บทที่ 730 พี่น้องที่ดี (ฟรี)

บทที่ 730 พี่น้องที่ดี

โครงการรีสอร์ทอวิ๋นซีหุบเขา, ห้องสวีทวิลล่าเย่ว์เจี้ยน

แสงแดดยามเช้าในฤดูหนาวส่องผ่านช่องของม่าน เข้ามาในห้องเป็นจุดแสงสว่าง

เหยาหลิงหลิงลืมตาขึ้นมาท่ามกลางกลิ่นหอมกรุ่นอันอ่อนนุ่ม

ร่างกายราวกับถูกรถบดถนนทับซ้ำแล้วซ้ำเล่า อ่อนระทวยจนไม่มีแรงแม้แต่น้อย

ในหัวของเธอตอนแรกก็ขาวโพลนไปหมด

จากนั้น ภาพที่บ้าคลั่งเมื่อคืนวานนี้ ก็พรั่งพรูเข้ามาในหัวอย่างควบคุมไม่ได้ ราวกับน้ำท่วมที่เขื่อนแตก

กระแสความร้อนสายหนึ่งพุ่งจากกระดูกก้นกบตรงไปยังยอดศีรษะ

ใบหน้าของเหยาหลิงหลิงแดงก่ำขึ้นมาทันที ส่งเสียงครางอย่างอับอาย

เธอซบหัวของตัวเองลงในหมอนที่ยังคงหลงเหลือกลิ่นอายของเขาอยู่โดยตรง

[จบแล้ว จบแล้ว...ไม่มีหน้าไปเจอใครแล้ว...]

[ฉัน...ฉันถึงกับ...ได้นอนกับรุ่นพี่จริงๆ!!!]

[และ...และฉันยังจงใจขนาดนั้น....]

เหยาหลิงหลิงห่อตัวอยู่ในผ้าห่ม เหมือนกับหนอนผีเสื้อที่กลิ้งไปมาบนเตียง เป็นครั้งคราวก็จะส่งเสียงครางเบาๆ อย่างเขินอาย

หลังจากทำตัวเป็น ‘เต่าหัวหด’ แบบหลอกตัวเองอยู่หลายนาที

เธอพลันลุกขึ้นนั่งจากเตียง ใบหน้ากลับมามีรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยพลังงานอีกครั้ง

เมื่อความรู้สึกอับอายในตอนแรกค่อยๆ จางหายไป ความรู้สึกหวานชื่นและยินดีที่รุนแรงยิ่งขึ้น ราวกับฟองอากาศที่ผุดขึ้นมาไม่หยุด ก็เริ่มเข้าครอบงำในใจของเธอ

ช่างมันเถอะ! อย่างน้อย ในที่สุดก็ได้เดินมาถึงจุดนี้กับเทพบุตรในดวงใจแล้ว

ระหว่างเธอกับเขา ได้มีความผูกพันที่ใกล้ชิดที่สุดแล้ว

มีความสุขเกินไปแล้ว

แต่จะว่าไปแล้ว รุ่นพี่เก่งจริงๆ เลยนะ!

คือนิสัยที่ไม่ดีเรื่องตีก้นนี่ มันน่าอายเกินไปหน่อย

แต่ว่า...เรื่องเมื่อคืนวานนี้ตกลงแล้วจะนับว่าเป็นอะไรดีนะ

เป็นประสบการณ์ขั้นสุดยอดของเดท ‘คู่รักหนึ่งวัน’ เหรอ หรือว่า...เป็นอย่างอื่น

แล้ว...รุ่นพี่มองเธออย่างไรกันแน่นะ

ระหว่างพวกเขา จะต้องอยู่ด้วยกันอย่างไรต่อไป

จะถอยกลับไปอยู่ในระยะปลอดภัยของรุ่นพี่กับรุ่นน้อง แกล้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ

ความคิดที่วุ่นวายเหมือนเกล็ดหิมะที่ปลิวว่อนอยู่ในหัวของเธอ

“เอาน่า! เอาน่า! หลิงหลิงคนหน้าไม่อาย!”

พื้นฐานนิสัยของเธออย่างไรเสียก็คือความสดใสและมองโลกในแง่ดี

นี่ก็เป็นข้อดีที่ใหญ่ที่สุดของเธอจริงๆ

ดูออกเลยว่า รุ่นพี่ชอบมากจริงๆ

ในขณะนั้นเอง ‘คลิก’ เสียงดังขึ้น

ประตูห้องนอนถูกเปิดออกจากข้างนอกเบาๆ

เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยดังขึ้น ร่างที่หล่อเหลาสูงโปร่งของถังซ่งปรากฏขึ้นที่ประตู

เขาน่าจะเพิ่งจะออกกำลังกายเสร็จแล้วก็อาบน้ำอีกครั้ง บนตัวสะอาดสะอ้าน หล่อเหลาเป็นพิเศษ

สายตาประสานกัน

สายตาของถังซ่งก็เลื่อนลงไปเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว มุมปากยกขึ้น

