ตอนที่ 9 โลหิตแก่นแท้จักรพรรดิ! คัมภีร์จักรพรรดิสังสารวัฏ!
ตอนที่ 9 โลหิตแก่นแท้จักรพรรดิ! คัมภีร์จักรพรรดิสังสารวัฏ!
"ท่านอาจารย์ ท่านดูอะไรอยู่หรือขอรับ?" สือฮ่าวสังเกตเห็นว่าจู่ๆ ผู้เป็นอาจารย์ก็หยุดชะงักอยู่กลางอากาศ แล้วหันหน้ามองไปยังทิศทางของนิกายเต้าเหมี่ยวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"ไม่มีอะไร ก็แค่คนไม่เจียมตัวกำลังเล่นกับไฟ ข้าเลยช่วยดับไฟให้สักหน่อย" ฉู่เทียนเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจ
แท้จริงแล้วชายชราผู้นั้นยังไม่ตาย เมื่อครู่เป็นเพียงบทเรียนเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉู่เทียนสั่งสอนไปเท่านั้น
นิกายเต้าเหมี่ยวกับเขามารศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้มีความแค้นฝังลึกต่อกัน หากลงมือสังหารทิ้งไป เกิดมียอดฝีมือของนิกายเต้าเหมี่ยวสืบสาวราวเรื่องจนรู้ความจริง ก็รังแต่จะนำความวุ่นวายมาสู่เขามารศักดิ์สิทธิ์เปล่าๆ
ไม่ใช่ว่าเขากลัวนิกายเต้าเหมี่ยว แต่เขามารศักดิ์สิทธิ์ยึดถือคติ 'ทางใครทางมัน' มาโดยตลอด อะไรที่เลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยง ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่ล้ำเส้นจนเกินไป เขาก็ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นล้างบางให้สิ้นซาก
ฉู่เทียนที่เติบโตมาในเขามารศักดิ์สิทธิ์ย่อมมีความคิดเช่นนี้ ชายชรานั่นแค่คิดจะลอบทำนายตัวตนของเขา แต่ไม่สำเร็จ การสั่งสอนให้รู้ฤทธิ์เดชเพียงเท่านี้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว
อีกอย่าง ผลลัพธ์แบบนี้ดีกว่าการฆ่าทิ้งเสียอีก เจอความน่าสะพรึงกลัวเข้าไปขนาดนี้ อีกฝ่ายคงไม่กล้าสืบสาวหาความเรื่องการตายของอาวุโสเหลียงอีกแน่ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มาล่วงเกินเขา
...
ณ แดนบรรพชน นิกายเต้าเหมี่ยว
เศษเนื้อและชิ้นส่วนศพของชายชราค่อยๆ รวมตัวกัน กลับคืนสู่ร่างมนุษย์ ทว่าลมปราณและเลือดลมเสียหายหนัก อายุขัยหดหายไปมหาศาล ดูแก่ชราลงไปถนัดตา
"เป็นยอดฝีมือลึกลับที่น่ากลัวมาก เกรงว่าจะไม่ใช่คนของสามนิกายใหญ่พวกเรา!"
สามนิกายใหญ่ที่ว่า คือ นิกายเต้าเหมี่ยว, เขามารศักดิ์สิทธิ์ และนิกายเสวียนโยว พวกเขาขับเคี่ยวกันมานานปี ต่างรู้ตื้นลึกหนาบางของกันและกันดี ยอดฝีมือระดับนี้ ไม่มีทางที่สามนิกายจะฟูมฟักขึ้นมาได้ น่าจะเป็นตัวตนจากขุมพลังระดับ 'แดนศักดิ์สิทธิ์' เสียมากกว่า!
ระดับชั้นที่สูงส่งปานนั้น พวกเราไปตอแยด้วยไม่ไหวหรอก! ชีวิตของอาวุโสคนเดียว ไม่คุ้มที่จะเอาความอยู่รอดของนิกายไปเสี่ยงแตกหักกับแดนศักดิ์สิทธิ์!
มหาอาวุโสนิกายเต้าเหมี่ยวสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อครู่เขาเองก็ตกใจแทบสิ้นสติ จึงพยักหน้าเห็นด้วย "จริงขอรับท่านบรรพชน ข้าเห็นว่าเรื่องนี้ปล่อยไปเถอะ! ถึงสืบรู้ตัวคนทำไป ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี!"
