(ฟรี)บทที่ 180 - สถานการณ์ปัจจุบันของแดนสวรรค์

(ฟรี)บทที่ 180 - สถานการณ์ปัจจุบันของแดนสวรรค์

◉◉◉◉◉

"ไอ้แก่ไม่พูดจาประสาคน ข้าแนะนำให้เจ้ารีบหยุดมือ ระวังตัวไว้ดีกว่า!"

เจียงเล่ยทุ่มตราประทับขุนเขาออกไปอีกครั้ง เสียงดังตูม รอยแยกสีดำทมิฬลามลงมาเป็นสาย

"ไอ้เด็กเวร ข้าจะหักกระดูกเจ้าทั้งตัวแล้วลากกลับไป!"

กระจกทองแดงที่ส่องแสงสีม่วงถูกชายชราชุดเทาเรียกออกมา ราวกับจะส่องสว่างทั่วสวรรค์ ชั้นเมฆเต็มฟ้าถูกกระแทกแตกกระจาย ลำแสงสายหนึ่งสาดส่องลงมาทางเจียงเฉิน

"ต้วนอวี้ เทียนหลาง หานเฟย พวกเจ้ายังไม่ลงมืออีก เชื่อไหมข้าจะไปล่อแดนศักดิ์สิทธิ์และตระกูลอารยะโบราณอื่นๆ มา!"

เจียงเฉินหนีไปพลาง ตะโกนใส่หุบเขาไปพลาง

"หึ ยังจะมาเล่นลูกไม้อีก!"

ชายชราชุดเทาไม่เชื่อไอ้เด็กเจ้าเล่ห์คนนี้อย่างสิ้นเชิงแล้ว สาบานว่าจะต้องจับตัวมันมา ทุบกระดูกทั้งตัวให้แหลก

"สหายเต๋าเจียง ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยนะ!"

เสียงถอนหายใจเบาๆ หมัดที่เหมือนขุนเขาหมัดหนึ่งตูมเข้าใส่ข้างกายชายชราชุดเทาทันที

ฉากที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ ทำให้ชายชราชุดเทาหน้าถอดสี ในที่มืดมีคนอยู่จริงๆ!

ไม่กล้าประมาท ชายชราชุดเทารีบเรียกกระจกทองแดงกลับมา เสียงดังเคร้ง คลื่นพลังเทพแผ่กระจายออกไปรอบทิศ ยอดเขาแต่ละยอดถูกทำให้หายไป

แต่ทว่า ยังไม่จบ!

เจดีย์สีม่วงทององค์เล็กจู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวชายชราชุดเทา กดทับลงมา แสงจ้าสายหนึ่งราวกับจะกลืนกินเขาเข้าไป

ชายชราชุดเทาตระกูลจีรีบใช้วิชาความว่างเปล่าตระกูลจี ฝ่าวงล้อมการกลืนกินของเจดีย์ม่วงทองออกมา

วูบ!

กำไลวัชระสีเงินบินออกมาจากเทือกเขา ชั่วพริบตาก็กลายเป็นวงแสงขนาดใหญ่

"อะไรนะ!"

คราวนี้ชายชราชุดเทาตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ ครึ่งก้าวผู้ยิ่งใหญ่สามคนซ่อนตัวอยู่ในที่มืด พวกเขาจะทำอะไร!

ทางฝั่งจีฮ่าวเยว่จะเป็นแบบนี้ด้วยหรือเปล่า ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง อันตรายแน่!

ดังนั้นชายชราชุดเทาจึงยอมแลกด้วยการที่ร่างกายครึ่งซีกถูกทำลาย ฝ่าวงล้อมของกำไลวัชระออกมา หนีไปไกลพันลี้

เขาจะไปแจ้งข่าวจีฮ่าวเยว่ อย่าไปไล่ฆ่าเผ่าปีศาจแล้ว การล่าสัตว์ครั้งนี้ รสชาติเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว บางทีตระกูลจีของพวกเขาต่างหากที่เป็นเหยื่อ!

สำหรับการจากไปของชายชราชุดเทา หอหมื่นโลกไม่ได้ขัดขวาง ครึ่งก้าวผู้ยิ่งใหญ่ที่สู้ตาย ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาอยากเผชิญหน้า

ไม่นาน ระดับสูงหอหมื่นโลกก็ปรากฏตัว เพียงแต่สีหน้าของพวกเขาไม่ค่อยดีนัก

เดิมทีพวกเขาซ่อนตัวอยู่ในที่มืด ตอนนี้เปิดเผยตัวตนโดยตรงแล้ว แต่จะไม่ช่วยเจียงเฉินก็ไม่ได้ ไอ้หมอนี่ มันเป็นพวกไม่ยอมตายดี เผลอๆ อาจจะขายพวกเขาจริงๆ ก็ได้!

