บทที่ 340 ชีวิตที่พึงพอใจเล็กน้อย ดีกว่าสมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง (ฟรี)

บทที่ 340 ชีวิตที่พึงพอใจเล็กน้อย ดีกว่าสมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง

อาคารอวิ๋นซี, บริษัทเสื้อผ้าซ่งเหม่ย

ในห้องประชุมใหญ่ที่กว้างขวางและสว่างไสว เหล่าหัวหน้าแผนกและผู้บริหารระดับสูงของบริษัทเสื้อผ้าซ่งเหม่ยนั่งอยู่พร้อมหน้า

บ้างก็นั่งตัวตรง บ้างก็ก้มหน้าครุ่นคิด ทั้งห้องอบอวลไปด้วยบรรยากาศที่ตื่นเต้นและมุ่งมั่น

ถังซ่งยืนอยู่หน้าจอขนาดใหญ่ พูดจาฉะฉาน เสียงหนักแน่นทรงพลัง แววตาเฉียบคมและเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ในขณะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คมชัดก็ดังขึ้นข้างหู

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ภารกิจแผนการฝึกฝน [คู่หู-เวินหร่วน] ① [การเข้าสู่แวดวงใหม่] สำเร็จแล้ว”

“ความคืบหน้าการเติบโตของ [คู่หู-เวินหร่วน] +10%”

“[คู่หู-เวินหร่วน] ได้รับ [ทีมผู้ช่วย (5 คน) ]”

การกระทำของถังซ่งหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ในแววตาฉายแววดีใจอย่างเห็นได้ชัด

ภารกิจที่ ① ของเวินหร่วนสำเร็จแล้วในที่สุด!

แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะตรวจสอบ

ถังซ่งรีบรวบรวมสมาธิ พูดต่อ:

“อัตราการคืนสินค้า 64% ของเรา ในหมวดหมู่เสื้อผ้าสตรีถือว่าเป็นผลงานที่ไม่เลวเลยทีเดียว แต่ก็ยังมีช่องว่างให้ปรับปรุงได้อีกมาก

นอกจากการควบคุมคุณภาพให้เข้มงวดขึ้นแล้ว เรายังต้องพยายามปรับปรุงในด้านการดำเนินงานด้วย

ข้อแรก ฝ่ายคัดเลือกสินค้าต้องเสริมสร้างการวิจัยตลาด ทำความเข้าใจความต้องการ ความชอบ และกระแสแฟชั่นของกลุ่มลูกค้าเป้าหมายอย่างลึกซึ้ง……”

ปัญหาอัตราการคืนสินค้าที่สูง เป็นปรากฏการณ์ทั่วไปในอุตสาหกรรมเสื้อผ้าสตรี และก็เป็นปัญหาที่สำคัญที่สุดด้วย

หลังจากจัดกิจกรรมโปรโมชั่นครั้งใหญ่ โดยทั่วไปแล้วอัตราการคืนสินค้าจะสูงถึง 70%~80%

นอกจากปัญหาคุณภาพและรูปแบบของสินค้าแล้ว ก็ยังเป็นเพราะปัจจุบันการคืนสินค้านั้นสะดวกสบายอย่างยิ่ง แถมยังมีประกันค่าขนส่งอีกด้วย

ผู้หญิงจำนวนมากมักจะซื้อเสื้อผ้าแบบเดียวกัน แต่คนละไซส์ คนละสี มาลอง แล้วเลือกเก็บเฉพาะตัวที่ต้องการไว้

อีกทั้ง การบริโภคของผู้หญิงเองก็มีปัจจัยที่ขาดเหตุผลอยู่ด้วย

ประกอบกับผู้ไลฟ์สดขายสินค้าจำนวนมากมักจะใช้เทคนิคต่างๆ บีบบังคับ กระตุ้น และชักจูงให้พวกเธอซื้อสินค้าด้วยอารมณ์ชั่ววูบ

ในด้านนี้ แนวทางที่บริษัทเสื้อผ้าซ่งเหม่ยเลือกนั้นดีมาก

สไตล์การเล่าเรื่องที่อ่อนโยนของเหออีอี การแนะนำสินค้าด้วยน้ำเสียงเหมือนเพื่อนคุยกัน จะช่วยให้ได้แฟนคลับคุณภาพดีอย่างแท้จริงได้ง่ายขึ้น อัตราการคืนสินค้าก็สามารถควบคุมให้อยู่ต่ำกว่า 50% ได้

ครั้งนี้เป็นเพราะการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเป้ยอวี่เวย ทำให้มีผู้เข้าชมจำนวนมหาศาล จึงทำให้อัตราการคืนสินค้าสูงขนาดนี้

ในสภาวะ “เทพแห่งการเรียนรู้” ถังซ่งได้วางกลยุทธ์การปรับปรุงที่สมบูรณ์แบบไว้แล้ว

เช่น “การสร้างกลไกการทดลองขาย” “การเปิดตัวระบบบริหารจัดการสต็อกสินค้า” “การรวบรวมความคิดเห็นของลูกค้าอย่างทันท่วงที” …

นี่แหละคือข้อดีของการมีทีมงาน

พนักงานเกือบ 90 คนของบริษัทเสื้อผ้าซ่งเหม่ยทั้งหมด จะปฏิบัติตามคำสั่งของเขา

…

ห้าโมงเย็น การประชุมสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ

ถังซ่งหยิบโน้ตบุ๊กคอมพิวเตอร์ของตัวเองขึ้นมา พูดคุยหัวเราะกับเกาเมิ่งถิงและคนอื่นๆ เดินออกจากห้องประชุม

