441 - กระจายรายได้สู่ชุมชน

441 - กระจายรายได้สู่ชุมชน

เอี้ยนลี่เฉียง เคยคิดจะทำรถสี่ล้อมาก่อน อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมในตอนนั้น และการประดิษฐ์นี้แทบไม่มีความสำคัญเลย ดังนั้นเขาจึงไม่เคยให้ความสำคัญกับมัน

แต่ตอนนี้มันแตกต่างกันไปแล้วเพราะเขามีทั้งกำลังคนและกำลังทรัพย์ ประโยชน์ที่ใหญ่ที่สุดของรถสี่ล้อเมื่อเทียบกับรถสองล้อก็คือมันสามารถบรรทุกน้ำหนักได้มากกว่า

ดังนั้นจึงเพิ่มประสิทธิภาพในการขนส่งได้อย่างมาก นี่อาจไม่ได้มีความหมายอะไรมากสำหรับบุคคล แต่สำหรับประเทศที่พึ่งพาเส้นทางทางบกเพื่อการค้า กลับมีมูลค่ามหาศาล

การขนส่งสินค้าทางบกจะสะดวกและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ประการแรก ต้นทุนสินค้าและการขนส่งจะลดลง เป็นประโยชน์ต่อผู้คนและสินค้าที่ต้องเดินทางในระยะทางไกล

สิ่งนี้จะช่วยให้ธุรกิจสามารถพัฒนาได้อย่างมากเนื่องจากอุตสาหกรรมหัตถกรรมสามารถเจริญเติบโตและเจริญรุ่งเรืองได้ และจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง...

แน่นอนว่าการมีกลไกบังคับเลี้ยวไม่เพียงพอที่จะสร้างรถม้าสี่ล้อระดับไฮเอนด์ได้ เนื่องจากกลไกดังกล่าวสามารถลอกเลียนแบบได้ง่ายในทันทีที่เผยให้โลกเห็น

ดังนั้นเอี้ยนลี่เฉียงจึงส่งภาพร่างอีกชิ้นให้เฉียนซู เป็นการออกแบบคอยล์สปริงที่จะติดตั้งระหว่างด้านล่างของตัวรถม้ากับเพลาล้อหลังเพื่อใช้เป็นโช้คอัพ...

“ก-สิ่งที่หมุนวนเหล่านี้คืออะไร” เฉียนซูจ้องมองภาพร่างอย่างตะลึงงัน

“สิ่งนี้เรียกว่าสปริง!”

"สปริง…?" เฉียนซูพูดซ้ำหลังจากจากนั้นจึงเสริมว่า “สิ่งนี้ทำอะไร”

“ก็ มันอาจจะนุ่มหรือแข็ง ใหญ่หรือเล็ก ยืดหรือบีบอัด…” เมื่อเอี้ยนลี่เฉียงพูดจบและสังเกตเห็นการแสดงออกทางสีหน้าแปลกๆของเฉียนซูตอนนั้นเองที่เขาตระหนักรู้

“อะแฮ่ม ได้โปรดอย่าได้คิดอะไรตลกๆเลยลุงเฉียน สิ่งนี้สามารถดูดซับแรงกระแทกต่อตั๋วรถม้าขณะเคลื่อนที่ได้ จะเพิ่มความสะดวกสบายในการเดินทางในรถม้า ท่านจะเข้าใจเมื่อเราทำมันสำเร็จแล้ว!”

เฉียนซูคำรามด้วยเสียงหัวเราะ

“เจ้ารู้วิธีทำสิ่งนี้หรือไม่”

"แน่นอน!"

เอี้ยนลี่เฉียงมองไปที่เฉียนซู อย่างจริงจังในขณะที่เขาเผยให้เห็นใบหน้าที่ระลึกถึงความทรงจำ

“ไม่กี่วันก่อน ข้ามีความฝันอีกอย่างหนึ่ง ในความฝันนั้นเซียนผู้เฒ่าที่เคยสอนข้าถึงวิธีช่วยชีวิตได้สอนข้าถึงวิธีการสร้างของสิ่งนี้แล้ว!”

