บทที่ 430 เวินหร่วน: เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! (ฟรี)

บทที่ 430 เวินหร่วน: เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!

อาคารอวิ๋นซี ชั้น 30, บริษัทเสื้อผ้าซ่งเหม่ย

ในห้องประชุม

“ปัจจุบันโครงสร้างพื้นฐานของฝ่ายแบรนด์ได้รับการยืนยันแล้ว ผู้อำนวยการฝ่ายแบรนด์จะให้ดิฉันควบตำแหน่งไปก่อนชั่วคราว

ทุกท่านคือสมาชิกชุดแรกที่ดิฉันคัดเลือกมาจากทีมงานภายใน ขณะเดียวกันพวกเราก็ได้ติดต่อกับบริษัทจัดหางานแล้ว เพื่อที่จะนำบุคลากรภายนอกเข้ามาเสริมทัพ เชื่อว่าจะสามารถจัดตั้งทีมงานให้แล้วเสร็จได้ในไม่ช้า

ดิฉันหวังว่าฝ่ายแบรนด์จะสามารถเริ่มงานได้อย่างรวดเร็ว สิ่งแรกที่พวกเราต้องทำก็คือการวางแผนกลยุทธ์แบรนด์, การสร้างระบบอัตลักษณ์ทางภาพของแบรนด์…”

บนโต๊ะประชุมทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีพนักงานจากแผนกต่างๆ นั่งอยู่ 6 คน

มีทั้งฝ่ายการตลาด, ฝ่ายปฏิบัติการไลฟ์สด, และฝ่ายซัพพลายเชน

ล้วนเป็นพนักงานเก่าที่คุ้นเคยกับตรรกะการดำเนินงานของทั้งบริษัทเป็นอย่างดี

ถังซ่งยืนอยู่หน้าจอโปรเจคเตอร์ แววตาสงบนิ่งมั่นคง น้ำเสียงชัดเจนสดใส

หลังจากนี้ ฝ่ายแบรนด์จะทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางหลักภายในบริษัท แผนกต่างๆ ก็จะดำเนินงานโดยยึดเป้าหมายหลักของแบรนด์เป็นสำคัญ

การทำแบบนี้จะช่วยหลีกเลี่ยงความล่าช้าในการทำงานหรือการเบี่ยงเบนทิศทางที่เกิดจากการสื่อสารที่ไม่ราบรื่นระหว่างแผนกต่างๆ และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานโดยรวมของบริษัท

การประชุมทั้งหมดยาวนานเกือบสองชั่วโมง พนักงานทุกคนมีสีหน้าตื่นเต้น ต่างก็แสดงความคิดเห็นของตัวเองออกมาอย่างเต็มที่ บรรยากาศดีมาก

สวัสดิการที่ดีเยี่ยม, สภาพแวดล้อมการทำงานระดับไฮเอนด์, และธุรกิจของบริษัทที่กำลังเติบโตอย่างรุ่งเรือง

ทำให้พวกเขารู้สึกเป็นส่วนหนึ่งและผูกพันกับองค์กรอย่างมาก แสดงออกถึงความกระตือรือร้นในการทำงานร้อยเปอร์เซ็นต์

การประชุมสิ้นสุดลง

ถังซ่งถือโน้ตบุ๊กคอมพิวเตอร์เดินออกจากห้องประชุม

ตอนที่เดินผ่านโซนสำนักงานของฝ่ายปฏิบัติการไลฟ์สด เสียงอ่อนโยนเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากข้างๆ : “ท่านประธานถังคะ ตอนนี้ว่างไหมคะ?”

ถังซ่งหันไป ก็เห็นเกาเมิ่งถิงยืนอยู่ที่นั่น

สวมชุดเดรสที่ทันสมัยเซ็กซี่ ในมือกำลังถือแฟ้มเอกสารหนาๆ อยู่ฉบับหนึ่ง

“ว่างครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ?” ถังซ่งหยุดฝีเท้าลง ยิ้มมองหุ้นส่วนคนสวย

ดูเหมือนว่าตั้งแต่ที่เขาจูบเธอในห้องทำงานครั้งแรกแล้ว หุ้นส่วนคนนี้ก็ยิ่งใส่ใจกับการแต่งกายของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ

นี่ก็น่าจะเป็นสิ่งที่เรียกว่า “ผู้หญิงแต่งสวยเพื่อคนที่ตัวเองชอบ” นั่นเอง

เกาเมิ่งถิงแกว่งแฟ้มเอกสารในมือไปมา “กรอบสัญญาของบริษัทให้เช่ารถออกมาแล้วค่ะ ดิฉันจะมารายงานให้ท่านทราบค่ะ”

“ไปกันเถอะครับ ไปคุยกันที่ห้องทำงานผมครับ” ถังซ่งกวักมือเรียก แล้วก็เดินนำหน้าไป

เลี้ยวโค้งที่ทางเดิน ผลักเปิดประตูห้องทำงานประธานกรรมการเข้าไป

คนทั้งสองนั่งลงในโซนพักผ่อน

ถังซ่งรับแฟ้มเอกสารในมือเกาเมิ่งถิงมา พลิกดูไปพลาง ฟังรายงานของเธอไปพลาง

สำหรับองค์กรอย่างพวกเขาแล้ว การเช่ารถถือว่าเหมาะสมกว่าจริงๆ

ช่วยประหยัดความยุ่งยากและค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการและบำรุงรักษารถยนต์ แถมยังสามารถปรับเปลี่ยนการใช้งานได้อย่างยืดหยุ่นกว่าอีกด้วย

