บทที่ 23 อย่าไปสนใจกลิ่นมัน

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?”เหออี้หมิงเกิดความสงสัย

อุปกรณ์ขนาดใหญ่ที่มีความกว้างประมาณ 8 เมตร วัสดุคล้ายทำมาจากโลหะแต่พอสังเกตุดูดีๆก็ไม่ใช่ ทางด้านซ้ายของเครื่องมีสายพานคอยลำเลียง ซึ่งดูเหมือนว่าจะเอาไว้ใส่วัสดุประเภทหินลงไป

ทางด้านขวาของมันคือทางออกซึ่งดูเหมือนจะเป็นที่ที่ผลิตตภัณฑ์ที่สำเร็จรูปสามารถออกมาได้

ส่วนตรงกลางของเครื่องมีแผงควบคุมที่สามารถปรับความยาวและกว้างของอิฐที่ต้องการผลิตได้

เหออี้หมิงเริ่มทำการเรียนรู้วิธีการใช้งานซึ่งดูเหมือนจะไม่ได้ซับซ้อนเลย

“เป็นสิ่งที่มีประโยชน์มากเลยทีเดียว” เหออี้หมิงอุทานออกมาด้วยความดีใจ

ดูแล้วเป็นเครื่องที่เอาไว้ผลิตอิฐสำเร็จรูปสามารถตั้งค่าพารามิเตอร์และวางวัสดุลงไปตัวเครื่องจะทำงานให้โดยอัตโนมัติ

เหออี้หมิงสังเกตุที่แผงควบคุมและสังเกตุเห็นความสามารถเพิ่มเติมของมัน คือน้ำหนักเบา แยกส่วน และหลอมรวม ซึ่งหมายความว่าน้ำหนักสองผลิตภัณฑ์ที่สำเร็จแล้วจะลดลงเหลือน้อยกว่าหนึ่งสิบของต้นฉบับแต่เมื่อผ่านไป 1 ชั่วโมงน้ำหนักของมันจะกลับคืนมาและจะทำการหลอมรวมกับแผ่นอื่นๆที่ทำการปูจนกลายเป็นพื้นแผ่นเดียวกัน หรือแม้แต่นำไปสร้างอาคารขนาดใหญ่

นี่เป็นอุปกรณ์ที่เหมาะที่สุดกับการเริ่มปรับปรุงนิกายแห่งนี้ที่สุด

“สามารถนำไปปูถนนหรือแม้แต่สร้างอาคารได้” เหออี้หมิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ดูเหมือนว่ารางวัลการลงชื่อเข้าใช้จะถูกสร้างขึ้นมาเพื่อนิกายแห่งนี้และภารกิจที่ระบบปล่อยออกมาก็ช่วยเสริมความแข็งแกร่งของฉันเป็นหลัก”

หลังจากผ่านไปสองถึงสามวันเหออี้หมิง เริ่มเข้าใจระหว่างรางวัลการลงชื่อเข้าใช้และรางวัลของภารกิจมากยิ่งขึ้น

“ภารกิจในการฟื้นฟูสนามวิญญาณจะต้องสำเร็จ! จะต้องไม่พลาดภารกิจในครั้งนี้” เหออี้หมิงคิดว่าถึงแม้เค้าจะต้องอดนอนหรือต้องเหนื่อยแค่ไหนเค้าจะต้องฟื้นฟูทุ่งวิญญาณ 100 เอเคอร์ให้สำเร็จให้ได้

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เหออี้หมิงเดินออกมายังจตุรัสของนิกายสีหน้าของเขาก็ได้เปลี่ยนไปในทันที

“WTF นี่มันกลิ่นอะไรกัน” เหออี้หมิงได้กลิ่นบางอย่างที่แรงมากๆจมูกของเขาสามารถพังได้จากกลิ่นนี้