ในยุคที่ไม่มีการประดิษฐ์สปริง สิ่งนี้ถูกจัดประเภทเป็นผลิตภัณฑ์ 'ไฮเทค' แน่นอน เนื่องจากกระบวนการผลิตแบบพิเศษ เอี้ยนลี่เฉียง สามารถเก็บเป็นความลับทางการค้าและไม่มีใครสามารถคัดลอกได้ในเวลาอันสั้นแม้ว่าพวกเขาจะเห็นก็ตาม

ดังนั้นสิ่งนี้จะช่วยให้รถสี่ล้อที่พวกเขาผลิตอยู่เหนือกว่าที่ผู้ผลิตรายอื่นๆจัดทำขึ้น เรื่องนี้จะทำให้สำนักการผลิตแคว้นกานกลายเป็นผู้ผลิต 'รถม้าสุดหรู' ของอาณาจักรในยุคนี้อย่างแน่นอน...

เฉียนซู ก็มองไปที่ เอี้ยนลี่เฉียง อย่างกระตือรือร้น “ลี่เฉียง ข้าขออะไรเจ้าอย่างหนึ่งได้ไหม”

“มีอะไรหรือเปล่าลุงเฉียน”

“เจ้าช่วยแนะนำข้าให้เป็นศิษย์ของผู้เฒ่าเซียนคนนั้นได้หรือไม่ แม้ว่าข้าจะแก่ชราแล้วแต่ข้าก็เป็นคนขยันขันแข็งอย่างยิ่งเจ้าก็น่าจะรู้ดี!”

“ไม่มีทาง!”

……..

ในฐานะที่เป็นคนที่มีความรู้ขั้นสูงในการบริหารจัดการ เอี้ยนลี่เฉียงจะไม่ยอมให้สำนักงานการผลิตของเขากลายเป็นยักษ์ใหญ่ด้านธุรกิจที่เคลื่อนไหวช้าอย่างแน่นอน

ดังนั้นในวันที่สองนับตั้งแต่เขามาถึงย่านโรงตีเหล็ก เขาได้ลดความซับซ้อนและปฏิรูปสำนักงานการผลิตอย่างกล้าหาญและเด็ดขาด

ในบรรดาอาวุธทั้งหมดที่สร้างขึ้นโดยกลุ่มช่างทำอาวุธที่นี่จะสร้างเพียงชวนและเกาทัณฑ์เท่านั้น

เหตุผลที่เก็บทวนไว้เป็นสินค้าหลักก็เพราะป่าไม้ยางขาวขนาดใหญ่บนภูเขารอบๆสถานที่แห่งนี้ พวกมันเป็นผลิตภัณฑ์อันเป็นเอกลักษณ์ของแผนกช่างอาวุธที่นี่มานานกว่าสองสามทศวรรษ

ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องละทิ้งอย่างเปล่าประโยชน์ ทวนที่ผลิตโดยฝ่ายผลิตนั้นมีคุณภาพที่เชื่อถือได้และมีความทนทาน จึงทำให้เป็นอาวุธยุทโธปกรณ์มาตรฐานที่สุดในจักรวรรดิฮั่น

นอกเหนือจากของใช้ส่วนตัวแล้ว พวกมันยังสามารถขายให้กับผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้และกองทหารรักษาการณ์ที่ประจำการในแคว้นผิงซีได้ในราคาที่เหมาะสม เนื่องจากตลาดยังไม่ถึงทางตันเอี้ยนลี่เฉียงจึงเก็บมันไว้เป็นผลิตภัณฑ์หลักของโรงงาน

ในทำนองเดียวกันลูกธนูที่ถูกสร้างจากที่นี่ก็มีคุณภาพดีเยี่ยมเพื่อใช้เป็นเสบียงทางการทหาร ลูกธนูถือเป็นยุทธปัจจัยที่สามารถใช้หมดไปได้ง่ายๆในสงคราม ดังนั้นเอี้ยนลี่เฉียงจึงเก็บลูกธนูไว้ด้วย

นอกเหนือจากสองอย่างนี้ เอี้ยนลี่เฉียงได้กำจัดทุกสิ่งทุกอย่างที่ฝ่ายผลิตอาวุธได้รับมอบหมายให้ผลิตในอดีต สำนักการผลิตจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเครื่องประดับเล็กๆเหล่านี้อีกต่อจากนี้ไป

