ตอนที่ 16 เคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทิน! ท่านอาจารย์ย่อมไม่ธรรมดา!

เขานั่งอยู่ไม่ไกล จิบชาไปพลาง มองดูด้วยความปิติยินดีไปพลาง

ลูกศิษย์ได้ดี คนเป็นอาจารย์ย่อมรู้สึกภูมิใจเป็นธรรมดา

ความรู้สึกนี้ช่างดีงามเสียจริง

มันทำให้เขาเริ่มมีความคิดอยากจะรับศิษย์เพิ่มอีกสักคนเพื่อเอามาอวด... แค่กๆๆ... เอามาฟูมฟักสั่งสอนต่างหาก

ดวงจันทร์กระจ่างฟ้าแขวนประดับอยู่ท่ามกลางราตรี

เมื่อสัมผัสได้ถึงความคิดของฉู่เทียน ระบบก็ตอบสนองทันที

"เจ้านาย ในเมื่อท่านต้องการ..."

"หยุด!"

ฉู่เทียนหัวเราะร่าพลางเอ่ยขัด

"ถึงความรู้สึกนี้จะฟินก็เถอะ แต่ของรางวัลที่ได้จากการรับศิษย์มันไม่ค่อยดึงดูดใจเท่าไหร่นี่สิ"

"'คัมภีร์จักรพรรดิสังสารวัฏ' ก็ร้ายกาจอยู่หรอก แต่ข้าไม่ได้ใช้นี่นา!"

"ส่วน 'เคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทิน' ข้ายังไม่ได้ดูรายละเอียดระดับขั้นของมัน แต่เดาว่าคงงั้นๆ แหละ วิชาของข้ามีเยอะจนฝึกไม่หวาดไม่ไหวแล้ว"

...ก็งั้นๆ แหละ?

เคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทิน คือสุดยอดวิชากระบี่ระดับจักรพรรดิที่บัญญัติขึ้นโดยจอมจักรพรรดิแห่งวิถีกระบี่เชียวนะ!

เป็นตัวตนที่เหนือล้ำกว่าวิชาระดับอริยะขึ้นไปอีก!

"วิชากระบี่ระดับจักรพรรดิ?"

"ซู้ด..."

"ร้ายกาจขนาดนั้นเลยรึ?"

ฉู่เทียนรีบนำเคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทินออกมาศึกษาอย่างละเอียด แล้วก็ต้องตกตะลึงจนพูดไม่ออก

จักรพรรดิโบราณไท่อี่... บุตรแห่งสวรรค์ผู้บรรลุขอบเขตจักรพรรดิในวิถีกระบี่!

หนึ่งคนหนึ่งกระบี่ ไร้คู่ต่อกรทั่วหล้า!

เคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทินนี้ คือสิ่งที่จักรพรรดิโบราณไท่อี่บัญญัติขึ้นในช่วงบั้นปลายชีวิต

มันรวบรวมแก่นแท้แห่งวิชากระบี่ตั้งแต่สมัยหนุ่มจนถึงวัยชราของเขาเอาไว้!

...ข้านึกว่าท่านจะดูออกเสียอีก ที่แท้ท่านก็แค่เจ้าทึ่มคนหนึ่ง!

เป็นเพราะเช็กอินติดต่อกันมาหลายปี ได้ของดีมาเยอะเกินไปจนตาลายแล้วหรือเปล่า?

ฉู่เทียนรู้สึกขัดเขินเล็กน้อย

เขารีบจดจำเคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทินลงในสมอง ตั้งใจว่ายามว่างจะลองฝึกฝนดูบ้าง เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของตนเอง

ภารกิจรับศิษย์ยังจะทำอยู่ไหม?

ของรางวัลรอบนี้จัดหนักแน่นอน รับรองไม่ด้อยไปกว่ารางวัลเช็กอินครบรอบสิบปีของท่านแน่!

"ไม่ด้อยไปกว่ารางวัลเช็กอินครบรอบสิบปี?"

ฉู่เทียนสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ความยินดีฉายชัดบนใบหน้า

ระบบเช็กอินของเขา ปกติจะเช็กอินเดือนละครั้ง ของรางวัลจากการเช็กอินครบรอบปีล้วนเป็นของดีมีคุณภาพ

ยิ่งเป็นรางวัลครบรอบสิบปี หรือยี่สิบปี ยิ่งเป็นของระดับสุดยอด!

