บทที่ 130: เชี่ยนเชี่ยนผู้ชนะแบบสบายๆ  (ฟรี)

บทที่ 130: เชี่ยนเชี่ยนผู้ชนะแบบสบายๆ 

รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ S450L ไม่ได้ดับเครื่องยนต์ เสียงเครื่องยนต์ที่สั่นเบาๆ ยังคงดังชัดเจน

ทุกสายตาจับจ้องไปยังชายหนุ่มที่เพิ่งจะปรากฏตัวขึ้นคนนี้

แสงไฟหน้ารถสาดส่องมาจากด้านหลัง ทำให้เงาของเขาทอดยาวออกไป

สองมือของเขาปล่อยทิ้งข้างลำตัว ใบหน้าสงบนิ่งเฉยเมย แต่บนร่างกลับแผ่ซ่านออร่าความมั่นใจที่เปล่งประกาย

ราวกับดาบคมที่เพิ่งจะลับคมใหม่ พุ่งตรงเข้าหาหลี่จิ่งจง ทำให้เขาขมวดคิ้วแน่น

จางเหวินเซิ่งที่ยืนอยู่ข้างๆ คนทั้งสองใจหายวาบ รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง

สำหรับผู้ชายคนที่ไปขับรถเที่ยวเล่นกับจ้าวหย่าเชี่ยนคนนั้น เขาไม่เคยลืมเลย

ถึงแม้จะเปลี่ยนแปลงไปมาก แต่หน้าตาแบบนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเขาแน่นอน

เดิมทีตั้งใจจะมาทานข้าวกับเทพธิดาอย่างร่าเริง เพลิดเพลินกับอาหารอร่อย

ผลคือจู่ๆ ก็มี "บอส" โผล่มาสองคน

คนหนึ่งขับรถเบนซ์ E300 ราคาห้าสิบกว่าหมื่น อีกคนขับรถเบนซ์ S-Class ราคาเป็นล้าน

เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว รถหลิงซ่วยของตัวเองดูน่าสงสารเกินไปหน่อย

ส่วนเรื่องแฟนสาวที่เขาเพิ่งจะพูดถึงเมื่อกี้…

ในใจของจางเหวินเซิ่งหวั่นๆ แต่ก็ยังคงไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นจ้าวหย่าเชี่ยน

หลี่จิ่งจงขมวดคิ้วมองเขา พูดเสียงเข้ม: “คุณหมายความว่ายังไง? ใครมารังควานแฟนคุณ?”

ถังซ่งเม้มริมฝีปาก พูดอย่างใจเย็น: “จำไม่ได้แล้วเหรอครับ? พวกเราเคยเจอกันที่หน้าร้านอี้จือเหม่ยเย่ คุณเคยรังควานเธอมาก่อน เรื่องนั้นผมจะไม่ถือสาหาความก็ได้ แต่ตอนนี้จ้าวหย่าเชี่ยนเป็นแฟนผมแล้ว รบกวนคุณช่วยอยู่ห่างๆ เธอหน่อยนะครับ”

สำหรับท่านประธานหลี่คนนี้ เขาจำได้อย่างแม่นยำเลยทีเดียว

ยังจำได้ดีถึงท่าทีที่โอหังของเขาในตอนนั้น รวมถึงรถเบนซ์สีน้ำเงินที่บีบแตรไล่คันนั้นด้วย

อะไรที่ว่า “งานที่เหมาะกับเธอที่สุด” , “จะให้ offer คุณ” , “ขี้เกียจจะมาถือสาหาความกับเด็กหนุ่มอย่างคุณ” …

แสดงบทบาทผู้ชายเลี่ยนๆ (น่ารังเกียจ) ไร้ยางอายออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

จ้าวหย่าเชี่ยนมองดูถังซ่งที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ในหัวก็มีแต่ประโยคเมื่อครู่ของเขาดังก้องซ้ำไปซ้ำมา “จ้าวหย่าเชี่ยนเป็นแฟนผม”

ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที ในหัวมึนงงไปหมด ราวกับคนเมาเหล้า

นี่เป็นครั้งแรกที่ถังซ่งเรียกเธอแบบนี้ รู้สึกแปลกใหม่มาก แถมยังรู้สึกปลอดภัยเป็นพิเศษอีกด้วย

ในสายตาของเธอ ตอนนี้ทั้งถนนมีเพียงร่างของถังซ่งคนเดียวเท่านั้น ทิวทัศน์และผู้คนอื่นๆ ทั้งหมดถูกเบลอไปหมดแล้ว

หลี่จิ่งจงเงยหน้าขึ้นมองสำรวจเขาอย่างละเอียดอยู่พักหนึ่ง ครุ่นคิดอย่างจริงจัง แล้วก็ถึงบางอ้อ: “อ๋อ ที่แท้ก็เป็นคุณเองเหรอ!”

