ตอนที่ 39 สำนักแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน! เจ้าขี้เก๊กยิ่งกว่าข้าเสียอีก! เสวียนชิง!
ตอนที่ 39 สำนักแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน! เจ้าขี้เก๊กยิ่งกว่าข้าเสียอีก! เสวียนชิง!
สำนักแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน!
ดึกสงัด จันทร์กระจ่างฟ้า
ชายชราสองท่านสวมชุดคลุมยาวสีทองและสีเงิน ไพล่มือไว้ด้านหลัง ยืนอยู่บนยอดสิ่งปลูกสร้าง แหงนมองดวงจันทร์
ชายชราชุดทองเอ่ยขึ้น: "ดินแดนต้าซู กำลังจะเกิดการเปลี่ยนแปลง การล่มสลายของ นิกายเสวียนโยว เป็นเพียงจุดเริ่มต้น"
ชายชราชุดเงินพยักหน้า: "ถูกต้อง พวก เผ่าพันธุ์บรรพกาล ดูเหมือนจะตื่นขึ้นแล้ว เมื่อไม่กี่วันก่อนมีศิษย์พบร่องรอยของพวกมัน"
"ถึงเวลาแล้ว ที่จะให้พวกตระกูลสันโดษและขุมอำนาจที่ซ่อนเร้นปรากฏตัวออกมา เสียที เก้าสุดยอดสำนักในตอนนี้มีแต่ชื่อที่ไม่สมราคา"
"ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่คู่ควรกับฉายาเก้าสุดยอดสำนักอีกแล้ว เพราะยุคสมัยอันยิ่งใหญ่กำลังคืบคลานเข้ามา"
"นั่นสินะ จักรพรรดิเทวะกู่เสวียน บรรลุเซียนไปสามหมื่นปีแล้ว..."
"ห้วงดาราเงียบเหงามาสามหมื่นปี หากไร้พลังระดับ ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ การข้ามผ่านดวงดาวนั้นอันตรายเกินไป"
ชายชราชุดทองถอนหายใจ เวลาช่างผ่านไปเร็วนัก
"นี่ส่งผลให้ความสัมพันธ์ระหว่าง โลกเหยียนหวง กับดาวเคราะห์ใหญ่อื่นๆ ในช่วงหมื่นปีมานี้เริ่มเหินห่าง"
"ติดต่อ นิกายดาราบรรพกาล เริ่มแผนการ 'ทำเนียบเซียน' ข่มขวัญพวกยอดฝีมือยุคบรรพกาลที่กำลังจะตื่นขึ้น!"
"ข้าเชื่อว่า อีกสี่ดินแดนที่เหลือคงจะมีการเคลื่อนไหวรับมือกับ เผ่าพันธุ์บรรพกาล ที่กำลังจะตื่นขึ้นเช่นกัน"
"พรุ่งนี้ ข้าจะไปเยือนด้วยตัวเอง ถือโอกาสถามพวกมันด้วยว่ายังมียางอายกันอยู่ไหม!
ฮึ!"
ในฐานะ กลุ่มแดนศักดิ์สิทธิ์จี๋เต้า มีหรือจะสืบหาเบาะแสไม่ได้
การล่มสลายของ นิกายเสวียนโยว มีเงาของ นิกายดาราบรรพกาล อยู่เบื้องหลัง
พวกเขาสืบพบว่า ก่อน นิกายเสวียนโยว จะพินาศ มีการติดต่ออย่างใกล้ชิดกับ นิกายดาราบรรพกาล
มียอดฝีมือของ นิกายเสวียนโยว ชักนำยอดฝีมือของ นิกายดาราบรรพกาล เข้ามาในสำนัก
และในวันเดียวกันนั้น นิกายเสวียนโยว ก็ล่มสลาย!
จะบอกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเขา ผียังไม่เชื่อเลย!
"จริงสิ"
ชายชราชุดทองเอ่ยขึ้นทันที: "ศิษย์ที่มีพรสวรรค์ ระดับอริยะ ที่ถอนตัวออกไปคนนั้น ไปร่วมงานรับศิษย์ที่ สำนักถ้ำสวรรค์เฉียนคุน แล้วถูกปฏิเสธ"
ชายชราชุดเงินแค่นเสียงเย็น กล่าวว่า: "ถอนตัวจากแดนศักดิ์สิทธิ์โดยพละการ ทางเราไม่ขัดขวาง แต่เขาต้องชดใช้"
"ใน ดินแดนต้าซู หรือแม้แต่ทั่วทั้งดาวเหนือ ขุมอำนาจไหนกล้าไม่ไว้หน้า เทียนเสวียน ของเราบ้าง?"
ชายชราชุดทองส่ายหน้ายิ้ม: "ชีวิตนี้ของเขาถือว่าพังทลายแล้ว การเข้าสำนักเล็กๆ มีแต่จะถูกฝังกลบ..."
"ต่อให้มีพรสวรรค์ ระดับอริยะ ก็อย่าหวังจะได้ฝึกปรือจนถึงขั้นสูงส่ง"
สำหรับ เสวียนชิง ที่ถอนตัวไป ทั้งสองแม้จะรู้สึกเสียดาย แต่ความโกรธเคืองมีมากกว่า
สำนักแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน ทุ่มเทฟูมฟักเขา แต่ผลลัพธ์คือเพียงเพราะไม่ได้เป็น ศิษย์รัชทายาท ก็เลือกจะจากไป ช่างกำเริบเสิบสานนัก!
ที่ เสวียนชิง ไม่ได้เป็น ศิษย์รัชทายาท ก็เพราะความสามารถไม่ถึงขั้น
เพราะ ศิษย์รัชทายาท รุ่นนี้ พรสวรรค์สูงส่งเสียดฟ้า ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะเทียบได้!