บทที่ 2: ภารกิจแรก

บทที่ 2: ภารกิจแรก

[โฮสต์: เอ็นยะ]

[อายุ: 18 ปี]

[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]

[พลังเวทย์มนตร์: ★]

[เวทมนตร์: เทคโอเวอร์ · จิตวิญญาณอนิเมะ]

[การ์ดตัวละคร: อุลคิโอร่า ลูซิเฟอร์ …]

เมื่อมองดูการ์ดตัวละครของอุลคิโอร่า เอ็นยะนั่งเงียบๆ ในแผงระบบ รู้สึกตื่นเต้นสุดๆ

เอ็นยะเดิมทีเป็นแค่ผู้สำเร็จการศึกษาจากโลก แต่ก็ย้ายมายังโลกแฟรี่เทลเมื่อครึ่งเดือนก่อนเพราะอุบัติเหตุ และยังได้ปลุกระบบกาชาอีกด้วย

ถูกต้อง! ระบบที่เขาพูดถึงนี่แหละ

ระบบสามารถวาดตัวละครที่ตายในอนิเมะได้ หลังจากเอ็นยะเข้าควบคุม เขาสามารถใช้พลังตัวละครเหล่านั้นสู้ต่อได้

มันเหมือนกับเล่น เกนชินอิมแพค เลย

แต่ระบบกำหนดว่าโฮสต์ต้องผูกมัดกับกิลด์ก่อน หลังจากผูกมัดแล้ว นอกจากจะได้โอกาสจับฉลากคงที่เดือนละครั้งแล้ว การทำภารกิจในกิลด์สำเร็จยังได้โอกาสจับฉลากเพิ่มอีกด้วย

ตั้งแต่เข้ามาที่แฟรี่เทล เขาก็เลือกผูกมัดที่นี่ เป็นธรรมดา เพราะคุ้นกับบรรยากาศแฟรี่เทลมากกว่า และชอบที่นี่มากกว่า

ยิ่งไปกว่านั้น แฟรี่เทลยังเป็นกิลด์แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรฟิโอเร่ การผูกมัดที่นี่ทำให้เขารับภารกิจได้มากขึ้น

เอ็นยะเดินไปที่กระดานภารกิจ ดูภารกิจต่างๆ

ภารกิจชั้น 1 ไม่มีระดับชัดเจน แต่แผงระบบจะแสดงระดับไว้

ภารกิจที่รางวัล 1,000,000 J ขึ้นไป ถูกทำเครื่องหมายเป็นระดับ A ทำสำเร็จหนึ่งครั้งได้โอกาสจับฉลากหนึ่งครั้ง

รางวัลระหว่าง 500,000–1,000,000 J คือระดับ B ทำสำเร็จสองครั้งได้โอกาสจับฉลากหนึ่งครั้ง

รางวัล 100,000–500,000 J คือระดับ C ทำสำเร็จสิบครั้งได้โอกาสจับฉลากหนึ่งครั้ง

รางวัลต่ำกว่า 100,000 J ระบบไม่ทำเครื่องหมาย

หมายความว่า ถ้าอยากได้โอกาสจับฉลาก ต้องทำภารกิจรางวัล 100,000 J ขึ้นไปเท่านั้น

เอ็นยะมองงานรางวัล 100,000–500,000 J

“กำจัดวัลแคนสัตว์ดุร้ายแห่งภูเขาหิมะ… กวาดล้างโจร… จัดการสัตว์ประหลาดในป่า…”

เงิน 100,000 J ในโลกแฟรี่เทล เทียบได้ประมาณ 5,000 หยวน ได้เงินเท่านี้สำหรับภารกิจเดียวถือว่าใจป้ำ แต่ก็ต้องเจอพวกจอมเวทย์ระดับสูง

ยิ่งถ้าเป็นวัลแคนสัตว์ดุร้าย ทหารผู้ใหญ่ 20 นายก็สู้ไม่ได้กับมันสักคน

เอ็นยะเหลือบมองภารกิจระดับนี้หลายรอบแล้วหยุด มันไม่ใช่เรื่องรางวัล แต่เพราะทำสิบภารกิจจะได้รางวัลจับฉลากแค่ครั้งเดียว

ภารกิจหนึ่งรวมเวลาเดินทางแล้ว ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 2–3 วัน