“ผู้เล่นเหล่านี้กำลังทำอะไรกันอยู่? นี่ใช่กลิ่น…อึใช่ไหม? เหออี้หมิงรู้สึกตะลึงกับภาพที่เขากำลังเห็นอยู่ในขณะนี้

“ให้ฉันชิ้นหนึ่งสิ”

“คุณต้องเข้าแถวก่อนนะ”

“มีมูลสามกระสอบอยู่ตรงนี้นะ”

“โอเคเดี๋ยวฉันจัดการนำมันลงหม้อให้เอง”

ที่กลางจตุรัสหม้อขนาดใหญ่หนึ่งโหลกำลังเต็มไปด้วยควันที่พวยพุ่งออกมา และกลิ่นอันไม่พึงประสงค์…ไม่สิกลิ่นอึ ได้อบอวนไปทั่วสถานที่

ผู้เล่นหลายคนที่กำลังแบกถุงมูลสัตว์ขึ้นมาบนภูเขา ผู้เล่นอีกกลุ่มก็นำกระสอบเหล่านั้นลงไปในหม้อขนาดใหญ่และเพิ่มฟืนเพื่อรักษาอุณหภูมิ

“พวกเขากำลังทำอาหารอะไรกันอยู่?”เหออี้หมิงยังคงตะลึงไม่หาย

ทำไมเกิดอะไรกันขึ้นทำไมผู้เล่นเหล่านี้ถึงนำอึมาปรุงในหม้อ? หรือพวกเขาเบื่ออาหารปกติกันแล้ว?

หรือผลจากการดึงวิญญาณมายังโลกนี้ทำให้พวกเขาเริ่มจะเสียสติกันไปหมด?

ฉันต้องหยุดความบ้าครั่งในครั้งนี้ ขณะที่เหออี้หมิงกำลังประกาศให้เหล่าผู้เล่นหยุดประกอบอาหารอันน่าสะอิดสะเอียน ระบบก็ได้ดังขึ้นขัดจังหวะของเขา

ติ๊ง

“ขอแสดงความยินดีโฮสต์ทำภารกิจสำเร็จ”

“ผลการประเมินภารกิจ : Rank S”

“รางวัลภารกิจ : กายาอัสนีสวรรค์”

“กายาอัสนีสวรรค์ : ร่างกายมีความต้านทานต่อสายฟ้า หากได้รับการฝึกฝนอย่างเพียงพอโฮสต์สามารถใช้พลังแห่งสายฟ้าได้อย่างอิสระ”

เหออี้หมิงยังแปลกใจทำไมเขาถึงได้รับรางวัลจากระบบ

กายาอัสนีสวรรค์คือการนำวิญญาณสายฟ้ามาสู่ร่างของผู้ใช้ สามารถทนทานต่อสายฟ้าและใช้พลังของสายฟ้าได้อย่างอิสระ

แค่เพียงมีคำว่าสวรรค์ก็เพียงพอที่จะทำให้รู้ว่ามันยอดเยี่ยมขนาดไหน

หลังจากที่เหออี้หมิงรับรู้ถึงพลังที่เข้ามาในตัว

“พี่หมิงอยู่ที่นี่นี่เอง”

“ให้เตายเถอะ พี่หมิงต้องโกรธแน่ๆ”

เมื่อผู้เล่นหลายคนเห็นเหออี้หมิงกำลังเดินเข้ามายังกลางจัตุรัสขณะที่บนใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม เหล่าผู้เล่นถึงกับต้องหยุดเคลื่อนไหว เพราะไม่แน่ใจว่าผู้นำนิกายของเขาจะโกรธหรือไม่

ถ้าลองมาคิดดู ถ้ามีคนนำหม้อใบใหญ่ 12 ใบมาวางไว้ที่หน้าบ้านของคุณด้านในหม้อที่เต็มไปด้วยอึที่กำลังเดือด และกลิ่นที่คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ คุณจะโกรธไอบ้าคนนั้นไหม