บทที่ 47: ราชวงศ์ยากู่สั่นสะเทือน! ลอบโจมตี!

บทที่ 47: ราชวงศ์ยากู่สั่นสะเทือน! ลอบโจมตี!

ในโลกภายนอก เวลาเพิ่งจะผ่านไปได้แค่ครึ่งนาทีเท่านั้น

พวกต่างเผ่าของราชวงศ์ยากู่ต่างจ้องมองดันเจี้ยนด้วยสายตาเป็นประกาย องค์ชายนอร์สตรัสว่าจะจบเกมใน 1 นาที ก็ต้องเป็น 1 นาที!

ทว่า... วินาทีค่อยๆ ผ่านไป... ดันเจี้ยนยุติการทำงานภายใน 1 นาทีจริงๆ

แต่ นอร์ส กลับไม่ได้เดินออกมา...

"อะ... อะไรนะ!?"

ทั้งมนุษย์มังกร แมงป่องทรายแดง และมนุษย์กิ้งก่ายักษ์ ต่างตกตะลึงจนหน้าซีดเผือด สีหน้าของพวกมันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

นอร์ส... เชื้อพระวงศ์แห่งราชวงศ์ยากู่... ตัวเต็งในการแข่งขันใหญ่... และหนึ่งในผู้มีสายเลือดมังกรบริสุทธิ์ที่สุด!

ตายในดันเจี้ยนเนี่ยนะ!!!

ชั่วขณะหนึ่ง หัวใจของนายทหารต่างเผ่าดิ่งวูบลงสู่ก้นเหว เรื่องนี้ต้องถูกรายงานไปถึงหูจักรพรรดิแดงแน่... และต่อให้พวกมันไม่ได้ทำอะไรผิด ก็คงไม่พ้นโดนลงโทษสถานหนัก

กองทัพต่างเผ่าแตกกระเจิงเหมือนผึ้งแตกรัง ไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องแข่งดันเจี้ยนอีกต่อไป

ภาพนี้ทำเอาทหารป้องกันชายแดนของต้าเซี่ยหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง ไม่เคยรู้สึกสะใจขนาดนี้มาก่อน

หลายคนเริ่มสงสัย "ไอ้หนุ่มคนนั้นมันวางกับดักอะไรไว้ในดันเจี้ยนวะ? โหดสัด!"

"นั่นสิ! ถ้าบอกว่ามันจับจ้าวปีศาจโยนเข้าไปในดันเจี้ยนข้าก็เชื่อนะ!"

"เฮ้ย! แล้วเขาหายไปไหนแล้ว?"

หลังจากยืนยันการตายของนอร์ส อี้เทียนก็กวาด ผลึกไขกระดูกมังกร 10 ก้อน ที่เป็นเงินเดิมพันใส่กระเป๋า แล้วขึ้นรถไปกับเว่ยหยวนเรียบร้อยแล้ว

ว่านเจียงมองตามหลังอี้เทียนไป แล้วหันมาโบกมือให้เพื่อนทหาร "กับดักอะไรกัน? ก็แค่พวกต่างเผ่ามันอ่อนเองต่างหาก!"

พอได้ยินแบบนั้น ทหารต้าเซี่ยก็พยักหน้าหงึกหงัก "จริงด้วยว่ะ!"

"พวกกระจอก! ยังกล้าเรียกตัวเองว่าลูกหลานมังกรอีก!"

"..."

...

ระหว่างทางกลับ อี้เทียนหยิบผลึกไขกระดูกมังกรสีเขียวมรกตที่ส่องแสงระยิบระยับขึ้นมาดูเล่น

"สมกับเป็นวัสดุระดับตำนาน แค่มองก็รู้สึกว่ามีค่าแล้ว"

เว่ยหยวนยิ้ม "เพราะมันเป็นวัตถุดิบทำอาหารได้ด้วยไงล่ะ พวกลูกหลานมังกรมักจะกินมันสดๆ เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย"

"เพียงแต่ฟันและระบบย่อยอาหารของมนุษย์กัดไม่เข้าและย่อยไม่ได้หรอกนะ"

ตลอดทาง เว่ยหยวนอธิบายสรรพคุณของมันให้อี้เทียนฟัง จนเขาเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าผลึกนี้มีค่ามากแค่ไหน... หรือจะพูดให้ถูกคือ ทุกสิ่งที่ขุดได้จาก 'แดนลับบรรพชนมังกร' ในทวีปยากู่ ล้วนมีค่ามหาศาลทั้งสิ้น

นี่ยิ่งทำให้อี้เทียนสนใจแดนลับแห่งนั้นมากขึ้นไปอีก

เว่ยหยวนเสริม "น่าเสียดายที่มีแค่ 10 ก้อน ไม่พอจะสร้างอุปกรณ์สักชิ้น"

"ถ้ามีเยอะกว่านี้ เราคงตีบวกอุปกรณ์ระดับตำนานชั้นยอดได้!"