สิบภารกิจยังไงก็เดือนหนึ่งเต็ม การจับฉลากเดือนละครั้ง ปีละ 12 ครั้ง รวมระบบให้โอกาสแค่ 24 ครั้ง

น้อยไปสำหรับเอ็นยะ ตัวละครทองที่รับประกันต้องใช้ถึง 100 ครั้ง กว่าจะได้อีกตัวก็อีกนาน

ไม่! เขาต้องเลือกงานยากขึ้น งานยากให้ผลตอบแทนสูงขึ้น ชาติก่อนจน ชาตินี้ต้องรวย

ไม่ช้าเอ็นยะก็เลือกงาน เดินไปหามิร่า พร้อมแบบฟอร์มภารกิจ

“มิร่า ฉันอยากทำงานนี้”

มิร่าแปลกใจ “เริ่มเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ไปทำความคุ้นเคยกับกิลด์ก่อนก็ได้”

เอ็นยะยิ้มขมขื่น “ไม่ต้องหรอก ฉันจนมาก ไม่มีเงินซื้ออาหาร ถ้าไม่ทำงานก็อดแน่ๆ”

เขาอยู่ครึ่งเดือนในโลกนี้ ชีวิตย่ำแย่ ไม่มีเงินซื้ออาหาร ต้องนอนในป่า

ระหว่างทางไปแฟรี่เทลก็เจอโจร ถ้าระบบไม่เปิดโอกาสให้เขาจั่วไพ่ หรือไม่ได้จั่วไพ่จูนินสีน้ำเงิน เขาอาจล้มเหลวตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

ตอนนี้เหลือเงินไม่มาก และความอยากได้เงินของเขาอยู่จุดสูงสุดแล้ว

“ฮ่าๆๆ!”

มิร่ายิ้มกับเอ็นยะ ส่วนใหญ่ในกิลด์แฟรี่เทลก็อยู่แบบนี้ ขี้เกียจทำงานจนเงินหมดจริงๆ ถึงทำ

“เดี๋ยวก่อน ฉันต้องดูงานก่อน… หืม?!”

มิร่าเห็นเนื้อหาภารกิจแล้วแปลกใจ “ตัดสินใจไม่ได้เลย ต้องถามมาสเตอร์ก่อน เดี๋ยวมาสเตอร์กลับมาเร็วๆ”

“มาสเตอร์?”

เอ็นยะยังไม่เจอมาสเตอร์มาคารอฟตั้งแต่เข้ากิลด์

ทันใดนั้น ชายชราสวมเสื้อคลุมเหลืองและหมวกตลก เดินเข้ามาพร้อมม้วนกระดาษ

“มาสเตอร์กลับมาแล้ว!”

มิร่ารีบเข้าไปทักทันที

มาคารอฟเห็นเอ็นยะข้างมิร่า “หืม? ผู้มาใหม่เหรอ?”

“ใช่ครับ ฉันชื่อเอ็นยะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ”

เอ็นยะโค้งคำนับ แม้ร่างเตี้ยไม่ถึงเมตร แต่รู้ว่ามีพลังทำลายล้างโลก

เวทย์ยักษ์ของมาคารอฟสามารถแปลงร่างให้ใหญ่เท่าเกาะได้ เวทย์สุดยอด แฟรี่ลอว์ เปิดเต็มที่เอาชนะกองทัพจักรวรรดิอัลวาเรซได้

และชายชราปฏิบัติกับสมาชิกเหมือนลูกตัวเอง สองเหตุผลนี้ทำให้เอ็นยะเคารพเขามาก

มาคารอฟยกมือทัก “โอ้! ยินดีที่ได้รู้จัก!”

แล้ว “ฮึ่ม!!”

มาคารอฟฟึดฟัดเบาๆ ผลักตัวด้วยขา กระโดดขึ้นราวบันไดชั้นสอง

ทุกคนในกิลด์มองตาม

มาคารอฟโบกเอกสารหนาๆ “พวกแกสร้างปัญหาให้ฉันอีกแล้วใช่มั้ย? มาดูกันว่ามีเอกสารจากสภาเวทมนตร์ส่งมามากเท่าไหร่”

“ก่อนอื่นเกรย์”

“ฮะ?”

