บทที่ 670  แสงจันทร์สีขาวที่เริ่ม ‘เข้าสู่ด้านมืด’ (ฟรี)

บทที่ 670  แสงจันทร์สีขาวที่เริ่ม ‘เข้าสู่ด้านมืด’

ตึกอวิ๋นซี, บริษัทซ่งเหม่ย ฟู้ดส์ ห้องทำงานรองประธาน

“ก้าวแรกของการสร้างแบรนด์ของเราสำเร็จแล้ว ต่อไป การตลาดคือสิ่งที่สำคัญที่สุด”

“หัวใจหลักของจื้อเลี่ยน ฟิวเจอร์คือ AI บวกกับการตลาดอีคอมเมิร์ซ ฉันอยากให้คุณเป็นผู้รับผิดชอบ จัดตั้งแผนกการตลาด AI ขึ้นมาโดยเฉพาะ เพื่อรับผิดชอบการประสานงานด้านเทคนิคและธุรกิจกับพวกเขาโดยตรง”

ถังซ่งเอนกายพิงโซฟาที่นุ่มนวล สายตามองไปยังเกาเมิ่งถิงที่เพิ่งกลับมาจากหัวชาง แอพพาเรลด้วยแววตาที่สดใส

น้ำเสียงของเขาสุขุมและชัดเจน

เกาเมิ่งถิงตั้งใจฟัง พยักหน้าเบาๆ เป็นครั้งคราว

เมื่อคุยหัวข้อนี้จบ

บนใบหน้าที่อ่อนหวานของเธอปรากฏความรู้สึกซาบซึ้งอย่างสุดซึ้ง

“รู้สึก... เหมือนไม่จริงเลยนะ ในเวลาสั้นๆ แค่นี้ เรากลับมาถึงจุดนี้ได้จริงๆ คาดว่าอย่างช้าที่สุดภายใน 4 วัน เราก็จะบรรลุเป้าหมายเล็กๆ ที่ยอดขายทะลุร้อยล้านต่อเดือนได้แล้ว”

เธอเน้นคำว่า “เป้าหมายเล็กๆ” สามคำอย่างแผ่วเบาและช้าๆ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความหยอกล้อ แต่ในแววตากลับส่องประกายด้วยความทึ่ง

ตอนแรก ตอนที่ถังซ่งเสนอเรื่องการสร้างแบรนด์ และตั้งเป้าหมาย ‘ยอดขายต่อเดือนเกินร้อยล้าน’ ซึ่งในสายตาของเธอแทบจะเป็นเรื่องเพ้อฝัน เธอก็ไม่เข้าใจจริงๆ

แต่ไม่คิดว่า ทั้งหมดนี้จะสำเร็จได้เร็วขนาดนี้ และยังยิ่งใหญ่และราบรื่นกว่าที่เธอจินตนาการไว้มาก

เมื่อมองย้อนกลับไปในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา ราวกับเป็นเพียงชั่วพริบตา ซ่งเหม่ย ฟู้ดส์ก็ได้เติบโตจากบริษัทสตาร์ทอัพที่มีทุนจดทะเบียนเพียง 1 ล้านหยวน กลายเป็นบริษัทระดับแนวหน้าของอุตสาหกรรมในปัจจุบัน

“ถ้าอย่างนั้น... จะฉลองด้วยการกอดอีกสักครั้งไหม?” ถังซ่งยิ้มพูด สายตามองดูหุ้นส่วนตรงหน้าด้วยความชื่นชม

เธอไขว่ห้าง นั่งอยู่อย่างสง่างาม ผมยาวสีน้ำตาลที่นุ่มสลวยสยายอยู่บนไหล่

เสื้อถักแขนสั้นสีเทา, กระโปรงสั้นรัดรูปผ้าลายสก็อต, ถุงน่องสีเนื้อ

เผยให้เห็นรูปร่างที่สมส่วนและสง่างามของเธออย่างเต็มที่

สิ่งที่น่ากล่าวถึงคือ ด้วยความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในหน้าที่การงานและความหวานชื่นในความรัก เกาเมิ่งถิงในปัจจุบันจึงแผ่ซ่านเสน่ห์ความเป็นผู้หญิงที่เย้ายวนออกมาจากภายในสู่ภายนอก

มีเสน่ห์มากจริงๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา เกาเมิ่งถิงก็ยิ้มออกมา

ลุกขึ้นยืนอย่างเต็มใจ กางแขนออก สายตาเป็นประกาย พูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยรอยยิ้ม

“มาสิคะ หุ้นส่วนที่รักของฉัน”

