีเลือดแค่ 60 แต้ม ถ้าปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ถึงชั่วโมงเธอตายแน่

หลิงชูรีบหยิบยาแก้พิษออกมาดื่ม ล้างสถานะพิษออกไป

สมแล้วที่เป็นวันดวงซวย ทำอะไรก็ติดขัดไปหมด แค่เดินเฉยๆ ยังโดนแมงป่องต่อยได้

สำหรับซากแมงป่องที่ถูกเหยียบเละ หลิงชูก็ไม่ปล่อยผ่าน เก็บเข้าแหวนมิติเรียบร้อย แมงป่องมีค่า เอาไปทำยาจีนในโลกจริงได้ด้วยซ้ำ

หลังจากนั้น หลิงชูก็ระมัดระวังฝีเท้าเป็นพิเศษ คอยตรวจสอบพื้นก่อนก้าวเท้าทุกครั้ง

ถึงอย่างนั้น ตลอดทาง หลิงชูก็ยังเกือบสะดุดก้อนหินล้ม เสื้อผ้าเกี่ยวหนามเถาวัลย์ และพอเหนื่อยอยากจะพิงโคนต้นไม้ดื่มน้ำพักเหนื่อย ก็พบว่าตัวเองเหยียบกองอึเหม็นๆ กองใหญ่เข้าให้

"..."

เธอไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมคนดวงดีถึงเรียกว่า "เหยียบขี้หมา"

คนพูดคงไม่เคยเหยียบขี้จริงๆ สินะ

ด้วยความหงุดหงิด เธอจึงระวังตัวมากยิ่งขึ้น กองมูลสัตว์นี้ใหญ่กว่าของมนุษย์ชัดเจน พิสูจน์ว่ามีสัตว์ขนาดใหญ่อาศัยอยู่แถวนี้

เกาะนี้ใหญ่กว่าเกาะแร่เหล็กอย่างน้อยห้าเท่า หลิงชูเดินไปทิศทางเดียวนานเกือยยี่สิบนาทีแล้วก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าจะข้ามเกาะได้

เกาะนี้มีสภาพอากาศแบบป่าดิบชื้นชัดเจน แมงป่องที่ชื่อ "แมงป่องหินภูเขาไฟ" และอุณหภูมิที่สูงผิดปกติบ่งบอกว่ามีปล่องภูเขาไฟอยู่ใต้เกาะ หลิงชูได้กลิ่นกำมะถันจางๆ ในอากาศ ซึ่งแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเดินลึกเข้าไป

พื้นหินใต้เท้าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานธารลาวาที่ยังเย็นตัวไม่สนิทก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ลาวาสีดำสนิทเหมือนรอยกรงเล็บสัตว์ร้ายฉีกกระชากผืนป่า ไอร้อนระอุพวยพุ่งจากรอยแยก และกลิ่นกำมะถันฉุนกึกตลบอบอวลในอากาศ ราวกับงูที่มองไม่เห็นเลื้อยพันอยู่รอบตัว

ดงมะเดื่อขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นไม่ไกล ผลมะเดื่ออวบอ้วนฉ่ำน้ำ บางผลสุกจัดจนปริแตก น้ำหวานข้นเหนียวไหลเยิ้มออกมา

มะเดื่อทนต่ออุณหภูมิและความชื้นสูง ชอบดินกรด สภาพดินเถ้าภูเขาไฟในป่าดิบชื้นแห่งนี้จึงเป็นจานเพาะเชื้อชั้นดีของมัน

ก่อนที่หลิงชูจะเข้าไปใกล้ดงมะเดื่อ เงาดำขนาดใหญ่ที่วนเวียนอยู่โคนต้นไม้ก็ดึงดูดความสนใจของเธอ

เกล็ดสีแดงเข้มมีร่องรอยขรุขระ หางยาวทรงพลังตวัดพันข้างลำตัว เศษกระดูกเหยื่อยังติดอยู่ระหว่างนิ้วเท้าทั้งสาม มันกำลังนอนสะลึมสะลือท่ามกลางความร้อนระอุ

เมื่อผ้าปิดตาข้างเดียวกวาดผ่านร่างเงาดำ แผงข้อมูลก็ปรากฏขึ้น

[ตะกวดกำมะถัน]

[มอนสเตอร์ระดับ 2 กิ้งก่ายักษ์ที่อาศัยในป่าดิบชื้นที่มีแนวโน้มเกิดการปะทุของภูเขาไฟ มีเกล็ดทนความร้อนสูงและพลังป้องกันแข็งแกร่ง]

[สกิลที่เป็นไปได้: พ่นกรด, กวาดหาง, กระโจนกัด]

...ดูเหมือนเธอจะเจอเจ้าของกองอึนั่นแล้วสิ