เด็กหนุ่มคนที่ทานของทอดเสียบไม้กับจ้าวหย่าเชี่ยนคนนั้น ตอนนั้นยังเคยต่อปากต่อคำกับตัวเองอยู่สองสามประโยค ก็เลยยังพอจะจำได้อยู่บ้าง

สายตาของเขากวาดมองรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ S450L ที่อยู่ข้างๆ แล้วก็หันกลับมามองถังซ่งที่อยู่ตรงข้าม แววตาเปลี่ยนไปมาหลายครั้ง

ทำงานมาหลายปี ค่อยๆ ไต่เต้าจนได้เป็นผู้บริหารระดับสูง ความรู้ความเข้าใจของเขาย่อมมีมากพออยู่แล้ว

แถมยังผ่านวัยเลือดร้อนมานานแล้วด้วย

ในใจชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียอย่างรวดเร็ว แล้วก็ยิ้มแต่หน้าไม่ยิ้ม: “คุณเข้าใจผิดแล้วครับ ผมแค่เห็นรถของพวกเขาเสียอยู่ริมถนน ก็เลยตั้งใจจะมาช่วยหน่อยน่ะครับ ยังไงซะผมกับจ้าวหย่าเชี่ยนก็ถือว่าเป็นคนรู้จักกัน”

“หึๆ ไม่จำเป็นต้องให้คุณช่วยหรอกครับ เชี่ยนเชี่ยนก็ไม่ได้สนิทกับคุณด้วย”

ถังซ่งหันหลัง เดินเฉียดผ่านเขาไป มาหยุดอยู่ตรงหน้าจ้าวหย่าเชี่ยน ค่อยๆ โอบรอบเอวที่อ่อนนุ่มของเธอ แล้วก็หอมแก้มที่เนียนละเอียดของเธอไปฟอดหนึ่ง

ยิ้มแล้วพูดว่า: “ทำไมมีกลิ่นยี่หร่าด้วยล่ะครับ?”

จ้าวหย่าเชี่ยนเอามือลูบแก้มที่เปียกๆ ของตัวเอง ดูเหมือนจะเพิ่งได้สติกลับคืนมา

ยิ้มจนตาหยีแล้วพูดว่า: “เมื่อกี้ทานไส้กรอกแป้งไปค่ะ เผลอทำเปื้อนหน้านิดหน่อย พี่ซ่งคะ ทำไมพี่มาถึงเร็วจังเลยคะ? หนูเพิ่งจะส่งตำแหน่งให้พี่ไปไม่นานเองนะคะ”

“ผมออกมาตั้งนานแล้วครับ เดิมทีตั้งใจจะไปเซอร์ไพรส์คุณที่ร้านไก่ทอด แต่คุณดันบอกว่ารถเสีย ผมก็เลยตรงมาหาคุณที่นี่เลยครับ”

ดวงตาของจ้าวหย่าเชี่ยนเป็นประกายระยิบระยับ จูบแก้มเขาเองฟอดหนึ่ง “ขอบคุณนะคะพี่ซ่ง”

“กรอด กรอด—” จางเหวินเซิ่งกำหมัดแน่น รู้สึกเย็นเยียบไปทั้งตัว

เธอมีแฟนแล้ว เธอมีแฟนแล้วจริงๆ

หลี่หยวนหยวนกับเจียงจื่อมู่ที่อยู่ข้างๆ มองถังซ่งสลับกับมองจ้าวหย่าเชี่ยน ต่างก็ตะลึงงันไปเลย

นี่คือแฟนของเชี่ยนเชี่ยนเหรอ?

พิจารณาเครื่องหน้าอย่างละเอียด ก็คือผู้ชายคนเดียวกับที่เคยปรากฏในโมเมนต์สของจ้าวหย่าเชี่ยนเมื่อก่อนหน้านี้นั่นเอง

เพียงแต่ว่าแตกต่างจากในรูปมากทีเดียว

รูปร่างดีขึ้น เครื่องหน้าก็มีมิติมากขึ้น ดูสดชื่นมั่นใจ การแต่งตัวก็ยอดเยี่ยม ออร่านักธุรกิจชั้นนำเต็มเปี่ยม

แล้วจางเหวินเซิ่งไม่ได้บอกว่าเขาขับรถอู่หลิงหรอกเหรอ? นี่มันรถเบนซ์คันใหญ่ชัดๆ!