"สหายเต๋าเจียง เจอกันอีกแล้ว!"

หานเฟยยิ้มอย่างขมขื่น ต้อนรับเจียงเฉิน

"ฮ่าๆๆๆ ทุกท่านยิ้มให้มีความสุขหน่อยสิ เจอข้าพวกท่านไม่ดีใจเหรอ?"

ดีใจกับผีน่ะสิ ครึ่งก้าวผู้ยิ่งใหญ่ตระกูลจีช่างไร้น้ำยาจริงๆ ที่ปล่อยให้ไอ้หมอนี่ยังมีชีวิตอยู่!

ในตอนนั้นเอง ผู้บำเพ็ญเพียรหอหมื่นโลกคนหนึ่งก็บินมา ส่งกระแสจิตให้ระดับสูงไม่กี่คน ไม่นาน พวกเขาก็มองเจียงเฉินด้วยสายตาที่ไม่ปกติ

"เมื่อกี้เจ้าอยู่กับเย่ฝาน?"

"อือ!"

"งั้นทำไมเจ้าหนีมาคนเดียว?"

"เจ้าตาบอดเหรอ ตรงนี้ข้ามีตั้งสี่คน!"

→_→

ข้าถามเรื่องนี้ที่ไหนเล่า?

ตูม!

ในตอนนั้นเอง ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร จู่ๆ ก็มีคลื่นพลังที่น่าสะพรึงกลัวดังมา ราวกับมีคนใช้มหาเวททำลายเทือกเขาลูกหนึ่ง ผืนดินสั่นสะเทือน

ไม่นาน ก็มีข่าวส่งมา เมื่อกี้เหยียนรูอวี้ลงมือสังหารผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลจีที่ไล่ล่าเย่ฝาน

"ในที่สุดก็เริ่มแล้ว!"

เจียงเฉินกับพวกสบตากัน ในใจอดตื่นเต้นไม่ได้ เนื้อเรื่องตำหนักเซียนทองแดงจะเริ่มแล้ว

เทียนหลางมองเจียงเฉินแวบหนึ่ง เห็นเขายังไม่ไป ก็อดรู้สึกขัดตาไม่ได้ ดูไม่ออกเหรอว่าพวกเราไม่ต้อนรับเจ้า?

แต่ว่า เจียงเฉินเป็นใคร ไม่สนใจสายตาของเทียนหลางเลยสักนิด ยังคงหน้าด้านตามติดขบวนของหอหมื่นโลก

ยังไงซะภารกิจตำหนักเซียนทองแดงยังไม่เริ่มอย่างเป็นทางการ พวกเขาก็คงไม่ฉีกหน้ากับเจียงเฉินในตอนนี้

วงล้อสมบัติสีเงินถูกเทียนหลางเรียกออกมา กลายเป็นหน้าจอขนาดร้อยวาอยู่กลางอากาศ ตอนแรกภาพยังเบลอๆ ผ่านไปไม่นาน ภาพข้างในก็ชัดเจนขึ้นมาก

กลุ่มชายชุดดำหน้าตาแข็งทื่อกำลังไล่ล่าร่างของวัยรุ่นสองคน คนหนึ่งคือเย่ฝาน อีกคนเป็นสาวน้อยชุดม่วง

ผิวพรรณขาวผ่อง ดวงตาดั่งดวงดาว เขี้ยวเสือคู่นั้นน่ารักมาก

จีจื่อเยว่ ไข่มุกเม็ดงามของตระกูลจี ตอนนี้พวกเขากำลังถูกไล่ล่า

ไม่นาน กลางทางก็มีผู้บำเพ็ญเพียรมากมายโผล่ออกมา ช่วยเย่ฝานต้านทานชายชุดดำเหล่านั้น

แต่ทว่า แทบจะในพริบตา พวกเขาก็เริ่ม "พ่ายแพ้หนีตาย" วิ่งหนีไปพร้อมกับพวกเย่ฝาน

การแสดงนั่น เจียงเฉินดูแล้วเขินแทนเลย

"โลกใบนี้ ยังไม่ขาดแคลนผู้กล้าตัวจริงนะเนี่ย!"

มองคนพวกนี้ เจียงเฉินเลื่อมใสขึ้นมาทันที รู้ทั้งรู้ว่ามีกรรมผูกพันใหญ่หลวง ยังจะเอาตัวเข้าไปเสี่ยง คนพวกนี้สิคนโหดตัวจริง

บางทีเป้าหมายของพวกเขาอาจจะไม่ใช่ต้นกำเนิดปราณแม่ธาตุสรรพสิ่ง แต่เป็นตำหนักเซียนทองแดง หรือปราณเสวียนหวงเหนือตำหนักเซียนทองแดง

"โลกใบนี้ ยังไงคนธรรมดาก็เยอะกว่า ถ้าตอนนี้พวกเขาไม่เสี่ยง วันหน้าก็จะยิ่งไม่มีโอกาส!"