ถังซ่งเดินเข้าไป กอดเธอไว้ในอ้อมแขน

ร่างกายสัมผัสกันเป็นบริเวณกว้าง กลิ่นหอมสดชื่นโชยมาปะทะจมูก

เกาเมิ่งถิงสูดหายใจเข้าลึกๆ เงยหน้าขึ้นมองดวงตาของถังซ่ง แล้วพูดว่า: “จริงสิ มีเรื่องหนึ่งยังไม่ได้บอกคุณเลย ฉันจะย้ายบ้านแล้วล่ะ ครั้งนี้... จะแยกกันอยู่กับชิวชิวแล้วนะ หึหึ ถึงตอนนั้นคุณมาหาฉัน ก็จะไม่ได้ดูสาวอกโตแล้วนะ จะผิดหวังไหม?”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ถังซ่งก็ชะงักไปเล็กน้อย

แล้วยิ้ม: “ไม่เป็นไร อยู่บริษัทก็เห็นได้ตลอดนี่นา”

“หึหึ เจ้าคนลามกจริงๆ” เกาเมิ่งถิงถลึงตาใส่เขา แล้วยื่นมือไปหยิกหลังเขาเบาๆ

เมื่อมองดวงตาของหุ้นส่วน ถังซ่งก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างอย่างเฉียบแหลม

ก็จริง ด้วยความคิดและความฉลาดทางอารมณ์ของเกาเมิ่งถิง น่าจะสังเกตเห็นมานานแล้ว

ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดเล็กน้อย

คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: “หาบ้านได้หรือยัง?”

“ยังเลยค่ะ ช่วงนี้ยุ่งมาก รอส่งของล็อต 11.11 ทั้งหมดเสร็จก่อน แล้วค่อยไปหาดูดีๆ”

“เอาอย่างนี้ ฉันช่วยหาให้”

“เอ่อ... ก็ได้ค่ะ งั้นก็ฝากท่านประธานถังแล้วกันนะคะ เอาล่ะ ปล่อยได้แล้ว” เกาเมิ่งถิงขยับตัวเล็กน้อย

ทว่า ถังซ่งกลับยังไม่ปล่อย

มือใหญ่ที่อบอุ่นลูบไล้ไปตามเอว ค่อยๆ เลื่อนลงไปด้านล่าง ลูบคลำเบาๆ

หัวใจของเกาเมิ่งถิงเต้นแรง ร่างกายเริ่มอ่อนระทวย

ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นจากเอวและสะโพกไปทั่วร่างกายในทันที

ตอนนี้เธอผ่านประสบการณ์มาแล้ว ประกอบกับร่างกายที่ไวต่อความรู้สึกอย่างยิ่ง เพียงแค่สัมผัสเล็กน้อยก็ทนไม่ไหวแล้ว

“นี่... คุณทำอะไร... อย่าซนสิ นี่มันห้องทำงานนะ”

ถังซ่งยิ้ม ก้มลงมองดวงตาของเธอ “ไปอยู่ในห้องพักข้างในสักพักไหม?”

ห้องทำงานรองประธานของเกาเมิ่งถิงนี้ มีห้องเล็กๆ ส่วนตัวอยู่ข้างใน กระทั่งยังมีเตียงเดี่ยวสำหรับพักกลางวันด้วย

“ไม่เอา...” เกาเมิ่งถิงปฏิเสธหน้าแดง แต่เสียงกลับไม่มีความหนักแน่น “ตอนเย็นฉันยังต้องทำงานล่วงเวลานะ คุณ...”

ถังซ่งไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่เลื่อนมือจากเอวของเธอลงไปช้าๆ หายเข้าไปในกระโปรงสั้นลายสก็อต

ดวงตาของเกาเมิ่งถิงเบิกกว้างขึ้นทันที ร่างกายเริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

ผ่านไปครู่หนึ่ง

ถังซ่งออกแรงเล็กน้อย เกาเมิ่งถิงก็ก้มหน้าเดินตามเขาเข้าไปในห้องเล็กๆ นั้น

“ปัง—” ประตูถูกปิดลง

ในอากาศ เหลือเพียงเสียงลมหายใจที่สอดประสานกันและหอบกระชั้นขึ้นเรื่อยๆ ของคนสองคน

อาจเป็นเพราะสนามแข่งขันที่ค่อนข้างพิเศษ ครั้งนี้เกาเมิ่งถิงจึงแสดงฝีมือได้แย่กว่าเดิม

ผู้จัดการทีมอย่างถังซ่งไม่พอใจเธออย่างยิ่ง จึงได้ทำการชี้แนะอย่างเข้มงวด

ไม่กี่นาที หุ้นส่วนก็ร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกผิดระคนสุขสม

กลับมาที่ห้องทำงานประธาน

ถังซ่งกำลังจะเก็บของเตรียมเลิกงาน เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

[เวินหร่วน]

รับสาย

เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยรอยยิ้ม ชิงพูดก่อน: “ฮัลโหล พี่สาว คิดถึงผมเหรอ?”