อย่างน้อยที่สุดต้องเป็นสมบัติระดับเหนือกว่าระดับอริยะขึ้นไป!

ตัวอย่างเช่น 'วิชาแขนเสื้อกลืนจักรวาล', 'วิชาวาจาสิทธิ์', 'หญ้าหทัยศักดิ์สิทธิ์บรรพชนมาร', 'ต้นท้อเซียนโบราณ' หรือแม้แต่ศาสตราเทพ 'หอกสังหารเทพจอมมาร'...

ล้วนเป็นของที่ได้จากการเช็กอินครบรอบสิบปีทั้งสิ้น!

หากรางวัลจากการรับศิษย์แต่ละครั้งเทียบเท่ากับรางวัลระดับสิบปี... นั่นมัน... น่ากลัวเกินไปแล้ว!

"งั้นข้าไปรับศิษย์สายในสักร้อยคนก่อนเลย อย่าลืมส่งรางวัลมาให้ข้าด้วยล่ะ"

ฉู่เทียนลุกขึ้นยืน ไหนๆ ผู้สืบทอดตำหนักสราญรมย์ก็มีตัวตนที่แน่นอนแล้ว

ข้อกำหนดเรื่องพรสวรรค์ของศิษย์คนอื่นอาจจะผ่อนปรนลงได้บ้าง

ถ้าถามว่าผ่อนปรนแค่ไหนน่ะรึ?

อืม... จะวิ่งอยู่บนดิน ว่ายอยู่ในน้ำ หรือบินอยู่บนฟ้า ขอแค่มีชีวิตและหายใจได้ก็พอ!

ต่อให้เป็นหมู ฉู่เทียนก็มั่นใจว่าจะปั้นให้เป็น 'หมูอริยะ' ได้

เดี๋ยวก่อน! ท่านคิดว่ารางวัลมันจะได้มาง่ายๆ ขนาดนั้นเลยรึ?

"เจ้ามีเงื่อนไขอะไรอีก?"

ฉู่เทียนขมวดคิ้ว

ในฐานะผู้สืบทอด 'วิถีแห่งมรรคาหินผา' เขาไม่ค่อยเต็มใจจะออกไปเสนอหน้าข้างนอกเท่าไหร่นัก

การมีเงื่อนไขเรื่องพรสวรรค์แปลว่าจะต้องออกเดินทางไปตามหา ซึ่งมันยุ่งยาก

เกิดเผลอไปตบผู้อาวุโสของขุมอำนาจระดับแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเข้าให้ เดี๋ยวจะหาเรื่องใส่ตัวเปล่าๆ

มีสละจึงจะมีได้! วัฏจักรเหตุและผลแห่งฟ้าดิน ท่านบำเพ็ญเพียรมาถึงขั้นนี้แล้ว หลักการแค่นี้ยังไม่เข้าใจอีกรึ?

ฉู่เทียนรู้สึกเหมือนระบบกำลังจะสบถด่าเขาอยู่รอมร่อ จึงจำต้องยอมถอย "ไหนลองว่ามาซิ"

ภารกิจรับศิษย์ เป็นเพียงหนทางหนึ่งที่ช่วยให้เจ้านายได้รับของดีๆ มากขึ้น

หากพึ่งแต่การเช็กอินอย่างเดียว มันจะช้าเกินไป

"เอาล่ะๆ เลิกกล่อมข้าสักที ข้าหัวไวจะตาย"

ติ๊ง! ยืนยันการเปิดใช้งานระบบภารกิจ ประกาศภารกิจรับศิษย์:

[ข้อกำหนดจำนวนศิษย์: 1 คน]

[เงื่อนไข: พรสวรรค์การบำเพ็ญเพียรขั้นต่ำ ระดับอริยะ ขั้นต้น]

[เงื่อนไขพรสวรรค์อื่นๆ: ไม่มี]

[ระยะเวลาภารกิจ: 5 เดือน]

[รางวัลภารกิจ: ชุดของขวัญรับศิษย์ 1 ชุด]

[บทลงโทษหากล้มเหลว: สุ่มลบสมบัติวิญญาณที่โฮสต์ครอบครองหายไป 1 ชิ้น]

".....?"

"ในโลกเหยียนหวงยุคปัจจุบัน พรสวรรค์ระดับอริยะนั้นหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร แม้แต่ขุมอำนาจระดับแดนศักดิ์สิทธิ์ยังกระหายอยากได้คนแบบนี้แทบตาย"

"เจ้ายังจะมาตั้งเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำอีกเรอะ? ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย?"

