บทที่ 15 คาถาหิมะเยือกเย็นและกระบวนท่าเสริมกายา

“คุณกำลังจะเข้าพื้นที่หอหสมุด ต้องใช้ 100 คะแนนสมทบ คุณยืนยันที่จะเข้าหรือไม่?”

ทันทีที่ผู้เล่นเดินเข้าไปในหอสมุดแห่งนี้ ระบบก็จะปรากฏข้อความอัตโนมัติในทันที

เหออี้หมิงก็เดินเข้ามาเพื่อสำรวจภายในของหอสมุดไปพร้อมๆกับเหล่าผู้เล่นเช่นกัน

ตอนนี้พื้นที่ภายในนั้นดูดีเป็นอย่างมาก ขนาดของหอสมุดมีขนาดใหญ่จากการกะด้วยสายตาของเหออี้หมิงน่าจะมีพื้นที่ถึงพันตารางเมตรเลยทีเดียวและไม่มีเสาค้ำยันให้เกะกะสายตา พื้นไม้ที่มีลวดลายแปลกตาถูกประดับอยู่หลายพื้นที่ของหอสมุด ชั้นหนังสือที่เก่าและทรุดโทรมถูกแทนที่ด้วยชั้นหนังสือไม้ที่สวยงาย

เห็นได้ชัดว่าพื้นที่ภายในนั้นมีพื้นที่มากกว่าภายนอกหลายสิบเท่าอย่างเห้นได้ชัด

ไม่สามารถรู้ได้เลยว่าระบบใช้วิธีใดถึงสร้างสิ่งมหัศจรรย์นี้ขึ้นมาได้

เหออี้หมิงเดินไปเรื่อยๆจึงได้พบกับรูปปั้นขนาดใหญ่ทั้งสองตั้งเด่นอยู่กลางลานหอสมุด หิมะเยือกเย็นและกระบวนท่าเสริมกายา นี่คือชื่อของทั้งสองรูปปั้นซึ่งมีป้ายสลักชื่อไว้อยู่

“ห้องสมุดแห่งนี้ไม่เลวเลย” เหออี้หมิงยังเดินชมหอสมุดต่อไปเรื่อยๆ

แผ่นหยกฝึกฝนนั้นสามารถใช้งานได้แค่ทีละคน

แต่อนุเสาวรีย์ทั้งสองสามารถใช้งานได้เทียบเท่ากับแผ่นหยกแต่สามารถใช้งานได้หลายคนพร้อมๆกัน เพียงแค่ผู้เล่นเดินไปที่อนุเสาวรีย์และเดินออกไปหาที่สงบๆในรัศมีไม่เกินสี่ถึงห้าเมตรนั่งลงทำสมาธิ ผู้เล่นจะเข้าสู่อาณาจักรฝึกฝนในทันที

และอีกหนึ่งความสามารถของอนุเสาวรีย์ไม่ได้แค่ใช้ร่างเงาในการสอนผู้เล่นวนไปมา แต่ยังมีเสียงช่วยเหลืออธิบายเพิ่มเติมอีกด้วย

มันคือการบรรยายแบบตัวต่อตัว

ด้วยวิธีนี้ถึงผู้เล่นบางคนจะสามารถเรียนรู้ได้ช้า นี่จะเป็นตัวช่วยชั้นดีสำหรับพวกเขา เท่าที่ความพยายามพวกเขาจะทำได้

เหออี้หมิงนั่งลงบนม้านั่งถัดจากอนุเสาวรีย์ทั้งสองไปไม่ไกลนัก

“คาถาหิมะเยือกเย็น” บนฝ่ามือของเหออี้หมิงเริ่มรู้สึกถึงลมเย็นที่กำลังหมุนวน ลมนั้นเริ่มหมุนเร็วขึ้นและขึ้นรูปเป็นทรงกลมทันใดนั้นลมที่กลังหมุนวนก็ก่อตัวเป็นน้ำแข็งในชั่วพริบตา มันมีขนาดพอๆกับกำปั้นของเหออี้หมิงเอง