ครั้งนี้ที่เซ็นสัญญาไปคือสัญญาแบบกรอบ 2+1 ปี

เพื่อให้สามารถลดต้นทุนการใช้รถยนต์ให้ได้มากที่สุด แผนการที่เกาเมิ่งถิงกับบริษัทให้เช่ารถกำหนดขึ้นมาก็คือโครงสร้างแบบสามชั้น “เช่าระยะยาวแบบมีจำนวนขั้นต่ำ + เช่าระยะสั้นแบบยืดหยุ่น + เช่าแบบรายชั่วโมงเสริม”

ครอบคลุมการใช้งานในทุกๆ สถานการณ์ ทั้งการใช้รถยนต์ของผู้บริหาร, การรับรองแขกทางธุรกิจ, การขนส่งสินค้า และอื่นๆ

คุยเรื่องเนื้อหาสัญญาเสร็จแล้ว

ถังซ่งเงยหน้าขึ้น มองเธอแล้วพูดว่า: “สัญญาฉบับนี้ผมไม่มีข้อโต้แย้งอะไรครับ แต่ว่านอกจากนี้แล้ว ก็ให้ซื้อรถยนต์ในนามบริษัทอีกคันหนึ่งนะครับ ให้เป็นรถประจำตำแหน่งของคุณครับ”

ในฐานะรองประธานกรรมการผู้จัดการ เกาเมิ่งถิงหลายครั้งก็ทำหน้าที่แทนประธานกรรมการ เข้าร่วมกิจกรรมและงานเชิญต่างๆ แทนเขา

การเช่ารถบ่อยๆ ก็ไม่ค่อยจะเหมาะสมเท่าไหร่

“อืม…” เกาเมิ่งถิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ยิ้มอย่างเขินอายเล็กน้อย “ขอบคุณค่ะท่านประธานถัง งั้นดิฉันก็ไม่เกรงใจแล้วนะคะ พูดตามตรงนะคะว่าดิฉันชอบรถมากจริงๆ ค่ะ ถึงกับยังเลือกรุ่นไว้แล้วด้วยซ้ำค่ะ”

“พรืด——”

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ถังซ่งก็หัวเราะออกมาโดยตรงเลย พูดหยอกล้อ: “รถอะไรเหรอครับ? จะไม่ใช่รุ่นใหม่ของอู่หลิงหงกวง S ใช่ไหมครับ? ครั้งนี้ต้องเลือกรุ่นเกียร์อัตโนมัตินะครับ”

“ฮ่าๆ” เกาเมิ่งถิงหัวเราะแล้วก็เอนหลังพิงโซฟา ร่างกายที่อ่อนช้อยสั่นเล็กน้อย

คนทั้งสองก็มองหน้ากันแล้วก็หัวเราะอยู่พักใหญ่

เกาเมิ่งถิงลูบแก้มที่เริ่มจะเมื่อยเล็กน้อย กระแอมเบาๆ แล้วพูดว่า: “เป็น Mercedes E300L ค่ะ ขับเองหรือว่าจะใช้ในงานบางโอกาสก็เหมาะสมมากเลยค่ะ”

“ครับ ก็ได้ครับ คุณชอบก็ดีแล้วครับ”

“จริงสิคะ ยังมีอีกเรื่องหนึ่งค่ะ” เกาเมิ่งถิงเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ พูดว่า: “ดิฉันได้เชิญรุ่นน้องที่พักอยู่ด้วยกันคนนั้นแล้วค่ะ วันนี้เขาก็กำลังดำเนินการลาออกอยู่ค่ะ อีกไม่นานก็จะเข้าทำงานที่ฝ่ายแบรนด์แล้วค่ะ”

“ได้ครับ การออกแบบของเขามีชีวิตชีวามาก ผมชอบมากครับ”

เกาเมิ่งถิงเอามือปิดปากหัวเราะเบาๆ : “คนเขาสวยมากเลยนะคะ ดิฉันว่าพอคุณเจอแล้วจะต้องชอบมากขึ้นไปอีกแน่ๆ ค่ะ”

ถังซ่งพยักหน้าอย่างจริงใจ “หน้าตาดีก็ถือเป็นข้อได้เปรียบจริงๆ นั่นแหละครับ อย่างน้อยก็ดูแล้วสบายตาดีนะครับ”

“เป็นคนเจ้าชู้จริงๆ!”

…

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่เข้ามา ตกกระทบลงบนร่างที่อ่อนช้อยของเกาเมิ่งถิง

เธอเอนกายไปด้านข้างอย่างเกียจคร้าน ชายกระโปรงผ้าไหมพลิ้วไหวตามการเคลื่อนไหวที่เกียจคร้านราวกับเถาวัลย์ ขาเรียวยาวสวยงามไขว้กันอยู่

เริ่มจะพูดคุยกับถังซ่งถึงข้อคิดที่ได้จากการอ่านหนังสือในช่วงนี้

เธอพูดถึงความขัดแย้งในจิตใจมนุษย์ในงานเขียนของตอลสตอย, พูดถึงความโรแมนติกในบทกวีของเกอเธ่, พูดถึงวิกฤตการณ์ของยุคสมัยใหม่ในเรื่อง “หนีจากอิสรภาพ” …

ดวงตาของเธอเป็นประกายระยิบระยับ อ่อนหวานแต่ก็ไม่ขาดความมีชีวิตชีวา

ใต้สันจมูกที่โด่งเป็นสัน ริมฝีปากสีชมพูอ่อนๆ ราวกับผลเชอร์รี่

ระหว่างที่พูดคุยก็แผ่ซ่านกลิ่นอายของความเป็นศิลปินอย่างเต็มเปี่ยม

มองไปมองมา ในใจของถังซ่งก็เกิดความรู้สึกที่อยากจะทำอะไรบางอย่างขึ้นมา

“ฟรอมม์……อื้อ——”

