บทที่ 480 - เกาหราน ปะทะ ว่านเหวินซี (2)

บทที่ 480 - เกาหราน ปะทะ ว่านเหวินซี (2)

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"ใช่ครับ ก่อนหน้านี้เราวิเคราะห์กันว่าถ้าเจอแผนกลางรับคู่ เกาหรานน่าจะใช้แผนหน้าต่ำคู่มาสู้"

"แต่เกาหรานกลับไม่ใช้ซะงั้น"

สองนักพากย์วิเคราะห์แผนการเล่นของทั้งคู่ ซึ่งโดยรวมแล้วต่างจากที่คนดูคาดการณ์ไว้พอสมควร

ในสนามแข่ง เกาหรานและว่านเหวินซีสูดหายใจลึก

เข้าสู่โหมดการแข่งขัน

แข่งแบบชนะ 2 ใน 3 นำคะแนนสองนัดมารวมกันใครมากกว่าเข้ารอบ 8 ทีม

ปรี๊ดดด——

เสียงนกหวีดดังขึ้น ครึ่งแรกของเกมแรกเปิดฉากอย่างเป็นทางการ

เกาหรานเขี่ยบอลเริ่มเล่น ว่านเหวินซีเปิดฉากไล่บี้ทันที

"ทั้งสองฝ่ายไม่มีการดูเชิงเลยครับ รู้จักกันดีเกินไป"

Lot29 วิเคราะห์ ทั้งคู่เป็นรูมเมทกันสมัยเรียนที่สถาบันฟีนิกซ์ เรื่องนี้ใครๆ ก็รู้

การที่เกาหรานเลือก 3-5-2 เขาต้องคิดมาดีแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องระวังคือการบุกริมเส้นของคู่แข่ง

ถ้าเปลี่ยนไปใช้ 3-4-2-1 ปีกสองข้างจะยิ่งรั่วกว่าเดิม

ว่านเหวินซีรู้จุดอ่อนเขาดี

นิ้วมือของเกาหรานเริ่มขยับเร็วขึ้น บอลถูกถ่ายไปมาในสนามอย่างมีจังหวะจะโคน

ทันใดนั้น ลูกจ่ายขวางสนามของเกาหรานก็โดนว่านเหวินซีดักตัดได้

"หือ"

เกาหรานคาดไม่ถึงว่าจะโดนตัดลูกนี้ รีบถอยลงไปตั้งรับทันที

นักพากย์จีนรีบวิจารณ์

"ว่านเหวินซีทำการบ้านมาดีมากครับ จังหวะดักตัดลูกขวางสนามเมื่อกี้แม่นยำสุดๆ"

"ใช่ครับ ปกติเกาหรานไม่ค่อยจ่ายพลาดแบบนี้"

พูดไม่ทันขาดคำ เบลของว่านเหวินซีก็กระชากหนีทางริมเส้น

สับขาหลอกหนึ่งจังหวะแล้วใช้ความเร็วฉีกหนีตัวประกบของเกาหราน

ว่านเหวินซีเตรียมตัวมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ แผนงานในหัวชัดเจนมาก

การบุกชุดแรกสร้างแรงกดดันให้เกาหรานได้พอสมควร

เขาเล่นชิ่งหนึ่งสองง่ายๆ พยายามทำเกมให้ซับซ้อนน้อยที่สุด เพราะรู้ดีว่าเกาหรานเก่งแค่ไหน

ถ้ามัวแต่เล่นลูกเล่นแพรวพราววัดใจกัน เขาไม่มีทางชนะเกาหรานได้แน่

...

เกาหรานมองแผนของเพื่อนออก ว่านเหวินซีรู้ตัวว่าเทคนิคสู้ไม่ได้ เลยเลือกวิธีบุกที่ซื่อตรงที่สุด

ว่านเหวินซีทำเกมง่ายๆ พาบอลขึ้นหน้า แล้วตัดสินใจเปิดบอลจากนอกกรอบเขตโทษทันที

โรนัลโด้กับดร็อกบาวิ่งสอดเข้าไปในกรอบพร้อมกัน

แต่สมาธิของเกาหรานยังดีเยี่ยม บัวเต็งหนึ่งในสามกองหลังกระโดดโหม่งสกัดออกมาได้

แต่ยังไม่พ้นขีดอันตราย

บอลกระดอนมาเข้าทางกุลลิตของว่านเหวินซี ว่านเหวินซีไม่ลังเล

ซัดไกลสวนตูมเดียว ลูกพุ่งเร็วและแรงมาก แต่เกาหรานก็ตาไว บังคับกองหลังเข้าไปบล็อกทางยิง

คนดูชาวจีนใจหายวาบ ลูกนี้ทั้งแรงทั้งทิศทางดีมาก แต่คาห์น ผู้รักษาประตูของเกาหรานยังบินปัดข้ามคานออกไปได้หวุดหวิด

ว่านเหวินซีได้เตะมุมตั้งแต่ 9 นาทีแรก

"เปิดเกมมาว่านเหวินซีพับสนามบุกใส่เกาหรานเลยครับ"

"ผิดคาดมากครับ"

"สงสัยพวกเราจะประเมินฝีมือว่านเหวินซีต่ำไปหน่อย"

นักพากย์ผานจื่อพูดอย่างจริงจัง ยังไงซะว่านเหวินซีก็มีดีกรีเป็นถึง 16 ทีมสุดท้ายของโลก

แต่ในสายตาของโปรเพลเยอร์อย่างเยี่ยโจว พวกเขาดูออกว่าเกาหรานตั้งรับได้ดีมาก ถ้าว่านเหวินซีหาช่องเจาะไม่ได้ แล้วบุกเพลินจนลืมระวังหลัง เกาหรานจะสวนกลับเร็วทันที