ตลอดทาง เพื่อนร่วมงานต่างก็พากันจับตามอง

เจ้าของบริษัททั้งสองคนนี้เป็นคนหนุ่มสาววัย 25 ปี หนุ่มหล่อสาวสวย บุคลิกโดดเด่น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านประธานถัง ดูมีชีวิตชีวาและกระตือรือร้น

ถึงแม้เวลาที่เขาอยู่ที่บริษัทจะไม่มากนัก แต่พนักงานทุกคนที่ได้ใกล้ชิดกับเขา ไม่ว่าชายหรือหญิงก็สามารถสัมผัสได้ถึงเสน่ห์ของเขา

ความสามารถในการสื่อสารยอดเยี่ยม วิสัยทัศน์ชัดเจน ตัดสินใจเด็ดขาด มีความเป็นกันเองและเห็นอกเห็นใจผู้อื่น…

พนักงานจำนวนไม่น้อยต่างก็ชื่นชมเจ้านายใหญ่คนนี้เป็นอย่างมาก

“งั้นก็ช่วยสั่งข้าวหน้าซี่โครงหมูให้ผมด้วยแล้วกันครับ เครื่องดื่มอะไรก็ได้”

ถังซ่งโบกมือให้จางอิ่งฝ่ายบุคคล แล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของท่านประธาน

“เอี๊ยด——” ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ผู้บริหาร

เปิดหน้าจอระบบ เริ่มจากตรวจสอบรายละเอียดรางวัล

[ทีมผู้ช่วย (5 คน) ] : ฝึกฝนและจัดหาโดยถังซ่งเอ็นเตอร์เทนเมนท์ ประกอบด้วย (ผู้เชี่ยวชาญด้านชีวิตประจำวัน ทรัพยากรบุคคล การวางแผนกลยุทธ์ การดำเนินงาน และอื่นๆ) ปัจจุบันเตรียมพร้อมแล้ว กรุณาให้ “คู่หู-เวินหร่วน” ติดต่อ “โม่เซี่ยงหว่าน” เพื่อรับมอบ

เท่าที่เขารู้ ตอนนี้เวินหร่วนก็มีผู้ช่วยตัวเล็กๆ อยู่คนหนึ่งแล้ว ก็คือจางซินถงที่เคยเจอกันหลายครั้งนั่นเอง

แต่เห็นได้ชัดว่า ผู้ช่วย 5 คนที่ระบบจัดหาให้นี้ น่าจะเป็นทีมงานที่สมบูรณ์แบบในทุกๆ ด้าน สามารถช่วยให้เธอหลุดพ้นจากงานที่ยุ่งเหยิงได้

ก็แหม นี่คือคู่หูของเขานี่นา ถึงแม้จะต้องทำงาน ก็คงจะไม่ใช่ว่าต้องลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเองอย่างลำบากยากเย็น

สิ่งที่ควรจะได้รับความสุขสบายก็ต้องได้รับ

เข้าสู่โมดูล [คู่หู] คลิกที่การ์ดรูปวาดของพี่สาวคนโต

[คู่หู: เวินหร่วน (29 ปี) ]

[บทบาท: กรรมการบริษัท กลุ่มบริษัทสตาร์คลาวด์อินเตอร์เนชั่นแนล]

[ส่วนสูง: 171 เซนติเมตร, น้ำหนัก: 66 กิโลกรัม]

[พลกำลัง: 75, ความอดทน: 76, ความว่องไว: 71, ความเข้าใจ: 81]

[ความคืบหน้าการเติบโต: 55%]

——————

[② การสร้างทีมงานหลัก]

[เนื้อหาภารกิจ: การเป็นสมาชิกคณะกรรมการบริษัท กลุ่มบริษัทสตาร์คลาวด์อินเตอร์เนชั่นแนลจำกัด และเข้ารับตำแหน่งประธานบริษัทกวงอิ่งมีเดีย ในขณะนี้ “คู่หู-เวินหร่วน” กำลังเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับงานและความท้าทายที่กำลังจะมาถึง เธอจำเป็นต้องมีทีมงานหลักเป็นของตัวเอง กรุณาให้ “คู่หู-เวินหร่วน” เดินทางไปยังสำนักงานใหญ่ของถังซ่งเอ็นเตอร์เทนเมนท์ เพื่อรับมอบทีมผู้ช่วย เข้ารับการฝึกอบรมการบริหารจัดการระยะสั้น และสร้างทีมงานหลักของตัวเองให้สำเร็จ]

[รางวัลภารกิจ: ความคืบหน้าการเติบโต 10%, พลกำลัง+2, ความว่องไว+2, แพ็กเกจทักษะ*1]

[ความคืบหน้าภารกิจ: ยังไม่สำเร็จ]

[หมายเหตุ: นอกเหนือจากงานที่ยุ่งเหยิงแล้ว ก็ยังต้องการการปลอบโยนจากคู่หูด้วย กรุณาผู้เล่นใส่ใจดูแลความรู้สึก]

——————

หลังจากดูภารกิจการฝึกฝนใหม่แล้ว ถังซ่งก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ตระหนักถึงปัญหาสำคัญอย่างหนึ่ง เวินหร่วนจะต้องได้เจอกับซูอวี๋แล้ว!