คำพูดของเกาเมิ่งถิงหยุดชะงักลงทันที ปากถูกปิดไว้

จากนั้น ถังซ่งก็กดร่างที่สง่างามอ่อนช้อยของเธอลงกับโซฟา จูบริมฝีปากที่หอมหวานน่าลิ้มลองของเธอ

ตอนแรกเกาเมิ่งถิงก็ยังคงผลักไสเขาเบาๆ อยู่บ้าง แต่ไม่นานก็คล้องคอเขาไว้แน่น หลับตาลง

ขนตาที่สั่นระริก, ลมหายใจที่ถี่กระชั้น, พิสูจน์ถึงความตื่นเต้นและความเร่าร้อนของเธอ

ร่างกายสัมผัสกันเป็นวงกว้าง สัมผัสได้ถึงโครงร่างกล้ามเนื้อที่แข็งแรง รูปร่างที่สูงโปร่งสง่างามของเขา

ขาสองข้างของเกาเมิ่งถิงอดไม่ได้ที่จะเสียดสีกันเบาๆ ในหัวสับสนอลหม่านไปหมด

จริงๆ แล้วบางทีเธอก็ฝันนะ ฝันถึงฉากที่คนทั้งสองอยู่ในห้องทำงานด้วยกันบ่อยๆ

แล้วเขาก็จู่โจมจูบเธออย่างรุนแรง, ลูบไล้เธอ, กวนใจเธอ…

ขณะที่เธอกำลังคิดเพ้อเจ้ออยู่นั้นเอง มือของถังซ่งก็ค่อยๆ เลื่อนลงต่ำจากเอว เริ่มจะลูบไล้เอวและสะโพกของเธอ

สูดดมกลิ่นหอมจากตัวเธอ สัมผัสส่วนโค้งส่วนเว้าที่สวยงามสมส่วนของหุ้นส่วน ในใจของถังซ่งก็เกิดความรู้สึกพึงพอใจและสุขใจอย่างบอกไม่ถูก

เกาเมิ่งถิง “หึ” ออกมาคำหนึ่ง ร่างกายก็เผลอตอบสนองและสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว

เพียงแค่การจูบและการลูบไล้ เธอก็รู้สึกเหมือนตัวเองจะละลายอยู่ตรงนี้แล้ว

กลิ่นอายที่อบอวลอยู่ในห้องทำงานที่สว่างและอบอุ่น

ผ่านไปสองสามนาที เกาเมิ่งถิงก็หอบหายใจแรง ใบหน้าแดงก่ำผลักถังซ่งออกไป พูดเสียงเบาประโยคหนึ่ง: “ฉันยังมีธุระต้องทำต่อนะคะ”

แล้วก็รีบร้อนวิ่งออกไปข้างนอก

มองแผ่นหลังที่เดินจากไปของเธอ ถังซ่งก็หัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหน้า

หุ้นส่วนคนนี้มันช่างอ่อนไหวเกินไปจริงๆ นะ

“ครืดดด ครืดดด——” โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นขึ้นมาทันที

ถังซ่งหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูแวบหนึ่ง

[ผู้ช่วยทั่วไปบริษัทเสื้อผ้าหัวชาง-เฝิงหย่าซาน]

รับสายแล้ว “ฮัลโหลครับ คุณเฝิงผู้ช่วย”

“สวัสดีตอนเช้าครับท่านประธานถัง ที่โทรมาก็เพื่อจะยืนยันกับท่านว่า การประชุมหารือเชิงกลยุทธ์ในวันมะรืนนี้ท่านจะเข้าร่วมด้วยหรือเปล่าครับ”

ถังซ่งเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ถึงได้นึกขึ้นมาได้ว่า เมื่อก่อนในอีเมลก็เคยได้รับแจ้งเรื่องนี้อยู่เหมือนกันนะ

แต่การประชุมแบบนี้โดยทั่วไปแล้วก็จะแจ้งล่วงหน้าครึ่งเดือนเลยนะ เพราะงานค่อนข้างจะยุ่ง ถ้าไม่มีใครช่วยวางแผนตารางงานให้ เขาก็จดจำได้ยากจริงๆ

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ถังซ่งก็ถาม: “ท่านประธานเหอกับท่านประธานอู๋จะมาไหมครับ?”

“ท่านประธานเหอมีธุระด่วน ไม่สามารถเข้าร่วมได้ครับ ส่วนท่านประธานอู๋จะเข้าร่วมครับ”

“ได้ครับ ผมจะไปถึงตรงเวลาครับ”

“ได้เลยครับท่านประธานถัง งั้นก็ไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของท่านแล้วนะครับ ลาก่อนครับ”

“ลาก่อนครับ”

วางสายแล้ว ถังซ่งก็เปิดอีเมล ค้นหาประกาศการประชุมฉบับนั้นออกมาจากในนั้น

นี่เป็นการประชุมที่ไม่เป็นทางการ ก็แค่ผู้บริหารระดับสูงบางส่วนมารวมตัวกัน พูดคุยถึงแนวโน้มของอุตสาหกรรม, ทิศทางการสร้างสรรค์นวัตกรรมของบริษัท และอื่นๆ

เมื่อก่อนเขามักจะปฏิเสธโดยตรงเลย

แต่ต่อไปแบรนด์เสื้อผ้าผู้หญิงของบริษัทเสื้อผ้าซ่งเหม่ย จำเป็นต้องร่วมมืออย่างลึกซึ้งกับโรงงานรับจ้างผลิตเสื้อผ้า

เขาอยากจะไปพบผู้รับผิดชอบของบริษัท พูดถึงเรื่องนี้ล่วงหน้าหน่อย เพื่อเป็นการปูทางสำหรับการร่วมมือกันในภายหลัง

