บทที่ 5: ห้ามขัดขวางการทำงานของพนักงาน! เงินปันผลครั้งแรก!

บทที่ 5: ห้ามขัดขวางการทำงานของพนักงาน! เงินปันผลครั้งแรก!

หลังจากที่อาจารย์ใหญ่จี้ชางหลินและกลุ่มของเว่ยหยวนเดินออกจากหอประชุมไป...

ภายในห้องโถงใหญ่จึงเหลือเพียงเหล่าคณาจารย์และคณบดีฝ่ายนักเรียนของมัธยมอันดับ 2 เท่านั้น พวกเขายังคงจับกลุ่มพูดคุยวิเคราะห์สถานการณ์กันอยู่

"ว่าแต่ปีนี้... จะมีทีมไหนทำผลงานได้ดีบ้างไหมนะ?"

"ฉันอุตส่าห์กำชับหลิวช่วงไปแล้วว่าให้รวบรวมทีมระดับหายาก 5 คน... กะว่าอย่างน้อยต้องคว้าคะแนนระดับ A มากู้หน้าให้รุ่นนี้ได้บ้าง..."

"ท่านคณบดีช่างมองการณ์ไกลจริงๆ!"

"เฮ้! ดูนั่น! คะแนนของทีมแรกมาแล้ว!"

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนอย่างตื่นเต้นของอาจารย์ท่านหนึ่ง... คณบดีฝ่ายนักเรียนและคนอื่นๆ ก็หันขวับไปมองที่หน้าจอแสดงคะแนนบททดสอบทันที

รายชื่อแรกบนหน้าจอแสดงผล ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบเชียบ

อันดับคะแนนบททดสอบ — อันดับที่ 1: ทีม อี้เทียน

สมาชิก: ไป๋ชิวหลี

คะแนนปัจจุบัน: D!

"ฆ่าอสูร 10 ตัวได้เร็วขนาดนี้? แถมเป็นทีม 2 คนเนี่ยนะ!?"

"นั่นมันชิวหลี! เธอเป็น 'คนจัดดอกไม้' ไม่ใช่เหรอ? ทำได้ยังไงกัน?"

"อี้เทียน!... เดี๋ยว... หมอนี่มันอยู่ห้องไหนกัน?"

ชั่วขณะหนึ่ง เหล่าคณาจารย์ต่างพากันตกตะลึงอย่างหนัก... แม้แต่ทีม 5 คน ก็ยังยากที่จะสังหารอสูรร้ายสิบตัวได้รวดเร็วขนาดนี้

นี่ยังไม่นับรวมความจริงที่ว่า... ก่อนเข้าดินแดนลับ... ไป๋ชิวหลี ยังเป็นแค่ 'คนจัดดอกไม้' อยู่เลย

"หรือจะเป็นการ 'แจม'?" อาจารย์คนหนึ่งตั้งข้อสันนิษฐาน "ถ้าพวกเขาไปเจอฝูงอสูรสองฝูงสู้กันเอง... แล้วฉวยโอกาสลอบโจมตีตัวที่เลือดน้อย... มันก็ฟังดูเหลือเชื่อไปหน่อย แต่ก็น่าจะเป็นคำอธิบายเดียวที่เป็นไปได้นะ"

ทว่า... พูดยังไม่ทันขาดคำ... หน้าจอแสดงคะแนนก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง!

ก่อนที่อันดับสองจะปรากฏขึ้น... คะแนนของ 'ทีม อี้เทียน' ก็ดีดตัวสูงขึ้นอีกรอบ

...คะแนนปัจจุบัน: D → C!

"???"

อาจารย์ที่เพิ่งเสนอทฤษฎีการ 'แจม' เมื่อครู่ถึงกับเบิกตากว้าง... และคนอื่นๆ ก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน

"ระดับ C ต้องฆ่า 20 ตัว... นี่มันใช้เวลาแค่ 1-2 นาทีเองนะ!?"

"มีคำอธิบายเดียวเท่านั้น... ความเร็วในการฆ่ามอนสเตอร์ของพวกเขานั้น... รวดเร็วสุดๆ... อาจถึงขั้น 'โจมตีเดียวดับ'!"

"ประสิทธิภาพระดับนี้... มันต้องเป็นอาชีพระดับมหากาพย์เท่านั้นไม่ใช่เหรอ?"

