(ฟรี)บทที่ 60 - ศาสดาตะวันตกสติแตก

(ฟรี)บทที่ 60 - ศาสดาตะวันตกสติแตก

◉◉◉◉◉

จากนั้นเจียงเฉินก็รู้สึกว่าตัวเองคิดมากไป เฒ่าเทียนซือมีอายุขัยเพียงสองพันปี ดังนั้นเขาต้องยังอยู่ในระดับเจ้าสำนักแน่นอน

อาจจะถึงขั้นตัดวิถีแล้ว แต่น่าเสียดาย ตอนนี้โลกเข้าสู่ยุคสิ้นธรรม กฎเกณฑ์ไม่ปรากฏ อยากจะตัดวิถี ยากเกินไป!

แต่ทว่า คำพูดของนักพรตกุยอวิ๋น ก็ทำให้เจียงเฉินมีความหวังขึ้นมาบ้าง ตัวเองคงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง!

จะบังเอิญถูกผู้ยิ่งใหญ่ตะวันตกจับพ่อแม่พี่น้องเย่ฝานไปฆ่าแกงได้ยังไง?

ดังนั้น สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือรักษาเขาอวี๋กงไว้ รอการสนับสนุนจากเฒ่าเทียนซือ

หมอกดำบดบังแสงตะวัน แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องทั่วจักรวาล ผู้แข็งแกร่งระดับเจ้าสำนักตะวันตกสองคน ร่างกายเปล่งประกายแสงเทพเจิดจรัส ระดมโจมตีค่ายกลแปดทิศ

มีศิลาจารึกแวววาวอยู่ในมือ การทำงานของค่ายกลแปดทิศเจียงเฉินไม่ต้องกังวล แต่ถูกระดับเจ้าสำนักสองคนเฝ้าอยู่ข้างนอก เป็นใครก็คงไม่สบายใจ

ภูเขาแม่น้ำในรัศมีหลายสิบกิโลเมตรรอบเขาอวี๋กงถูกทำลายจนพังพินาศ ยอดเขานับไม่ถ้วนถล่มทลาย แม่น้ำเปลี่ยนสาย

ลมหนาวพัดกรรโชก เต็มไปด้วยความเศร้าโศกแห่งการทำลายล้าง สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนล้มตายเกลื่อนกลาด ฟ้าดินราวกับมีวิญญาณอาฆาตคำราม

เขาบนหน้าผากทูตเทวะส่องแสงเทพ สายฟ้าสีม่วงเต็มฟ้าเริ่มกวาดล้างปฐพี สัตว์ยักษ์เกล็ดสิงห์ที่เหมือนสิงโตตัวนั้นก็คำรามลั่น คลื่นเสียงกวาดไปพันลี้ พายุที่น่ากลัวทำลายล้างทุกสิ่ง

ข้างนอก ราวกับภาพวันสิ้นโลก!

ในอวกาศมีดาวเทียมจับภาพที่นี่ได้ แต่กลับถูกบุคคลระดับเจ้าสำนักสองคนสัมผัสได้ ดวงตายิงแสงเทพ ดาวเทียมสำรวจพังยับเยินในพริบตา

ทั้งสองคนราวกับเทพมารผู้ทำลายโลก กลิ่นอายสะเทือนเลื่อนลั่นสั่นสะเทือนจักรวาล ด้านหลังราวกับมีดวงดาวนับไม่ถ้วนหมุนวน

ในเวลานี้เอง ในหัวใจของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์มีหยดเลือดพิเศษหยดหนึ่งสั่นไหวขึ้นมา

จากนั้นข้างหูของเขาก็มีเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจบารมีดังขึ้น

"หนี!"

พระบุตรศักดิ์สิทธิ์ตกใจแทบสิ้นสติ เขารู้ว่านี่คือพระสันตะปาปาส่งกระแสจิตข้ามหมื่นลี้มาหาเขา

ให้เขาหนี?

ตอนนี้สถานการณ์กำลังได้เปรียบ พระสันตะปาปาถึงกับให้เขาหนี แถมยังให้ใช้ไพ่ตายที่ทิ้งไว้ให้โดยตรง

หรือว่าหัวเซี่ยมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวลงมือแล้ว?

ไม่กล้าลังเล พระบุตรศักดิ์สิทธิ์บีบม้วนคัมภีร์ที่ส่งกลิ่นอายลึกลับในแขนเสื้อแตกทันที คลื่นพลังมิติแผ่ออกมา ร่างของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์เริ่มเลือนราง

ก่อนไป เขาเหมือนจะเห็นเงาดำสายหนึ่งบนท้องฟ้าทิศตะวันออกกำลังใกล้เข้ามาด้วยความเร็วสูง

สองเจ้าสำนักหันกลับมามองด้วยความตกใจ ยันต์ข้ามมิติ?

บนตัวพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ถึงกับมียันต์ข้ามมิติที่ล้ำค่า สามารถเมินเฉยต่อการขัดขวางของค่ายกล ส่งตัวจากไปได้โดยตรง หายากยิ่งนัก

เกรงว่าคงมีแต่ในมือพระสันตะปาปาเท่านั้นที่ยังมีอยู่ไม่กี่แผ่น เพียงแต่พวกเขาไม่เข้าใจ ทำไมพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ถึงใช้ยันต์ข้ามมิติจากไปในเวลานี้!

วิ้ง!

ข้างหูมีเสียงแหวกอากาศที่คนธรรมดาไม่ได้ยินดังขึ้น ทั้งสองหันกลับไปมองด้วยความตกใจ

บนท้องฟ้าทิศตะวันออก นักพรตชราผมขาวสวมชุดนักพรตสีเขียวคนหนึ่งเหาะเหินเดินอากาศมาด้วยกายเนื้อ

ในมือเขาหิ้วเงาดำอยู่สายหนึ่ง ราวกับเป็นนกตัวใหญ่

จนกระทั่งเขาเข้ามาใกล้ ทั้งสองคนถึงเห็นชัดว่า สิ่งที่นักพรตชราผู้นี้หิ้วอยู่ ก็คือผู้ยิ่งใหญ่ปีกเทาที่เพิ่งจากไปเมื่อครู่นี้

ตูม!

คลื่นเสียงที่น่ากลัวราวกับระเบิดสายฟ้าดังตามหลังมาหลังจากนักพรตชราหยุดลง สั่นสะเทือนภูเขาโดยรอบจนสั่นไหว

"เฮ้อ แก่แล้วจริงๆ ร่างกายนี้ไม่ไหวแล้ว คนเรานะ ไม่ยอมแก่ไม่ได้จริงๆ!"

นักพรตชรามาถึง มือหนึ่งหิ้วผู้ยิ่งใหญ่ปีกเทา อีกด้านก็ทุบไหล่บิดเอวเหมือนตาแก่ธรรมดาๆ ดูขัดกับบรรยากาศที่นี่อย่างแรง

ทูตเทวะกับสัตว์ยักษ์ตัวนั้นขมวดคิ้วมองนักพรตชราที่จู่ๆ ก็โผล่มาคนนี้ ในใจตื่นตระหนกไม่แน่ใจ

บวกกับการหนีเอาตัวรอดอย่างลนลานของพระบุตรศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งทำให้ทั้งสองคนมีลางสังหรณ์ไม่ดีในใจ

"เจ้าเป็นใคร?"

ทูตเทวะถามนักพรตชราที่มาถึงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"ตาแก่บ้านๆ คนหนึ่ง พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก!"

"เชี่ย เฒ่าเทียนซือ ต่อไปท่านคือไอดอลของข้าเจียงเฉิน!"

เห็นเฒ่าเทียนซือที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัว โดยเฉพาะผู้ยิ่งใหญ่ปีกเทาที่เขาหิ้วมาด้วย ดวงตาเจียงเฉินก็เปล่งประกายวาวโรจน์ทันที

อารมณ์เหมือนนั่งรถไฟเหาะ จนถึงตอนนี้ในที่สุดก็สงบลงได้

คำนวณตามเวลา ทูตปีกเทาคนนี้เกรงว่าคงเจอเฒ่าเทียนซือทันทีที่ออกไป ยังไม่ทันได้ไปทำชั่วที่ไหน

เด็กน้อยที่น่าสงสารเอ๊ย จะไปทางไหนไม่ไป ดันซื่อบื้อไปทางทิศตะวันออก!

เจียงเฉินตอนนี้อยากจะแหงนหน้าหัวเราะยาวๆ ระบายความอัดอั้นในใจสักหน่อย

มีเฒ่าเทียนซืออยู่ เขาตระหนักว่ารอบนี้รอดแน่นอนแล้ว!

บนท้องฟ้า สัตว์ยักษ์จากศาสนจักรชะงักไป จากนั้นหน้าก็เปลี่ยนสี มองนักพรตชราฝั่งตรงข้ามด้วยความหวาดกลัว

เมื่อครู่นี้ พระสันตะปาปาเพิ่งส่งข่าวมาบอกเขา เจ้าสำนักที่ไท่ซาน ตายแล้ว

โดนฆ่าในวินาทีเดียว!

