บทที่ 41: ดินแดนลับถูกรุกราน! การท่องมิติ!

บทที่ 41: ดินแดนลับถูกรุกราน! การท่องมิติ!

"ล่าพวกต่างเผ่าเหรอ? ยอดเยี่ยม!"

อลิซตื่นเต้นมาก ด้วยเทมเพลตมอนสเตอร์ของเธอ การฆ่า 'ผู้ท้าชิง' จะให้ค่าประสบการณ์มากกว่าการฆ่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยนเสียอีก

โดยเฉพาะพวกต่างเผ่าที่แข็งแกร่งโดยธรรมชาติ สมัยก่อนเธอต้องคอยหลบเลี่ยงเพราะสู้ไม่ไหว แต่ตอนนี้ด้วยอาชีพลับ... การล่าพวกมันจะทำให้เธอเติบโตได้อย่างรวดเร็วแน่นอน

แต่เธอก็นึกปัญหาขึ้นมาได้

"แต่ฉันติดอยู่ในดันเจี้ยนตลอดเวลา ไม่รู้พิกัดของพวกมันเลย และหาดันเจี้ยนของพวกมันไม่เจอด้วย!"

ความสามารถ 'ท่องมิติ' ของผู้ท่องความว่างเปล่า ช่วยให้เดินทางข้ามดันเจี้ยนได้อย่างอิสระก็จริง แต่ถ้าไม่มีพิกัดนำทาง ก็เหมือนคนตาบอดคลำทาง

ที่ผ่านมาเพราะเธออาศัยอยู่ในดันเจี้ยนและระบุทิศทางภายนอกไม่ได้ ทุกครั้งที่ข้ามดันเจี้ยนจึงเป็นการเสี่ยงดวงล้วนๆ

แต่อี้เทียนมีทางออกให้พอดี "ตอนนี้เธอสัมผัสถึงตำแหน่งของฉันได้แล้วใช่ไหม?"

อลิซหลับตาลงและลองจับสัมผัสด้วยจิต จากนั้นก็พยักหน้าด้วยความประหลาดใจ

หลังจากว่าจ้างสำเร็จ ความสัมพันธ์เจ้านาย-ลูกน้องก็ถูกสร้างขึ้นโดยอัตโนมัติ

เหมือนที่อี้เทียนดูสถานะพนักงานได้ อลิซที่ถูกว่าจ้างก็สามารถรับรู้ถึงตัวตนของบอสได้อย่างเลือนรางเช่นกัน

นั่นคือแหล่งกำเนิดพลังของเธอ

ในความรู้สึกของอลิซ มันเหมือนกับการลอยคออยู่ในทะเลมืดมิดอันไร้ขอบเขต แล้วจู่ๆ ก็มีแสงสว่างจากประภาคารส่องลงมา

"ฉันจะช่วยหาตำแหน่งดันเจี้ยนของพวกต่างเผ่าให้ แล้วเธอก็แค่เทเลพอร์ตมาหาฉันโดยตรง"

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของอลิซก็สว่างไสวด้วยความปิติยินดี

ชีวิตพเนจรในดันเจี้ยนแบบ 'คนตาบอด' ของเธอ... สิ้นสุดลงแล้ว!

เธอโค้งคำนับอี้เทียนอย่างสง่างาม "อลิซจะปฏิบัติตามการชี้แนะของบอสค่ะ!"

...

ออกจากดันเจี้ยน

อี้เทียนพอใจมากกับการเดินทางครั้งนี้ เขาได้ทั้งผู้มีพรสวรรค์พิเศษ และความสามารถในการข้ามดันเจี้ยนที่ไม่เหมือนใคร

"ศักยภาพ 'พิเศษ'... ไม่ธรรมดาจริงๆ!"

ในขณะที่อี้เทียนกำลังชื่นชมอยู่นั้น เขาก็สังเกตเห็นว่าผู้คนในศูนย์ดันเจี้ยนดูบางตาลงอย่างผิดปกติ

หลังจากกระซิบกระซาบกัน ทีมผู้มีอาชีพหลายทีมก็รีบวิ่งออกไปนอกเมือง

"เกิดอะไรขึ้น?"

พนักงานต้อนรับหญิงที่จำอี้เทียนได้แม่น รีบเข้ามาอธิบาย

"ดินแดนลับขนาดกลางนอกเมืองเกิดการกลายพันธุ์โดยไม่ทราบสาเหตุค่ะ... ตอนนี้ถูกปิดตายโดยสมบูรณ์แล้ว!"

ดินแดนลับขนาดกลางนอกเมือง?