ถึงแม้ในความเป็นจริงความสัมพันธ์ของเขากับซูอวี๋จะจำกัดอยู่แค่การจูบ แต่ในการรับรู้ของซูอวี๋แล้ว เธอก็คือคนรักของเขา

ถ้าพี่สาวคนโตวิ่งมาบอกว่าซูอวี๋รังแกเธอ เขาก็คงจะทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ

เมื่อนึกถึงภาพที่คนทั้งสองเจอกัน ถังซ่งก็กระพริบตาอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย

คงจะต้องรอให้พี่สาวคนโตจัดการเรื่องที่เมืองหลวงเสร็จเรียบร้อยแล้ว ค่อยหาเวลาคุยกับเธอดีๆ หน่อยแล้วกัน

โชคดีที่ตอนนี้สมรรถภาพของเขาแข็งแกร่งมาก เมื่อวาน 1 ต่อ 2 จัดการช่างเสริมสวยกับสาวสังคมจอมปลอมไปอย่างราบคาบ

พี่สาวคนโตวัย 30 ปี กำลังอยู่ในช่วงที่ความต้องการพุ่งพล่านที่สุด

เผื่อว่าถึงตอนนั้นเวินหร่วนได้รับบาดเจ็บ เขาก็จะใช้วิธีการเล่นบาสเกตบอลปลอบโยนเธอสักสองสามครั้ง ทำให้เธอพอใจ

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น

เสียงเคาะประตู “ก๊อกๆๆ” ก็ดังขึ้น

เสียงของเหออีอีดังมาจากนอกประตู: “ท่านประธานถังคะ”

“เชิญเข้ามาครับ” ถังซ่งปิดหน้าจอระบบ นั่งตัวตรง

จากนั้น ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกเบาๆ

เหออีอีเดินเข้ามา

เสื้อยืดแขนสั้นสีขาวเนื้อผ้านุ่มสบาย แนบเนื้อและสวมใส่สบาย เผยให้เห็นรูปร่างที่ดีของเธอ

กางเกงยีนส์ขาสั้นสีฟ้าอ่อน ขอบกางเกงรุ่ยเล็กน้อย ดูสบายๆ และเป็นธรรมชาติ

เท้าสวมรองเท้าผ้าใบสีดำสลับขาว

หลังจากกลายเป็นผู้ไลฟ์สดชื่อดัง บริษัทก็จัดหานักออกแบบภาพลักษณ์ให้เธอเป็นพิเศษ

ตั้งแต่การแต่งหน้าทำผมไปจนถึงการแต่งกาย ได้รับการปรับปรุงใหม่ทั้งหมด

ประกอบกับความมั่นใจที่เพิ่มพูนขึ้นหลังจากประสบความสำเร็จในชั่วข้ามคืน

ทั้งตัวเธอดูมีชีวิตชีวาและไม่ตกยุค

“นั่งสิครับ อีอี” ถังซ่งลุกขึ้นยืน แล้วไปนั่งลงบนโซฟาในโซนรับแขกกับเธอ

กวาดตามองขึ้นลงอยู่ครู่หนึ่ง กล่าวชมอย่างจริงใจ: “สวยขึ้นนะ แล้วผมก็ได้ดูไลฟ์สดของคุณแล้วด้วย มีสไตล์เป็นของตัวเองแล้ว ตอนนี้ก็กลายเป็นเน็ตไอดอลชื่อดังแล้ว ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ”

ใบหน้าของเหออีอีแดงขึ้นมาทันที “ฉันก็แค่ทำตามที่คุณสั่งมาเท่านั้นเองค่ะ เรียกได้ว่าโชคดีมากกว่า ที่บังเอิญได้เจอกับคุณเป้ยอวี่เวย”

เธอรู้เรื่องราวเบื้องลึกของถังซ่งอยู่บ้าง แค่เน็ตไอดอลที่มีผู้ติดตามหลักล้านคน ไม่กล้าที่จะเหลิงหรอก

แต่เมื่อเธอประสบความสำเร็จมากขึ้น ก็ยิ่งมีความสำคัญต่อบริษัทมากขึ้นไปด้วย และก็เป็นการเพิ่มน้ำหนักในใจของท่านประธานถังทางอ้อมด้วย

นี่คือเรื่องที่เธอดีใจที่สุด

ถังซ่งเอนหลังพิงเบาะที่นั่งนุ่มๆ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: “ผมกับคุณเกาปรึกษากันแล้ว ตัดสินใจว่าจะให้หุ้นจูงใจคุณ 5% ครับ ทุนจดทะเบียนของบริษัททั้งหมด 1 ล้านหุ้น ทำการซื้อขายในราคาหุ้นละ 10 หยวน”

ก็แหม เป็นบริษัทไลฟ์สดขายของนี่นา ด้วยความสามารถในการทำกำไรของบริษัทเสื้อผ้าซ่งเหม่ยในปัจจุบัน การประเมินมูลค่าไว้ที่ 10 ล้านหยวนถือว่าต่ำมากจริงๆ

จุดประสงค์หลักก็เพื่อเป็นการจูงใจเหออีอี

กลไกการเข้าถึงของ TikTok นั้นเอื้อต่อ “คน” มากกว่า การไลฟ์สดที่มีสไตล์เฉพาะตัวจะช่วยดึงดูดผู้เข้าชมได้ง่ายกว่า

และ [ภารกิจแผนการเติบโต] ของถังซ่งก็ยังผูกพันกับบริษัทเสื้อผ้าซ่งเหม่ยอย่างลึกซึ้ง เขาต้องการ IP ที่จะไม่มีวันทรยศเขาอย่างแน่นอนคนนี้

นอกจากความสัมพันธ์ฉันญาติของเธอกับจ้าวหย่าเชี่ยนแล้ว การให้รางวัลที่เหมาะสมก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เช่นกัน

ดวงตาของเหออีอีเบิกกว้างขึ้นทันที ลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น โค้งคำนับอย่างสุดซึ้ง: “ขอบคุณค่ะท่านประธานถัง! ขอบคุณค่ะคุณเกา! ขอบคุณที่บริษัทให้การยอมรับค่ะ!”

