(ฟรี)บทที่ 140 - เขาฮั่วแย่น

(ฟรี)บทที่ 140 - เขาฮั่วแย่น

◉◉◉◉◉

เขาฮั่วแย่น ต่อให้มนุษย์ธรรมดาได้ยินก็จะร้องอ๋ออย่างสนิทสนม

อ๋อ เขาฮั่วแย่นน่ะเหรอ ก็ภูเขาไฟที่เกิดจากเตาหลอมแปดทิศที่ถูกลิงผลักตกลงมาไง

ข้างในมีเรื่องราวมากมาย พัดปาเจียว องค์หญิงพัดเหล็ก ราชาปีศาจกระทิง หงไหเอ๋อร์ ซุนหงอคง ไท่ซ่างเหล่าจวิน...

มนุษย์ทุกคนสามารถเล่าเรื่องราวออกมาได้เป็นฉากๆ แต่สำหรับนิกายเต๋าแห่งเมืองจีน มันกลับมีความหมายที่ไม่ธรรมดา

เพราะมันคือสถานที่ฝึกอาวุธของเหล่าจื๊อ หลี่เอ๋อร์ ผู้นำนิกายเต๋า

ตำนานเล่าว่า กำไลวัชระที่แข็งแกร่งไร้เทียมทาน ชนะทุกสิ่ง ปราณม่วงเก้าชั้นฟ้าของเหล่าจื๊อก็หลอมขึ้นที่เขาฮั่วแย่น บรรพชนนิกายเต๋าหลายท่านก็ชอบมาฝึกอาวุธที่นี่

"ไม่เลว จะไปกับข้าไหม"

เจียงเฉินพูดกับจางหลงเซี่ยงยิ้มๆ

"ช่างเถอะ ข้ารู้สึกว่าตัวเองใกล้จะเข้าสู่ขอบเขตฝั่งตรงข้ามแล้ว ครั้งนี้เตรียมจะกลับเขาบู๊ตึ๊งเพื่อเลื่อนระดับ"

จางหลงเซี่ยงส่ายหน้า ไปกับเจ้าทำไม ไปอิจฉาตาร้อนเหรอ

ในเมื่อจางหลงเซี่ยงมีธุระ เจียงเฉินก็ไม่บังคับ เปิดร้านค้าสวนสนุก เจียงเฉินโอนแต้มการต่อสู้หนึ่งร้อยล้านให้จางหลงเซี่ยงโดยตรง

แม้ตามที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ จางหลงเซี่ยงคงได้ส่วนแบ่งไม่เยอะขนาดนี้ แต่ยังไงซะเจ้าอ้วนนี้ก็ช่วยเขาไว้ไม่น้อย

เฒ่าเทียนซือสามารถทะลวงด่านสำเร็จ ก็เพราะเขาช่วยติดต่อผู้แข็งแกร่งในกลุ่มดาวเป่ยโต่ว แลกใบชาแห่งการรู้แจ้งมา

เห็นแต้มการต่อสู้มหาศาลที่เพิ่มขึ้นมาในยอดเงินของตัวเอง จางหลงเซี่ยงอึ้งไปนิดหนึ่ง

"ขอบใจ"

ไม่ได้พูดอะไรมาก และไม่ได้พูดปฏิเสธ แต้มการต่อสู้ร้อยล้านนี้สำคัญกับเขามากจริงๆ

น้ำใจนี้ เขาจดจำไว้แล้ว

"หอหมื่นโลกกำลังติดต่อผู้แข็งแกร่งจากฝ่ายต่างๆ เตรียมรวมตัวกันชิงรากฐานปราณแม่ธาตุสรรพสิ่ง เจ้าก็ระวังตัวหน่อย"

ก่อนจากไป จางหลงเซี่ยงจู่ๆ ก็พูดกับเจียงเฉิน

มองดูแผ่นหลังของจางหลงเซี่ยงที่ค่อยๆ หายไป เจียงเฉินยิ้ม สำหรับคำพูดของเขา เจียงเฉินไม่ได้กังวลมากนัก

รวมตัว พูดน่ะเพราะ ในสายตาเขาดูเพ้อฝันไปหน่อย

รวมตัวกันจริง ภารกิจใครทำ รางวัลแบ่งยังไง นี่ล้วนเป็นปัญหา ผู้แข็งแกร่งตัวจริง ย่อมเต็มใจที่จะทำภารกิจนี้คนเดียว

แน่นอน คำเตือนของจางหลงเซี่ยงก็มีค่ามาก เขาเชื่อว่า ต้องมีคนร่วมมือกับหอหมื่นโลกแน่ ไม่ว่าจะจริงใจ หรือแค่แผนชั่วคราว ต้องมีแน่

