บทที่ 74: หน่วยรบพิเศษถือกำเนิด! เปิดทางสู่โบราณสถาน!

บทที่ 74: หน่วยรบพิเศษถือกำเนิด! เปิดทางสู่โบราณสถาน!

ตงจิง (โตเกียว), ซากปรักหักพังอันรกร้าง

บ้านเรือนที่พังทลายเอนเอียงโผล่พ้นจากพื้นดิน เถาวัลย์แห้งกรังปกคลุมกำแพงที่ผุพัง และพื้นดินถูกย้อมเป็นสีน้ำตาลเข้มราวกับคราบเลือด... ทั้งหมดนี้สะท้อนภาพความเสื่อมโทรมและความว่างเปล่าอย่างถึงที่สุด

นี่คืออดีตประเทศหมู่เกาะที่ล่มสลายไปเมื่อหลายสิบปีก่อน

ในฐานะพื้นที่สาธารณะระหว่างประเทศ ปกติที่นี่จะเต็มไปด้วยกลุ่มทหารรับจ้างนานาชาติที่มาเดินเตร่เพื่อหาผลประโยชน์

แต่ในเวลานี้... เมื่อกองทัพหลักที่เว่ยหยวนนำมาปรากฏตัว... ไม่มีแม้แต่เงาของทหารรับจ้างให้เห็น พวกเขากลัวว่าจะถูกต้าเซี่ยกวาดล้างทิ้งระหว่างการแย่งชิงดินแดนลับ

อี้เทียนและคณะเดินทางมาถึงตงจิง และได้พบกับกลุ่มของไป๋ชิวหลีพอดี

เขาแนะนำโจวโม่เหยาให้ทุกคนรู้จัก "นี่คือ โจวโม่เหยา ซัพพอร์ตสุดเทพของพวกเรา!"

ในทีม 5 คน มีสายบู๊ไปแล้ว 4 การมีซัพพอร์ตเก่งๆ สักคนจึงจำเป็นมาก

โจวโม่เหยาทักทายว่านเจียง, เจียงเช่อ และเยี่ยซิวอย่างมีความสุข พร้อมขอบคุณอี้เทียนในใจ... ยากนักที่จะมีทีมไหนยอมรับคนตาบอด ยิ่งเป็นหน่วยรบพิเศษด้วยแล้วยิ่งแทบเป็นไปไม่ได้

ว่านเจียงและคนอื่นๆ รู้สึกสะเทือนใจเมื่อเห็นดวงตาที่มองไม่เห็นของเธอ แต่พวกเขาก็ทักทายตอบกลับอย่างอบอุ่นและเป็นกันเอง

ไป๋ชิวหลี, ว่านเจียง, เจียงเช่อ, เยี่ยซิว, โจวโม่เหยา

เมื่อทั้ง 5 คนมารวมตัวกัน... โครงสร้างของหน่วยรบพิเศษทีมแรกก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างอย่างสมบูรณ์

อี้เทียนพาทุกคนมายังพิกัดของดินแดนลับทดสอบ... ประตูสู่ดินแดนลับกำลังก่อตัวขึ้น

"มีคนมาถึงก่อนแล้วเหรอเนี่ย?"

ไม่ไกลจากทางเข้า มีคนสองกลุ่มใหญ่กำลังตั้งหลักรออยู่แล้ว

เว่ยหยวนที่สั่งการคุมพื้นที่อยู่ มองไปยังกลุ่มคนติดอาวุธครบมือแล้วบอกกับอี้เทียน

"ดูนั่นสิ... นั่นคือ ฐานทัพเดลต้า ของจักรวรรดิอเมริกา"

"จำไม่ได้แล้วว่าเป็นทีมหน่วยย่อยทีมไหน... แต่ในพื้นที่สาธารณะที่แข่งขันกันดุเดือดที่สุดในโลกแบบนี้ คนที่ถูกส่งมาต้องเป็นหัวกะทิของหัวกะทิแน่นอน"

ฐานทัพเดลต้า... คือฐานทัพหน่วยรบพิเศษเพียงแห่งเดียวของอเมริกา และเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของฐานทัพเฉียนหลงมาโดยตลอด

เมื่อเห็นเว่ยหยวนนำทีมมา หัวหน้าของฝั่งเดลต้าก็ไม่แม้แต่จะทักทาย

เว่ยหยวนชี้ไปที่คนคนนั้น "พันเอก แจ็ค... ไอ้ตัวการที่ชอบเที่ยวฉกตัวคนเก่งจากประเทศอื่นไปทั่ว"

อี้เทียนแค่นยิ้มเยาะ จากนั้นเว่ยหยวนก็มองไปที่ผู้ท้าชิงอีกกลุ่มหนึ่ง

กลุ่มคนผมทอง หูแหลม หน้าตางดงาม... คล้ายกับคู่ต่อสู้ที่ไป๋ชิวหลีเพิ่งเจอมาในสนามประลอง

"เชื้อพระวงศ์เอลฟ์! งานหยาบแล้วสิ"

"พวกเขาอยู่ภาคใต้ไม่ใช่เหรอครับ? ทำไมมาโผล่ที่นี่?"