แต่มัน... ยังไม่จบแค่นั้น

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง... ความเร็วในการพุ่งทะยานของคะแนน 'ทีม อี้เทียน' ก็ทำให้เหล่าคณาจารย์... ที่เดิมทีไม่คาดหวังอะไรกับผลลัพธ์ของปีนี้แล้ว... ต้องหันมาจ้องหน้าจอแสดงคะแนนตาไม่กะพริบ

ห้านาทีต่อมา... C → B!

สิบห้านาทีต่อมา... B → A!

สามสิบนาทีต่อมา... A → S!

"เร็ว! เร็วเข้า! ไปตามอาจารย์ใหญ่กลับมา!!!" คณบดีฝ่ายนักเรียนตะโกนลั่น... เขาไม่สามารถระงับความตื่นเต้นของตัวเองได้อีกต่อไป

"มีอะไรน่าตื่นเต้นขนาดนั้นเชียว?"

อาจารย์ใหญ่จี้ชางหลินเดินกลับเข้ามาในหอประชุม... และก็ได้เห็นภาพเหล่าคณาจารย์ที่กำลังแตกตื่นกันอย่างเต็มที่

คณบดีฝ่ายนักเรียนรีบดึงตัวเขาไปดูที่หน้าจอแสดงคะแนน... และภาพคะแนนระดับ 'S' ตัวใหญ่ยักษ์... ก็สะท้อนอยู่ในม่านตาของอาจารย์ใหญ่จี้ชางหลิน

"ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง... คะแนนระดับ S!!!"

เสียงของอาจารย์ใหญ่จี้ชางหลินสูงขึ้น... ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น...

ความสำเร็จนี้... แม้แต่ผู้ครอบครองอาชีพระดับมหากาพย์สองคนที่เคยเป็นตำนานอันดับ 1 ของมัธยมอันดับ 2... ก็ยังทำไม่ได้!

"ไป๋ชิวหลีเป็นคนจัดดอกไม้จริงๆ... แปลว่า... ต้องเป็นอาชีพของเจ้าเด็กอี้เทียนนั่นแน่ๆ... อาชีพของเขาต้องพิเศษมาก!"

เขาตบมือฉาดใหญ่... เดินไปเดินมาอย่างตื่นเต้น

"เร็วเข้า! ไปตามผู้จัดการคนนั้นกลับมา!!!"

...

หากคนภายนอกสามารถเห็นสถานการณ์การต่อสู้ภายในดินแดนลับได้...

พวกเขาคงจะประเมินคะแนน S นี้สูงขึ้นไปอีก

เพราะ... ตั้งแต่ต้นจนจบ... คะแนนระดับ S นี้...

มาจากฝีมือของไป๋ชิวหลี... 'เพียงคนเดียว!'

ส่วนอี้เทียนน่ะเหรอ?

เขากำลัง 'กินแรง' อย่างสมบูรณ์แบบ

ยิ่งไปกว่านั้น... อุปกรณ์ทุกชิ้นที่ดรอปมา นอกเหนือจากอาวุธ... อี้เทียนจะเป็นคนได้เลือกใช้ก่อนเสมอ

หากนักเรียนชายคนอื่นๆ มาเห็นภาพนี้... พวกเขาคงพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะประณามเขาว่าเป็น 'ปลิง' ตัวพ่อ

ดาวโรงเรียนสุดที่รักของทุกคน... กำลังถูกอี้เทียนใช้งานเป็นแนวหน้าอย่างไม่ปรานีปราศรัย!

และที่น่าหมั่นไส้ยิ่งกว่านั้นก็คือ...

ตัวดาวโรงเรียนเอง... ดูเหมือนจะ 'เพลิดเพลิน' กับมันไม่น้อยเลยทีเดียว

"เฮ้อ! สะใจจริงๆ!"

ปลายดาบของเธอหยดไปด้วยเลือดอสูร... คิ้วของไป๋ชิวหลีฉายแววพึงพอใจอย่างถึงที่สุดขณะที่เธอตะโกนออกมา... โดยไม่สนใจภาพลักษณ์ที่เยือกเย็นของตัวเองอีกต่อไป

"แค่ผ่านบึงนี้ไป... เราก็จะเจอบอสทดสอบแล้ว"

"ดีมาก"

อี้เทียนตบมือชมเชยอย่างจริงใจ... การจ้างไป๋ชิวหลีเพียงคนเดียว... มีประสิทธิภาพมากกว่าการจ้างคนธรรมดาสิบสองคนเสียอีก!