ก็แหม มันเกี่ยวข้องกับภารกิจหลักของตัวเองนี่นา ถังซ่งก็เลยใส่ใจมากเป็นพิเศษ

ในขณะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คมชัดก็ดังขึ้นข้างหู

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีด้วย ผู้เล่น, ภารกิจแผนการบ่มเพาะ [คู่หู-เวินหร่วน] ② [สร้างทีมงานหลัก] สำเร็จแล้ว”

“[คู่หู-เวินห่วน] ความคืบหน้าการเติบโต +10%”

“[คู่หู-เวินห่วน] ได้รับ [พลกำลัง+2]”

“[คู่หู-เวินห่วน] ได้รับ [ความว่องไว+2]”

“[คู่หู-เวินห่วน] ได้รับ [แพ็กเกจทักษะ*1]”

การกระทำของถังซ่งหยุดชะงักไปเล็กน้อย ในแววตาฉายประกายแห่งความดีใจอย่างสุดซึ้ง

ภารกิจ ② ของเวินหร่วนในที่สุดก็สำเร็จแล้ว!

และก็หมายความว่าคู่หูที่ผ่านเกณฑ์คนแรกปรากฏตัวขึ้นแล้ว

“ซู่ม!” ม่านแสงระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าโดยอัตโนมัติ

[4 กันยายน 2023, “เวินหร่วน” ภายใต้การนำทางและความช่วยเหลือของคุณ ความคืบหน้าการเติบโตเกินกว่า 60% แล้ว บรรลุมาตรฐานที่ผ่านเกณฑ์แล้ว]

[ในระหว่างกระบวนการเติบโตของเธอ “เวินหร่วน” ก็ได้รับการดูแลเอาใจใส่ทางอารมณ์จากคู่หูด้วยเช่นกัน ร่างกายและจิตใจของเธอก็ยังคงอยู่ในสภาพที่แข็งแรงมาก ความรักที่มีต่อคุณก็ถาโถมและร้อนแรง มั่นคงและภักดี]

[คุณได้รับการตอบรับอย่างจริงใจจาก “คู่หู-เวินหร่วน” , เสน่ห์+1, พลกำลัง+2]

เยี่ยม! พี่สาวคนโตสุดยอด!

ถังซ่งก็ลุกขึ้นจากโซฟาทันที กำหมัดแน่นอย่างแรง

หลังจากที่เสน่ห์เกิน 70 แล้ว การเพิ่มขึ้นแต่ละแต้มก็ยากลำบากเป็นพิเศษ

อีกอย่างแค่ผ่านเกณฑ์ ก็ได้รับโบนัส [เสน่ห์+1] แล้วนะ งั้นถ้าเกิด 100% ล่ะก็ คงจะเพิ่มขึ้นอีกระลอกหนึ่งอย่างแน่นอนเลย

ดูท่าแล้วตัวเองจะต้องเพิ่มการบ่มเพาะคู่หูให้มากขึ้นแล้วล่ะ!

สูดหายใจเข้าลึก ถังซ่งก็เข้าสู่ [คลังเก็บของระบบ]

เลือก [แพ็กเกจทักษะ*1] แล้วใช้ทันที

“ติ๊ง! [คู่หู-เวินหร่วน] ได้รับทักษะติดตัว [ทักษะติดตัว-ผู้พิทักษ์การนั่งนาน]”

[ทักษะติดตัว-ผู้พิทักษ์การนั่งนาน] : เมื่อ [คู่หู-เวินหร่วน] นั่งทำงานติดต่อกันนานเกิน 1 ชั่วโมง จะได้รับบัฟเสริมพลังเชิงบวกในระดับหนึ่ง ช่วยส่งเสริมการไหลเวียนของเลือด กระตุ้นให้กล้ามเนื้อแกนกลางลำตัวสั่นเล็กน้อย (จำลองผลลัพธ์การเดิน) และปกป้องสุขภาพดวงตา

หลังจากดูรายละเอียดระบบแล้ว ใบหน้าของถังซ่งก็ปรากฏรอยยิ้มกว้าง

ในเกม ตัวละครอย่าง [เลขาคิม] , [โอวหยางเสวียนเยว่] และอื่นๆ ก็เคยได้รับบัฟนี้มาก่อนเหมือนกันนะ

เป็นทักษะที่มีประโยชน์มาก สามารถที่จะรับประกันสุขภาพร่างกายได้อย่างมากเลยทีเดียว

แน่นอน สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือสามารถที่จะรักษารูปลักษณ์ที่สวยงามไว้ได้ด้วย

สะโพกลูกพีชของเวินหร่วนสวยงามมาก ถังซ่งชอบมากเป็นพิเศษ ถ้าเกิดว่ามันเสียรูปทรงหรือมีเม็ดสีสะสมเพราะการนั่งนานๆ ล่ะก็ คงจะน่าเสียดายแย่เลยนะ

พอมีทักษะนี้แล้ว ก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปแล้วล่ะ

กลับไปที่หน้าจอหลัก เข้าสู่โมดูล [คู่หู]

คลิกที่การ์ดรูปวาดของพี่สาวคนโต

[คู่หู: เวินหร่วน (29 ปี) ]

[บทบาท: กรรมการ-กลุ่มบริษัทสตาร์คลาวด์อินเตอร์เนชั่นแนล]

[ส่วนสูง: 171 เซนติเมตร, น้ำหนัก: 66 กิโลกรัม]

[พลกำลัง: 77, ความอดทน: 78, ความว่องไว: 71, ความเข้าใจ: 81]

[ความคืบหน้าการเติบโต: 65%]

——————

[③ ก้าวสู่ความโดดเด่น]