ชายชราพยักหน้า "ยอดฝีมือจากแดนศักดิ์สิทธิ์ลงมือสังหารอาวุโสเหลียง ย่อมต้องมีเหตุผล หากเป็นเพราะฝ่ายเราทำผิด พวกเราก็ทำได้แค่กลืนเลือดลงคอ"
"ท่านบรรพชน ท่านพอจะทำนายเหตุการณ์ตอนที่อาวุโสเหลียงถูกสังหารได้อีกหรือไม่ขอรับ? แล้วในที่แห่งนั้น นอกจากผู้อาวุโสท่านนั้นแล้ว ยังมีคนอื่นอยู่อีกไหม?"
"เรื่องนี้ทำนายไม่ยาก เมื่อครู่ข้าคำนวณในใจออกมาแล้ว"
"เกิดเหตุทะเลาะวิวาทระหว่างศิษย์จนมีการลงไม้ลงมือ และมีคนตายเกิดขึ้น อาวุโสเหลียงผ่านไปพอดี จึงคิดจะลงโทษศิษย์ที่ฆ่าคน แต่แล้วผู้อาวุโสท่านนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นเพื่อปกป้องศิษย์คนนั้น"
"อาวุโสเหลียงใช้วาจาล่วงเกินอีกฝ่าย แถมยังคิดจะเอาชื่อนิกายเต้าเหมี่ยวไปข่มขู่เขาอีก!"
พอมหาอาวุโสได้ฟัง ก็โกรธจนตัวสั่นเทิ้ม "ไอ้เจ้าโง่นี่ มีตาหามีแววไม่! เกือบจะทำให้นิกายเต้าเหมี่ยวล่มสลายแล้วไหมล่ะ ตายไปก็สมควรแล้ว!"
......
ฉู่เทียนพาสือฮ่าวเหาะเหินเดินอากาศ ทะยานผ่านหมู่เมฆ เดิมทีฉู่เทียนตั้งใจจะใช้วิชาข้ามมิติเพื่อความรวดเร็ว แต่สือฮ่าวบอกว่าอยากลองสัมผัสประสบการณ์การบินดูบ้าง ฉู่เทียนจึงตามใจศิษย์ หิ้วปีกเขาบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ให้ได้ลิ้มรสชาติของการเหยียบเมฆชมจันทร์
"จริงสิ เดือนนี้ข้ายังไม่ได้เช็กอินเลยนี่นา มัวแต่ยุ่งเรื่องรับศิษย์จนลืมไปซะสนิท!"
"ระบบ เริ่มการเช็กอิน!"
[ติ๊ง! เช็กอินสำเร็จ] [รางวัลเช็กอิน: โลหิตแก่นแท้จักรพรรดิ 3 หยด]
"รางวัลระดับท็อปอีกแล้วเหรอเนี่ย!" ฉู่เทียนสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ไม่มีเวลาจะอธิบายอะไรทั้งสิ้น เขารีบใช้วิชา 'แขนเสื้อกลืนจักรวาล' กวาดเก็บสือฮ่าวเข้าไปในแขนเสื้อทันที
ขืนปล่อยโลหิตจักรพรรดิออกมา สือฮ่าวได้ถูกบดขยี้เป็นผุยผงแน่!
ครืนนนน....!
ทันทีที่โลหิตสีทองสามหยดปรากฏขึ้น กฎเกณฑ์แห่งวิถีจักรพรรดิก็แผ่ปกคลุมทั่วฟ้าดินในพริบตา มหาเต๋าสั่นสะเทือน สรรพวิชาสยบยอม แสงแห่งธรรมสาดส่องลงมาจากฟากฟ้า
นี่คือโลหิตจักรพรรดิ! เพียงหยดเดียว ก็สามารถสังหารระดับ 'กึ่งจักรพรรดิ' ได้ในพริบตา! เพียงหยดเดียว ก็สามารถบดขยี้อาณาเขตดวงดาวให้แหลกเป็นจุณ!