เป้าหมายที่ใฝ่ฝันมาโดยตลอดกำลังจะสำเร็จแล้ว

จบการศึกษาจากวิทยาลัยอาชีวศึกษาธรรมดาๆ เริ่มต้นจากการเป็นพนักงานต้อนรับ พยายามอย่างยากลำบากในการเปลี่ยนมาเป็นผู้ช่วยไลฟ์สด ตอนนี้ก้าวกระโดดมาเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัท เป็นผู้ไลฟ์สดชื่อดังที่มีผู้ติดตามเกือบ 2 ล้านคน

ความรู้สึกในใจของเธอยากที่จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้จริงๆ

“ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอกครับ เป็นสิ่งที่คุณสมควรจะได้รับอยู่แล้ว” ถังซ่งหัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหน้า พูดให้กำลังใจ: “หุ้น 5% นี้โอนมาจากคุณเกานะครับ เงิน 500,000 หยวนที่ต้องใช้ ผมจะออกให้คุณเอง อีอี สู้ต่อไปนะครับ! ผมเคยพูดไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า ผมชื่นชมคุณมาก และก็เชื่อมั่นในตัวคุณมากด้วย”

เมื่อได้ยินคำพูดของถังซ่ง น้ำตาของเหออีอีก็เอ่อล้นขึ้นมาทันที

เธอก็เพิ่งจะดังได้ไม่กี่วัน ยังคงเป็นแค่ลูกจ้างที่ทำงานหนักหาเช้ากินค่ำ มีเงินเก็บไม่ถึง 50,000 หยวนด้วยซ้ำ

เงิน 500,000 หยวนของถังซ่ง สำหรับเธอแล้วถือเป็นจำนวนเงินที่มากโขทีเดียว

มองท่านประธานหนุ่มหล่อตรงหน้า ในใจก็เอ่อล้นไปด้วยความรู้สึกขอบคุณและชื่นชมอย่างสุดซึ้ง

พ่อบุญธรรมอยู่เบื้องบน! โปรดรับการคารวะจากอีอีด้วยเถิด!

เหออีอีเลียริมฝีปาก รวบรวมความกล้าเดินเข้าไปกอดถังซ่ง ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น

“ขอบคุณค่ะท่านประธานถัง! คุณดีกับฉันมากจริงๆ! ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังอย่างแน่นอนค่ะ!”

สัมผัสได้ถึงร่างกายที่แข็งแรงของถังซ่ง กลิ่นอายที่สดชื่นหอมกรุ่น เหออีอีก็รู้สึกราวกับล่องลอยอยู่ในสวรรค์

ก็เพราะตอนนี้เธอเป็นเน็ตไอดอลชื่อดังแล้ว ไม่อย่างนั้นก็คงจะไม่กล้าที่จะฉวยโอกาสกับถังซ่งแบบนี้หรอก

ถังซ่งที่นั่งอยู่บนโซฟา มองเหออีอีที่กระโจนเข้ามากอด ในใจก็รู้สึกแปลกๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง

เขาตบต้นขาอวบอิ่มของเหออีอีเบาๆ หัวเราะแล้วพูดว่า: “เอาล่ะ คุณไปทำงานเถอะ สัญญาให้หุ้นจูงใจฝ่ายกฎหมายกำลังทำอยู่ ไว้คุณค่อยเซ็นทีหลังก็ได้ การจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้น คุณก็ไปปรึกษากับคุณเกาเอาแล้วกันนะ”

“อ๊ะ!” สัมผัสได้ถึงการตบของถังซ่ง เหออีอีก็ร้องอุทานออกมาเบาๆ รีบคลายอ้อมกอดจากถังซ่ง “ได้ค่ะๆ”

หันหลังกลับ ในหัวยังคงนึกถึงภาพที่ถังซ่งตบเธอเมื่อครู่อยู่

ใบหน้าแดงก่ำและร้อนผ่าว เดินก็ดูไม่เป็นธรรมชาติไปเลย

ปิดประตูอย่างเบามือ วิ่งเหยาะๆ ไปทางห้องน้ำ

มองส่งเหออีอีจากไป ถังซ่งก็กลับมานั่งหลังโต๊ะทำงาน

“ครืดดด ครืดดด——” โทรศัพท์บนโต๊ะสั่นขึ้น

[หล่านเฟิงอินเตอร์เนชั่นแนล-อวี๋ชิวน่า: “ท่านประธานถังคะ ข้อมูลทีมงานฝ่ายขาย รวบรวมเสร็จแล้วส่งไปในอีเมลของท่านแล้วค่ะ”]

ถังซ่งเปิด Foxmail ในคอมพิวเตอร์ดู แล้วตอบกลับไปว่า: “ได้ครับ ขอบคุณมากครับ อีกสองสามวันผมจะไปหาคุณที่หล่านเฟิงอินเตอร์เนชั่นแนลเพื่อคุยกันอย่างละเอียดครับ”

