บทที่ 105: ต่อไปนี้ให้เรียกว่าพี่สาวแทนนะ! (ฟรี)

บทที่ 105: ต่อไปนี้ให้เรียกว่าพี่สาวแทนนะ!

ช่วงสองสามวันที่ผ่านมาเมืองเยียนเฉิงมีฝนตกต่อเนื่อง ทำให้บรรยากาศในฟิตเนสดูเงียบสงบไปด้วย

ทว่าถังซ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าเวินหร่วนในระยะสิบเมตร กลับรู้สึกว่าอากาศรอบตัวมันร้อนระอุจนทนไม่ไหว

ถังซ่งสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ที่ร้อนรุ่ม

ตอนนี้เขาสวมกางเกงออกกำลังกายขาสั้น ถ้าเผลอทำส่วนดีของตัวเองปรากฏออกมา มันจะแย่เอาได้

กำลังจะเดินเข้าไปข้างหน้า

ก็เห็นผู้ชายที่สวมเสื้อกล้ามรัดรูปเดินเข้ามาจากด้านข้าง

อายุประมาณ 20 ต้นๆ กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ หน้าตาหล่อเหลาคมคาย

ผู้ชายคนนั้นเม้มปาก แล้วก็ทักทายอย่างสบายๆ ว่า: “พี่สาวครับ”

“หืม?” เวินหร่วนที่กำลังเหลือบมองถังซ่งอยู่ หันไปมองเขาแวบหนึ่ง

ผู้ชายคนนั้นเอื้อมมือไปตบๆ ที่เครื่องแฮ็กสควอทข้างๆ “เครื่องนี้พี่จะใช้ต่อไหมครับ?”

“ไม่ใช้แล้วค่ะ”

“อ้อ ครับๆ ขอบคุณนะครับ”

บนใบหน้าของผู้ชายคนนั้นปรากฏรอยยิ้มที่สดใส

“ผมเพิ่งมาออกกำลังกายที่นี่ครั้งแรก ผมว่าท่าเมื่อกี้ของพี่มันสมบูรณ์แบบมากครับ มันแบบว่าหาที่ติไม่ได้เลย พี่สาวครับ ช่วยแนะนำผมหน่อยได้ไหมครับ? ดูว่าผมต้องปรับปรุงตรงไหนบ้าง”

ในฐานะที่เป็นสิงห์ฟิตเนส เวินหร่วนคิดด้วยสะโพกก็รู้ว่าเขาต้องการอะไร

คำพูดจีบสาวแบบนี้ เธอเจอบ่อย

เหลือบมองถังซ่งที่กำลังเดินมา เธอตอบไปอย่างส่งๆ ว่า: “ขอโทษนะคะ ฉันไม่ใช่เทรนเนอร์ที่นี่ค่ะ”

ผู้ชายคนนั้นค่อนข้างผิดหวัง แต่ก็พูดต่อว่า: “พี่สาวครับ พี่ก็ทำงานอยู่ที่ศูนย์การค้าหัวอวิ้นใช่ไหมครับ? ผมเพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่หลังวันหยุดแรงงาน ดูจากหุ่นของพี่แล้ว น่าจะเป็นคนที่ชอบออกกำลังกายเหมือนกัน งั้นเราแอด WeChat กันไหมครับ? ไว้มีอะไรจะได้แลกเปลี่ยนความรู้เรื่องฟิตเนสกัน”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันเป็นคนที่ไม่ชอบคุยกับใคร เป็นโรคกลัวการเข้าสังคมค่ะ”

“เอ่อ… งั้นก็ได้ครับ”

ผู้ชายคนนั้นยิ้มเจื่อนๆ ปรับค่าพารามิเตอร์ของเครื่องออกกำลังกายยืนขึ้นบนเครื่องแฮ็กสควอท แล้วก็เริ่มทำท่าสควอทอย่างรวดเร็ว