“กระบวนท่าเสริมกายา” ในร่างกายของเหออี้หมิงเริ่มมีการเคลื่อนไหว แกนกลางของขอบเขตพลังในร่างกายของเขากระจายตัวออกและไหลไปตามเส้นเลือดและลมปราณทั่วร่างกาย พวกมันค่อยๆแทรกตัวออกมาจากผิวหนังและหุ้มร่างกายของเขาไว้

การฝึกใช้งานทั้งสองนั้นไม่ได้ยุ่งยากอะไร มันเหมาะมากสำหรับผู้เล่น

“เทคนิคโบราณสินะ” เหออี้หมิงพยักหน้าอย่างเข้าใจ

เทคนิคโบราณหลายๆอย่างเป็นวิธีการฝึกฝนที่ง่ายและไร้ความซับซ้อน แต่ก็มีประสิทธิภาพในการใช้งานในเวลาเดียวกัน

ตามความสามารถของแต่ละผู้เล่นที่จะใช้เทคนิคฝึกฝนทั้งสองเชี่ยวชาญได้แค่ไหน

เทคนิคมากมายของเหออี้หมิงมักจะผสมผสานหลายๆ ศาสตร์เข้าด้วยกัน เช่นเทคนิคทางกายาบางอย่างจำเป็นต้องใช้การปรุงยา หญ้าวิญญาณและเลือดสัตว์ชีพจรวิญญาณในการใช้งาน และเทคนิคเวทมนตร์บางอย่างต้องใช้เครื่องมือวิญญาณเพื่อดึงพลังงานวิญญาณของพวกเขาออกมาใช้

เทคนิคโบราณและเทคนิคสมัยใหม่นั้นมีข้อดีและเสียที่แตกต่างกันไป ซึ่งไม่ได้หมายความว่าอันใดอันหนึ่งจะแข็งแกร่งกว่า

พูดง่ายๆคือ เทคนิคสมัยใหม่ต้องใช้ขอบเขตพลังที่มากขึ้น แต่ก็ได้ความสามารถที่เพิ่มขึ้นมาด้วยเช่นกัน

แต่เทคนิคโบราณมักจะถูกใช้โดยเหล่าผู้มีความสามารถมากกว่า เพราะมีเทคนิคที่หลากหลายรูปแบบ เมื่อผู้ฝึกตนเพิ่มความแข็งแกร่งไปถึงจุดหนึ่งแล้ว เมื่อใช้ควบคู่ไปกับเทคนิคโบราณจะยิ่งได้พลังมหาศาลมาครอบครอง

แม้แต่ในสมัยก่อนกาลยังมีผู้ใช้ที่สามารถนำเทคนิคระดับต่ำที่สุดมาพิชิตสงครามได้

“สำหรับฉัน เทคนิคทั้งสองนี้แทบไม่ได้ช่วยอะไรฉันเลย” เหออี้หมิงพูดขึ้นพรางยิ้มและส่ายหัวไปพร้อมกัน

แม้ว่าเทคนิคเหล่านี้จะไม่มีประโยชน์สำหรับเขา แต่ห้องสมุดแห่งนี้ได้ยอดคะแนนสมทบจากเหล่าผู้เล่นมากถึง 8000 คะแนน นับตั้งแต่เปิดมา

นี่เทียบเท่ากับ 80 คะแนนชะตากรรมของเขา อย่างไรก็ตาม เหออี้หมิง ได้ตรวจสอบขอบเขตพลังของเขาในตอนนี้และพบว่าตัวเองอยู่ในระดับที่ 5 ของชีพจรวิญญาณ ตัวเขาเองนั้นต้องใช้ถึง 500 คะแนนชะตากรรมถึงจะทะลุไปถึงขั้นสุดท้ายของชีพจรวิญญาณได้

เห็นได้ชัดว่าคะแนนชะตากรรมของเขาในตอนนี้นั้นไม่เพียงพอ เขายังขาดอยู่มากกว่า 200 คะแนน

เหออี้หมิงมองดู และผู้เล่นต่างพากันนั่งไขว่ห้างอยู่รอบๆอนุสรแห่งนี้ จิตของพวกเขาต่างอยู่ในอาณาจักรฝึกฝน