ส่งข้อความเสร็จแล้ว ก็คลิกเปิดไฟล์แนบในอีเมล เริ่มอ่านอย่างตั้งใจ

ภารกิจย่อย [ผู้นำที่มีคุณสมบัติ] มีความสำคัญต่อเขาอย่างยิ่ง ก็แหม มีรางวัล [เสน่ห์+1] นี่นา

ถึงแม้ตอนนี้เขาจะมีความเข้าใจอย่างละเอียดเกี่ยวกับธุรกิจและการดำเนินงานของโรงแรมหล่านเฟิงอินเตอร์เนชั่นแนลแล้ว แต่ก็ยังไม่คุ้นเคยกับทีมผู้บริหารภายในอยู่ดี

อวี๋ชิวน่าที่เป็นพนักงานฝ่ายขาย ก็สามารถเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีได้

อดีตพนักงานขาย BMW คนนี้ฉลาดหลักแหลมมาก ช่วงหลายวันที่ผ่านมาก็แสดงท่าทีที่กระตือรือร้นอย่างยิ่ง

ดูออกว่า เธออยากจะก้าวหน้ามาก!

นอกจากนั้น เขายังต้องตรวจสอบการเงิน ค้นหาปัญหาภายในบริษัทด้วย

แต่ปัจจุบันยังไม่มีคนที่เหมาะสม สามารถรอสังเกตการณ์ต่อไปได้

…

หกโมงเย็น

“ก๊อกๆๆ ——” เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง

“ท่านประธานถังคะ อาหารเย็นที่สั่งไว้ให้มาถึงแล้วค่ะ เดี๋ยวหนูเอาเข้าไปให้นะคะ”

“ได้ครับ ขอบคุณครับ”

จากนั้น จางอิ่งฝ่ายบุคคลก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว วางชุดอาหารที่ห่ออย่างสวยงามไว้บนโต๊ะกาแฟในโซนพักผ่อน

“ท่านประธานถังทานให้อร่อยนะคะ ลาก่อนค่ะ” จางอิ่งยิ้มอย่างซุกซน โค้งตัวแล้วเดินออกจากห้องทำงานไป

เปิดถุงเก็บความร้อน นำของข้างในออกมาทีละอย่าง

นอกจากข้าวหน้าซี่โครงหมูแล้ว ก็ยังมีน้ำมะนาวขวดเล็กขนาด 300 มล. อีกด้วย

ถังซ่งมองอย่างเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปน้ำมะนาว แล้วส่งให้แสงจันทร์ขาว

บิดฝาขวดออก “อึกๆๆ ——” ดื่มไปสองสามอึก

รสเปรี้ยวที่เข้มข้นกระตุ้นต่อมรับรส ให้ความรู้สึกสดชื่น

ตามมาด้วยรสหวานอ่อนๆ และรสฝาดเล็กน้อย

เหมือนกับวัยเยาว์ที่บริสุทธิ์และไร้เดียงสาของเขา

“ติ๊งต่อง——” การตอบกลับของเธอ รวดเร็วเหมือนเช่นเคย

[ชิงหนิง: “ว่าไงล่ะ เห็นน้ำมะนาวแล้วก็นึกถึงฉันอีกแล้วเหรอ?”]

ถังซ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตอบกลับไปตรงๆ : “ใช่แล้ว ฉันคิดถึงเธอ”

ข้อความนี้ส่งออกไป เห็นได้ชัดว่าเกินความคาดหมายของแสงจันทร์ขาว

ผ่านไปครู่ใหญ่จึงค่อยส่งข้อความกลับมา

[ชิงหนิง: “ฉันน่ารักขนาดนี้ เธอนึกถึงฉันก็ถูกแล้ว ฉันอนุญาตให้เธอคิดถึงฉันบ่อยๆ ได้เลยนะ”]

[ชิงหนิง: ถือว่านายรู้ความ.jpg]

มองสติกเกอร์ที่คุ้นเคยด้านล่าง ถังซ่งก็ยิ้มออกมา

เมื่อก่อนตอนเรียนมหาวิทยาลัย เขาเคยใช้รูปของหลิ่วชิงหนิงทำเป็นชุดสติกเกอร์ เวลคุยกันก็มักจะเอามาแกล้งเธอ

แต่เพราะสติกเกอร์ทั้งหมดทำออกมาสวยมาก ต่อมาก็เลยกลายเป็นของใช้ส่วนตัวของเธอไปเลย

มองรูปหลิ่วชิงหนิงตอนเพิ่งจะเข้ามหาวิทยาลัย ถังซ่งก็ตอบกลับไปว่า: “ก็น่ารักจริงๆ นั่นแหละ ไม่ได้เห็นรูปเธอนานแล้ว ฉันเกือบลืมไปแล้วว่าตอนนี้เธอหน้าตาเป็นยังไง ส่งมาให้ดูหน่อยสิ”

[ชิงหนิง: รูป.jpg]

ถังซ่ง: “หลอกฉันอีกแล้ว นี่มันรูปตอนเธออยู่ปีหนึ่งชัดๆ!”

[ชิงหนิง: “ฉันอายุ 18 ตลอดกาล! เธอแค่รู้ว่าฉันหน้าตาแบบนี้ก็พอแล้ว!”]

