ตอนที่ 29 เฒ่าตัณหากลับเผชิญศึกหกเฒ่าแม่ปลาไหล

ตอนที่ 29 เฒ่าตัณหากลับเผชิญศึกหกเฒ่าแม่ปลาไหล

เช้าตรู่... มหาปราชญ์อวี้หลงแต่งตัวจัดเต็ม! หวีผมเรียบแปล้ ขัดฟันเหลืองอ๋อยจนเงาวับ นึกว่าจะไปดูตัวเจ้าสาว... แต่เปล่า จะพาศิษย์ไป 'กราบตีน' ขอขมาเขาต่างหาก!

ทีมงานวันนี้ประกอบด้วย อวี้หลง เย่เฟิง ฟางถง จูกัดเปินเหลย (ส่วนหลิงเอ๋อ... พ่อไม่พาไป กลัวโดนลูกหลงความอับอาย)

ตอนอยู่บ้าน... สองสหายอันธพาลสาบานดิบดี 'พี่ใหญ่! เราจะไปตายเป็นเพื่อนท่าน! โดนด่าก็โดนด้วยกัน!'

แต่พอออกมาเดินจริง... สองหน่อทิ้งระยะห่างเป็นร้อยเมตร! ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้... ผิวปากชมนกชมไม้ 'พวกข้าแค่เดินผ่านมาซื้อซีอิ๊ว... ไม่รู้จักไอ้ขอทานข้างหน้าหรอกนะ'

เย่เฟิงกัดฟันกรอด 'ไอ้พวกเพื่อนเวร! ไหนว่ารักกัน!'

เดินไปสักพัก... เย่เฟิงรู้สึกทะแม่งๆ 'เดี๋ยวนะ... มือเปล่า?'

จะไปขอขมาผู้ใหญ่... ไม่มีของติดไม้ติดมือเลยเรอะ? กระเช้าผลไม้? นมกล่อง? ซุปไก่สกัด?

“ท่านอาจารย์... เราจะไปมือเปล่าแบบนี้เหรอขอรับ?”

“เออ! ทำไม?”

“เอ่อ... ไม่ควรมีของกำนัลเล็กน้อยติดไม้ติดมือหรือขอรับ...”

“ของกำนัล? ข้าอุตส่าห์แบกหน้าหล่อๆ มาให้เห็นถึงที่... นี่ก็เป็นเกียรติแก่นางแล้ว! ยังจะเอาอะไรอีก? ข้าเป็นศิษย์พี่นางนะเว้ย! ตอนข้าดังเปรี้ยงปร้าง... นางยังดูดนมแม่อยู่เลย! ไม่เอาของไป... นางก็ไม่กล้าไล่ข้าหรอก! เชื่อสิ!”

อวี้หลงยืดอกมั่นหน้า เย่เฟิงได้แต่เงียบ... 'เอาที่สบายใจเลยป๋า...'

...

ถึงหน้า 'เรือนไผ่หมึก' บรรยากาศร่มรื่น ดอกไม้บานสะพรั่ง แต่...

'คนเยอะผิดปกติ!'

หน้าประตูเรือน... ยืนเรียงเป็นตับ! ศิษย์สาวสวยนับสิบ... ยืนต้อนรับราวกับพริตตี้หน้างานมอเตอร์โชว์! ในโถงกลาง... ก็มีคนนั่งรออยู่เพียบ!

อวี้หลงชะงัก “เช้าป่านนี้... ทำไมคนเยอะจังวะ?”

เย่เฟิงกระซิบ “ท่านอาจารย์... เหมือนเขาดักรอเราเลยนะ”

“ข้าไม่ตาบอด! ข้าเห็นแล้ว!”

“กลับกันไหมขอรับ?”

“สายไปแล้ว! เข้าถ้ำเสือแล้วต้องจับลูกเสือ! หุบปากซะ... แล้วดูอาจารย์โชว์สกิล 'ลิ้นทองคำ'!”

อวี้หลงสูดลมหายใจ เดินอาดๆ เข้าไปอย่างองอาจ (เหมือนจะไปหาเรื่องมากกว่าขอขมา)

“ศิษย์น้องอวี้อิง! พี่ใหญ่อวี้หลงมาเยี่ยมเยียนแล้ว! สบายดีไหมจ๊ะ?”

เหล่าศิษย์สาวรุ่นเยาว์ย่อตัวคารวะ “คารวะท่านอาจารย์อาเจ้าค่ะ”

อวี้หลงวางมาดขรึม ไม่มองสาวๆ แม้แต่หางตา 'สมาธิระดับเทพ! หญิงงามไม่อาจสั่นคลอนจิตใจ!'

แต่เย่เฟิง... 'โอ้โหววว! สวรรค์ชัดๆ!'

สาวๆ แต่ละนาง... แจ่มแมวทั้งนั้น! ชุดแดง... ชุดฟ้า... ชุดเขียว... หุ่นดี... เอวบาง... อกตูม... ขาขาว...

เย่เฟิงตาลาย! นึกว่าหลุดเข้ามาใน 'หอนางโลมเกรดพรีเมียม'! ถ้ามีป้ายเบอร์ติดด้วยนี่ใช่เลย!

สายตาซุกซนกวาดมองไปทั่วแบบไม่เกรงใจ พร้อมรอยยิ้มหื่นกาม...

เหล่าศิษย์สาวขมวดคิ้ว 'ไอ้เด็กลามก! มองอะไรยะ?' ถ้าอาจารย์อาไม่อยู่... โดนจิ้มตาแตกแน่!

