ตอนที่ 42 ฝึกกระบี่ครั้งแรก พลั้งมือทำร้ายเด็กสาว

ตอนที่ 42 ฝึกกระบี่ครั้งแรก พลั้งมือทำร้ายเด็กสาว

เก้ารูปแบบเหินกระบี่ แปลงกระบี่

หลักการคือสร้าง 'เงาลวงตา' เพื่อหลอกศัตรู เย่เฟิงส่งพลังวิญญาณเข้าไป... สะบัดกระบี่ฟึ่บฟั่บ! เงากระบี่นับร้อยพุ่งออกมา... บินว่อนไปมาดั่งฝูงผึ้ง!

"โอ้โห! ง่ายชะมัด! แป๊บเดียวก็เป็นแล้ว... ข้ามันอัจฉริยะชัดๆ!"

ท่านอาฝูโหยวเบรก “เพราะกระบี่เจ้ามันเทพต่างหากเล่า! แต่ท่านี้มัน 'ไร้ดาเมจ'... เอาไว้โชว์เท่เฉยๆ ลองขั้นต่อไปดีกว่า... รวมกระบี่!”

เย่เฟิงพยักหน้า รวบรวมลมปราณทั้งหมด... ส่งไปที่กระบี่สนิม ชี้ฟ้า... แล้วฟันฉับ!

เปรี้ยง! แสงสีครามสว่างวาบ! กระบี่ปราณของจริงพุ่งออกมาเป็นลำแสง!

เย่เฟิงตาค้าง 'เชรดดด! ข้าทำได้!'

แต่วินาทีต่อมา... ตาเหลือก! ลำแสงนั่นพุ่งไปหา 'สาวน้อยชุดเหลือง' ที่ยืนฝึกอยู่ไกลๆ!

"แม่นาง! ระวัง!!!" เย่เฟิงตะโกนลั่น

สาวน้อยหันมา... เห็นลำแสงพุ่งใส่หน้า! นางยกกระบี่ขึ้นกันตามสัญชาตญาณ

ตูม!!! เสียงดังสนั่น!

กระบี่ปราณระเบิด! สาวน้อยกระเด็นกลิ้งไปหลายตลบ... กระบี่หลุดมือ... หน้านางซีดเผือด... เลือดกบปาก... แขนซ้ายห้อยร่องแร่ง

เย่เฟิงหน้าถอดสี วิ่งเข้าไปดูอาการ "แม่นาง! เป็นไงบ้าง!? ขอโทษๆๆ! ข้าไม่ได้ตั้งใจ!"

พอเห็นหน้าชัดๆ... 'อ้าว... นี่มันน้องสาวที่โดนเจ้าอ้วนกับเจ้าผอมลวนลามเมื่อวานนี่หว่า!'

สาวน้อยจำเย่เฟิงได้... ตัวสั่นงันงกกลัวกว่าเดิม ศิษย์คนอื่นกรูกันเข้ามา... รุมด่าเย่เฟิงยับ!

"ไอ้สารเลวเย่เฟิง! เพิ่งออกจากคุก... ก็ซ่าอีกแล้วเรอะ!?"

"ทำร้ายคนไม่มีทางสู้! หน้าไม่อาย!"

"จับส่งหอวินัย!"

เย่เฟิงแทบร้องไห้ 'เพิ่งออกมา 2 วัน... จะให้กลับไปกินข้าวแดงอีกแล้วเรอะ!?'

ทันใดนั้น... แก๊งอันธพาลและคนเลว ก็โผล่มา!

"ใครด่าลูกพี่ข้า!? อยากเจ็บตัวรึไง!?"

ชาวบ้านร้านตลาดเงียบกริบ... ถอยกรูด

เย่เฟิงรีบห้ามทัพ "ใจเย็นๆ! ข้าผิดเอง! แม่นาง... เจ้าบาดเจ็บเพราะข้า ข้าจะรับผิดชอบทุกอย่าง! บอกมาเลยจะเอาเท่าไหร่!"

สาวน้อยส่ายหน้า น้ำตาคลอ "มะ... ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ... ข้าขอกลับก่อน..."

เย่เฟิง "ไม่ได้! แขนหักขนาดนี้... ต้องรีบรักษา! เดี๋ยวข้าพาไปหาอาจารย์ข้า!"

ว่าแล้ว... เย่เฟิงก็นั่งลง หยิบเชือกฟางออกมา... มัดเท้าติดกระบี่ โชว์สดต่อหน้าธารกำนัล!

ทุกคนงง 'มันทำไรวะ?'

พอกระบี่ลอยขึ้น... ถึงบางอ้อ!

'โถ... บินยังไม่แข็ง... ต้องใช้เชือกช่วย!'

หมดกันภาพลักษณ์จอมมาร!

เย่เฟิงบินไปรับสาวน้อย "ขึ้นมา! ไปหาหมอเทวดากัน!"

สาวน้อยลังเล... แต่เพื่อนๆ ช่วยกล่อม สุดท้ายก็ยอมไปด้วย

เย่เฟิงมัดเท้า + สาวน้อย + เพื่อนสาว 2 คน บินกลับเรือนพักอย่างทุลักทุเล

...

ถึงหน้าเรือน... อวี้หลงกำลังนอนอาบแดด สบายใจเฉิบ "ท่านอาจารย์! ช่วยด้วยยย! มีคนเจ็บขอรับ!"

อวี้หลงลืมตามาดู... เห็นเย่เฟิงนั่งแกะเชือกหน้าบ้าน พร้อมสาวๆ อีกโขยง "ไอ้ลูกเวร! ออกไปไม่ถึง 4 ชั่วโมง... หาเรื่องมาให้ข้าอีกแล้ว!"

หลิงเอ๋อรีบฟ้อง "ท่านพ่อ! ศิษย์พี่ทำแขนนางหักเจ้าค่ะ! ช่วยนางด้วย!"

อวี้หลงถอนหายใจ "เฮ้อ... เมื่อก่อนก่อเรื่องแล้วหนี เดี๋ยวนี้รู้จักรับผิดชอบ... ถือว่ามีพัฒนาการ! เอ้า! พาเข้ามา!"

เย่เฟิงยิ้มแฉ่ง "ขอบคุณอาจารย์! ท่านประเสริฐที่สุดในโลก!"

"ไสหัวไป!"

"รับทราบขอรับ!"