[เนื้อหาภารกิจ: หลังจากรับทีมผู้ช่วย, เข้ารับการฝึกอบรมการบริหารจัดการระยะสั้น, และประสบความสำเร็จในการสร้างทีมงานหลักของตัวเองแล้ว “คู่หู-เวินหร่วน” ก็มีความสามารถในการเป็นผู้นำและการบริหารจัดการที่เพียงพอแล้ว โปรดให้ “คู่หู-เวินหร่วน” เข้าร่วมกิจกรรมทางสังคมอย่างแข็งขัน, ใกล้ชิดกับตัวละครในเกมอื่นๆ , ขยายเครือข่ายเส้นสายและแวดวงระดับไฮเอนด์, และสร้างชื่อเสียงในวงการในระดับหนึ่ง]

[รางวัลภารกิจ: ความคืบหน้าการเติบโต 15%, แพ็กเกจไอเทมพิเศษ*1]

[ความคืบหน้าภารกิจ: ยังไม่สำเร็จ]

[หมายเหตุ 1: เนื่องจากความคืบหน้าการเติบโตของ “คู่หู-เวินหร่วน” เกินกว่า 60% แล้ว จึงได้แจ้งข้อมูลส่วนตัวของเธอให้ตัวละครในเกมอื่นๆ ทราบแล้ว]

[หมายเหตุ 2: นอกเหนือจากงานที่ยุ่งเหยิงแล้ว ก็ยังต้องการการปลอบโยนจากคู่หูด้วย โปรดให้ผู้เล่นใส่ใจดูแลเอาใจใส่ทางอารมณ์ด้วย]

——————

……

เมื่อเห็นข้อมูลหมายเหตุแล้ว ถังซ่งก็อึ้งไปเล็กน้อย ใบหน้าดูอึดอัดเล็กน้อย

ให้ตายสิ จะเล่นแบบส่งข้อความหมู่เลยเหรอ?

นี่มันคือการเปิดเผยสิทธิ์ของตัวเองให้คู่หูอย่างเต็มที่เลยนะ

นั่นก็หมายความว่า เป็นการประกาศสถานะของคู่หูให้คนภายนอกรับรู้นั่นเอง

ในระดับหนึ่งแล้วก็เท่ากับว่าตัวเองกำลังไปยั่วโมโหเลขาคิมอีกแล้วนะ

แต่เมื่อก่อนวันชีซี คนทั้งสองก็ได้เจอกันในความฝันแล้วนี่นา ก็น่าจะไม่โกรธมากเท่าไหร่หรอกนะ

ถังซ่งถอนหายใจออกมา เปิด WeChat ส่งข้อความให้เวินหร่วน: “จ้วงจ้วงครับ ช่วงนี้งานหนักมากเลยใช่ไหมครับ? พักผ่อนเยอะๆ นะครับ ดื่มน้ำอุ่นเยอะๆ ด้วยนะครับ ไว้รอให้คุณว่างแล้ว พวกเราไปขับรถเล่นขี่จักรยานด้วยกันนะครับ”

จากนั้น ถังซ่งก็กดเปิด WeChat ของ [คู่หู] อีกคนหนึ่ง แล้วก็ส่งข้อความต่อไป: “คิดถึงจังเลยครับเชี่ยนเชี่ยน ทำอะไรอยู่เหรอครับ? ถ่ายรูปมาให้ดูหน่อยสิครับ”

ถังซ่ง: (づ｡◕‿‿◕｡) づ

การบ่มเพาะของเวินหร่วนผ่านเกณฑ์แล้ว ถ้าทางฝั่งเชี่ยนเชี่ยนก็สำเร็จด้วย งั้นก็สามารถที่จะผูกมัดคู่หูคนใหม่ได้แล้วล่ะนะ

การมีอยู่ของคู่หู มีความสำคัญอย่างยิ่งยวดต่อการเพิ่มเสน่ห์ในระยะหลัง

ส่งข้อความเสร็จแล้ว ถังซ่งก็ดูภารกิจแผนการบ่มเพาะของนกขมิ้นอีกครั้ง

[เนื้อหาภารกิจ: ……โปรดให้จ้าวหย่าเชี่ยนใช้พรสวรรค์ด้าน “การเต้นรำ” ให้เป็นประโยชน์, สร้างบุคลิกท่าทางที่ดี, เรียนรู้มารยาททางสังคม, และรสนิยมทางศิลปะในระดับหนึ่ง]

ชั่วขณะหนึ่งก็รู้สึกละอายใจอยู่บ้างเหมือนกันนะ

แตกต่างจากพี่สาวคนโตที่สุขุมรอบคอบและจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังอย่างเวินหร่วน ช่างเสริมสวยคนนี้ยังอ่อนประสบการณ์และใสซื่อบริสุทธิ์มาก

ถึงแม้เธอจะพยายามมากแล้ว แต่ความเร็วในการพัฒนาก็ยังคงสู้เวินหร่วนไม่ได้อยู่ดี

ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้าตัวเองสามารถที่จะให้คำแนะนำและความช่วยเหลือเพิ่มเติมได้ล่ะก็ คงจะช่วยเร่งความเร็วนี้ได้อย่างแน่นอน

จะว่าไปแล้ว ก็ยังคงเป็นเพราะการดูแลเอาใจใส่และการอยู่เป็นเพื่อนไม่เพียงพอนั่นเอง

ทักษะการบริหารจัดการเวลายังคงต้องพัฒนาต่อไปอีกนะ

“ครืดดด ครืดดด——”

[เชี่ยนเชี่ยน: “ฉันยังอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของอีซ่าบิวตี้ซาลอนอยู่เลยค่ะ ตอนนี้กำลังกินอาหารคลีนกับเพื่อนร่วมงานอยู่ที่ชั้นล่างค่ะ พี่ซ่งคะ หนูคิดถึงพี่จังเลยค่ะ จุ๊บๆ ตอนเย็นหนูไปหาพี่ดีไหมคะ? ประจำเดือนหนูเพิ่งจะหมดเมื่อวานนี้เองค่ะ (#^.^#)”]