กล้ามเนื้อบนตัวขยายพองขึ้นตามการเคลื่อนไหวของเขา ต้องการจะแสดงให้เห็นถึงฮอร์โมนของตัวเอง

เพิ่งทำไปได้ไม่กี่ครั้ง เสียงๆ หนึ่งก็ดังขึ้น

“พี่สาวครับ ผมมาฟิตเนสเป็นวันแรก ผมว่าท่าเมื่อกี้ของพี่มันสมบูรณ์แบบมากครับ มันแบบว่าหาที่ติไม่ได้เลย ช่วยแนะนำการออกกำลังกายให้ผมหน่อยได้ไหมครับ? คือว่าผมไม่เข้าใจเครื่องมือพวกนี้เลย”

“หึหึ” ผู้ชายคนนั้นเหลือบมองถังซ่งที่เดินเข้ามา ก็ขำออกมาในทันที

ขโมยคำพูดของตัวเองไปจีบสาวก็ยังพอว่า แต่นี่ตัวเองเพิ่งจะโดนปฏิเสธไปหยกๆ คนเขายังไม่ไปไหนเลยนะ

แต่ดูจากเด็กคนนี้แล้ว ถึงหน้าตาจะดูดีมีมาด แต่ดูแล้วไม่ค่อยมีร่องรอยของการออกกำลังกาย สาวนักกล้ามหุ่นแซ่บแบบนี้จะไปมองทำไม?

ในขณะที่เขากำลังรอที่จะดูเรื่องตลก

บนใบหน้าของเวินหร่วนปรากฏสีหน้าที่ประหลาดใจ แววตาเต็มไปด้วยความสนใจ แล้วพูดว่า: “ได้สิ น้องชาย”

พูดจบก็เป็นฝ่ายเดินนำพาเขาจากไป

“โครม—” โครงเครื่องแฮ็กสควอทส่งเสียงดัง หน้าตาของผู้ชายคนนั้นค่อนข้างจะเหวอๆ ไป

…

“ฮ่าๆ บังเอิญจังเลยนะครับเวินหร่วน ไม่คิดเลยว่าคุณก็มาอยู่ที่ฟิตเนสแห่งนี้ด้วย” ถังซ่งมองดูร่างของเธอที่อยู่ข้างๆ ในระยะใกล้

สายตาอดไม่ได้ที่จะกวาดมองรูปร่างด้านหน้าและด้านหลังของเธอ มันโดดเด่นมาก แถมยังกลมกลึงเป็นพิเศษ

ส่วนสูงประมาณ 170 เซนติเมตร เป็นสาวสวยโครงกระดูกใหญ่โดยทั่วไป ยิ่งดูต้นขาที่แข็งแรง สะโพกที่ผายใหญ่ หน้าอกไซส์บิ๊กเบิ้ม ก็รู้ว่าน้ำหนักตัวของเธอไม่น้อย

นี่คือรูปร่างที่ดีที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมาด้วยตาตัวเอง

ยังดีกว่าสาวๆ สายฟิตเนสที่เขาติดตามในเสี่ยวหงซูและโต่วอินเสียอีก

ทั้งสองคนหยุดอยู่ที่หน้าบาร์เบลอันหนึ่ง

เวินหร่วนเอามือสองข้างกอดอก มองดูเขาด้วยสายตาที่ชุ่มฉ่ำ “บังเอิญจริงๆ ด้วยค่ะ เมืองเยียนเฉิงตั้งใหญ่ คุณดันเลือกฟิตเนสแห่งนี้พอดี แถมฉันจำได้ว่าคุณเคยบอกว่าตัวเองทำงานอยู่ที่อาคารอวิ๋นซีไม่ใช่เหรอคะ?”