เด็กสาวคนนี้... มันเครื่องจักรสังหารในร่างนักเรียนชัดๆ!

ไม่เพียงแต่วิชาดาบของเธอจะยอดเยี่ยม... แต่เธอยังดุร้ายอย่างยิ่งเมื่อต้องรับมือกับอสูร... เธอโจมตีได้รวดเร็วและตรงจุดอ่อน... แถมยังชำนาญในการสังหารศัตรูโดยใช้พละกำลังน้อยที่สุด

"แต่ว่า... บอสจะให้ฉันเก็บประสบการณ์คนเดียวจริงๆ เหรอ?"

ไป๋ชิวหลีลุยเดี่ยวเก็บประสบการณ์มาตลอดทาง... และเธอก็เริ่มรู้สึกเกรงใจอี้เทียนอยู่บ้าง

อี้เทียน... ที่กำลังทำสีหน้าผ่อนคลายและมีความสุขสุดๆ... โบกมือแล้วกล่าวว่า "เธอก็แค่ตั้งใจฆ่ามอนสเตอร์ไปก็พอแล้ว ไม่ต้องห่วงฉัน"

ในฐานะ 'บอส' ... คำพูดของเขาจริงใจอย่างที่สุด

ก็นะ... ยังไงซะ... ค่าประสบการณ์ทั้งหมดก็จะถูกแบ่งมาให้เขาอยู่ดี... ไม่ตกหล่นแม้แต่แต้มเดียว

'ล้อเล่นรึเปล่า?'

'มีบอสที่ไหนต้องลงไปทำงานเองด้วยเหรอ?'

แต่ในหัวของไป๋ชิวหลี... กลับเต็มไปด้วยความคิดอีกแบบหนึ่ง

'หมายความว่ายังไง?'

'เขาคิดว่า... ฉันยังพยายามไม่พอเหรอ!?'

บางครั้ง... ความคิดของผู้หญิงก็ลึกล้ำเกินหยั่งถึง

ไป๋ชิวหลีเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย... ในความเยือกเย็นนั้นแฝงไปด้วยความทระนง

"ไม่ต้องห่วง! ฉันจะพยายามให้หนักกว่าใครทั้งหมด!"

"?"

อี้เทียนทำหน้างง... เขากลับรู้สึกขึ้นมาดื้อๆ ว่า... 'พนักงานรุ่นนี้... จัดการง่ายจริงๆ... ขยันกดดันตัวเองด้วยแฮะ'

ไป๋ชิวหลีสำรวจเส้นทางข้างหน้า... ก่อนจะหันมาพูดกับอี้เทียนอย่างจริงจัง:

"บึงนี้มันข้ามยากมาก... ถ้าบอสไม่ระวังอาจจะตกลงไปได้... ให้ฉันแบกบอสข้ามไปไหม!"

อี้เทียน: "???"

ตั้งแต่ต้นจนจบ... ไป๋ชิวหลีก็มองว่าอี้เทียนเป็นอาชีพสายสนับสนุนมาโดยตลอด

และอาชีพสายสนับสนุน... ก็มักจะมีความคล่องแคล่วต่ำมาก... นั่นคือเหตุผลที่เธอเสนอตัวแบบนั้น

แต่ถ้าเขาต้องถูกผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างไป๋ชิวหลี 'แบก' ข้ามไปจริงๆ...

ศักดิ์ศรีของ 'บอส' จะเหลืออะไร!

"ไม่จำเป็น!"

สิ้นเสียง... อี้เทียนก็ทะยานตัวขึ้น... และด้วยค่าความคล่องแคล่ว 50 ที่ได้รับมา... เขาก็วิ่งข้ามบึงไปราวกับเดินบนพื้นเรียบ... รวดเร็วราวกับแมลงปอแตะผิวน้ำ

เมื่อเห็นภาพนั้น... ไป๋ชิวหลีก็เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

'ทำไม... ความเร็วของเขาดูไม่ด้อยไปกว่าฉันเลยล่ะ?'