[เชี่ยนเชี่ยน: รูป.jpg]

มองช่างเสริมสวยที่ดูจะเซ่อซ่าในรูป แววตาของถังซ่งก็อ่อนโยนลงเล็กน้อย

นึกย้อนถึงช่วงแรกๆ ที่คบกัน เชี่ยนเชี่ยนก็จะคอยส่งรูปเซ็กซี่ๆ มาให้ดูอยู่เสมอ

ยิ้มแล้ว ถังซ่งก็ตอบกลับไปว่า: “งั้นก็เจอกันตอนเย็นนะครับ”

……

ศูนย์การค้าหัวอวิ๋น ชั้น B, บริษัทกวงอิ่งมีเดีย

ห้องประชุมผู้บริหารระดับสูง

เวินหร่วนนั่งอยู่หัวโต๊ะ สวมเสื้อสเวตเตอร์ถักสีเทาอ่อนกับกระโปรงรัดรูปสีครีม ดูคล่องแคล่วแต่ก็ไม่ขาดความสง่างาม

แววตาของเธอสงบนิ่งและหนักแน่น “หวังว่าทุกคนจะให้ความร่วมมือกับงานของคุณซูหรานอย่างแข็งขันนะคะ วางแผนการเงินต่อไปให้ดีค่ะ ร่วมกันพาบริษัทให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้ค่ะ”

ซูหรานรีบลุกขึ้นยืน พูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น: “ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจของท่านประธานเวินนะคะ ดิฉันจะทุ่มเทอย่างเต็มที่ ไม่ทำให้ทุกท่านผิดหวังอย่างแน่นอนค่ะ”

“เอาล่ะค่ะ การประชุมวันนี้ก็พอแค่นี้นะคะ” พูดจบ เวินหร่วนก็ลุกขึ้นยืนโดยตรงเลย เดินอาดๆ ออกไปข้างนอก

กลับมาถึงห้องทำงานประธานกรรมการ

ให้ผู้ช่วยช่วยสั่งอาหารกลางวันให้ เวินหร่วนก็เอนหลังพิงเก้าอี้ผู้บริหาร เริ่มตรวจสอบเอกสารอย่างตั้งใจ

จนถึงวันนี้ ถึงจะได้พูดว่าเธอควบคุมบริษัทกวงอิ่งมีเดียได้อย่างสมบูรณ์แบบจริงๆ

ทำงานอยู่ที่บริษัทมานานขนาดนี้ เธอย่อมมีกลุ่มเพื่อนและเครือข่ายเส้นสายของตัวเองอยู่แล้ว

หลังจากที่ทีมผู้ช่วยเข้ามาทำงานในบริษัท เริ่มจะเข้ามาดูแลธุรกิจแล้ว ในที่สุดเธอก็สามารถที่จะลงมือได้อย่างเต็มที่ เปลี่ยนคนในแผนกสำคัญๆ อย่างฝ่ายบุคคลและฝ่ายการเงินให้เป็นคนที่ตัวเองไว้วางใจได้แล้ว

“ครืดดด ครืดดด——” หน้าจอโทรศัพท์บนโต๊ะก็สว่างขึ้น

[เจินอวี่]

เวินหร่วนรีบรับสายทันที “สวัสดีตอนเที่ยงค่ะ คุณเจินอวี่”

“สวัสดีครับคุณเวินหร่วน” เสียงอ่อนโยนของเจินอวี่ดังขึ้น: “สัญญาซื้อขายโรงพิมพ์เยียนเป่ยได้บรรลุข้อตกลงร่วมกันแล้วครับ การตรวจสอบหนี้สินก็เสร็จสิ้นโดยสมบูรณ์แล้วครับ พรุ่งนี้คุณก็สามารถที่จะมารับมอบโรงพิมพ์แห่งนี้ได้เลยครับ ตารางการเดินทางโดยละเอียดผมก็ได้ส่งไปให้ผู้ช่วยฝ่ายธุรการของคุณ หวังตันตันแล้วครับ”

เวินหร่วนหัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเล็กน้อย: “ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”

“คุณเกรงใจเกินไปแล้วครับ นี่เป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ งั้นก็ไม่รบกวนเวลาทำงานของคุณแล้วนะครับ ลาก่อนครับ”

“ลาก่อนค่ะ”

วางสายแล้ว

เวินหร่วนถอนหายใจยาวออกมา ในที่สุดก็วางใจลงได้เสียที

ช่วงนี้เธออดทนไม่ยอมบอกใครเลย ญาติๆ ก็รู้แค่ว่ามีคนกำลังจะซื้อโรงพิมพ์เท่านั้นเอง

รอให้ตัวเองได้ธุรกิจนี้มาแล้ว ก็เท่ากับว่าได้จัดหางานและแหล่งรายได้ให้พวกเขา แถมยังมีอนาคตที่สวยงามอีกต่างหาก

สถานะของเธอในตระกูลก็จะถูกยกขึ้นไปอยู่บนฟ้าเลยทีเดียว

เวลาจัดงานเลี้ยง ถ้าเธอไม่มาถึง คนอื่นๆ ก็ไม่กล้าที่จะลงมือกินข้าวเลยนะ

ส่วนเรื่องจะแต่งงานหรือไม่แต่งงาน? มีลูกนอกสมรสเหรอ?