เพราะไม่แน่ใจระดับพลังของคนที่ลงมือ พระสันตะปาปาจึงทำได้เพียงให้คนถอยกลับมา

เจ้าสำนักที่เฝ้าไท่ซานคนนั้นมาจากศาสนจักรพอดี ดังนั้นพระสันตะปาปาจึงได้รับข่าวสารเป็นคนแรก

ลูกกระเดือกของสัตว์ยักษ์ขยับโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็มองไปที่ทูตเทวะข้างกาย คิดไปคิดมา สุดท้ายก็ไม่ได้บอกข่าวนี้กับเขา

ช่างเถอะ ไม่แน่อีกเดี๋ยวอาจจะต้องอาศัยหมอนี่สร้างโอกาสหนีให้ตัวเองก็ได้!

สัตว์ยักษ์คิดในใจแบบนี้ ส่วนเรื่องเอาชนะเฒ่าเทียนซือ เลิกฝันเถอะ!

สามารถฆ่าเจ้าสำนักได้ในวินาทีเดียว เกรงว่านักพรตชราผู้นี้คงมีพลังรบระดับเซียนซาน (ตัดวิถี) แล้ว

ร่างกายของสัตว์ยักษ์ถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว

"หึ แกล้งทำเป็นผีสางเทวดา ระวังจุดจบของเจ้าจะเหมือนกับพวกมัน!"

ทูตเทวะแค่นเสียงเย็น ชี้ไปที่ศพไม่สมบูรณ์ของเหล่าปรมาจารย์อาวุโสบนพื้นดิน เลือดยังคงอุ่นอยู่

เฒ่าเทียนซือมองแวบหนึ่ง ในนั้นมีปรมาจารย์อาวุโสท่านหนึ่งเป็นของเขาหลงหู่ สมัยก่อนยังเคยเดินตามก้นเขาเรียกศิษย์อาอยู่เลย!

บัดนี้พริบตาเดียว ทุกอย่างก็มลายหายไปดั่งควันไฟ

ตุ้บ!

เฒ่าเทียนซือปล่อยมือ ปล่อยให้ผู้ยิ่งใหญ่ปีกเทาตะวันตกคนนั้นตกลงไป กระแทกพื้นจนเป็นหลุมลึก

สีหน้าของเขาพลันเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่น แววตาราวกับน้ำในทะเลสาบที่สงบนิ่ง

"พวกเขา เจ้าเป็นคนฆ่า?"

น้ำเสียงราบเรียบฟังไม่ออกถึงอารมณ์ยินดีหรือโกรธเคือง เฒ่าเทียนซือเริ่มแกะสายคาดเอวชุดนักพรตออก

"หึหึ แน่นอน โอ้ จริงสิ ยังมีเขาด้วย!"

ทูตเทวะหัวเราะเย็นชา จากนั้นจู่ๆ ก็ผุดคิดขึ้นได้ว่ายังมีผลงานของสัตว์ยักษ์จากศาสนจักรข้างกายด้วย จึงเอ่ยปากเสริม

ได้ยินคำพูดนี้ สัตว์ยักษ์ตกใจจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง

แม่งเอ๊ย ปากหาเรื่อง อยู่ดีๆ มาพาดพิงข้าทำไม!

สัตว์ยักษ์โกรธแค้นในใจ แต่พูดไม่ออก ในเวลานี้เขารู้สึกว่าฟ้าดินทั้งใบเงียบสงัดลง

"คนนั้นข้าไม่ได้ฆ่า!"

สุดท้าย ไม่รู้ทำไม สัตว์ยักษ์จากศาสนจักรตัวนี้ถึงกับผีเข้า ชี้ไปที่ศพปรมาจารย์อาวุโสเขาหลงหู่ท่านนั้น แล้วอธิบายกับเฒ่าเทียนซือประโยคหนึ่ง

ทูตเทวะหันกลับมามองเขาด้วยความประหลาดใจ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ไอ้ตัวเขมือบเลือดมนุษย์ทีเดียวเป็นหมื่นๆ คนตัวนี้กลายเป็นคนพูดง่ายขนาดนี้?

ไม่นาน เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติ เพราะกลิ่นอายที่ลึกล้ำราวนรกอเวจีกำลังค่อยๆ ตื่นขึ้นจากร่างของเฒ่าเทียนซือ

เมฆสายฟ้าบนท้องฟ้าราวกับสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง มีคลื่นพลังที่เหมือนจะระเบิดออกมาแต่กลับถูกกดทับส่งออกมา

นอกเขาอวี๋กง แม้แต่สายลมก็ยังถูกตรึงไว้!

[จบแล้ว]