บทที่ 69: เยื้องย่างบนหมู่เมฆ

ติดตามการแจ้งเตือนตอนใหม่ก่อนใครได้ที่แฟนเพจ

Facebook Fanpage กดเลย

====================

บทที่ 69: เยื้องย่างบนหมู่เมฆ

จากสิ่งที่เจ้าอ้วนเผยออก คนเดียวที่ไม่แยแสมันคือชายหนุ่มที่ถูกฆ่าไป มันเกลียดเจ้าอ้วนเข้ากระดูกดำ ช่วงเวลาที่เขาได้ยินผู้นำออกคำสั่ง เขาเผยรอยยิ้มชั่วร้ายและกล่าวว่า “ให้ข้าทำ ข้าต้องการฆ่ามันด้วยสองมือนี้!”

ขณะที่มันกล่าวเช่นนั้น มันโบกมือทั้งสองข้าง จากนั้นปรากฏดวงไฟสีม่วงขึ้นมา ทันใดนั้นเสือสีม่วงทั้งสองตัวปรากฏอยู่ตรงหน้าของมัน

ร่างกายของเสือทั้งสองตัวถูกเคลือบด้วยประกายแสงสีม่วง มันคือสิ่งมหัศจรรย์ที่ใช้วัสดุทองคำปรับแต่งร่างกายขึ้นมาเพื่อให้ดูเหมือนจริง คล้ายว่ามันจะเป็นอุปกรณ์จักรกลในตำนาน เสือตัวนั้นเริ่มสยายปีกของมันออก และในขณะที่มันเคลื่อนไหว ผิวหนังของมันขยับตามราวกับว่ามันมีชีวิตจริงๆ

ใต้เท้าของมันมีหมู่เมฆขาวห้าถึงหกก้อน มันยืดปีกของมันออกอย่างสุดกำลัง ดวงตาสีเขียวและปากสีแดง ทำให้ภาพของมันดูอันตรายยิ่งขึ้น

ขณะที่เขาเห็นเสือบินสองตัว เจ้าอ้วนตกใจทันที ก่อนหน้านี้เขาเห็นมันปรากฏบนแผ่นหยกจารึก มันถูกเรียกว่า พยัคฆ์ปีกแหลม เป็นอุปกรณ์วิเศษกลไกระดับกลาง สามารถสร้างได้โดยผู้ฝึกตนที่อยู่ในระดับชนชั้นผู้นำ

สิ่งแรกเลย ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของอสูรจักรกลนี้สูงมาก ไม่ใช่เพราะมันโจมตีแบบอัตโนมัติได้ มันมีอาวุธมากมายที่อยู่ในตัวของอสูรวิญญาณเหล่านี้

อย่างเช่นพยัคฆ์ปีกแหลมตัวนี้ ขาของมันมีกลุ่มเมฆติดตั้งไว้ มันคือไข่มุกพิเศษ ทันทีที่เปิดใช้งานมันจะปล่อยเมฆสีขาวออกมา เมฆนี้มีความสามารถคือเหาะเหินเดินอากาศได้ สิ่งนี้จะช่วยให้อสูรจักรกลสามารถต่อสู้บนอากาศได้โดยไม่ต้องพึ่งพาปีกของมัน

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ไม่เพียงแต่เมฆจะช่วยเพิ่มความเร็วของพยัคฆ์ มันยังสร้างระเบิดเล็ก ๆ ในอากาศได้ เพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ ด้วยอุปกรณ์ชิ้นนี้ พยัคฆ์ปีกแหลมจึงไม่เกรงกลัวหากปีกถูกทำลาย หากเป็นเช่นนั้นมันคงเหมือนกับเหล่าวิหคทั่วไปที่ตกลงจากฟากฟ้าเมื่อปีกถูกทำลาย

เห็นได้ว่าไข่มุกเมฆาที่ผูกติดกับเท้าของมันนั้นมีประโยชน์มาก น่าเสียดายที่การปรับแต่งเช่นนี้แลกมาด้วยราคาที่แสนแพง จึงไม่ใช่ทุกคนที่สามารถจะจ่ายได้ เสือมีสองตัวดังนั้นจึงมีไข่มุกทั้งหมดแปดเม็ด มันแสดงถึงความมั่งคั่งของผู้ใช้มัน!

นอกเหนือจากนี้ ปีกของมันยังสามารถปรับสมดุลของร่างกาย ทำงานควบคู่กับไข่มุกที่ขาของมัน มันช่วยให้พยัคฆ์ปีกแหลมรักษาสมดุลได้ในขณะในความเร็วสูงสุด เรียกได้ว่าเป็นราชันย์แห่งท้องฟ้าอย่างแท้จริง

ดวงตาของพยัคฆ์ปีกแหลมถือได้ว่าเป็นสิ่งที่พิเศษอีกอย่าง มันเป็นมุกพิเศษที่สามารถทำลายเวทมนตร์ได้ ในปากของมันยังมีอาวุธที่ไว้ใช้ยิงลำแสงทำลายล้างสีแดงออกมา ซึ่งเป็นเวทมนตร์ประเภทอัคคีและวารีผสมกัน