คิคิ ก็ให้พวกบัณฑิตใหญ่มาเถียงแทนฉันสิ

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เวินหร่วนก็ยกมุมปากขึ้นอย่างมีความสุข

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอารมณ์ดีหรือเปล่า รู้สึกคันยุบยิบไปทั้งตัว สบายมากเป็นพิเศษ

ความเมื่อยล้าและความปวดเมื่อยจากการนั่งนานๆ ก็ค่อยๆ บรรเทาลง

ดวงตาที่เคยแห้งผากก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมา

เวินหร่วนยืดเส้นยืดสายอย่างสบายๆ บิดสะโพกไปมา เอนหลังพิงเก้าอี้ผู้บริหาร

“ติ๊งต่อง——” บนหน้าจอคอมพิวเตอร์มีข้อความ WeChat เด้งขึ้นมา

เมื่อเห็นข้อความของถังซ่ง เวินหร่วนก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ครุ่นคิดอยู่พักใหญ่

พิมพ์ตอบกลับไปอย่างมีเลศนัย: “ก็เหนื่อยมากจริงๆ นั่นแหละค่ะ งั้นสัปดาห์นี้ก็หาเวลาว่างๆ ไปขี่จักรยานแบบ 4+2 ด้วยกันนะคะ ฉันรู้จักสถานที่เงียบๆ นอกเมืองอยู่สองสามแห่งค่ะ ทิวทัศน์สวยจนอยากจะกรี๊ดเลยค่ะ ส่วนสภาพถนนเหรอคะ…ตื่นเต้นจนต้องยืนปั่นเลยล่ะค่ะ คุณเตรียมแรงไว้ให้ดีนะคะ อย่าให้ถึงตอนนั้นแล้วไม่ไหวนะคะ”

จะว่าไปแล้ว เธอก็เคยเห็นแต่ในหนังโป๊เท่านั้นแหละ ที่มีฉาก “นอกสถานที่” หรือ “ในรถ” อะไรทำนองนั้น

คิดแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นมากจริงๆ นะ

แน่นอนว่านี่ก็แค่หยอกล้อถังซ่งเล่นๆ เท่านั้นเองนะ เวินหร่วนคนนี้ก็ยังต้องรักษาหน้าตัวเองอยู่บ้างเหมือนกัน ย่อมไม่ไปทำอะไรมั่วซั่วกับเขาจริงๆ หรอก!

[ถังซ่ง: เธอนี่มันทะลึ่งจริงๆ เลยนะ.gif]

เวินหร่วนยิ้มกว้าง เริ่มพิมพ์หยอกล้อเขาต่อ

ในขณะนั้นเอง

คำขอเป็นเพื่อนใน WeChat ก็เด้งขึ้นมาทันที

ชื่อเล่นคือ [ซ่างกวนชิวหย่า] รูปโปรไฟล์เป็นรูปถ่ายติดบัตรตัวจริง สวยมากเลยทีเดียว

ข้อความขอเป็นเพื่อน: “สวัสดีค่ะคุณเวินหร่วน ดิฉันชื่อซ่างกวนชิวหย่า มาจากเวยเซี่ยวโฮลดิ้งค่ะ”

เวินหร่วนอึ้งไปเล็กน้อย ริมฝีปากขยับเล็กน้อย

เมื่อก่อนตอนอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ เธอเคยได้ยินซูอวี๋พูดถึงคนคนนี้อยู่บ้างเหมือนกันนะ

ผู้ช่วยส่วนตัวของท่านกรรมการคิม

ตอนนี้จู่ๆ ก็มาติดต่อตัวเอง จะทำอะไรกันแน่นะ?

จะเป็นตัวแทนของท่านกรรมการคิมมาสั่งสอนคนรักเล็กๆ อย่างฉันเหรอ? ไม่น่าจะใช่นะ?

จริงๆ แล้วเธอก็ไม่ค่อยจะเชื่อเท่าไหร่หรอกนะว่า จินเหม่ยเซี่ยวจะมีความสัมพันธ์แบบนั้นกับถังซ่ง เพราะมันดูจะเหลือเชื่อและน่าหัวเราะเกินไปหน่อย

แต่ถ้าพูดกันตามเหตุผลแล้ว ซูอวี๋ก็ไม่น่าจะมาโกหกเธอเรื่องแบบนี้หรอกนะ

กัดริมฝีปากแน่น เวินหร่วนก็กดตอบรับโดยตรงเลย ลังเลอยู่ว่าจะพูดอะไรดี

“ครืดดด ครืดดด——”

[ซ่างกวนชิวหย่า: “คุณเวินรอสักครู่นะคะ ดิฉันจะดึงคุณเข้ากลุ่ม WeChat ค่ะ”]

เวินหร่วนมุมปากกระตุกเล็กน้อย

กลุ่ม WeChat อะไรกัน? จะไม่ใช่ว่ารวมกลุ่มกันมาหาเรื่องหรอกนะ?

ไม่นาน ซ่างกวนชิวหย่าก็ส่งคำเชิญเข้ากลุ่ม WeChat มาให้

ชื่อกลุ่มคือ “พันธมิตรระบบนิเวศเวยเซี่ยว”

[ซ่างกวนชิวหย่า: “นี่คือกลุ่มแชทที่เชื่อมโยงเวยเซี่ยวโฮลดิ้งกับบริษัทที่ลงทุนและหุ้นส่วนทางธุรกิจค่ะ สมาชิกในกลุ่มมีภูมิหลังที่หลากหลาย ครอบคลุมหลายอุตสาหกรรมและหลายภูมิภาคค่ะ หัวข้อสนทนาจะเน้นไปที่การร่วมกันสร้างระบบนิเวศค่ะ หวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อคุณในภายหลังนะคะ”]

มือของเวินหร่วนสั่นเล็กน้อย ถอนหายใจอย่างโล่งอกทันที

ตกใจหมดเลย ที่แท้ก็แค่ดึงตัวเองเข้าแวดวงนี่เอง

เวินหร่วนรีบตอบกลับไปว่า: “ขอบคุณค่ะคุณชิวหย่า มีประโยชน์มากจริงๆ ค่ะ”

ตอนนี้เธอไม่รู้เลยว่าสถานการณ์เป็นยังไง ทำได้เพียงแค่แสร้งทำเป็นว่าตัวเองเข้าใจดีเท่านั้นเอง