เมื่อเห็นว่าอี้เทียนข้ามไปถึงอีกฝั่งแล้ว... ไป๋ชิวหลีก็รีบตามไปอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองมาถึงส่วนลึกสุดของป่าหมอกสีเทา... และในทันที... พวกเขาก็เห็นอสูรร้ายที่น่าเกรงขาม

มันคืออสูรยักษ์สูงสี่ถึงห้าเมตร... ร่างกายใหญ่โต... กำยำ... และหยาบกร้าน... มีเขี้ยวแหลมคมสองซี่งอกออกมาจากกรามล่าง... แขนของมันหนาพอๆ กับลำต้นไม้... แค่มองก็รู้สึกถึงพลังมหาศาลแล้ว

"อสูรยักษ์... ปีศาจชั้นยอดขนาดกลาง"

"มีพลังมหาศาล... แต่ช่วงเวลาการโจมตีค่อนข้างนาน... ขนาดตัวที่ใหญ่ก็เป็นหนึ่งในจุดอ่อนของมัน... จุดอ่อนคือดวงตา, ท้ายทอย, หัวเข่า, และข้อศอก"

ในทันที... ไป๋ชิวหลีก็ร่ายจุดอ่อนทั้งหมดของอสูรยักษ์ออกมาได้

จากนั้นเธอก็ก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับดาบ "บอส, ฉันลุยล่ะนะ!"

"โฮก—!" อสูรยักษ์ค้นพบคนทั้งสอง... มันคำรามลั่น... ก่อนจะพุ่งเข้าใส่พวกเขาทั้งสองอย่างบ้าคลั่ง... ฝีเท้าของมันทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน!

อี้เทียนไม่สงสัยในความแข็งแกร่งของไป๋ชิวหลีเลย... แม้ว่าค่าสถานะจะต่างกับอสูรยักษ์อยู่บ้าง... แต่ความสามารถด้านทักษะและระดับการต่อสู้ของเธอก็สามารถชดเชยส่วนต่างนั้นได้อย่างสมบูรณ์

ต้องรู้ก่อนว่า... คนธรรมดาที่เปลี่ยนเป็นอาชีพระดับตำนาน... กับอัจฉริยะด้านดาบที่เปลี่ยนเป็นอาชีพระดับตำนาน...

ย่อมมีพลังต่อสู้ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง!

ผ่านไปเพียงสามสี่เพลงกระบี่... ไป๋ชิวหลีก็ตัดแขนขวาของอสูรยักษ์ได้!

สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ส่วนใหญ่... มักมีข้อต่อเป็นหนึ่งในจุดอ่อน

แต่ในขณะนี้... อสูรยักษ์ก็เข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่งเช่นกัน

พละกำลังของไป๋ชิวหลีเริ่มจะหมดลง... เธอสูดลมหายใจเข้าลึก... สายตาแหลมคม... ทำให้แสงเย็นเยียบบนดาบยาวของเธอยิ่งรุนแรงขึ้น:

"ระบำกระบี่จันทราเย็น!"

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับอสูรยักษ์ที่คำรามและพุ่งเข้าใส่... ร่างของไป๋ชิวหลีก็ดูเหมือนจะหลอมรวมเข้ากับแสงจันทร์... ดาบยาวของเธอแปรสภาพเป็นลำแสงสีขาว... ควบแน่นเป็นร่างเงาแห่งการร่ายรำสิบสายไว้เบื้องหน้า

ปราณกระบี่ไขว้ขวไปมา... แสงเย็นเยียบสาดส่อง

ในชั่วพริบตา... ร่างเงาที่ถือดาบในท่วงท่าร่ายรำที่แตกต่างกัน... ก็ทิ้งรอยเลือดไว้บนร่างของอสูรยักษ์

ระบำกระบี่จันทราเย็น: ควบแน่นปราณกระบี่เพื่อแปลงร่างเป็นร่างเงาร่ายรำ 10 ร่างเบื้องหน้า, พุ่งโจมตีศัตรูทั้งหมดภายใน 1 วินาที, อยู่ในสถานะอมตะระหว่างการโจมตี, และจะสร้างความเสียหายแบบระเบิดหลังจากจบท่ารำ

เปร๊าะ!