ว่านเหวินซีเปิดเตะมุมเข้ามา แย่งโหม่งกันชุลมุนก่อนจะโดนสกัดทิ้งไป

เกาหรานกำลังจะเปิดเกมสวนกลับ แต่ก็ต้องชะงักเพราะว่านเหวินซีถอยทัพกลับไปเร็วกว่าที่เขาคิด

"รู้ทันกันจริงๆ"

เกาหรานคิดในใจ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเดินหน้าบุกต่อ

"จะกันอยู่ไหมนะ"

เกาหรานยิ้มมุมปาก เจอร์ราร์ดแทงบอลทะลุช่องขึ้นหน้า ต่อบอลกันไปมาจนถึงเท้ากาก้า

คู่กลางรับของว่านเหวินซีวิ่งเข้ามาบีบทันที

เกาหรานมีสมาธิสูงมาก กาก้าโยกหลอกซ้ายขวา

ปีกสองข้างเติมเกมขึ้นมาพร้อมกัน

เกาหรานกดปุ่มรัวยิบ กาก้าขยับหลอกล่อ จนในหัวว่านเหวินซีเต็มไปด้วยความเป็นไปได้นับร้อย

ทำได้แค่ใช้สัญชาตญาณของคู่กลางรับในการอ่านทาง

กาก้าเลี้ยงจี้เข้าไปในระยะทำการ เท้าขวาเลี้ยงบอลคลอเท้าไปเรื่อยๆ

ใช้ข้างเท้าด้านในสัมผัสบอลตลอดเวลา

ทันใดนั้นก็ใช้เท้าซ้ายกระโดดข้ามบอลเพื่อหลอก

"ท่าหลอกเหรอ"

ว่านเหวินซีเดาทาง นี่คือท่า ลากเลื้อยเปลี่ยนทาง

คือการทำท่าเหมือนจะไปทางซ้าย

แต่จู่ๆ ก็ใช้ข้างเท้าด้านนอกเท้าขวาตบกลับมาเพื่อไปทางขวา

เป็นท่าที่กดยากมาก แต่เกาหรานทำได้ลื่นไหลสุดๆ หลอกจนหัวหมุน ว่านเหวินซีเดาทางไม่ถูก ได้แต่ขยับตัวตาม

ความเร็วนิ้วของเกาหรานไวมาก ว่านเหวินซีไม่กล้าพรวดพราดเข้าบอล เพราะถ้าพลาด เกาหรานจะหลุดไปดวลเดี่ยวทันที

เมื่ออยู่ต่อหน้าว่านเหวินซี เกาหรานไม่มีกั๊ก ใส่เต็มร้อยทุกดอก

ในเมื่อว่านเหวินซีอยากเจอกับตัวตนที่แท้จริงของเขา เขาก็จัดให้

แววตาของเกาหรานคมกริบ กาก้าเร่งจังหวะเปลี่ยนสปีดกะทันหัน

ตบเข้าซ้ายเหมือนจะม้วนตัวกลับ ว่านเหวินซีรีบเอาตัวเข้าไปบัง

ไม่ว่าเกาหรานจะหมุนตัวหนียังไง ก็ไม่มีทางผ่านคู่กลางรับนี้ไปได้

แต่น่าเสียดาย ฟุตบอลไม่ใช่กีฬาชายเดี่ยว

เกาหรานยิ้มมุมปาก บังคับกาก้าใช้ส้นเท้าตอกบอลกลับหลัง

เจอร์ราร์ดที่วิ่งตามมางัดบอลโด่งข้ามหัว แนวรุกของเกาหรานตื่นตัวเต็มที่

กาก้าที่ไม่มีบอล วิ่งสปีดต้นจัดจ้านแทรกกลางระหว่างสองตัวรับไปรับบอลที่ด้านหลัง แนวรับของว่านเหวินซีขาดกระจุย

เร็วเกินไป

ว่านเหวินซีไม่มีเวลามาชื่นชมเกาหราน เขาต้องรีบสั่งกองหลังทุกคนลงมาอุด

เกาหรานที่อยู่ตรงหน้าเขารอบนี้ น่ากลัวที่สุดตั้งแต่เคยเจอมา

แรงกดดันมหาศาลเหมือนภูเขาทั้งลูกทับลงมา

ข้างหน้ากาก้าโล่งโจ้ง เกาหรานเลือกเล่นได้หลายทาง แต่เขาเลือกวิธีที่เหนือความคาดหมายที่สุด

จ่ายให้โคลเซ่ แล้วโคลเซ่ชิ่งคืนจังหวะเดียว

กาก้าที่อยู่นอกกรอบเขตโทษรับบอลแล้วซัดตูมเดียวโดยไม่จับ

ลูกยิงนี้ทำเอาทุกคนตกตะลึง

คนดู คู่แข่ง รวมถึงนักแข่งอาชีพ

ในสถานการณ์ที่เลือกเล่นชัวร์กว่านี้ได้ แต่เกาหรานกลับเลือกยิงไกล

พอเกาหรานก้าวขึ้นมาเป็นผู้เล่นระดับท็อป เขาก็เริ่มเข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่ง

ผู้เล่นระดับโลกไม่ได้มีแค่การอ่านเกมหรือเทคนิค แต่สิ่งที่สำคัญมากคือ ความรู้สึก

ไม่จำเป็นต้องเลือกวิธีที่สมเหตุสมผลที่สุดเสมอไป แต่ถ้าความรู้สึกมันมา ความมั่นใจของนักแข่งจะพุ่งสูงปรี๊ด

[จบแล้ว]