"โลกในแขนเสื้อ!" ฉู่เทียนสีหน้าเรียบเฉย อยู่ใกล้ขนาดนี้ ต่อให้เป็นตัวเขาเองก็ยังยากจะต้านทานแรงกดดันจากกฎเกณฑ์แห่งจักรพรรดิ! หากเป็นคนอื่น มายืนในระยะประชิดเช่นนี้ คงถูกบดขยี้กลายเป็นเถ้าธุลีไปนานแล้ว!
เขาคิดจะใช้วิชามิติ เก็บโลหิตจักรพรรดิเข้าสู่ 'มิติถ้ำสวรรค์' แต่กลับทำไม่ได้เลย!
โลหิตจักรพรรดิ คือเลือดของระดับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ย่อมมีสถานะแห่งความเป็นเทพ กฎเกณฑ์จักรพรรดิโบกสะบัด ไม่สามารถเก็บเข้าสู่มิติถ้ำสวรรค์ได้
"จะไม่เตรียมขวดมาให้ข้าหน่อยหรือไง?" ฉู่เทียนบ่นอุบ
สิ้นเสียง ขวดหยกโบราณใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้น ดูดเก็บโลหิตจักรพรรดิทั้งสามหยดเข้าไป ท้องฟ้าและผืนดินจึงกลับคืนสู่ความสงบเงียบงันอีกครั้ง ฉู่เทียนเก็บกลิ่นอายพลัง แล้วนำขวดหยกโบราณเก็บเข้าสู่มิติถ้ำสวรรค์
"คราวหน้าคราวหลังหัดรู้งานหน่อย อย่าให้ต้องด่า!"
......
"จะว่าไป รับศิษย์ก็รับแล้ว รางวัลล่ะ? ไหนบอกว่ามีภารกิจรับศิษย์ไง? ข้าทำสำเร็จแล้ว รางวัลอยู่ไหน?"
[ติ๊ง! ภารกิจรับศิษย์เสร็จสิ้น กำลังแจกจ่ายรางวัล] [ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ 'คัมภีร์จักรพรรดิสังสารวัฏ' และ 'เคล็ดกระบี่ลึกล้ำไร้มลทิน' หนึ่งชุด]
"คัมภีร์จักรพรรดิสังสารวัฏ?" ฉู่เทียนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ
ผู้ที่สามารถขนานนามว่า 'จักรพรรดิ' ได้ ตั้งแต่โบราณกาลมามีเพียงไม่กี่คน! ล้วนแต่เป็นชื่อเสียงที่ได้มาจากการต่อสู้ฝ่าฟัน! สถานะในโลกหล้าเปรียบดั่งยอดพีระมิด!
คัมภีร์จักรพรรดิสังสารวัฏ และ เคล็ดกระบี่ไท่ชิงเสวียน ปรากฏขึ้นในมือ ฉู่เทียนเก็บ เคล็ดกระบี่ไท่ชิงเสวียน ลงไปก่อน ตอนนี้วิชาและเคล็ดวิชาที่เขามีก็เพียงพอแล้ว เขายังไม่อยากฝึกฝนอะไรเพิ่มเติม
"นึกไม่ถึงว่าจะเป็นวิชาเฉพาะของกายาศักดิ์สิทธิ์สังสารวัฏ! คัมภีร์จักรพรรดิเล่มนี้ ถูกบัญญัติขึ้นโดยผู้มีกายาศักดิ์สิทธิ์สังสารวัฏที่บรรลุถึงระดับจักรพรรดิ!" ฉู่เทียนรู้สึกเหลือเชื่อ!
"สามารถมอบคัมภีร์เล่มนี้ให้สือฮ่าวฝึกฝนได้ นี่น่าจะเป็นวิชาที่เหมาะสมกับเขาที่สุดแล้ว!"
ฉู่เทียนสะบัดแขน ปล่อยสือฮ่าวออกมา สือฮ่าวยืนทำหน้างงงวย มองฉู่เทียนด้วยความสงสัย "ท่านอาจารย์ เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ?"
"ไม่มีอะไร กลับตำหนักกันเถอะ" ฉู่เทียนไม่ได้อธิบายอะไรมากความ พาตัวสือฮ่าวเหาะมุ่งหน้ากลับไปยังเขามารศักดิ์สิทธิ์ต่อไป…