จางหลงเซี่ยงมาข้างกายเจียงเฉิน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสะท้อนใจ

ผู้บำเพ็ญเพียรที่กล้าเคลื่อนไหวพร้อมกับเย่ฝานเหล่านั้น ระดับพลังโดยทั่วไปไม่สูง ส่วนใหญ่อยู่แค่ขอบเขตน้ำพุชีวิต สะพานเทพ คนระดับขอบเขตฝั่งตรงข้ามมีน้อยมาก

นี่ ถึงจะเป็นสถานการณ์ปัจจุบันของแดนสวรรค์!

ไม่นาน เบื้องหน้าของคนกลุ่มนั้นก็ปรากฏหุบเหวใหญ่สีดำทมิฬ เสียงคลื่นซัดสาดดังกึกก้องฟ้าดิน

พวกเย่ฝานไม่ลังเล ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของจีจื่อเยว่ กระโดดลงไปเลย

กลุ่มผู้บำเพ็ญเพียรแดนสวรรค์ที่เหลือ มองหน้ากันเลิ่กลั่ก จะบอกว่าไม่ลังเล ก็คงโกหก

"แม่งเอ๊ย รวยทางลัด ลุย!"

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งแววตาแน่วแน่ กระโดดตามลงไป

มีคนนำ ไม่นานก็มีคนที่สอง คนที่สาม

แน่นอน ก็มีคนที่ลังเลจนวินาทีสุดท้าย ผลของการลังเลคือ พวกเขาถูกชายชุดดำที่ไล่ตามมาฆ่าตาย!

"คนในยุทธภพ ตัวตนไม่เป็นของตนเองจริงๆ!"

รอจนเทียนหลางเก็บวงล้อสมบัติสีเงินไป จางหลงเซี่ยงก็เปรยออกมาประโยคหนึ่ง

"ไอ้อ้วน เจ้าดูแปลกๆ นะ!"

เจียงเฉินหันไปมอง รู้สึกว่าช่วงนี้จางหลงเซี่ยงเพ้อเจ้อบ่อยเกินไปแล้ว

"เฮ้อ วันนี้ถึงรู้ว่าโลกกว้างใหญ่ ข้ายังอ่อนแอเหลือเกิน!"

ได้ยินเจียงเฉินส่งกระแสจิตมา จางหลงเซี่ยงทำหน้าขมขื่น ที่โลกมนุษย์ เขาเป็นหนึ่งในสี่ผู้ยิ่งใหญ่ที่เรียกลมเรียกฝน มีชื่อเสียงเกรียงไกร

แต่พอมาถึงเป่ยโต่ว เขาไม่มีค่าอะไรเลย การตัดสินใจบางอย่างของหอหมื่นโลก เขาไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมด้วยซ้ำ

ความแตกต่างอย่างมหาศาล ทำให้จางหลงเซี่ยงรู้สึกเหมือนจะปลงตกทางโลกแล้ว!

"อย่ามาเพ้อเจ้อ ไปเถอะ เย่ฝานอยากออกมาจากตำหนักเซียนทองแดง อย่างน้อยก็ต้องหนึ่งเดือน"

เจียงเฉินตบไหล่จางหลงเซี่ยง เตรียมตัวจากไป

ไม่ว่าจะไปที่ปิดด่านราชานกยูง หรือไปสำนักไท่เสวียน ก็ดีกว่าอยู่ที่นี่

"ข้าไปแล้ว เกิดพวกเย่ฝานออกมาจะทำยังไง เรื่องแบบนี้ เจ้าอย่าหวังว่าหอหมื่นโลกจะแชร์ข้อมูลกับเจ้าเลย!"

จางหลงเซี่ยงพูดอย่างกังวล เขากับเจียงเฉินถือเป็นพันธมิตรรุกรับร่วมกัน ยังไงก็มาจากโลกมนุษย์เหมือนกัน

มีเขาอยู่ ข่าวสารหอหมื่นโลกเขายังส่งให้เจียงเฉินได้ทันท่วงที แต่ถ้าเขาไปแล้ว อยากได้ข่าววงในแบบนี้ คงลำบาก

แต่ทว่าสิ่งที่ตอบกลับเขาคือรอยยิ้มปริศนาของเจียงเฉิน

ล้อเล่นน่า คิดว่าที่เขาคลุกคลีกับเย่ฝานมานานขนาดนี้เสียเวลาเปล่าหรือไง ไม่ทิ้งอะไรไว้บนตัวเย่ฝานเลย ก็เสียชื่อแย่!

[จบแล้ว]