อวิ๋นซวงเอ๋อก็ยืนอยู่ด้วย หน้านิ่ง... เย็นชา... สูงส่ง เย่เฟิงสบตาปุ๊บ... รีบหดคอหนีปั๊บ 'กลัวแม่ชีคนนี้สุด!'

ทันใดนั้น... 'จินเหอ' เดินออกมาต้อนรับ สวยสง่า... ยิ้มหวานปานน้ำผึ้ง

“ท่านอาจารย์อา... เชิญด้านในเจ้าค่ะ ท่านอาจารย์และ 'แขกเหรื่อ' รอนานแล้ว”

อวี้หลงชะโงกหน้ามอง เห็น 'แก๊งป้าๆ' นั่งกันเต็มห้อง!

หน้าถอดสีทันที “จินเหอ... ทำไมวันนี้คนเยอะจัง? มีปาร์ตี้คนแก่เหรอ?”

จินเหอยิ้ม “บังเอิญน่ะเจ้าค่ะ... ท่านอาจารย์อาหญิงแวะมาจิบชาพอดี”

'บังเอิญกับผีสิ!' อวี้หลงรู้ทัน 'แม่เฒ่าอวี้อิง... เล่นข้าแล้ว! กะจะประจานข้าต่อหน้าธารกำนัลสินะ!'

จะหนีก็ไม่ได้... เสียฟอร์ม เลยต้องกัดฟันสู้!

กระซิบสั่งเย่เฟิง “ไอ้หนู... เข้าไปแล้วห้ามพูด! ดูสัญญาณข้า... แล้วค่อยตามน้ำ!”

...

ก้าวเข้าสู่โถงกลาง... ดงเสือสาวรุ่นลายคราม!

มีทั้งหมด 6 นาง:

อวี้อิง

อวี้ฝู

อวิ๋นมู่

โส่วฉือ

อวิ๋นอวี่

อวิ๋นซื่อ

ทุกคนอายุ 2000+ ปี! แต่ยังดูแลตัวเองดี... สวยสมวัย (วัยทอง)

อวี้หลงฉีกยิ้มการค้า “โอ้โห! อยู่กันครบเลย! ไม่ได้เจอนาน... สวยขึ้นเป็นกองนะจ๊ะสาวๆ!”

โส่วฉือยิ้มเหน็บ “ศิษย์พี่อวี้หลง... ได้ข่าวว่าเจอลูกสาวแล้วนี่? ยินดีด้วยนะ... นึกว่าจะเป็นหมันไปแล้วซะอีก”

อวี้หลงหัวเราะแห้งๆ “แหม... ข่าวไวจังนะ”

อวี้ฝูแซวต่อ “มีลูกตอนแก่... ไม่ธรรมดานะยะ อายุเกือบ 400... น้ำยายังแรงดีไม่มีตก มิน่า... ถึงชอบหนีไปเที่ยวหอนางโลม ที่แท้ก็ 'ของเขาดีจริง'!”

อวิ๋นอวี่เสริมทัพ “เฮ้อ... เสียดายจัง สมัยสาวๆ ข้าตาถั่ว... เห็นพี่อวี้หลงเตี้ยล่ำดำมิดหมี เลยปฏิเสธไป ถ้ารู้ว่า 'ลีลาเด็ด' ขนาดนี้... ป่านนี้ข้าคงไม่เหงาหงอยเฝ้าคานทองหรอก... เฮ้อ”

เหล่าป้าๆ หัวเราะคิกคัก ศิษย์สาวๆ หน้าแดงกันเป็นแถบ

เย่เฟิงยืนอ้าปากค้าง 'เชรดดด! นี่มันสำนักฝ่ายธรรมะ หรือสมาคมแม่บ้านปากตลาด? พูดจาสองแง่สามง่ามกันหน้าตาเฉย!'

'เฒ่าแม่ปลาไหล vs เฒ่าตัณหากลับ' มวยถูกคู่จริงๆ!

คนอื่นอาจอายม้วน... แต่อวี้หลง 'หน้าด้าน' เลเวลตัน! เรื่องแค่นี้... จิ๊บๆ!

แกสวนกลับทันควัน “น้องอวิ๋นอวี่จ๋า... ตอนนี้ก็ยังไม่สายนะจ๊ะ! พี่ชายยังฟิตปั๋ง! กระบี่เลี่ยมทองยังไม่ขึ้นสนิม! ขอเวลาพี่แค่ 3 เดือน... รับรอง... ท้องป่องแน่นอน!”

“ถุย! ไอ้แก่ลามก!”

“หน้าไม่อาย!”

“ไปตายซะ!”

เสียงด่าขรม แต่อวี้หลงยิ้มแป้น... ภูมิใจสุดๆ 'ด่ามาสิ... ข้าชอบ!'

เย่เฟิงมองอาจารย์ด้วยสายตาเลื่อมใส 'สุดยอด! อาจารย์ข้าคือเทพเจ้า! สกิลหน้าด้านไร้เทียมทาน!'

อวี้อิงทนไม่ไหว ตัดบท “ศิษย์พี่อวี้หลง... ได้ข่าวว่าวันนี้จะพาเย่เฟิงมา 'ขอขมา' ข้าไม่ใช่รึ?”

อวี้หลงทำหน้าตาย “ขอขมา? ขอขมาเรื่องอะไร? ข่าวลือมั่วซั่ว! ข้าแค่พาศิษย์มาเดินย่อยอาหาร... ผ่านหน้าบ้านเลยแวะมาทักทายเฉยๆ ...มีไรมะ?”

(พลิกลิ้นหน้าตาเฉย!)