กระจังหน้ารถที่กว้างใหญ่กับตราสัญลักษณ์ตั้งที่ส่องสว่าง ดูแล้วก็รู้ว่าแพงมาก

ถ้าพูดแบบนี้ กระเป๋า LV ใบนั้นก็เป็นของแท้ด้วยสิเนี่ย!? ซี้ด~ เชี่ยนเชี่ยนนี่โชคดีจริงๆ!

หลี่จิ่งจงกวาดตามองคนทั้งสองที่กอดกันอยู่ สีหน้าดูไม่ได้อย่างยิ่ง

หันหลังกลับไปที่รถของตัวเอง ดึงประตูฝั่งคนขับแล้วเข้าไปนั่งข้างใน

เนื่องจากรถเบนซ์ S-Class จอดขวางอยู่ด้านหน้าเยื้องๆ ไปทางข้างพอดี หลี่จิ่งจงจึงจำใจต้องถอยหลังไปหน่อยหนึ่ง

หักพวงมาลัยไปทางซ้ายสุดแรง เหยียบคันเร่งจนมิด เสียงเครื่องยนต์คำรามดังลั่น รถเบนซ์ E300 สีน้ำเงินก็หายลับไปจากสายตาของทุกคน

…

“สวัสดีครับ ผมถังซ่ง แฟนของเชี่ยนเชี่ยนครับ” ถังซ่งยิ้มพลางแนะนำตัวเองสั้นๆ

“สวัสดีค่ะ…ฉันชื่อหลี่หยวนหยวนค่ะ เป็นเพื่อนร่วมรุ่นมัธยมปลายของเชี่ยนเชี่ยนค่ะ”

“สวัสดีค่ะพี่ซ่ง หนูชื่อเจียงจื่อมู่ค่ะ”

หญิงสาวทั้งสองคนรีบกล่าวทักทายตอบ สีหน้าดูประหม่า

จางเหวินเซิ่งมองดูพวกเขา ริมฝีปากขยับ แต่ก็พูดอะไรไม่ออกมาสักคำ

ตู้กว่างอิ้นทำปากจื๊บจั๊บ ในใจก็อดไม่ได้ที่จะไว้อาลัยให้เพื่อนร่วมห้องอย่างจางเหวินเซิ่งคนนี้

เทพธิดาของนายมันยอดเยี่ยมเกินไปจริงๆ นั่นแหละ แค่คู่แข่งที่โผล่มาคนเดียวก็ขยี้จนนายเละได้แล้ว

ไม่ต้องพูดถึงหนุ่มหล่อที่ขับรถเบนซ์ S450 ราคาเป็นล้านคนนี้เลย เห็นได้ชัดว่าอยู่คนละระดับกับพวกเขาสิ้นเชิง

ประโยคนั้นมันว่ายังไงนะ

ถ้าตอนหนุ่มๆ กูรวยขับเบนซ์ เรื่องรักคงไม่วุ่นวาย

จ้าวหย่าเชี่ยนแนะนำเสียงเบา: “นี่จางเหวินเซิ่ง รุ่นพี่สมัยมัธยมปลายของหนูค่ะ ส่วนนี่ตู้กว่างอิ้น เพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของเขาค่ะ”

ถังซ่งยิ้มให้คนทั้งสอง

เจียงจื่อมู่มองดูจางเหวินเซิ่งที่พิงรถหลิงซ่วยไม่พูดไม่จา ถอนหายใจเงียบๆ

เอ่ยปากขึ้นก่อน: “เชี่ยนเชี่ยน เธอคงจะหิวแย่แล้วใช่ไหมล่ะ เมื่อกี้เห็นเธอกินไส้กรอกย่างเร็วมากเลย หรือว่าพวกเราจะนั่งรถแฟนเธอไปก่อนดีไหม? ให้พวกเหวินเซิ่งรอช่างซ่อมรถอยู่ตรงนี้แล้วกัน”

หลี่หยวนหยวนตากลอกไปมา รีบพูดเสริม: “ใช่ๆๆ ฉันก็หิวแล้วเหมือนกัน พวกเราไปก่อนเลยแล้วกันนะ อยู่ตรงนี้ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว”

จ้าวหย่าเชี่ยนเลียริมฝีปาก พยักหน้าแล้วพูดว่า: “พี่ซ่งคะ ถ้างั้นก็รบกวนพี่แล้วนะคะ”