บริษัทซื่อจี้จื้อเสวียที่หลิ่วชิงหนิงทำงานอยู่ย้ายไปที่เซินเจิ้น นอกจากจะมีอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องครบครันกว่าแล้ว ก็ยังเป็นเพราะได้รับค่าธรรมเนียมความร่วมมือด้านซอฟต์แวร์จำนวนมหาศาลอีกด้วย

ในฐานะหุ้นส่วนด้านเทคนิค หลิ่วชิงหนิงก็รับผิดชอบการพัฒนาซอฟต์แวร์เป็นหลัก

หลังจากย้ายไปแล้ว ทุกวันก็ต้องทำงานล่วงเวลาจนดึกดื่น สภาพร่างกายย่ำแย่มาก ก็เลยไม่ยอมวิดีโอคอลกับเขา ไม่ยอมให้เขาเห็นรูป

เรื่องเหล่านี้ ถังซ่งก็คุ้นเคยดีอยู่แล้ว

ถังซ่งกินข้าวไปพลาง ทะเลาะกับหลิ่วชิงหนิงไปพลางอย่างนี้

ในตอนท้ายของการสนทนา หลิ่วชิงหนิงก็ส่งข้อความเสียงมา

กดเล่น

เสียงใสๆ น่ารักดังขึ้น: “นายอยู่ที่เยียนเฉิงก็ดูแลตัวเองดีๆ นะ ช่วงนี้ฉันมีเรื่องสำคัญมากต้องจัดการ รอให้ฉันจัดการเสร็จแล้วจะไปหานายที่เยียนเฉิง แล้วก็นะ นายบอกว่านายลดน้ำหนักสำเร็จแล้ว แถมยังหล่อขึ้นอีกต่างหาก ฉันตั้งตารอคอยมากเลยนะ ห้ามขี้เกียจเด็ดขาด! สู้ต่อไป! เมื่อก่อนตอนอยู่ที่เมืองหลวงเพราะนายทำงานยุ่งมาก ฉันก็เลยไม่กล้าพูดอะไรมาก ตอนนี้นายกลับไปเยียนเฉิงแล้ว ต้องลดน้ำหนักให้กลับไปเหมือนตอนเรียนมหาวิทยาลัยให้ได้เลยนะ! ถ้ามีซิกแพคได้ล่ะก็ ตอนเจอกันฉันจะให้รางวัลใหญ่เลย”

ฟังจบประโยคนี้ ถังซ่งก็หัวเราะออกมาเบาๆ

รูปร่างของเขาในตอนนี้ ดีกว่าตอนมัธยมปลายเสียอีก ซิกแพคก็เกือบจะครบ 8 ลูกแล้ว

ถ้าแสงจันทร์ขาวได้เห็นเขาในตอนนี้ คงจะต้องตกใจอ้าปากค้างแน่ๆ

วางตะเกียบลง ดื่มน้ำมะนาวไปอึกหนึ่ง ถังซ่งก็เปิดรูปที่หลิ่วชิงหนิงส่งมาดู แล้วก็เหม่อลอยไปเล็กน้อย

เธอในวัย 18 ปี เต็มไปด้วยความสดใสมีชีวิตชีวา แววตาใสสว่าง ราวกับมีดวงดาวซ่อนอยู่

สำหรับถังซ่งในตอนนั้นแล้ว เธอเปรียบเสมือนแสงสว่างที่อบอุ่น น่าหลงใหล

ในช่วงวัยรุ่นของเขา ภายใต้แสงจันทร์ขาว เขาได้สัมผัสกับความรู้สึกใจเต้นหน้าแดง ความรักวัยใส และความคิดถึงที่ไม่เคยลืมเลือน…

ก็เพราะความรู้สึกที่พิเศษนี้เอง เขาจึงไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับเธออย่างไร

……

สองทุ่ม

หลังจากอยู่ที่ห้องไลฟ์สดทั้งสามแห่งอยู่ครู่หนึ่ง ทำความเข้าใจสถานะการทำงานของพวกเขาแล้ว ถังซ่งก็หยิบกุญแจรถลงไปข้างล่าง

ไม่นาน รถ Bentley Continental GT สีขาวก็ขับออกจากลานจอดรถใต้ดิน

ถนนในเมืองถูกปกคลุมไปด้วยแสงไฟหลากสีสัน

ท้องถนนคึกคักจอแจ รถราขวักไขว่ ผู้คนเดินไปมาอย่างเร่งรีบ

ถังซ่งรู้สึกอะไรบางอย่างในใจ ก็เลยขับรถตรงไปยังถนนวงแหวนรอบนอก

ฟังเพลงโฟล์ค รับลมยามเย็น สัมผัสการควบคุมรถ ปล่อยความคิดให้ล่องลอยไป

พอรู้สึกตัวอีกที ก็อยู่บนถนนวงแหวนรอบที่สามด้านใต้พอดี

มองทิวทัศน์ที่คุ้นเคยรอบข้าง ถังซ่งก็หักพวงมาลัย ขับออกจากถนนวงแหวนรอบที่สาม แล่นไปตามถนนสายหลักของเมือง มุ่งหน้าไปยังทิศทางของมหาวิทยาลัยซือต้า

จากไปวันเดียว ไม่รู้ว่าคุณเฉียนเล่อเล่อคนนั้นตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง

จอดรถที่ลานจอดรถประตูทิศใต้ของมหาวิทยาลัยซือต้าเรียบร้อยแล้ว

ถังซ่งลงจากรถ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า มุมปากมีรอยยิ้มบางๆ

เดินไปตามถนนที่คุ้นเคย มุ่งหน้าไปยังตลาดโต้รุ่งในถนนคนเดิน

เมื่อระยะทางใกล้เข้ามา ปลายจมูกก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมยั่วยวนต่างๆ นานาในทันที