ถังซ่งชะงักไปเล็กน้อย ชี้มือไปยังตึก A ที่อยู่ตรงข้ามหน้าต่างกระจกบานใหญ่

แล้วยิ้มๆ พูดว่า: “บอกตามตรงเลยนะครับ จริงๆ แล้วผมยังมีงานพิเศษอีกงานหนึ่ง บริษัทนั้นอยู่ที่ชั้น 15 ของตึก A พอดี

เพราะต้องมาคุยเรื่องความต้องการที่นี่บ่อยๆ แถมบรรยากาศในฟิตเนสลวี่ต้งก็ดีมาก ผมเลยสมัครสมาชิกที่นี่ไปเลย

คุณก็ทำงานอยู่ที่ศูนย์การค้าหัวอวิ้นเหรอครับ? อย่างนี้พวกเราก็มีวาสนาต่อกันจริงๆ นะครับเนี่ย!”

เวินหร่วนพยายามอย่างมากที่จะไม่หัวเราะออกมา ถ้าไม่ได้หูหมิงลี่คอยบอกข่าว เธอคงเชื่อเรื่องผีหลอกเด็กของอีกฝ่ายไปแล้ว

“บังเอิญว่าฉันก็อยู่ชั้น 15 ของตึก B ค่ะ พวกเรามีวาสนาต่อกันจริงๆ ค่ะ” เวินหร่วนมองเขาด้วยสายตาที่เย้ายวน แซวเขาว่า: “แล้วคุณทำงานพิเศษอยู่ที่บริษัทอะไรเหรอคะ? เผื่อฉันจะรู้จักนะคะ”

น้องชายคะ การมาโกหกต่อหน้าพี่สาวแบบนี้ มันเกินไปแล้วนะคะ

บอกมาตรงๆ ว่ามาจีบฉันก็จบแล้วไหมคะ?

“บริษัทเยียนเฉิงเวยกวงคอฟฟี่จำกัดครับ”

“เอ่อ…” เวินหร่วนกะพริบตา มองเขาอย่างประหลาดใจ

ถังซ่งลูบๆ หน้าตัวเอง “เป็นอะไรเหรอครับ? มีอะไรติดหน้าผมหรือเปล่าครับ?”

เวินหร่วนยกคางขึ้น มองเขาด้วยแววตาแปลกๆ แล้วถามว่า: “แล้วเจ้านายของคุณชื่ออะไรคะ?”

“เซี่ยซู่อวี่ครับ” ถังซ่งพูดจบ ก็ตระหนักได้ในทันทีว่าเธอน่าจะรู้จักบริษัทนี้ ก็เลยถามกลับไปว่า: “เวินหร่วน คุณรู้จักพี่ซู่อวี่เหรอครับ?”

เวินหร่วนเม้มปาก น้ำเสียงสับสนเล็กน้อย “ก็พอจะรู้จักค่ะ เวยกวงคอฟฟี่เป็นลูกค้าของบริษัทพวกเราค่ะ โปรเจกต์ที่ฉันทำอยู่ตอนนี้ ก็คือทำการตลาดสำหรับผลิตภัณฑ์ใหม่ของเวยกวงคอฟฟี่ค่ะ”

สำหรับเซี่ยซู่อวี่ เธอย่อมไม่แปลกหน้า โปรเจกต์ที่เธอเป็นหัวหน้าทีมทำ ถูกอีกฝ่ายปฏิเสธไปแล้วถึงสองครั้ง

“เป็นผลิตภัณฑ์ประเภทเบเกอรี่ตัวใหม่ใช่ไหมครับ?” ถังซ่งถามอย่างแปลกใจ “พอดีผมกำลังช่วยบริษัทเวยกวงคอฟฟี่พัฒนาฟังก์ชันใหม่สำหรับส่วนนี้ในโปรแกรมมินิแอปอยู่พอดีเลยครับ”

“ใช่ค่ะ” เวินหร่วนพยักหน้าเบาๆ เม้มปากเล็กน้อย

ต้องยอมรับว่าพวกเขามีวาสนาต่อกันจริงๆ

ทั้งสองคนยืนพิงเครื่องออกกำลังกาย คุยกันเรื่องบริษัทเวยกวงคอฟฟี่ ทำให้สนิทกันเร็วขึ้น