“หึหึ น้องชายสุดที่รักของฉันที่ไม่เคยโทรหาฉันเลย ฉันก็เลยต้องมาหาเอง” ปลายสายเป็นเสียงสาวใหญ่ที่มีเสน่ห์ของเวินหร่วน “ไม่ได้รบกวนคุณกับสาวสวยคนไหนอยู่ใช่ไหม? ฉันได้ยินมาว่ามีสาวฝรั่งร่างยักษ์คนหนึ่งไปเยียนเฉิง ไม่ได้ดูดพลังคุณจนหมดตัวใช่ไหม?”

ถังซ่งยิ้มเบาๆ : “อะไรกัน? หึงเหรอ? แอนนี่กลับไปแล้ว”

ว่าไปแล้ว สาวฝรั่งร่างยักษ์คนนั้นก็น่าสนใจดีเหมือนกัน

ตอนแรกถังซ่งยังอยากจะลองไอเท็มที่เพิ่งได้มา [เข็มขัดของถังซ่ง] ว่ามีสรรพคุณพิเศษอะไรบ้าง

ผลคือ เมื่อวานสาวฝรั่งร่างยักษ์ก็แอบหนีกลับเมืองหลวงไปแล้ว ตอนนี้ยังติดต่อไม่ได้เลย

ไว้รอเรื่องทางฝั่งเสี่ยวจิ้งเรียบร้อยแล้ว ค่อยไปทดลองกับเธอดูน่าจะสนุกกว่า

“หึง? ถ้าฉันจะหึงเรื่องแบบนี้ ตอนนี้คงไปเปิดโรงงานน้ำส้มสายชูได้แล้ว! ยังไงซะถ้านายหมดแรงแล้วป้อนฉันไม่อิ่ม พี่สาวอย่างฉันก็คงต้องไปหาวิธีแก้ปัญหาเองแล้วล่ะ”

“ดูท่าทางเธอจะคันอีกแล้วสินะ?”

“แล้วจะทำไมล่ะ?” เสียงของเวินหร่วนต่ำลงทันที กลายเป็นเกียจคร้านและเย้ายวน เต็มไปด้วยนัยยะที่ไม่อาจบรรยายได้ “นายจะมาช่วยเกาให้ฉันเหรอ? ตอนนี้น่ะฉัน...” เสียงของเธอยิ่งต่ำลงเรื่อยๆ

“ซี๊ด—” ถังซ่งถูกยั่วจนไฟลุกขึ้นมาทันที “เธอรอฉันก่อนเถอะ!”

วันเสาร์นี้เขาจะไปเซินเจิ้นเพื่อฉลองวันเกิดให้แสงจันทร์สีขาว ถึงตอนนั้นจะต้องทำให้พี่สาวใหญ่คุกเข่าขอความเมตตาให้ได้

เวินหร่วนยังคงใช้ ‘คำพูดหยอกล้อสองแง่สองง่าม’ ที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอกระตุ้นถังซ่งอยู่พักหนึ่ง แล้วก็เหมือนจะเล่นพอแล้ว

ค่อยๆ เข้าประเด็นอย่างช้าๆ : “วันนี้ตอนเที่ยงฉันได้พบกับคุณโอวหยางแล้ว หลักๆ คือเรื่องของถัง-จิน แฟมิลิลี่ ออฟฟิศ”

“อ้อ?” ถังซ่งลุกขึ้นนั่งตรงทันที “คุยกันเป็นไงบ้าง?”

ราชินีแห่งวงการสื่อที่เขาปลุกปั้นขึ้นมา กับการพบกันอย่างเป็นทางการครั้งแรกของราชินีแห่งความแม่นยำที่ลึกลับ น่าเสียดายที่เขาไม่ได้อยู่ด้วย

“ไม่ค่อยดีเท่าไหร่!” น้ำเสียงของเวินหร่วนแฝงไปด้วยความน้อยใจที่แสร้งทำ “ก็แหม เขาก็เป็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่ ไม่เหมือนฉันที่มาจากบ้านนอก ต่อหน้าคุณหญิงคุณนายตัวจริงแบบนั้น พี่สาวอย่างฉันก็โดนเขาควบคุมจนอยู่หมัดน่ะสิ”

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

เวินหร่วนนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ พูดว่า: “ก็ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่... เขาฝากฉันมาบอกคุณเรื่องหนึ่ง คุณปู่ของเขาช่วงนี้สุขภาพไม่ค่อยดี อยากจะให้คุณไปหรงเฉิงเป็นเพื่อนตอนสิ้นเดือน ไปเยี่ยมท่านหน่อย ฉันฟังจากน้ำเสียงของเขาแล้ว คุณปู่อาจจะทนไม่ไหวแล้ว”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของถังซ่งก็ชะงักไปเล็กน้อย

หรงเฉิง... คุณปู่ของโอวหยาง...