เมื่อคิดว่าเขาจะต้องโดนลำแสงนี้ เจ้าอ้วนรู้สึกถึงความยากลำบากอย่างช่วยไม่ได้ พยัคฆ์ตัวนี้มีระดับเทียบเท่าผู้ฝึกตนระดับปฐมภูมิ เมื่อมันปล่อยลำแสงอัคคีและวารีออกมา ความแข็งแกร่งของมันจะเพิ่มทวีคูนขึ้นไปอีก

และเมื่อคิดว่าหากเขามีสมบัติทั้งสองชิ้นนี้อยู่ในมือ… ขณะนั้นชายหนุ่มได้จ้องมองมาที่เจ้าอ้วนพร้อมตะโกนว่า “โจมตี! ฉีกเจ้าไขมันก้อนนั้นให้เป็นชิ้นๆ!”

เมื่อได้ยินคำสั่งของเจ้านาย พยัคฆ์ทั้งสองตัวพุ่งลงมาจากฟ้าเปรียบได้กับมังกรที่กำลังทะยานลงมา

ขณะที่พยัคฆ์กำลังวิ่งลงมา เจ้าอ้วนไม่แสดงอาการตื่นกลัวใด ๆ เขาตะโกนออกมาพร้อมกับเรียกดาบบินของตนออกมาเพื่อเป็นโล่ป้องกันพยัคฆ์ทั้งสอง

เมื่อเห็นฉากดังกล่าว ผู้ฝึกตนทั้งสี่ที่กำลังจ้องมองมาแสดงท่าทีเหยียดหยามอยู่ข้างสนาม สิ่งแรกนั้น พยัคฆ์แต่ละตัวมีน้ำหนักถึงสามหมื่นจิน การวิ่งของมันได้รับพลังจากปีกและขาที่มีไข่มุกพิเศษผูกติด หากถูกมันวิ่งชน แม้แต่ภูเขาเล็ก ๆ ก็สามารถพังทลายได้ สำหรับพวกเขาถ้าหากเจ้าอ้วนจะตั้งรับแรงกระแทกครั้งนี้ก็เท่ากับว่ามันกำลังฆ่าตัวตาย

ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ทำสิ่งใด ได้แต่เฝ้ามองเจ้าอ้วนที่กำลังจะถูกพยัคฆ์ปีกแหลมบดขยี้

ในทันที ในขณะที่เจ้าอ้วนปะทะกับพยัคฆ์ ในขณะที่พยัคฆ์กำลังจะขย้ำลงบนตัวของเจ้าอ้วน ได้เกิดเรื่องที่น่าประหลาดใจขึ้น

ในช่วงเวลาสำคัญก่อนที่จะปะทะกัน เจ้าอ้วนโบกมือเพื่อดึงระฆังเหล็กดำออกมาจากมิติของเขา

พยัคฆ์ร่อนลงจากฟากฟ้าในขณะที่เจ้าอ้วนพุ่งตัวขึ้นไปบนอากาศ เมื่อระฆังยักษ์ปรากฏขึ้น มันแยกพวกเขาทั้งสองออกจากกันทันที

เจ้าอ้วนได้เตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว และเมื่อระฆังปรากฏขึ้น เขารีบหยุดทุกสิ่งและซ่อนตัวอยู่ในระฆัง

แต่พยัคฆ์ทั้งสองตัวไม่ได้เตรียมการมาก่อน เมื่อพวกมันเร่งความเร็วไปถึงจุดสูงสุด ทันใดนั้นระฆังยักษ์โผล่มาขวางกั้นไว้ราวกับภูเขาเล็ก ๆ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนที่พวกมันจะตอบสนองได้ทัน พยัคฆ์วิ่งชนระฆังยักษ์อย่างช่วยไม่ได้

ฉากนี้เปรียบได้กับอุกกาบาตที่พุ่งชนกับโลก! มีเสียงดังขึ้นมาสองครั้ง ระฆังยักษ์ปลิวไปไกลนับสิบลี้ อาคารทั้งหลายที่อยู่ในวัดชิงเฟิงถูกบดขยี้โดยระฆังยักษ์อย่างเลี่ยงไม่ได้

ส่วนพยัคฆ์ทั้งสอง หัวของพวกมันฝังลงกับระฆังเหล็กดำราวกับว่าควายจมโคลน

ในขณะนั้น เจ้าอ้วนได้รับบทเรียนว่าเขาไม่ได้ใช้จิตวิญญาณในการควบคุมระฆัง เขาเพียงแค่ควบคุมขนาดของมันเท่านั้น แต่นอกเหนือจากนั้นเขาไม่ได้ควบคุมมัน แม้ว่าจะเกิดผลกระทบขนาดใหญ่ แต่ว่าเจ้าอ้วนกลับไม่ได้รับอันตรายใด ๆ มันไม่เหมือนกับในตอนที่เจ้าอ้วนถูกโจมตีโดยคันธนูยักษ์ ในครั้งนั้นเขาได้รับบาดเจ็บทางจิตวิญญาณ...