ชื่นชมหุ่นที่ระเบิดระเบ้อของเวินหร่วนไปได้พักหนึ่ง

ถังซ่งก็ต้องบังคับให้ตัวเองละสายตาไป พูดเสียงแห้งๆ ว่า: “คือว่า ให้พี่เวินหร่วนช่วยแนะนำการออกกำลังกายให้ผมหน่อยได้ไหมครับ? ผมมาที่นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ไม่รู้อะไรเลยครับ”

ตอนนี้ไฟในตัวเขามันแรงมาก ช่วงท้องร้อนๆ กลัวว่าจะขายหน้า

เหมือนจะมองออกถึงความคิดในใจของเขา เวินหร่วนยกคิ้วขึ้นอย่างภาคภูมิใจ พูดว่า: “ได้สิคะ คุณตั้งใจจะมาออกกำลังกายวันละกี่ชั่วโมงคะ?”

“หนึ่งชั่วโมงครับ”

“มีส่วนไหนที่อยากจะเน้นเป็นพิเศษไหมคะ?”

ถังซ่งมองใบหน้าของเวินหร่วน ยิ้มแล้วพูดว่า: “คุณชอบให้ผู้ชายมีกล้ามเนื้อส่วนไหนที่แข็งแรงเป็นพิเศษเหรอครับ?”

เวินหร่วนอึ้งไปเล็กน้อย เผลอมองไปยังเป้ากางเกงของเขาโดยไม่รู้ตัว

ทำเอาถังซ่งตกใจรีบก้มตัวลงไปผูกเชือกรองเท้าแน่น คิดว่าเธอสังเกตเห็นอะไรบางอย่างเข้าแล้ว

เวินหร่วนเอามือปิดปากหัวเราะเบาๆ : “ถ้างั้นก็เริ่มจากหน้าท้องก่อนแล้วกันค่ะ ฉันจำได้ว่าคุณเคยบอกใน WeChat ว่าอยากจะมีซิกซ์แพ็ก เปอร์เซ็นต์ไขมันในร่างกายของคุณอยู่ที่ประมาณ 18-19% ถ้าอยากจะให้เห็นผล ผู้ชายจะต้องลดลงให้ต่ำกว่า 17% ค่ะ”

“อืม ถ้างั้นก็รบกวนอาจารย์เวินหร่วนช่วยชี้แนะด้วยนะครับ ไว้ผมจะเลี้ยงข้าวเป็นการตอบแทน ถือซะว่าเป็นค่าเรียนส่วนตัวเลยครับ”

“หึๆ เทรนเนอร์ส่วนตัว (PT) ระดับฉันเนี่ย คลาสหนึ่งอย่างน้อยก็สามสี่ร้อยหยวนแล้วนะ คิดจะเลี้ยงข้าวแค่มื้อเดียวก็พอแล้วเหรอ?” เวินหร่วนขยิบตาให้เขา

อันนี้ไม่ได้พูดเล่นนะ ก่อนหน้านี้เจ้าของฟิตเนสเคยมาเชิญเธอให้ไปเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวที่นี่ด้วยตัวเองเลยนะ เงื่อนไขที่เสนอมาก็ดีมากด้วย

ก็แหม รูปร่างหน้าตาของเธอเด่นขนาดนี้

“มื้อเดียวไม่พอ งั้นก็เลี้ยงไปเรื่อยๆ เลยครับ ผมไม่ว่าอะไรหรอกครับ”

“ฮ่าๆ ใจกว้างจริงๆค่ะ”