วันนี้อากาศเย็นสบาย ตอนนี้ก็เป็นเวลาเลิกงานพอดี ถนนคนเดินจึงเต็มไปด้วยผู้คน

แต่ละร้านมีคนมุงอยู่ไม่น้อย เสียงจอแจดังไม่ขาดสาย

ราวกับภาพวาดที่เคลื่อนไหวได้ เต็มไปด้วยชีวิตชีวา

“คุณ…สวัสดีค่ะ คือว่า…” เสียงเล็กๆ ที่ค่อนข้างจะระมัดระวังดังขึ้นมาจากข้างๆ

ถังซ่งหันไป ก็เห็นเด็กสาวสองคนอายุประมาณยี่สิบปีกำลังมองเขาด้วยสีหน้าเขินอาย

เด็กสาวผมสั้นผลักเพื่อนที่อยู่ข้างๆ อย่างแรง “คือว่า พี่ชายคะ เขาอยากจะขอ WeChat พี่ค่ะ!”

เด็กสาวผมยาวอีกคนเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของถังซ่ง สัมผัสกับออร่าที่โดดเด่นเย็นชาของเขาอย่างจังๆ ใบหน้าก็แดงก่ำหัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที

พูดเสียงเบาๆ ว่า “ขอโทษค่ะ” แล้วก็ก้มหน้าลง ดึงเพื่อนที่อยู่ข้างๆ วิ่งหนีไป

บางคนก็เป็นแบบนี้แหละ โดดเด่นถึงระดับหนึ่ง จนทำให้พวกเธอไม่มีความกล้าแม้แต่จะเข้าไปทักทาย

ถังซ่งยิ้ม แล้วก็เดินต่อไปตามถนนยาว

เขาที่สวมชุดสูทสั่งตัด แม้จะดูขัดกับบรรยากาศรอบข้างอยู่บ้าง แต่ก็กลับกลมกลืนเข้ากับสภาพแวดล้อมได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่นาน ร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏแก่สายตา

เหมือนกับหลายวันที่ผ่านมา เฉียนเล่อเล่อนั่งเงียบๆ อยู่บนเก้าอี้ตัวเล็ก สวมเสื้อผ้าเรียบๆ ฟังพี่เหวินที่อยู่ข้างๆ บ่นเรื่องซุบซิบดารา ปัญหาในที่ทำงาน

…

“จะบอกให้นะเล่อเล่อ ไอ้หัวหน้าห่วยแตกของพวกเรามันหน้าด้านจริงๆ กลางวันให้ฉันซื้อข้าวให้ แล้วก็ไม่จ่ายเงินสักบาทเลย!”

“ให้ตายสิ หัวหน้าเงินเดือนเป็นหมื่น มาเอาเปรียบฉันที่เงินเดือนแค่ 4,000 เนี่ยนะ มันเกินไปจริงๆ!”

เฉียนเล่อเล่อคิดอยู่ครู่หนึ่ง พูดเสียงเบา: “พี่เหวินคะ สถานการณ์แบบนี้หนูก็เคยเจอมาก่อนค่ะ จริงๆ แล้ววิธีแก้ง่ายมากเลยนะคะ พี่ก็แค่เอาข้าวกลางวันมาเองก็พอแล้วค่ะ”

“เฮ้อ ก็มันขี้เกียจทำนี่นา” พี่เหวินยักไหล่อย่างจนใจ “จริงสิเล่อเล่อ วันนี้อากาศเย็นสบายขนาดนี้ ทำไมถังซ่งไม่มานั่งเล่นแถวนี้บ้างล่ะ”

เมื่อก่อนตอนเย็นๆ ที่อากาศดี ถังซ่งมักจะเอาเก้าอี้ตัวเล็กมานั่งเล่นแถวนี้เป็นประจำ

คุยเล่นกับพวกเธอ

ถึงแม้ทุกครั้งจะคุยกันแต่เรื่องเทคนิค แต่พี่เหวินที่ชอบความครึกครื้นอยู่แล้วก็รู้สึกดี

อีกอย่าง มีผู้ชายตัวสูงๆ ใหญ่ๆ แบบนี้อยู่ด้วย ก็รู้สึกปลอดภัยดี

เฉียนเล่อเล่อพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ: “พี่ซ่งมีงานของตัวเองต้องทำค่ะ ตอนนี้ก็ไม่ได้พักอยู่ที่มหาวิทยาลัยซือต้าแล้ว ต่อไปก็คงจะไม่มาแล้วล่ะค่ะ”

“อ้อๆ งั้นก็ได้ค่ะ” พี่เหวินถอนหายใจอย่างผิดหวังเล็กน้อย

เงยหน้ากวาดตามองผู้คนที่เดินไปมา

จากนั้น ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างอย่างตกตะลึง อ้าปากค้าง

นี่…ถังซ่งเหรอ?