อันที่จริงระหว่างคัพ A ก็มีความแตกต่างกันอยู่

รุ่นน้องเป็นแบบคัพ A มาตรฐาน ความแตกต่างของรอบอกบนกับล่างอยู่ที่ประมาณ 8 เซนติเมตร มีส่วนโค้งที่เล็กและชัดเจน

ถ้าหากเหมือนเมื่อคืนวานนี้ บีบเล็กน้อย ก็สามารถสร้างผลงานได้

แน่นอน สำหรับถังซ่งที่เห็นมาเยอะแล้ว ทิวทัศน์ที่เป็นเอกลักษณ์นี้ ก็มีความรู้สึกสดใหม่มาก

รอยยิ้มบนใบหน้าของเหยาหลิงหลิงแข็งค้างไป จากนั้นก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมา ห่อหุ้มไหล่ของตัวเอง และยังซ่อนหน้าอกเล็กๆ ของตัวเองไว้มิดชิดอีกด้วย

ทำทั้งหมดนี้เสร็จแล้ว เธอถึงได้รู้สึกอายน้อยลงหน่อย

“รุ่น...รุ่นพี่...อรุณสวัสดิ์ค่ะ...”

เมื่อเห็นปฏิกิริยาที่น่ารักของเธอ ถังซ่งก็หัวเราะ ‘พรืด’ ออกมา

ใบหน้าของเหยาหลิงหลิงค่อยๆ แดงก่ำ จากนั้นก็หยิบหมอนข้างๆ โยนไป แล้วตะโกนทั้งอายทั้งโกรธ

“นี่ๆๆ คนลำบากอย่าซ้ำเติมสิ ก็แค่หน้าอกเล็กเองนี่นา?! จำเป็นต้องหัวเราะดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ?!”

หมอนนุ่มๆ กระแทกเข้ากับหน้าอกของถังซ่ง ไม่มีแรงอะไรเลย กลับยิ่งเหมือนกับการออดอ้อนมากกว่า

“ฉันไม่ได้หัวเราะว่าเธอหน้าอกเล็กนะ น่ารักดีออก”

เหยาหลิงหลิงก้มหน้าลง ถูกถังซ่งชมจนทำอะไรไม่ถูก

ถังซ่งจับหมอนไว้ในมือ แล้วก็นั่งลงที่ขอบเตียงโดยตรง

ที่นอนก็ยุบลงเล็กน้อย

กลิ่นอายที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาที่ผสมผสานระหว่างไอเย็นยามเช้ากับฮอร์โมนเพศชาย ก็ตามมาด้วย

ทำให้หัวใจของเหยาหลิงหลิงเต้นแรงขึ้นมาทันที

มองใบหน้าที่หล่อเหลาไร้ที่ติของถังซ่ง และเส้นกล้ามเนื้อที่วับๆ แวมๆ ค่อนข้างจะคอแห้งผาก

ช่างเป็นจิ้งจอกเจ้าเสน่ห์จริงๆ!

ก่อนหน้านี้ไม่มีการสัมผัสที่ใกล้ชิดขนาดนี้ก็ยังไม่รู้สึกอะไร

ตอนนี้เธอได้สัมผัสกับเสน่ห์ของเขาโดยตรงแล้ว

ในขณะนั้นเอง ผ้าห่มก็ถูกเปิดออกเป็นรอยแยกเล็กน้อย มือที่เย็นเล็กน้อยก็สอดเข้ามา

ใบหน้าของเหยาหลิงหลิงชะงักไป เธอถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

ถังซ่งถอนหายใจเบาๆ หรี่ตาลงเล็กน้อย มองปฏิกิริยาที่น่าสนใจของรุ่นน้อง

...

ช่วงเช้า ทั้งสองคนก็เล่นอย่างบ้าคลั่งในรีสอร์ทอีกพักใหญ่

ในห้อง KTV ก็ตะโกนร้องเพลงร็อกจนสุดเสียง ในห้องเกมก็เพื่อแย่ง ‘สถิติคะแนนสูงสุด’ ก็ไม่ยอมแพ้กัน ถึงขนาดที่ยังไปสัมผัสประสบการณ์การสำรวจถ้ำอีกด้วย...

ตอนเที่ยง เหยาหลิงหลิงก็ลากถังซ่งมายังร้านอาหารฝรั่งเศสระดับสูงสุดของรีสอร์ท

สั่งชุดคู่รักที่เต็มไปด้วยพิธีรีตอง

เวลา ผ่านไปในเสียงหัวเราะที่ไม่รู้ตัว

ค่อยๆ มาถึงช่วงบ่าย

เมื่อทั้งสองคนกลับมาถึงวิลล่า ‘เย่ว์เจี้ยน’ ที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าไผ่อีกครั้ง

แสงแดดอุ่นในฤดูหนาวก็คล้อยต่ำลงแล้ว ทอดเงายาวๆ ลงบนพื้นหิมะ

การเดินทางไปออนเซ็นที่ราวกับความฝันครั้งนี้ ก็เข้าสู่ช่วงท้ายอย่างเป็นทางการแล้ว

ถังซ่งก่อนอื่นก็จัดการอีเมลงานด่วนสองสามฉบับที่บริษัทส่งมา แล้วถึงได้เก็บของของตัวเองให้เรียบร้อย