ถึงตอนนั้น ก็ต้องระวังหน่อยแล้ว

ไปถึงกลุ่มดาวเป่ยโต่ว ที่อันตรายไม่ใช่แค่ขุมกำลังดั้งเดิมของกลุ่มดาวเป่ยโต่ว ยังต้องระวังผู้ฝึกตนจากสวนสนุกที่หยั่งความตื้นลึกหนาบางไม่ได้พวกนี้ด้วย

ส่งข้อความไปที่มิติเขาคุนหลุน ไม่นาน เงาร่างสี่ร่างก็บินออกมาจากเขาคุนหลุน

"ท่านเจ้าบ้าน"

ทั้งสี่คนร่อนลงพื้น โค้งคารวะเจียงเฉิน คือสี่ผู้ติดตาม ลม ฝน สายฟ้า หิมะ นั่นเอง

มองดูเจียงเฟิง เจียงอวี่ เจียงเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย ทั้งสองคนเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตสะพานเทพ เทียบกับตอนนี้แล้วยังอ่อนแอไปหน่อย

เจียงเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็จัดการบางอย่าง ลำแสงสองสายตกลงมาที่ร่างของเจียงเฟิงและเจียงอวี่ทันที

ลำแสงเข้าสู่ร่างกาย ทั้งสองคนตกใจก่อน จากนั้นกลิ่นอายบนร่างก็พุ่งสูงขึ้น ก้าวเข้าสู่ขอบเขตฝั่งตรงข้ามในชั่วพริบตา กลิ่นอายพิเศษแผ่ออกมาจากร่างทั้งสอง

ราวกับราชันย์เทพที่ดูแคลนใต้หล้าคู่หนึ่ง พลังเลือดเนื้อพุ่งเสียดฟ้า เปรียบดั่งเตาหลอมฟ้าดิน

ทั้งสองคนสายตาดั่งสายฟ้า รูปร่างดูสูงใหญ่ขึ้น

"ขอบคุณท่านเจ้าบ้าน"

เจียงเฟิงเจียงอวี่ลิ้มรสความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง จากนั้นก็พูดกับเจียงเฉินด้วยความตื่นเต้น พวกเขารู้ว่า นับจากวันนี้ ชะตาชีวิตของทั้งสองคนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

"ตั้งใจฝึกฝน อย่าทำให้ข้าผิดหวังที่ฟูมฟักพวกเจ้า"

เจียงเฉินยื่นมือจี้แสงสี่สาย เข้าสู่สมองของผู้ติดตามทั้งสี่

นั่นคือวิชาการฝึกฝนของนักฝึกปราณยุคบรรพกาล วันนี้เจียงเฉินมอบให้พวกเขา ส่วนตัวเขา หลักๆ ยังคงฝึกวิชาปัจจุบัน

และเจียงเฟิงเจียงอวี่ร่างกายเปลี่ยนแปลงไปมาก เพราะเมื่อกี้เจียงเฉินแลกสายเลือดเผ่าเทพให้พวกเขาสองชุด

ใช่แล้ว สายเลือดเผ่าพันธุ์ที่ภรรยาของจีฮ่าวเยว่อยู่นั่นแหละ ผู้ที่มีสายเลือดเข้มข้นถึงกับแข็งแกร่งกว่ากายาเทพเสียอีก

แน่นอน สายเลือดที่เจียงเฉินแลกให้ผู้ติดตามสองคนย่อมไม่ใช่สายเลือดที่แข็งแกร่งขนาดนั้น เป็นเพียงสายเลือดเผ่าเทพธรรมดาเท่านั้น

แต่ทว่า แค่สายเลือดเผ่าเทพขอบเขตหลุนไห่สองชุด ก็ผลาญแต้มการต่อสู้ของเจียงเฉินไปถึงสี่ร้อยล้าน

ใช่แล้ว คุณดูไม่ผิด สี่ร้อยล้านแต้มการต่อสู้

และนี่ เป็นเพียงสายเลือดเผ่าเทพธรรมดาขอบเขตหลุนไห่เท่านั้น ส่วนสายเลือดเผ่าเทพขอบเขตสี่สุดยอด ขอบเขตฮว่าหลง ต่อให้เป็นเจียงเฉินในตอนนี้ก็จ่ายไม่ไหว