เด็กชายถอดเสื้อใส่กางเกงในดูถูกเหยียดหยาม ไม่ได้ก่อเรื่องอะไร

มิร่ายิ้มเตือน “เกรย์ เสื้อผ้านาย”

“อ๊า~!! ลืมอีกแล้ว!”

เกรย์รีบไปหาเสื้อผ้า

ตอนจับโจรไม่มีปัญหา แต่หลังจากนั้นทำไมเดินเพ่นพ่านไม่ใส่เสื้อผ้า สุดท้ายขโมยกางเกงในคนอื่นแล้ววิ่งหนี

เกรย์อึดอัด “เอาล่ะ… แก้ผ้าไม่ดีเลย…”

เอลฟ์แมนสวน “งั้นก็อย่าแก้ผ้าสิ!”

มาคารอฟหันไปถอนหายใจ “เฮ้อ! เอลฟ์แมน เจ้าบ้านี่ แกใช้ความรุนแรงกับลูกค้าเหรอเนี่ย”

เอลฟ์แมนเกาแก้ม “เพราะเขาบอกฉันไม่ใช่ผู้ชาย!”

“คาน่า! เธอไปทำงานบ้านลูกค้า แล้วแอบดื่มไวน์ในห้องเก็บไวน์จนหมด แถมใส่น้ำผสมเข้าไปด้วยเพราะกลัวถูกจับได้”

“…ฉันถูกจับได้แล้วหรอ…?”

คาน่ารู้สึกผิดนิดหน่อย

“โลกิ นายไปจีบหลานสาวของคนในสภางั้นหรอ”

มาคารอฟเป็นสมาชิกสภาเวทมนตร์ ถูกดุค่อนข้างบ่อยตอนเยี่ยมสภา

“ต่อไปนัตสึ”

“จัดการสัตว์ประหลาด ทำลายถนน ไล่ผู้หลบหนี ทำลายบ้านหกหลัง เฝ้ากองคาราวานแต่เผาสินค้า จัดการโจร เผาข้าวของเหยื่อ…”

เอ็นยะตกใจ หมอนี่ก่อเรื่องได้เยอะมาก

“อัลแซค, เลวี่, ครอฟ, ลิดัส, บิสก้า…”

“พวกแก! ทำให้ฉันโดนสภาดุอยู่เรื่อยนะ…”

มาคารอฟเก็บความโกรธ น้ำเสียงเบาลง “แต่ว่านะ… ไอพวกสมาชิกสภาเหล่านั้น...มันก็สวะทั้งนั้นแหละ!”

มาคารอฟใช้เวทมนต์จุดไฟเอกสารทั้งหมด

“เวทมนตร์น่ะ..มันไม่ใช่พลังแห่งปฏิหารหรอก กระแสจิตที่ไหลเวียนอยู่บนตัวพวกเรา..จะรวมเข้ากับกระแสจิตที่รวมเข้ากับธรรมชาติ...กำเนิดเป็นตัวตนที่จับต้องได้ ... เราต้องมีจิตใจที่แข็งแกร่งและสมาธิ .... การหลอมรวมจิตวิญญาณของทุกสิ่ง..นั้นแหละคือเวทย์มนตร์”

“ถ้ากลัวสายตาจากเบื้องบน.. วิถีแห่งเวทมนตร์จะไม่ก้าวหน้า... จงอย่ากลัวพวกสภางี่เง่า...

จงเดินบนเส้นทางที่เชื่อมั่น!”

“นี่แหละจอมเวทย์แห่งแฟรี่เทล!!!”

ทุกคนในกิลด์เชียร์ แม้เอ็นยะเพิ่งเข้าร่วมก็ถูกบรรยากาศครอบงำ

ไม่นานกิลด์ก็กลับมาคึกคัก ทุกคนดื่ม พูดคุย โอ้อวด

มิร่ายื่นภารกิจให้มาคารอฟ “มาสเตอร์คะ เอ็นยะอยากทำงานนี้ ฉันตัดสินใจไม่ได้ มาสเตอร์ดูให้ทีสิคะ”

“โอ้ งานอะไรเหรอ? ขอฉันดูหน่อยสิ”

มาคารอฟรับแบบฟอร์ม

[กำจัดแก๊งโจรผี : รางวัลภารกิจ: 700,000 J]