ถือกระเป๋า เดินออกจากห้องนอนชั้นล่าง

ขึ้นไปที่ชั้นสอง ประตูห้องของรุ่นน้องก็เปิดกว้างอยู่

ห้องถูกเธอจัดเก็บอย่างสะอาดสะอ้าน เตียงนอนก็จัดเรียบร้อยไม่มีที่ติ แม้แต่ชายผ้าห่มก็ยังยัดไว้อย่างเรียบร้อย มองไม่เห็นร่องรอยการ ‘ต่อสู้’ เมื่อคืนวานนี้เลย

เธอเปลี่ยนเป็นชุดลำลองที่เรียบง่ายและขับเน้นรูปร่างที่เธอใส่มาเมื่อวานนี้แล้ว

ในตอนนี้ เธอกำลังหันหลังให้ประตู ก้มตัวลง กำลังยัดเครื่องสำอางสองสามชิ้นสุดท้ายเข้าไปในกระเป๋าเป้สะพายหลังอย่างระมัดระวัง

เอวที่บางจนแทบจะจับได้ด้วยมือเดียว กับบั้นท้ายที่กลมกลึงที่ถูกห่อหุ้มด้วยกางเกงยีนส์ด้านล่าง ก่อให้เกิดรูปร่าง ‘นาฬิกาทราย’ ที่สมบูรณ์แบบและเกินจริงอย่างยิ่ง

หลังจากที่ได้สัมผัสกับความบ้าคลั่งเมื่อคืนวานนี้แล้ว ถังซ่งก็ยิ่งสามารถสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งถึงความยอดเยี่ยมของกายศักดิ์สิทธิ์แห่งการออกกำลังกายโดยกำเนิดของรุ่นน้อง

ในใจก็อดที่จะร้อนผ่าวขึ้นมาอีกไม่ได้

แต่เพราะอย่างไรเสียก็เป็นครั้งแรกของอีกฝ่าย อย่างไรเสียก็ต้องมีความยับยั้งชั่งใจบ้าง

ดูเหมือนจะไดัยินเสียงเคลื่อนไหวที่ประตู เหยาหลิงหลิงก็หันกลับมา

คิ้วตาเบิกบานยิ้ม

“รุ่นพี่! หนูเก็บของเสร็จแล้ว! เรา...ถึงเวลาต้องไปแล้วใช่ไหมคะ”

ในน้ำเสียงของเธอ แฝงไปด้วยความผิดหวังที่ตัวเองก็ไม่ทันสังเกต

ถังซ่งเดินเข้าไป แล้วถามด้วยน้ำเสียงกึ่งเล่นกึ่งจริงจัง

“ขอถามหน่อยค่ะรุ่นน้องหลิงหลิง สำหรับการแสดงของ ‘แฟนหนึ่งวัน’ คนนี้พอใจไหมคะ ถ้าให้คะแนน จะให้ห้าดาวได้ไหมคะ คำแนะนำที่เป็นมิตร รีวิวดีๆ มีเงินคืนนะคะ”

เหยาหลิงหลิงได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป จากนั้นก็ทำท่าทางจริงจัง สองแขนกอดอก แล้วสำรวจเขาขึ้นๆ ลงๆ

แล้วก็เลียนแบบน้ำเสียงของบล็อกเกอร์รีวิวอาหาร ประเมินอย่างจริงจัง

“อืม...หน้าตา รูปร่าง ทัศนคติการบริการดีมาก เทคนิคการนวดสุดยอด ความสามารถในธุรกิจหลัก...เอิ่ม...”

คำพูดของเธอพูดถึงตรงนี้ ก็เข้าไปใกล้ขึ้นอีกหน่อย แล้วพูดอย่างซุกซน

“อันนี้เราไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เพราะอย่างไรเสียก็แค่ครั้งเดียว ข้อมูลน้อยเกินไป ประเมินได้ไม่ดี คิกๆ”

คิ้วตาของถังซ่งเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ยื่นมือไปตบเบาๆ ที่ด้านหลังของเธอทีหนึ่ง ความยืดหยุ่นที่เต็มไปด้วยพลังระเบิดก็พุ่งเข้ามา

“งั้นจะ ‘ตรวจสอบ’ อีกครั้งไหม”

“อ๊า! รุ่นพี่นายเลวจัง!”

รุ่นน้องที่บริสุทธิ์ก็ปิดก้น ใบหน้าก็แดงขึ้นมาอีกครั้ง

จากนั้น เธอก็ยื่นมือออกไป แล้วพูดอย่างมีเหตุผล

“จริงสิ! ‘เงินคืน’ ล่ะคะ”

ถังซ่งกระพริบตา

“ไว้วันหลังค่อยให้นะ”

“หึๆๆ จะเบี้ยวเหรอ”

“เป็นไปไม่ได้หรอก”

ท่ามกลางการหยอกล้อและทะเลาะกัน ความเศร้าโศกของการจากลาเมื่อครู่นี้ ก็ถูกชะล้างไปในทันที

...