ท่ามกลางผู้คน ร่างหนึ่งโดดเด่นเป็นพิเศษ

ผมซอยสีดำสนิทพองฟูพลิ้วไหวตามลมยามเย็น ปัดผ่านดวงตาที่ลึกล้ำสดใสของเขา

เสื้อเชิ้ตเข้ารูปเนื้อบางเบา กางเกงสแลคสีดำทรงสวย ขับเน้นให้เห็นสัดส่วนร่างกายที่ยอดเยี่ยม

จมูกโด่ง ริมฝีปากบาง ไหล่กว้าง เอวคอด ท่วงท่าสง่างาม

ทั้งตัวดูหล่อเหลาคมคาย สุขุมมั่นใจ

เขายืนอยู่ตรงนั้น ก็ดึงดูดสายตาทุกคู่จากรอบทิศทางโดยอัตโนมัติ

ราวกับพระเอกในละครรักโรแมนติกที่เธอชอบดู หลุดออกมาจากในจอ

“เล่อเล่อ…เล่อเล่อ…” พี่เหวินตบหลังเฉียนเล่อเล่ออย่างแรง เสียงสั่นเล็กน้อย: “ฉันเหมือนจะเห็นถังซ่งนะ! แต่…ทำไมรู้สึกว่าเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ล่ะ? จำแทบไม่ได้เลย”

เมื่อได้ยินคำว่า “ถังซ่ง” สองคำ ดวงตาของเฉียนเล่อเล่อก็เป็นประกายขึ้นมาทันที มองตามสายตาของพี่เหวินไป

ร่างที่นั่งยองๆ อยู่ก็ลุกขึ้นยืนทันที ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มดีใจสดใส

รองเท้าหนังสีดำเงาวับกระทบกับพื้นหิน ถังซ่งก็มายืนอยู่ตรงหน้าเธอ

“สวัสดีตอนเย็นครับ เล่อเล่อ”

“สวัสดีตอนเย็นค่ะ พี่ซ่ง พี่มาได้ยังไงคะ?” เฉียนเล่อเล่อก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่กล้าสบตากับเขา

“มาดูเธอน่ะสิ” ถังซ่งยืนอยู่ข้างๆ เธอมองไปที่กล่องโฟม “ขายดีเหมือนกันนี่นา เหลือไม่เยอะแล้ว”

เฉียนเล่อเล่อประสานมือแน่น พูดเสียงเบา: “ค่ะ วันนี้โชคดี มีคนซื้อไปทีเดียว 8 แก้วเลยค่ะ”

มุมปากของถังซ่งยกยิ้มบางๆ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาสแกน QR Code จ่ายเงินไป 6 หยวน แล้วก็หยิบชามะนาวแก้วหนึ่งออกมาจากในนั้น

“พี่เหวินครับ ขอไส้กรอกย่างสองไม้ครับ รสยี่หร่ากับงา 5 หยวนใช่ไหมครับ?”

เมื่อได้ยินเสียงของถังซ่ง พี่เหวินก็เพิ่งจะรู้สึกตัว รีบพยักหน้า: “ใช่ๆๆ ครับ”

จากนั้นก็หยิบไส้กรอกแป้งที่ย่างเสร็จแล้วสองไม้ออกมา โรยด้วยยี่หร่ากับงา แล้วยื่นให้

มองถังซ่งในสภาพนี้ในระยะใกล้ ใบหน้าของพี่เหวินก็แดงก่ำ รู้สึกเหมือนได้เจอซุปตาร์

รูปร่างหน้าตาและบุคลิกของถังซ่งแบบนี้ ไม่ใช่พระเอกนิยายมาตรฐานหรอกเหรอ?

เท่กว่าดาราวัยรุ่นในละครทีวีพวกนั้นเสียอีก!

พี่เหวินพูดอย่างตื่นเต้นเล็กน้อย: “เอ่อ ถังซ่งคะ…วันนี้คุณแต่งตัวแบบนี้ หล่อมากจริงๆ ค่ะ”

“ขอบคุณครับพี่เหวินที่ชม” ถังซ่งยิ้มตอบ แล้วก็รับไส้กรอกย่างมา เดินเข้าไปในร้านทันที ยื่นไม้หนึ่งให้เฉียนเล่อเล่อ

จากนั้นก็นั่งลงบนขั้นบันไดด้านหลังเธอ แล้วก็คุยกับเธออย่างเป็นธรรมชาติ

เคี้ยวไส้กรอกแป้งที่หอมกรุ่น ฟังคำพูดของถังซ่ง ดวงตาของเฉียนเล่อเล่อเป็นประกาย

ถึงแม้ถังซ่งจะย้ายออกจากหอพักอาจารย์ไปแล้ว แถมยังรวยขึ้นมากอีกต่างหาก แต่เขาก็ยังคงยอมคุยเรื่องสัพเพเหระกับเธอ

ความรู้สึกผิดหวังเล็กๆ น้อยๆ ในใจก่อนหน้านี้ก็หายไปเป็นปลิดทิ้งในทันที

ในขณะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คมชัดก็ดังขึ้นข้างหูของถังซ่ง

“ติ๊ง! การชาร์จออร่าถึง 100% แล้ว การชำระล้างด้วยออร่าถูกกระตุ้นแล้ว”

จากนั้น แสงเรืองรองบางๆ ก็สาดส่องลงมาจากเหนือศีรษะ งดงามราวกับความฝัน

“ติ๊ง! คุณได้รับไอเทมพิเศษประเภทความปลอดภัย [รวงข้าวแห่งความสงบสุข]”

[รวงข้าวแห่งความสงบสุข] : การสวมใส่ไอเทมนี้ จะสามารถหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บทางร่างกายได้ในระดับหนึ่ง และรักษาสภาพอารมณ์ให้มั่นคงและสงบสุข (ไอเทมที่เป็นวัตถุนี้สามารถมอบให้ผู้อื่นได้)

[หมายเหตุ: ชีวิตที่พึงพอใจเล็กน้อย ดีกว่าสมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง จะกังวลเรื่องได้เรื่องเสียไปไย]