นั่นมัน 'ชายแดนเทวะ' ที่อี้เทียนและพรรคพวกเพิ่งยึดมาได้ไม่นานไม่ใช่เหรอ?

อี้เทียนขมวดคิ้ว การกลายพันธุ์และถูกปิดตาย หมายความว่าทรัพยากรข้างในไม่สามารถนำออกมาใช้ได้อีกต่อไป

ดินแดนลับขนาดกลางที่สมบูรณ์แบบ ถ้าเข้าไปขุดทรัพยากรไม่ได้ ก็ทำได้แค่นั่งมองตาปริบๆ

เท่ากับว่าความพยายามก่อนหน้านี้ของพวกเขาสูญเปล่า

"แปลกแฮะ!"

คิดได้ดังนั้น อี้เทียนก็รีบบึ่งไปที่ดินแดนลับนอกเมืองทันทีเพื่อตรวจสอบ

ทันทีที่ไปถึง เขาพบว่าทางเข้าถูกกองกำลังรักษาการณ์ปิดล้อมไว้แล้ว

ผู้มีอาชีพนับร้อยที่มามุงดูถูกกันไว้นอกเขตกั้น ไม่สามารถเข้าใกล้ทางเข้าดินแดนลับได้ บรรยากาศดูตึงเครียดมาก

"ทุกคนถอยไป! ห้ามเข้าใกล้เด็ดขาด!" ทหารตะโกนสั่ง

อี้เทียนเดินเข้าไป หยิบบัตรประจำตัวออกมาแสดง—【สำนักงานจงต้าเจียง (ทำใหญ่ทำแข็ง)】

ทหารยามขมวดคิ้วเมื่อเห็นชื่อแปลกๆ "นี่มันอะไร... ซี้ดดด! เดี๋ยวนะ!"

"ขออภัยครับท่าน! เมื่อกี้ผมจำไม่ได้!"

สีหน้าของทหารเปลี่ยนจากไม่พอใจเป็นงุนงง และสุดท้ายกลายเป็นความเคารพยำเกรง เขายกมือทำวันทยหัตถ์และเปิดทางให้อี้เทียนผ่านเข้าไป

ชื่อหน่วยงานอาจจะดูตลก แต่สิทธิ์อำนาจของมันคือของจริง

ตามคำบอกเล่าของเว่ยหยวน อำนาจของบัตรนี้ไม่ด้อยไปกว่าเจ้าเมืองเลย สามารถเข้าออกสถานที่ส่วนใหญ่ในต้าเซี่ยได้อย่างอิสระ

"ทำไมเขาเข้าไปได้?"

"เขาเป็นใคร!?"

ฝูงชนที่ถูกกันไว้เริ่มโวยวาย

ทหารยามตะคอกกลับ "เขามาจากหน่วยงานพิเศษ เขาแก้ปัญหาได้! พวกแกเข้าไปทำไม? เข้าไปตายรึไง?"

สิ้นเสียงตะคอก เสียงโวยวายก็เงียบลง

อี้เทียนเดินไปที่หน้าทางเข้าดินแดนลับ พบว่าทางเข้าเดิมตอนนี้กลายเป็นวังวนสีม่วงดำที่แผ่กลิ่นอายอันตรายออกมา

เวลานี้ เว่ยหยวนไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่กลับเป็น ไป๋ชิวหลี และหญิงงามอีกคนหนึ่ง!

"บอส! ฉันว่ากำลังจะส่งข้อความหาพอดีเลย!"

เมื่อเห็นอี้เทียน ไป๋ชิวหลีก็รีบวิ่งเข้ามาหาอย่างตื่นเต้น

หญิงงามอีกคนที่ถือกระบี่อยู่หันมามองอี้เทียนด้วยความสนใจ อี้เทียนเองก็มองเธอกลับด้วยความสงสัย

ไป๋ชิวหลีรีบแนะนำทั้งสองให้รู้จักกัน

"นี่คือรุ่นพี่ เจียงหยวนซวง ค่ะ..."

"บอสตัวน้อยของชิวหลีสินะ"

เจียงหยวนซวงพิจารณาอี้เทียนอย่างละเอียด ไม่คิดว่าบอสที่สามารถช่วยให้ไป๋ชิวหลีเลื่อนขั้นเป็นระดับศักดิ์สิทธิ์ได้ จะเป็นแค่เด็กหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง

อี้เทียนอดสงสัยไม่ได้ การที่เจียงหยวนซวง ผู้ประกอบอาชีพระดับท็อปเลเวล 74 มาปรากฏตัวที่นี่ แสดงว่าเรื่องต้องใหญ่แน่

ไป๋ชิวหลีอธิบายสถานการณ์ให้อี้เทียนฟัง

"เมื่อเช้านี้ ดินแดนลับเกิดการกลายพันธุ์กะทันหัน ทางเข้าถูกปิดตาย คนงานเหมืองทั้งหมดติดอยู่ข้างใน"

"สงสัยว่าจะมีปีศาจร้ายปรากฏตัวขึ้นในนั้น จำเป็นต้องส่งทีมเล็กๆ เข้าไปจัดการ"

"ทีมสำรวจของ เยี่ยซิว กับ เจียงเช่อ ก็เลยเข้าไป... ผ่านไป 4 ชั่วโมงแล้ว ยังไม่ออกมาเลยค่ะ!"