“ไม่ต้องเกรงใจผมหรอกครับ” ถังซ่งตบเอวที่อ่อนนุ่มของเธอเบาๆ

“เหวินเซิ่ง, พี่ตู้ บ๊ายบายนะคะ~” “ไปแล้วนะ บ๊ายบาย~”

“บ๊ายบายครับ”

มองส่งคนทั้งสี่ขึ้นไปนั่งในรถเบนซ์ S-Class สุดหรู จางเหวินเซิ่งรู้สึกหมดเรี่ยวหมดแรง ในหัวอื้ออึงไปหมด

“กริ๊งงงง—” เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้น ปลุกให้เขาตื่นจากภวังค์

กดรับสาย เป็นช่างซ่อมรถที่นัดไว้

“ครับ ใช่ครับ ก็อยู่บนถนนเส้นนี้แหละครับ”

“ขับไปทางใต้อีกประมาณ 500 เมตรครับ อยู่ฝั่งตะวันตกของถนน รถหลิงซ่วยสีขาวครับ”

วางสายไปได้ไม่นาน

รถอู่หลิงหงกวงคันหนึ่งก็ขับเข้ามาใกล้ ช่างซ่อมรถก็เปลี่ยนแบตเตอรี่ใหม่ให้อย่างคล่องแคล่ว ลองสตาร์ทดู ก็ติดเครื่องได้สบายๆ

จางเหวินเซิ่งไม่ได้ต่อรองราคา จ่ายเงินไป 390 หยวน

กลับมานั่งในรถอีกครั้ง เอนหลังพิงเบาะ ค่อยๆ หลับตาลง

จริงๆ แล้วเขาก็รู้มาโดยตลอดว่าจ้าวหย่าเชี่ยนไม่ได้ชอบตัวเอง แต่ก็ยังอยากจะพยายามลองดู เผื่อว่าความจริงใจย่อมเปิดทางสู่ความสำเร็จได้บ้าง

ตอนนี้ความฝันสวยงามแตกสลายแล้ว เขารู้แล้วว่าตัวเองหมดหวังโดยสิ้นเชิงแล้ว

……

รถเบนซ์ S-Class ของถังซ่ง

บนรถเบนซ์ที่กำลังวิ่งอยู่

จ้าวหย่าเชี่ยนนั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสารด้านหน้า นิ้วมือลูบไล้การตกแต่งภายในที่เป็นหนังอย่างเบามือ ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น: “พี่ซ่งคะ รถเบนซ์คันนี้ก็เป็นรถของพี่ด้วยเหรอคะ?”

“อืม นั่งสบายกว่าเดิมไหมครับ” ถังซ่งเหลือบมองเรียวขาเปลือยเปล่าของนักบำบัดความงามแวบหนึ่ง มือขวาก็อดไม่ได้ที่จะอยากจะเอื้อมไปสัมผัสอยู่เรื่อย

แต่เมื่อพิจารณาว่ายังมีเพื่อนผู้หญิงของเธออีกสองคนนั่งอยู่เบาะหลัง ก็เลยไม่กล้าทำอะไรจริงๆ

“สบายมากเลยค่ะ” จ้าวหย่าเชี่ยนหนีบขาสองข้างชิดกัน เอนหลังพิงเบาะที่นุ่มสบาย รู้สึกว่าตัวเองยังคงประเมินความสามารถของพี่ซ่งต่ำไปจริงๆ

หลี่หยวนหยวนกับเจียงจื่อมู่ที่นั่งอยู่เบาะหลังมองหน้ากัน

อายุน้อยขนาดนี้ก็ขับรถเบนซ์ S-Class ได้แล้ว ไม่ว่าจะมาจากครอบครัวหรือความสามารถส่วนตัว ก็พิสูจน์ได้เลยว่าอีกฝ่ายไม่ธรรมดาจริงๆ

ไม่ต้องพูดถึงว่ายังหล่อขนาดนี้ ออร่าก็ดีขนาดนั้นอีกด้วย

มองดูจ้าวหย่าเชี่ยนที่ดูซื่อบื้อน่ารัก ในปากก็เริ่มจะเปรี้ยวขึ้นมาทันที

แน่นอนว่า สวยก็เป็นทุนอย่างหนึ่งเหมือนกัน

มีแฟนแบบนี้ เชี่ยนเชี่ยนไม่ต้องทำอะไรเลย ไม่ต้องพยายามอะไรเลยก็ชนะแบบสบายๆ แถมยังเป็นแบบที่นอนอยู่บนเตียงเฉยๆ ก็ชนะแล้วด้วยนะ