“อสูรอูฐสงครามมันไม่ตกหลุมพรางของก๋วยเตี๋ยวเนื้ออีกต่อไป ยกเว้นผู้เล่นหมีผู้ไม่ย่อท้อ ผู้เล่นคนอื่นๆจะไม่สามารถสังหารสัตว์ร้ายเหล่านั้นได้อีก ผู้เล่นเหล่านี้จะต้องใช้เวลาอีกนานถึงจะสามารถเรียนรู้ได้สำเร็จ ฉันต้องทำอะไรบางอย่าง”

เหออี้หหมิงหันกลับและเดินออกจากหอสมุดกลับไปที่โถงนิกาย เขาใช้กายานิรันดร์ของอาซัวอ์อย่างเงียบๆ และค่อยๆรวบรวมขอบเขตพลังของเขาเอง ครั้งแล้วครั้งเล่า

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ผู้เล่นหลายคนเริ่มลืมตาขึ้นมา โดยทำการฝึกฝนทั้งสองเทคนิคสำเร็จ

ผ่านไปอีกสองสามชั่วโมง ผู้เล่นคนหนึ่งได้ยืนขึ้นกระโดดอย่างภาคภูมิใจ หลังจากฝึกฝนสำเร็จ

สมบูรณ์แบบ " ชายที่มีไอดี : 'First Ice Man' กล่าวอย่างมีชัยขณะที่เขาเดินออกจากห้องสมุด

ส่วนผู้เล่นอีกคนที่มีไอดี 'Wang Lufei' นั่งไขว่ห้าง เขายังคงไม่ขยับเขยื้อน

ส่วนก๋วยเตี๋ยวเนื้อนั้นเขาได้ลงไปต่อกรกับอูฐสงครามเรียบร้อยแล้ว

“เทคนิคหิมะเย็นยะเยือก!!!” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อพุ่งมืออกไป พร้อมกับก้อนหิมะที่

ถูกอัดแน่นพุ่งออกไปและโปรยลงที่สัตว์อสูร

กา ก้า

เสียงร้องของมัน แสดงให้เห็นว่ามันแค่รู้สึกหนาวเพียงเล็กน้อยเท่านั้นจากการโจมตี

มันยกเท้าคู่หน้าขึ้นพร้อมจะทำการโจมตีใส่ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ

“กระบวนท่าเสริมกายา” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อยิ้มออกมาอย่างภูมิใจและพร้อมรับการโจมตีจากสัตว์ร้าย

เกราะบางๆ พันรอบตัวของก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ขาทั้งสองข้างกระแทกเข้าที่ตัวของเขาอย่างแรงเกราะที่ถูกหุ้มอยู่ในตอนนี้ได้แตกสลายออกไปอย่างว่องไว ส่งก๋วยเตี๋ยวเนื้อกลับโถงฟื้นคืนชีพอย่างรวดเร็ว

“???” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อยืนงง ไม่ไหวติง

“เทคนิคที่ฉันเรียนรู้เป็นของปลอมหรือเปล่านะ?” ก๋วยเตี๋ยวเนื้อสบถออกมา

หลังจากเรียนรู้เทคนิคทั้งสองนี้แล้ว ก็แทบไม่มีประโยชน์อะไรกับอูฐสงครามเลย เพราะหิมะเยือกเย็นแทบไม่ส่งผลกับผิวหนังของมัน ในขณะที่กระบวนท่าเสริมกายาก็ไม่ได้มีพลังป้องกันสมบูรณ์แบบขนาดที่จะรับการโจมตีของอสูรอูฐสงครามได้โดยตรง

แล้วเราจะเรียนรู้มันไปทำไมกันล่ะ ศึกษามาตั้งนานแทบจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย

“โอ้ พระ เจ้า พวกเรามาดูผู้ใช้เทคนิคคนนั้นสิ เขากำลังจะสังหารสัตว์ร้ายแล้ว”

น้ำแข็ง?

“มันอยู่ที่ไหน ไอบ้าเอ้ย”

“นี่คือเทคนิคหิมะเยือกเย็นอย่างงั้นเหรอ? นี่เรากำลังเรียนรู้เทคนิคเดียวกันอยู่หรือเปล่า?” ผู้เล่นหลายคนอุทานออกมาคล้ายๆกัน

ก๋วยเตี๋ยวเนื้อผงะ เขารีบเข้ามาดูด้วยความตะลึง