"ก็เพราะเป็นต่างเผ่านั่นแหละ... ตราบใดที่มีโอกาสแย่งชิงทรัพยากรดินแดนลับ พวกมันไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ หรอก!"

พื้นที่สาธารณะเปิดกว้างสำหรับการแย่งชิง... ใครๆ ก็อยากได้ส่วนแบ่ง

ในทีมของราชวงศ์เอลฟ์ ทุกคนล้วนมีสายเลือดราชวงศ์ไหลเวียนอยู่ เช่นเดียวกับราชวงศ์ยากู่... สายเลือดคือสัญลักษณ์ของสถานะและความแข็งแกร่ง แต่ละคนไม่ด้อยไปกว่าระดับตำนานแน่นอน

ในขณะเดียวกัน... ภายในทีมเดลต้า

กัปตันผมหยิกสีน้ำตาลสวมหน้ากากผี เห็นทีมของอี้เทียนก็อดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงเยาะเย้ย

"เหอะ! ฐานทัพเฉียนหลงกลัวจนไม่กล้าส่งคนมาแล้วเหรอ?"

"สงสัยจะกลัวพวกเรามั้ง?" ลูกทีมคนอื่นๆ หัวเราะรับมุก

ในอดีตการแข่งขันระหว่างต้าเซี่ยกับอเมริกา มักจะเป็นการปะทะกันของฐานทัพเฉียนหลงและฐานทัพเดลต้า คู่รักคู่แค้นตลอดกาล

พอเห็นว่าครั้งนี้เฉียนหลงไม่มา พวกเขาเลยอดไม่ได้ที่จะพูดจาถากถาง

ปกติก่อนเริ่มแข่ง พันเอกแจ็คจะไม่ห้ามการบลัฟใส่คู่ต่อสู้เพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจทีมตัวเอง

แต่ครั้งนี้ต่างออกไป เขาเตือนเสียงเข้มทันที

"มาร์ติน! หุบปากซะ! ตั้งสติให้ดี... ทีมนี้ประมาทไม่ได้เด็ดขาด ต้องเอาจริง!"

เขาจำได้ว่าไป๋ชิวหลีและคนกลุ่มนี้ คือผู้เข้าแข่งขันในงานประลองยุทธ์ของต้าเซี่ย... เขารู้ดีว่าคนพวกนี้เก่งแค่ไหน

เขาถึงได้ส่งจดหมายเชิญพร้อมข้อเสนอสุดพิเศษไปให้ทุกคน!

ข้อเสนอระดับนั้น... ถ้าเป็นประเทศอื่น แค่ 1 ใน 3 ก็จ้างระดับตำนานได้แล้ว!

แต่คนกลุ่มนี้กลับเมินเฉย ไม่ตอบกลับเลยสักคน!

เขาไม่เข้าใจ

"แต่อย่างไรก็ตาม... ครั้งนี้แหละคือโอกาส"

"ถ้าฉันแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งและรากฐานของจักรวรรดิอเมริกาได้... อาจจะช่วยโน้มน้าวพวกเขาให้มาเข้าร่วมกับเราได้ง่ายขึ้น!"

พันเอกแจ็คมั่นใจในทีมของเขามาก งบประมาณทางทหารก้อนโตที่สุดของอเมริกาในแต่ละปี... ก็ทุ่มลงไปที่ฐานทัพเดลต้านี่แหละ!

อีกด้านหนึ่ง... ในกลุ่มเชื้อพระวงศ์เอลฟ์

เอลฟ์ผิวเข้มตนหนึ่งจ้องมองไป๋ชิวหลี รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏที่มุมปาก

"นั่นใช่คนที่น้องชายเจ้าพูดถึงรึเปล่า?"

"ใช่... ไม่นึกว่าจะมาเจอที่นี่"

"เด็กใหม่ริอาจจะมาแย่งชิงดินแดนลับทดสอบ... เพราะมั่นใจในฝีมือ หรือเพราะบ้าบิ่นเกินไปกันนะ?"

"หึๆ... ไม่ว่าจะแบบไหน ก็ไม่สำคัญหรอก"

เอลเวียนในฐานะสมาชิกสายเลือดราชวงศ์ ลอยตัวกอดอกอยู่กลางอากาศ ท่าทางสงบนิ่งและมั่นใจเป็นพิเศษ

วูม—!

เสียงสั่นสะเทือนดังก้องมาจากที่ไกลๆ... ทางเข้าสู่โบราณสถานปรากฏขึ้นแล้ว!