ในความทรงจำของเขาที่สิ้นสุดลงในปี 2018 จริงๆ แล้วเขายังไม่เคยได้ติดต่อกับครอบครัวของโอวหยางเสวียนเยว่โดยตรง

ตอนนั้นเขาส่วนใหญ่จะเลือกที่จะอยู่เบื้องหลังโอวหยาง ช่วยเธอพัฒนาถังอี๋ พรีซิชั่นให้เติบโต

สาเหตุหลักคือ พลังของวงสังคมนั้นใหญ่เกินไป และละเอียดอ่อนเกินไป

ตอนนั้นเขายังปีกไม่แข็งกล้า และความสัมพันธ์กับโอวหยางก็ยังไม่ลึกซึ้งเหมือนภายหลัง

ไม่กล้า และไม่ต้องการที่จะเปิดเผยตัวตนเร็วเกินไป

คุณปู่ของโอวหยางเสวียนเยว่, โอวหยางเฉิงผิง, คือเสาหลักของวงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของจีน

เป็นนักวิชาการระดับสูงของสองสถาบัน, ลูกศิษย์ลูกหาเต็มบ้านเต็มเมือง, เครือข่ายครอบคลุมสถาบันวิจัยหลักของประเทศและระบบอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ

เป็น ‘ผู้ทรงอิทธิพลในแวดวงวิชาการ’ ที่น่าเคารพอย่างแท้จริง

ส่วนครอบครัวทางฝั่งแม่ของเธอ เกือบทั้งหมดอยู่ในศูนย์กลางทางการเมือง

โดยเฉพาะคุณตาของเธอที่เกษียณไปแล้ว อิทธิพลในระดับสูงยังคงมหาศาล

ก็เพราะเบื้องหลังที่ลึกซึ้งของโอวหยางเสวียนเยว่นี่แหละ ที่ทำให้ระบบ ‘ถัง-จิน’ ทั้งหมด สามารถดำเนินไปอย่างราบรื่นในดินแดนที่ซับซ้อนของจีน

ไม่ว่าจะเป็น [ถังอี๋ พรีซิชั่น] ที่ได้รับสัญญาจากกองทัพและฝ่าฟันอุปสรรคทางเทคโนโลยีได้สำเร็จ

หรือต่อมา [สไมล์ โฮลดิ้งส์] ที่สามารถลงทุนและควบรวมกิจการในสาขาที่ละเอียดอ่อนในประเทศได้ และมักจะได้รับสิทธิพิเศษ ‘ไฟเขียว’ อยู่เสมอ

เบื้องหลังเหล่านี้ ล้วนมีเบื้องหลังของโอวหยางเสวียนเยว่คอยคุ้มครองอยู่

ในข้อนี้ จริงๆ แล้วโอวหยางเสวียนเยว่กับแอนนี่ เคทก็มีความคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง

แต่ว่า คนหนึ่งคือในประเทศ อีกคนหนึ่งคือต่างประเทศ

แน่นอนว่า ระหว่างคนสองคนก็มีความขัดแย้งกันอยู่บ้าง กระทั่งเพราะเหตุผลบางอย่าง ยังเกี่ยวข้องกับเลขาจินด้วย

ขณะที่ความคิดของเขากำลังสับสนวุ่นวาย เสียงแจ้งเตือนที่ชัดเจนของระบบก็ดังขึ้น:

“ติ๊ง! คุณได้เริ่มภารกิจปฏิสัมพันธ์ตัวละคร [การเยี่ยมเยียนและปลอบโยน] โปรดไปที่ [ศูนย์ภารกิจ] เพื่อตรวจสอบ”

หลังจากคุยกับพี่สาวใหญ่อีกสองสามคำ

ถังซ่งก็วางสาย แล้วเปิดหน้าต่างระบบ

ตรวจสอบข้อมูลภารกิจ

【เนื้อหาภารกิจ: ในฐานะราชินีแห่งความแม่นยำที่คุณปลุกปั้นขึ้นมา โอวหยางเสวียนเยว่ช่วงสองสามปีมานี้ง่วนอยู่กับงาน ไม่ค่อยได้ใช้เวลากับครอบครัวเท่าไหร่ ตอนนี้คุณปู่ที่สนิทที่สุด สุขภาพย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ในใจของเธอไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนที่เห็นภายนอก สิ่งนี้จะส่งผลกระทบอย่างมากต่ออารมณ์และจิตใจของเธอในภายหลัง ขอให้ท่านเดินทางไปหรงเฉิงเป็นเพื่อนเธอ เยี่ยมโอวหยางเฉิงผิง และใช้วิธีของท่าน, บรรเทาความทุกข์ในใจของเธอ และมอบการปลอบโยนที่เหมาะสม】

【รางวัลภารกิจ: แพ็คเกจของขวัญปฏิสัมพันธ์ตัวละคร*1】