ถึงกระนั้น วิธีการผลิตที่เอี้ยนลี่เฉียงใช้ในการผลิตทวนและลูกธนูเหล่านี้ก็ยังทำให้ทุกคนตกใจ

เอี้ยนลี่เฉียงไม่เคยวางแผนที่จะผลิตอาวุธทั้งสองนี้ในสำนักงานการผลิตตั้งแต่แรก เขาจะปล่อยให้ชาวบ้านจากทั้งสองหมู่บ้านใกล้เคียงเป็นคนสร้างพวกมันขึ้นมาแทน

เมื่อเอี้ยนลี่เฉียงแบ่งปันแผนของเขาระหว่างการประชุมกับกลุ่มผู้บังคับบัญชาและหัวหน้าช่างอาวุธ ทุกคนต่างตกตะลึง

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ฝ่ายผลิตจะทำอะไร? นอกจากนี้เราจะรับประกันคุณภาพของอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ชาวบ้านจากหมู่บ้านนอกนั้นสร้างขึ้นได้อย่างไร” หัวหน้าช่างอาวุธคนหนึ่งลุกขึ้นทันทีและพูดอย่างตรงไปตรงมา

ในชีวิตก่อนหน้านี้ของเอี้ยนลี่เฉียง นี่คือรูปแบบการผลิตของ 'บริษัทและเกษตรกร' โดยทั่วไป

เมื่อนำมาใช้ในยุคนี้ เป็นเรื่องธรรมดาที่โมเดลนี้จะท้าทายแนวคิดของคนส่วนใหญ่ในสำนักงานการผลิตอย่างมาก นั่นเป็นเพราะไม่มีใครเคยคิดที่จะผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ด้วยวิธีแบบนี้

เอี้ยนลี่เฉียงไม่ได้ให้คำอธิบายเพิ่มเติมและไม่ได้บอกข้อดีของโมเดลนี้กับทุกคน เขาเพียงสรุปขั้นตอนการดำเนินการ

“แน่นอนว่าฝ่ายผลิตจะยังคงมีบางอย่างที่ต้องทำ กระบวนการทั้งหมดจะได้รับการดูแลและจัดการโดยเรา ในขั้นแรกเราจะส่งช่างอาวุธและช่างฝีมือไปสอนชาวบ้านถึงวิธีตีลูกธนูและทวน

อาวุธเหล่านี้ไม่ได้สร้างความท้าทายมากนัก และมันก็ไม่ได้ยากไปกว่าการทอเสื่อมากนัก ตราบใดที่พวกเขาใส่ใจ พวกเขาจะสามารถรับมันได้ในเวลาไม่นาน

หลังจากที่พวกเขาเรียนรู้วิธีทำแล้ว เราสามารถมอบสิ่งต่างๆ เช่น ไม้ยางสีขาวหรือหัวลูกศรให้กับชาวบ้านในเมืองที่ร่วมมือกับเรา และให้พวกเขาปรับแต่งให้เหมาะสมสำหรับการเริ่มต้น เมื่อพวกเขามีความรู้เพียงพอแล้ว

แน่นอนว่าจะต้องมีข้อกำหนดพื้นฐานเกี่ยวกับคุณภาพ รวบรวมเฉพาะของที่ตรงตามมาตรฐานและปฏิเสธผู้ที่ไม่ได้มาตรฐาน และพวกเขาจะต้องรับผิดชอบต่อวัสดุที่เสียไป

ด้วยวิธีนี้เราจะสามารถเพิ่มปริมาณการผลิตลูกธนูและทวนได้โดยไม่ต้องใช้เงินแม้แต่เหรียญทองแดงเดียว ไม่เพียงแค่นั้น เรายังสามารถลดต้นทุนการผลิตได้อีกด้วย

หน้าที่ของเราคือขายสินค้าออกไป ด้วยการรับประกันผลกำไร มันจะเป็นสถานการณ์ที่ดีต่อทั้งสองฝ่าย!”