ดังนั้น คงต้องให้เจียงเล่ยกับเจียงเสวี่ยลำบากไปก่อนชั่วคราว

เจียงเฟิง เจียงอวี่ เป็นคนที่ติดตามเขามาตั้งแต่แรก ดังนั้นเจียงเฉินจึงหวังให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น มีสายเลือดเผ่าเทพ อย่างน้อยความเร็วในการฝึกฝนของทั้งสองคนก็จะไม่ถูกเขาทิ้งห่างมากเกินไป

"ไปกันเถอะ พาข้าไปเขาฮั่วแย่น"

เจียงเฉินพูดเบาๆ จากนั้นเจียงเล่ยก็สร้างสะพานสายรุ้ง พาพวกเจียงเฉินบินไปทางเขาฮั่วแย่น

เขาฮั่วแย่น ตั้งอยู่ในแอ่งทูรูฟาน เขตซินเจียง ร้อนระอุทั้งปี พื้นดินแดงฉาน ราวกับถูกเลือดสดๆ ย้อม

เมื่อพวกเจียงเฉินมาถึงที่นี่ ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้ฝึกตนภายในเขาฮั่วแย่นอย่างชัดเจน

ที่นี่เป็นแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการฝึกอาวุธที่มีชื่อเสียง มีผู้ฝึกตนมาพำนักอยู่เป็นเรื่องปกติ หากไม่ใช่เพราะการรุกรานของตะวันตกและการจัดงานเฉลิมฉลองของนิกายเต๋า เกรงว่าคนที่นี่คงจะเยอะกว่านี้

ทางเข้าเขาฮั่วแย่นเป็นช่องแคบเล็กๆ สองข้างทางเป็นผนังหินที่ดูเหมือนทับทิม มีแก่นไฟไหลเวียนอยู่ข้างใน ราวกับพร้อมจะพ่นไฟออกมาได้ทุกเมื่อ

เจียงเฉินพาสี่ผู้ติดตามเดินเข้าไปในทางเดินเขาฮั่วแย่น ตอนแรกแคบมาก เดินได้แค่คนเดียว เดินไปอีกหลายร้อยก้าว ก็เปิดกว้างขึ้น

ข้างหน้าเป็นโลกสีแดงฉานโดยสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นดิน พืชพันธุ์ หรือท้องฟ้า ล้วนเป็นสีแดง

เพิ่งจะเข้ามา ก็มีเปลวไฟดอกหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือหัวเจียงเฉินทันที ชั่วพริบตา เจียงเฉินรู้สึกว่าพลังเลือดเนื้อในกายราวกับถูกอะไรบางอย่างยั่วยุ อยากจะลุกไหม้ขึ้นมา

วูบ

พลังเทพในทะเลทุกข์ปั่นป่วน ความรู้สึกไม่สบายนี้ ถูกเจียงเฉินสยบลงในพริบตา

หันไปมองข้างหลัง เจียงเล่ย เจียงเสวี่ยยังไม่เป็นไร แต่เจียงเฟิง เจียงอวี่ สีหน้าเริ่มไม่สู้ดี เห็นได้ชัดว่าถูกเปลวไฟที่โผล่ขึ้นมากลางอากาศกระตุ้นพลังเลือดเนื้อในกายเช่นกัน

"ทำจิตใจให้สงบ"

"เต๋าที่อธิบายได้ มิใช่เต๋าอันอมตะ ชื่อที่ตั้งให้ได้ มิใช่ชื่ออันนิรันดร์ ไร้นาม..."

บทเริ่มต้นของเต้าเต๋อจิงดังออกมาจากปากเจียงเฉิน เสริมพลังด้วยพลังเทพ ดั่งเสียงแห่งเต๋าต้านทานเปลวไฟไร้นามกลางอากาศ

"เขาฮั่วแย่นไม่ได้สงบเงียบอย่างที่เห็น หัวใจธาตุไฟ หากผู้ฝึกตนขอบเขตตำหนักเต๋าอยู่ที่นี่ เกรงว่าจะมีการตระหนักรู้ที่แตกต่างออกไป"

เจียงเฉินหลับตาสัมผัสเปลวไฟกลางอากาศ สรุปได้ว่า เขาฮั่วแย่นแห่งนี้ไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ฝึกอาวุธ แต่ยังเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับฝึกฝนของผู้ฝึกตนขอบเขตตำหนักเต๋าอีกด้วย

จริงดังคาด พวกเขาเดินหน้าไปไม่นาน ก็เห็นกลุ่มผู้ฝึกตนสวมชุดเขาคุนหลุนกลุ่มหนึ่งอยู่ในหุบเขา

ผู้ฝึกตนที่เป็นผู้นำ สัมผัสได้ถึงการมาเยือนของพวกเจียงเฉิน ลืมตาขึ้นทันควัน

[จบแล้ว]