รอยเลือดระเบิดออก... ร่างกายของอสูรยักษ์อาบไปด้วยเลือด... เสียงคำรามของมันกลายเป็นเสียงกรีดร้อง... ก่อนที่มันจะล้มลงกับพื้นอย่างหนักหน่วง

ในฐานะที่เป็นทักษะที่สร้างความเสียหายได้สูงสุดของปรมาจารย์กระบี่จันทราเย็น... มันรุนแรงกว่าการโจมตีปกติถึง 15 ถึง 20 เท่า!

นี่คือความน่าสะพรึงกลัวของอาชีพสายต่อสู้ระดับตำนาน

เมื่อรู้สึกถึงมานาและพละกำลังที่เกือบจะหมดสิ้น... ไป๋ชิวหลีกำลังจะถอนหายใจยาว...

ทว่า... ในวินาทีต่อมา... ม่านตาของเธอก็หดเกร็งลงอย่างรวดเร็ว

'ไม่... ไม่มีการแจ้งเตือนการสังหาร!?'

ทันใดนั้น! อสูรยักษ์ที่ล้มไปแล้วก็เบิกตาแดงก่ำ... มันใช้แรงเฮือกสุดท้ายเหวี่ยงแขนซ้ายอย่างบ้าคลั่ง... กวาดไปตามพื้น... และทุบเข้าใส่ไป๋ชิวหลี!

'บอสเลือดมันเยอะจริงๆ... ยังไม่ตายในทันทีสินะ'

ในฐานะผู้สังเกตการณ์... อี้เทียนสังเกตเห็นเรื่องนี้แล้ว

แม้ว่าการโจมตีเฮือกสุดท้ายของอสูรยักษ์จะไม่สามารถฆ่าไป๋ชิวหลีได้... แต่อย่างน้อยมันก็จะทำให้เธอบาดเจ็บสาหัส... หรืออาจถึงขั้นกระดูกหัก... ซึ่งเป็นสิ่งที่อี้เทียนไม่อยากเห็น

แบบนี้มันจะทำให้พนักงานเสียเวลางาน!

ในจังหวะที่แขนของอสูรยักษ์เหวี่ยงลงมา... อี้เทียนก็หยิบขวานเหล็กที่ดรอปจากมอนสเตอร์ตัวเล็กๆ... แล้วขว้างมันออกไปราวกับหอกซัด!

ปัง—!

พร้อมกับเสียงลมหวีดหวิวข้างหู... ไป๋ชิวหลี... ที่เตรียมพร้อมจะรับการโจมตีนั้นแล้ว... ก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า... อสูรยักษ์ที่อยู่ข้างหลังเธอ... ถูกขวานเล่มนั้นทุบจนตายคาที่ในทันที!

'พลังของเขา... ทำไมมันดูเหมือน... จะแข็งแกร่งกว่าฉันอีกล่ะ!?'

ไป๋ชิวหลีกำลังสับสนงุนงงอย่างหนัก

ในขณะเดียวกัน... แผงแจ้งเตือนหลายรายการก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าอี้เทียน:

สังหารบอสลับประจำบททดสอบ - อสูรยักษ์, คะแนนทีมของคุณเพิ่มจาก S เป็น: SSS!

ถึงคะแนนสูงสุดแล้ว, กำลังออกจากดินแดนลับโดยอัตโนมัติ!

คุณผ่านบททดสอบมือใหม่แล้ว, สถานะฝึกหัดของอาชีพถูกยกเลิก, ปลดปล่อยค่าประสบการณ์ที่สะสมไว้, เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น: เลเวล 6!

พนักงาน - ไป๋ชิวหลี เลเวลเพิ่มขึ้นเป็น 6, คุณได้รับค่าสถานะการเติบโต: ความแข็งแกร่ง +60, ความคล่องแคล่ว +72, ความทนทาน +42, พลังวิญญาณ +48!

พนักงาน ไป๋ชิวหลี ได้รับอันดับหนึ่งในบททดสอบมือใหม่ของมัธยมอันดับ 2, คุณได้รับ "เงินปันผล": เงินทุน +5!

พนักงาน ไป๋ชิวหลี ได้รับคะแนนทดสอบระดับ SSS และบรรลุเกียรติยศ: อันดับหนึ่งในประวัติศาสตร์บททดสอบเมืองชิงเฉิง, คุณได้รับ "เงินปันผล": เงินทุน +25, กล่องสุ่มอุปกรณ์เกรดสูง * 1!