ทุกคนในกลุ่มต่างสบตากัน และพวกเขาก็สูญเสียคำพูดเมื่อได้ยินคำอธิบายของเอี้ยนลี่เฉียง เมื่อพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว ดูเหมือนว่าวิธีการของเอี้ยนลี่เฉียงอาจได้ผล…

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเฉียนซูก็พูดว่า

“อืม… ข้าเดาว่าเราน่าจะลองดู! ข้าจะส่งคนไปรับหัวหน้าจากทั้งสองหมู่บ้านใกล้เคียงเพื่อมาหารือและขอความคิดเห็น!”

เอี้ยนลี่เฉียงยิ้ม นี่เป็นข้อเสนอที่ไม่อาจต้านทานได้สำหรับชาวบ้านที่ไม่มีแหล่งรายได้เพิ่มเติมนอกจากการขายไข่เพื่อเงินในตลาด

ตราบใดที่ผู้คนจากสำนักงานการผลิตกระจายข่าว เอี้ยนลี่เฉียง เชื่อว่าความกระตือรือร้นของชาวบ้านจะทำให้ทุกคนตกใจอย่างแน่นอน

“เอาล่ะ เราจะทำตามที่ลุงเฉียนแนะนำ เรียกหัวหน้าหมู่บ้านใกล้เคียงมาเพื่อพูดคุยและให้พวกเขากระจายข่าวเมื่อพวกเขากลับไป หากพวกเขายอมรับข้อเสนอ เราจะส่งคนไปถ่ายทอดความรู้

ตราบใดที่เราสามารถติดป้ายราคาบนลูกศรและทวน และควบคุมคุณภาพของรายการที่รวบรวมได้ ก็จะไม่มีอะไรต้องกังวลอีกแล้ว!” เอี้ยนลี่เฉียงกล่าว

“ส่วนเรื่องคุณภาพไม่มีปัญหา สินค้าที่ผลิตออกจากมือของผู้ใดให้สลักชื่อของตัวเองไว้บนสินค้าด้วย เมื่อสินค้าเกิดปัญหาพวกเราสามารถสืบย้อนไปหาผู้ผลิตได้อย่างง่ายดาย เรื่องนี้จะทำให้พวกเขาใส่ใจทุกขั้นตอนในการผลิตรับรองไม่มีของเสียเปล่าอย่างแน่นอน!”

เอี้ยนลี่เฉียงกล่าวด้วยรอยยิ้มแล้วหันกลับไปพูดกับทุกคนด้วยสีหน้าจริงจังว่า

“นอกเหนือจากแผนกการผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์แล้ว สำนักการผลิตจะจัดตั้งกองการผลิตยานยนต์ด้วย

ในขณะนี้สิ่งเหล่านี้จะเป็นสองแผนกภายในสำนักการผลิตแคว้นกานของเรา ลุงเฉียนจะแนะนำทุกคนเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเตรียมการและการเปลี่ยนแปลงที่เกี่ยวข้อง!”

เฉียนซูพยักหน้าและไม่พูดอะไรมาก เขาเพียงส่งภาพร่างของรถม้าสี่ล้อที่เอี้ยนลี่เฉียงวาดเมื่อคืนนี้ให้หัวหน้าช่างอาวุธและผู้ควบคุมดูแลพวกเขาดู…

เพียงเสี้ยวลมหายใจ บรรยากาศในห้องประชุมก็พลุกพล่านในทันที

จากนั้นเฉียนซู ก็เริ่มประกาศการเตรียมการในการสร้างรถสี่ล้อและทรัพยากรมนุษย์ ในวันเดียวกันนั้นสมาชิกของทั้งสองแผนกและการจัดสรรงานได้รับการสรุปผล

ฝ่ายผลิตก็ต้องทำงาน ฝ่ายผลิตยานยนต์ก็เริ่มมอบหมายงานในโรงงานและลานทุกแห่งในทันที และดำเนินการเตรียมวัสดุ

มีหลายขั้นตอนในวงจรการผลิตของรถม้า เอี้ยนลี่เฉียงมอบหมายงานให้ช่างฝีมือและทุกคนทั้งหมดในโรงงานต่างก็ลงมืออย่างขันแข็งเพื่อให้รถ 4 ล้อคันแรกสามารถเปิดตัวได้ก่อนสุดสัปดาห์นี้