ส่งข้อความเสร็จแล้ว ก็กดเข้ากลุ่มแชท

เลื่อนดูรายชื่อสมาชิกในกลุ่มคร่าวๆ หน้าอกที่อวบอิ่มของเวินหร่วนก็กระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย

ล้วนเป็นคนดังทั้งนั้นเลยนะ! นอกจากผู้บริหารระดับสูงของเวยเซี่ยวโฮลดิ้งแล้ว ก็ยังมีผู้ประกอบการที่คุ้นหน้าคุ้นตาอีกมากมายด้วย

“ครืดดด ครืดดด——”

[บริษัทเต๋อจวี้เหรินเหอ-เจิ้งชิวตง: “@เวินหร่วน ยินดีต้อนรับคุณเวินหร่วน กรรมการบริษัทสตาร์คลาวด์อินเตอร์เนชั่นแนลค่ะ”]

[บริษัทกู่อวี่ไบโอเทคโนโลยี-หลี่ซื่อฉิน: “@เวินหร่วน ยินดีต้อนรับคุณเวินหร่วนค่ะ”]

[บริษัทเหม่ยโก้วเทคโนโลยี-หลี่ฉาน: “@เวินหร่วน ยินดีต้อนรับคุณเวินหร่วนค่ะ”]

…

จากนั้น ข้อความก็เด้งขึ้นมาเป็นแถวๆ

ถึงแม้จะไม่รู้ว่าคนเหล่านี้เป็นใครมาจากไหน แต่แค่ดูชื่อบริษัทข้างหน้าก็รู้แล้วว่าเก่งกาจขนาดไหน

มีทั้งสถาบันการลงทุนชื่อดัง, ยูนิคอร์นในวงการ ไม่น้อยเลยทีเดียว

กล่าวขอบคุณในกลุ่มอย่างตื่นเต้น ใบหน้าของเวินหร่วนแดงก่ำ รู้สึกเหมือนตัวเองจะลอยได้เลยทีเดียว

ก็แหม เมื่อหลายเดือนก่อนก็ยังเป็นแค่หัวหน้าฝ่ายวางแผนงานเล็กๆ ของบริษัทสื่ออยู่เลยนะ ตอนนี้จู่ๆ ก็ได้เข้ามาอยู่ในกลุ่มคนใหญ่คนโต แถมยังได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นอีกต่างหาก

ช่างมีความสุขจริงๆ!

ในขณะนั้นเอง

“ครืดดด ครืดดด——”

[โม่เซี่ยงหว่าน: “คุณเวินหร่วนคะ ดิฉันจะดึงคุณเข้ากลุ่มหน่อยนะคะ”]

เวินหร่วนกัดริมฝีปาก รู้สึกว่าเรื่องราวมันเริ่มไม่ชอบมาพากลแล้ว

ไม่นาน โม่เซี่ยงหว่านก็ส่งคำเชิญเข้ากลุ่ม WeChat มาให้อีกกลุ่มหนึ่ง

ชื่อกลุ่มคือ “คลับสื่อบันเทิง”

คลิกเข้าไป

ข้างในนอกจากจะมีผู้บริหารของบริษัทสื่อบันเทิงบางแห่งแล้ว ก็ยังมีผู้กำกับชื่อดัง, ศิลปิน, และผู้จัดการส่วนตัวอีกด้วย

[บริษัทเต๋อจวี้เหรินเหอ-เจิ้งชิวตง: “@เวินหร่วน ยินดีต้อนรับคุณเวินหร่วน กรรมการบริษัทสตาร์คลาวด์อินเตอร์เนชั่นแนลค่ะ”]

…

เมื่อเห็นชื่อนี้อีกครั้ง เวินหร่วนก็คิ้วกระตุกเล็กน้อย

บริษัทเต๋อจวี้เหรินเหอเธอก็รู้จักดีอยู่แล้ว ส่วนชื่อเจิ้งชิวตงนี้เธอก็เคยได้ยินมาอย่างแน่นอน เพียงแต่ชั่วขณะหนึ่งยังนึกไม่ออกเท่านั้นเอง

เปิดเบราว์เซอร์ พิมพ์ชื่อค้นหาดู

ที่แท้ก็คือคุณนี่เอง! ประธานกรรมการบริษัทเต๋อจวี้เหรินเหอ!

“ครืดดด ครืดดด——” มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมาอีกแล้ว

[หลัวปิน: PE/VC โถ่วอิงฮุ่ย (คำเชิญเข้ากลุ่มแชท) ]

[หลัวปิน: “ข้างในนี้ส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนและการเงิน, การเงิน, และกฎหมายครับ หวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อคุณนะครับ”]

เวินหร่วนยกแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมาดื่มคำหนึ่ง บรรเทาความแห้งผากในลำคอ

วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย?!

จู่ๆ ก็มาทำตัวกระตือรือร้นกันขนาดนี้ ทำเอาในใจเธอรู้สึกหวั่นๆ อยู่เหมือนกันนะ

กล่าวขอบคุณทนายความหลัวปิน แล้วก็กดเข้ากลุ่มแชท

“ครืดดด ครืดดด——”

[จิ้งอู้แคปปิตอล-อู๋เค่อจือ: “ยินดีต้อนรับครับ @เวินหร่วน”]

[บริษัทเต๋อจวี้เหรินเหอ-เจิ้งชิวตง: “@เวินหร่วน ยินดีต้อนรับคุณเวินหร่วนครับ หวังว่าในอนาคตจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันมากขึ้นนะครับ”]

เวินหร่วนสูดหายใจเข้าลึก

คนกลัวดัง หมูกลัวอ้วน ฉันจ้วงจ้วงนี่มันถูกคนจับตามองแล้วสินะ!