"ตั้งแต่พวกเขาเข้าไป ทางเข้าก็ถูกปิดตายโดยสมบูรณ์ ไม่มีใครเข้าได้อีกเลย"

เยี่ยซิวกับเจียงเช่อก็เข้าไปด้วย!

อี้เทียนขมวดคิ้ว เขารู้ฝีมือของทั้งสองคนดี ถ้าเป็นแค่ปีศาจร้าย พวกเขาไม่น่าจะติดอยู่นานขนาดนี้

เว้นแต่จะเป็นปีศาจระดับ จ้าวปีศาจ หรือ ราชาสวรรค์ปีศาจ แต่ถ้าระดับนั้นมาจริง เป้าหมายคงไม่ใช่แค่ดินแดนลับแห่งเดียว แต่น่าจะเป็นเมืองชิงเฉิงทั้งเมืองมากกว่า

เจียงหยวนซวงมองทางเข้าสีม่วงดำด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "วิธีการแบบนี้... น่าจะเป็นฝีมือของพวกต่างเผ่าบางกลุ่ม"

ไป๋ชิวหลีพูดอย่างร้อนรน "บอสคะ ลองใช้สกิลเรียกประชุมติดต่อพวกเขาดูไหมคะ?"

"ไม่อย่างนั้นเราก็ไม่รู้เลยว่าข้างในเกิดอะไรขึ้น..."

อี้เทียนเปิดหน้าต่างพนักงาน ตรวจสอบสถานะของเยี่ยซิวและเจียงเช่อ

พบว่าทั้งคู่กำลังต่อสู้อย่างต่อเนื่อง เลือดยังเหลือเกินครึ่ง แสดงว่ายังไม่ถึงขั้นวิกฤตถึงชีวิต แต่ถ้าปล่อยไว้นานก็ไม่แน่

"ไม่ต้องหรอก... เดี๋ยวฉันเข้าไปช่วยพวกเขาเอง"

สิ้นเสียงอี้เทียน ไป๋ชิวหลีชะงักไปเล็กน้อย ส่วนเจียงหยวนซวงส่ายหน้าอย่างจนใจ

"ทางเข้าถูกปิดตาย ไม่มีใครเข้าได้หรอก..."

"เป้าหมายของพวกต่างเผ่ากลุ่มนี้คงไม่ธรรมดาแน่"

แม้เธอจะพูดแบบนั้น แต่อี้เทียนก็ยังเดินตรงไปที่ทางเข้า

【 ดินแดนลับอยู่ในสภาวะปิดผนึก ไม่สามารถเข้าได้! 】

ข้อความแจ้งเตือนหยุดฝีเท้าของอี้เทียน

เจียงหยวนซวงและไป๋ชิวหลีมองดูเขาด้วยความสงสัย

ในขณะนั้นเอง อี้เทียนยกมือขึ้นคว้าจับไปที่ทางเข้า พลังงานที่ไม่เสถียรสั่นระริกในฝ่ามือของเขา ทำให้วังวนสีม่วงดำนั้นแทบจะฉีกขาดออกจากกัน!

"ท่องมิติ"

วินาทีต่อมา อี้เทียนก้าวเข้าไปในรอยแยกที่ฉีกขาดนั้น และหายวับเข้าไปในดินแดนลับทันที!

สองสาวที่เห็นเหตุการณ์ถึงกับยืนอ้าปากค้าง

"นั่นมันความสามารถบ้าอะไรกัน!"

มาดนางพญาของเจียงหยวนซวงเริ่มหลุดลุ่ย เธอพึมพำเบาๆ "ต้าเซี่ยมีตัวตนที่น่ากลัวขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

เธอหันไปถามไป๋ชิวหลี "ตกลงบอสของเธอ... แข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่?"

ไป๋ชิวหลีทำหน้าสับสน เธอพยายามนึกย้อนกลับไป แต่แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่มั่นใจในคำตอบ

"บอสของหนู... เขาคงจะ... แข็งแกร่งมากๆ มั้งคะ?"