เมื่อได้ยินดังนั้น อี้เทียนก็นึกถึงนอร์สขึ้นมาทันที...

นอร์สถูกอลิซฆ่า... ของที่ดรอปจากตัวเขาก็ต้องอยู่ที่อลิซ

ในฐานะเชื้อพระวงศ์ที่กล้าวางเดิมพันด้วยผลึกไขกระดูกมังกรถึง 10 ก้อน... ใครจะรู้ว่าในตัวเขาจะมีของดีอะไรซ่อนอยู่อีกบ้าง!

...

ชานเมืองฝั่งเหนือ เมืองชิงเฉิง

รถโฮเวอร์คาร์สุดหรูกำลังแล่นออกจากตัวเมือง

ภายในรถ เจียงหยวนซวง กำลังพา ไป๋ชิวหลี เดินทางไปยังมหาวิทยาลัยหัวซิง

มหาวิทยาลัยหัวซิง หนึ่งในสามสถาบันการศึกษาระดับท็อปของต้าเซี่ย ตั้งอยู่ใน เมืองซิง ซึ่งเป็นเมืองใหญ่เพียงแห่งเดียวของภาคตะวันออก

"ได้ยินว่าที่หัวซิงมีดันเจี้ยนทดสอบเดี่ยวที่ช่วยฝึกฝนและยกระดับผลของสกิลได้ด้วย!"

ไป๋ชิวหลีพูดอย่างตื่นเต้น "การแข่งขันใหญ่จะเริ่มในอีก 3 วัน... หนูหวังว่าจะแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ค่ะ!"

เจียงหยวนซวงยิ้มบางๆ เธอเคยเห็นผู้มีอาชีพเก่งๆ มาเยอะ แต่คนที่มีทั้งความสามารถ พรสวรรค์ และความขยันอย่างไป๋ชิวหลี... หายากจริงๆ!

ถ้าพูดถึงการดวลตัวต่อตัวในการแข่งขันใหญ่ โอกาสที่จะชนะพวกเชื้อพระวงศ์มังกรก็มีสูงมาก...

ขณะที่เธอกำลังจะเอ่ยปาก ชมเชย จู่ๆ แววตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นคมกริบ

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นรถ: "เตือนภัย! ถูกโจมตี! เตือนภัย! ถูกโจมตี!"

ตูม—!!!

กลางป่ารกร้างระหว่างทางไปเมืองซิง มิสไซล์ 3 ลูกพุ่งเข้าใส่รถโฮเวอร์คาร์อย่างจัง เกิดระเบิดรุนแรง!

ท่ามกลางควันไฟ เจียงหยวนซวงสร้างโล่ปราณกระบี่สีครามปกป้องไป๋ชิวหลี และร่อนลงสู่พื้นอย่างปลอดภัย

แต่ทันทีที่เท้าแตะพื้น... เงาร่างหลายสายก็โผล่ออกมาจากความมืดล้อมกรอบพวกเธอไว้

เจียงหยวนซวงถือกระบี่แน่น กวาดสายตาอันเย็นชาไปรอบๆ

ผู้มีอาชีพกว่าสิบคนสวมชุดคลุมสีม่วงและสักสัญลักษณ์ประหลาดบนใบหน้า เลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ 50 และมีระดับ 3 ปะปนอยู่ไม่น้อย

หนึ่งในนั้นเป็นถึงผู้มีอาชีพระดับมหากาพย์—นักดัดแปลงจักรกล ที่มีปืนใหญ่กระบอกโตพ่นควันสีเทาอยู่ด้านหลัง... มิสไซล์เมื่อกี้เป็นฝีมือของมันนี่เอง

"ลัทธิเทพจุติ!"

น้ำเสียงของเจียงหยวนซวงเย็นยะเยือก เต็มไปด้วยจิตสังหาร

แค่มองแวบเดียวก็รู้ว่านี่คือองค์กรก่อการร้ายต่อต้านมนุษยชาติที่โด่งดังที่สุดในบลูสตาร์

ปกติพวกมันจะเคลื่อนไหวแค่ในป่า ไม่กล้าเหยียบเข้ามาในเมือง และยิ่งไม่กล้าโจมตียอดฝีมือระดับท็อปซึ่งหน้า

พวกมันใช้ความเชื่อบ้าๆ บอๆ ไล่ล่าสังหารอัจฉริยะหน้าใหม่ของประเทศต่างๆ อย่างไม่ลดละ

นักดัดแปลงจักรกลและสมาชิกของลัทธิจ้องมองไป๋ชิวหลีเขม็ง น้ำเสียงของพวกมันดูศรัทธาและศักดิ์สิทธิ์อย่างน่าขยะแขยง

"ผู้ที่ขัดขวางการจุติของทวยเทพ (ต่างเผ่า) สู่บลูสตาร์... ต้องตาย!"