เวินหร่วนตบหลังเขาเบาๆ ชี้ไปยังเครื่องออกกำลังกายที่ไม่ไกลออกไปแล้วพูดว่า: “สำหรับมือใหม่ ถ้าฝึกแค่ส่วนเดียว มันจะฝึกจนถึงแก่นได้ยากนะคะ เพราะว่าพละกำลังความอดทนมันมีจำกัด ระยะเวลาการฟื้นตัวแบบซุปเปอร์คอมเพนเซชั่นก็สั้นด้วย

เดี๋ยวฉันจะทำตารางฝึกซ้อมส่งไปให้นะคะ ฝึกวันละสองส่วน ทั้งหมดควบคุมให้อยู่ที่ประมาณ 16 เซ็ต หนึ่งชั่วโมงก็ทำเสร็จแล้วค่ะ”

“ได้ครับ ฟังคุณครับ” ถังซ่งพยักหน้าแรงๆ

รู้สึกว่าเวินหร่วนตอนที่เข้าโหมดฟิตเนสแล้ว มีออร่าที่แตกต่างออกไป ดูมีเสน่ห์มาก

ยี่สิบกว่านาทีต่อมา ถังซ่งก็ได้เรียนรู้และลองใช้เครื่องออกกำลังกายที่ใช้กันบ่อยๆ ในฟิตเนสสองสามชนิดภายใต้การแนะนำของเวินหร่วน

บ่ายโมงยี่สิบนาที

เวินหร่วนเอ่ยปากว่า: “ถึงเวลาทำงานแล้วค่ะ ฉันต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับแล้วค่ะ”

“ถ้างั้นพรุ่งนี้เจอกันนะครับ?” ถังซ่งยังรู้สึกเสียดายอยู่หน่อยๆ

เมื่อมีเทรนเนอร์แบบนี้อยู่ด้วย เขารู้สึกว่าไม่น่าเบื่อเลยสักนิด แถมยังสนุกมากอีกด้วย

เวินหร่วนเม้มปากยิ้มเบาๆ “พรุ่งนี้ไม่เจอกันค่ะ ฉันไม่ได้มาฟิตเนสทุกวันหรอกนะคะ ร่างกายมันจะรับไม่ไหวค่ะ”

“ถ้างั้นก็มะรืนนี้เหรอครับ?”

“มะรืนนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ อากาศก็ดีด้วย ฉันจะไปปั่นจักรยานเล่นข้างนอกค่ะ”

“เอ่อ ก็ได้ครับ” ถังซ่งรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

เวินหร่วนบีบไหล่เขาเบาๆ ให้กำลังใจ: “สู้ๆ นะคะ รอคุณกลายเป็นหนุ่มหล่อกล้ามโตอยู่นะคะ วันนี้คุณลองฝึกหน้าท้องกับไหล่ดูก่อนก็ได้ค่ะ ก็ใช้ท่าที่ฉันเพิ่งจะสอนไปเมื่อกี้นั่นแหละค่ะ 4 ท่า ท่าละ 8-10 ครั้ง หนึ่งชั่วโมงก็น่าจะเสร็จแล้วค่ะ”

“ได้ครับ ขอบคุณครับอาจารย์เวินหร่วน!”

ดวงตาของเวินหร่วนเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย พูดอย่างขี้เล่น: “คำว่า ‘อาจารย์’ นี่ฉันไม่ชอบเลยค่ะ ต่อไปนี้ให้เรียกว่า ‘พี่สาว’ แทนนะคะ”

“ได้ครับ ขอบคุณครับพี่สาวเวินหร่วน”

“น้องชายเชื่อฟังดีจริงๆ ค่ะ” เวินหร่วนมุมปากยกยิ้ม โบกมือแล้วพูดว่า: “บ๊ายบาย~”

“บ๊ายบายครับ~”

ถังซ่งกล่าวลาอย่างอาลัยอาวรณ์ ขณะที่มองดูแผ่นหลังอวบอิ่มที่โค้งเว้าและบั้นท้ายลูกพีชที่ส่ายไปมาของเธอ