จะรับศิษย์สักคน ดันเอาขั้นต่ำที่ระดับอริยะ คิดว่าเป็นผักกาดขาวที่มีเกลื่อนตลาดหรือไง?

เพราะยังไม่ถูกค้นพบ มันถึงได้หายากไงเล่า อัจฉริยะระดับท็อปมากมายอาจต้องใช้ชีวิตเป็นปุถุชนไปจนวันตาย

โดยไม่รู้เลยว่าตนเองมีพรสวรรค์การบำเพ็ญเพียรระดับปีศาจซ่อนอยู่

"ที่พูดมามันก็ถูก..."

รางวัลระดับเดียวกับเช็กอินสิบปีเชียวนะ...

ระบบเปรยขึ้นมาลอยๆ อย่างไม่ใส่ใจ

แต่มันทำเอาฉู่เทียนใจเต้นคันยุบยิบไปหมด

"อย่างน้อยก็มีเวลาห้าเดือน น่าจะเพียงพออยู่!"

ฉู่เทียนปลอบใจตัวเอง เพื่อรางวัลระดับท็อป ก็ต้องคิดเข้าข้างตัวเองแบบนี้แหละ!

......

รุ่งสาง

สือฮ่าวตื่นขึ้นจากการเข้าฌานในที่สุด

กลิ่นอายทั่วร่างสงบนิ่ง ลึกซึ้ง ดูไม่ออกว่ามีความพิเศษอันใด

แต่ผู้ที่มีตาแหลมคมย่อมดูออกว่า ภายในกายของเขาคล้ายซุกซ่อนภูเขาไฟเอาไว้ลูกหนึ่ง

หากปะทุขึ้นมาเมื่อใด ฟ้าดินคงถล่มทลาย!

ระดับพลังของเขาบรรลุถึง ขอบเขตฐานแก่นทองคำ ขั้นสอง แล้ว!

ใช้เวลาเพียงแค่วันเดียวกับอีกหนึ่งคืนเท่านั้น!

ฉู่เทียนเดินออกมาจากถ้ำที่พักฝึกตน รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้า พลางชี้ไปที่ ต้นท้อเซียนโบราณ

"หิวแล้วล่ะสิ ต้นผลไม้นั่น ถ้าอยากกินก็เด็ดกินสักลูก"

"ดีต่อสุขภาพ ช่วยให้อายุยืน"

"ท่านอาจารย์"

สือฮ่าวเผยสีหน้ายินดี รีบก้าวเข้าไปหา "ข้าบรรลุขอบเขตฐานแก่นทองคำ ขั้นสองแล้วขอรับ!"

"ดีมาก ดีมาก เก่งกว่าอาจารย์ตอนหนุ่มๆ เยอะเลย"

ฉู่เทียนกวาดตามองระดับพลังของเขาปราดเดียวก็รู้สึกพอใจมาก

จากการประเมินของเขา สือฮ่าวในระดับฐานแก่นทองคำ ขั้นสอง

น่าจะสามารถต่อกรกับอัจฉริยะระดับฐานแก่นทองคำ ขั้นสี่ ได้อย่างสบาย!

แน่นอน นี่เทียบกับอัจฉริยะทั่วไป

แต่สำหรับระดับยอดอัจฉริยะหรือระดับท็อป การจะข้ามขั้นท้าประลองนั้นยากยิ่ง

เพราะคนเหล่านั้นล้วนเป็นแกนหลักของสำนัก ฝึกฝนวิชาระดับสูง พลังการต่อสู้ย่อมอยู่ในระดับแนวหน้าเช่นกัน

การจะข้ามระดับไปเอาชนะได้ง่ายๆ ย่อมขัดต่อกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์

"อาจารย์มี 'เคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทิน' อยู่เล่มหนึ่ง ก็แค่ของธรรมดาๆ เจ้าเอาไปฝึกเล่นๆ ฆ่าเวลาแล้วกัน"

ฉู่เทียนหยิบเคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทินออกมา แล้วยื่นส่งให้สือฮ่าว

"เคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทิน!"

สือฮ่าวกุมเคล็ดวิชาไว้แน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความหลงใหล

เขารู้ดีว่า คำว่า 'ธรรมดา' ของท่านอาจารย์ผู้นี้... ย่อมไม่มีทางธรรมดาอย่างแน่นอน!